Οι αδέσμευτες χώρες του Παγκόσμιου Νότου στέκονται τώρα εμπόδιο απέναντι στην «Πολιτική Δύση»

By Drago Bosnic

Global Research, June 21, 2022
InfoBrics 20 June 2022

Η πολιτική Δύση φαίνεται να έχει χάσει κάθε εικόνα κατανόησης της γεωπολιτικής και της διπλωματίας, ενώ κάποιοι μπορεί να υποστηρίξουν ότι έχει χάσει τελείως την αντίληψη της λογικής και της πραγματικότητας. Ο επιθετικός πόλος εξουσίας απλώς αρνείται να εγκαταλείψει την ιδέα ότι υποτίθεται πως «κέρδισε» τον (Πρώτο) Ψυχρό Πόλεμο. Αν και αυτή η ιδέα θα μπορούσε να διατηρεί κάποιο έρεισμα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η ​​τελευταία δεκαετία και ειδικά η αρχή της παρούσης ήταν κάθε άλλο παρά νικηφόρα για την πολιτική Δύση.

Η τεράστια δύναμη και επιρροή των ΗΠΑ και των συμμάχων τους ωφέλησε εν μέρει πολλά νέα πελατειακά κράτη, τα περισσότερα από τα οποία οφείλουν την ίδια τους την ύπαρξη στην πολιτική Δύση. Για να τα δημιουργήσουνοι ΗΠΑ/ΝΑΤΟ βομβάρδισαν και διέλυσαν κυρίαρχα έθνη, όπως η Σερβία/Γιουγκοσλαβία ή η Λιβύη, ή απλώς εισέβαλαν και κατέστρεψαν αμέτρητα άλλα, όπως το Ιράκ ή το Αφγανιστάν.

Μετά τη Λιβύη, η πολιτική Δύση δεν μπόρεσε να καταστρέψει εντελώς μια ακόμη χώρα και να δολοφονήσει εκατομμύρια χωρίς να τιμωρηθεί, όπως έκαναν για πάνω από μισή χιλιετία τώρα. Έχει υποστεί τη μια ταπεινωτική ήττα μετά την άλλη τα τελευταία σχεδόν 10 χρόνια.

Η αποτυχημένη εισβολή στη Συρία, η αποτυχημένη κατάληψη της Κριμαίας και η ήττα στο Donbass, η αποτυχημένη εισβολή στη Βενεζουέλα, η ταπεινωτική ήττα στο Αφγανιστάν και η συνεχιζόμενη ήττα στην Ουκρανία είναι μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Φυσικά, η ζημιά που προκλήθηκε είναι ακόμα αρκετά σοβαρή, αλλά είναι λιγότερο σοβαρή από ό,τι στο Ιράκ, το οποίο καταστράφηκε και κάηκε ολοσχερώς πολλές φορές σε αρκετές δεκαετίες, ή στην πρώην Γιουγκοσλαβία και τη Λιβύη, που έχουν βυθιστεί στο (ακόμη συνεχιζόμενο) χάος, απίθανο να τελειώσει σύντομα.

Η συντριπτική πλειονότητα όσων υπέφεραν (και συνεχίζουν να υποφέρουν) κάτω από την καταδυνάστευση της δυτικής νεοφιλελεύθερης «ελευθερίας και δημοκρατίας» βρίσκονται στον Παγκόσμιο Νότο, το πιο εκμεταλλευόμενο μέρος του κόσμου, με αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του να ζει σε άθλια φτώχεια.

Ο κύριος λόγος δεν είναι άλλος από την πολιτική Δύση, με τις παρασιτικές της πολιτικές, τις εισβολές, τη (νεο)αποικιοκρατία, την κυριαρχία του νομίσματος κ.λπ. Κατά τη διάρκεια του (Πρώτου) Ψυχρού Πολέμου, η Ρωσία έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απελευθέρωση και την ανάπτυξη του Παγκόσμιου Νότου. Η υπερδύναμη επένδυσε απίστευτα μεγάλα χρηματικά ποσά και πόρους για να βοηθήσει αυτές τις χώρες. Δεν ήταν τέλειο, αλλά λειτούργησε. Ωστόσο, μετά το 1991, οι δυτικοί (νεο)αποικιακοί άρχοντες επέστρεψαν δυναμικά. Αλλά, αυτή τη φορά, ήταν «διαφορετικά». Οι αφέντες έφερναν «ελευθερία και δημοκρατία», το νέο «καθήκον των λευκών» και έναν ακόμη ευφημισμό για την αποικιοκρατία.

Ενώ η πολιτική Δύση ξόδεψε δεκαετίες μεταφέροντας τις «βρώμικες» βιομηχανίες της στον Παγκόσμιο Νότο και χρησιμοποιώντας την κυριαρχία του παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος για να αποσπάσει φυσικούς πόρους από τον κόσμο, οι ΗΠΑ/ΕΕ άρχισαν να εφαρμόζουν τις λεγόμενες «πράσινες οικονομίες» και «αειφόρο ανάπτυξη».

Το αποτέλεσμα ήταν ένας σχετικά καθαρός και αρκετά άνετος τρόπος ζωής για το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής Δύσης. Αν και η εκμετάλλευση και η (νεο)αποικιοκρατία έδιναν αποτελέσματα, δεν ήταν αρκετά, διότι ποτέ δεν είναι για άπληστους εταιρικούς ολιγάρχες. Ο Παγκόσμιος Νότος ήταν πλέον «υπεύθυνος» για όλα τα προβλήματα του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατίας, της κλιματικής αλλαγής, της ρύπανσης κ.λπ. Ας ξεχάσουμε όλοι ποιοι δημιούργησαν, χρηματοδότησαν και εξόπλισαν τους τρομοκράτες, ποιοι μετέφεραν τη βαριά βιομηχανία τους στον Παγκόσμιο Νότο και ποιοί εισέβαλλαν, δολοφονούσαν και εκμεταλλεύονταν όλους τους άλλους.

Ωστόσο, οι άνθρωποι του Παγκόσμιου Νότου δεν έχουν ξεχάσει και ποτέ δεν θα το ξεχάσουν. Θυμούνται ακόμα ποιος τους βοηθούσε στην πραγματικότητα και ποιος ήταν η δύναμη πίσω από σχεδόν όλη τους τη δυστυχία. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που ο κόσμος, και ειδικά ο Παγκόσμιος Νότος, αρνήθηκαν να ακολουθήσουν την ψυχρή ρωσοφοβική επιταγή της πολιτικής Δύσης. Χρειάστηκε χρόνος, αλλά οι λαοί και οι ηγεσίες τους άρχισαν τελικά να αναρρώνουν από το τραύμα της δυτικής επιθετικότητας και της (νεο)αποικιοκρατίας, κι έτσι απλώς άρχισαν να φροντίζουν τα δικά τους συμφέροντα.

Αποδεικνύεται ότι τα εθνικά συμφέροντα του κόσμου διαφέρουν σημαντικά από εκείνα της πολιτικής Δύσης. Ο υπουργός Εξωτερικών της Ινδίας Subrahmanyam Jaishankar το συνόψισε τέλεια: «Κάπου, η Ευρώπη πρέπει να ξεπεράσει τη νοοτροπία ότι τα προβλήματα της Ευρώπης είναι προβλήματα του κόσμου, αλλά τα προβλήματα του κόσμου δεν είναι προβλήματα της Ευρώπης. Ότι δηλαδή αν είσαι εσύ, είναι δικό σου πρόβλημα, αν είμαι εγώ, είναι δικό μας». Η δήλωση ισχύει ξεκάθαρα για ολόκληρη την πολιτική Δύση.

Περιττό να πούμε ότι ο επιθετικός πόλος ισχύος δεν το εξέλαβε ελαφρά. Ο «μη συμμορφούμενος» κόσμος (ο οποίος είναι περίπου το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού) έγινε σύντομα γνωστός ως «καθήμενοι στους φράχτες» (“fence sitters“). Λες και ο Παγκόσμιος Νότος και ο υπόλοιπος κόσμος οφείλουν οτιδήποτε στην πολιτική Δύση και είναι υποχρεωμένοι να την ακολουθήσουν – ένα όλο και πιο ασήμαντο τμήμα του πλανήτη, που δεν έχει περισσότερο από το 15-18% του παγκόσμιου πληθυσμού, ένα μεγάλο μέρος του οποίου προέρχεται από πολλά κράτη -πελάτες υπό τον έλεγχο της Ουάσιγκτον DC (και σε μικρότερο βαθμό των Βρυξελλών).

Αν μη τι άλλο, είναι η πολιτική Δύση που οφείλει το μεγαλύτερο μέρος της ευημερίας και της άνεσής της στον κόσμο, που δίνει τους φυσικούς πόρους και την εργασία του σε αντάλλαγμα για άχρηστο χαρτί που η πολιτική Δύση συνεχίζει να τυπώνει χωρίς έλεγχο. Με άλλα λόγια, τίποτα. Και αν κάποιος αρνιόταν ποτέ να ληστευτεί ουσιαστικά από την πολιτική Δύση, θα γινόταν ξαφνικά «παραβάτες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» ή παρόμοιες άχρηστες φράσεις, που ούτε η δυτική ηγεσία μπαίνει στον κόπο να ορίσει σωστά πια. Ευτυχώς, αυτές οι μέρες έχουν φύγει τώρα, καθώς ο επιθετικός πόλος εξουσίας βρίσκεται πλέον ουσιαστικά σε μια κατάσταση ασταμάτητης πτώσης σε όλα τα επίπεδα.

***

Σημείωση για τους αναγνώστες: Κάντε κλικ στα κουμπιά κοινής χρήσης πάνω ή κάτω. Ακολουθήστε μας στο Instagram, το Twitter και το Facebook. Μη διστάσετε να αναδημοσιεύσετε και να μοιραστείτε ευρέως άρθρα τηςGlobal Research.

Ο Drago Bosnic είναι ένας ανεξάρτητος γεωπολιτικός και στρατιωτικός αναλυτής.

Η επιλεγμένη εικόνα προέρχεται από το InfoBrics

Η αρχική πηγή αυτού του άρθρου είναι το InfoBrics
Πνευματικά δικαιώματα © Drago Bosnic, InfoBrics , 2022

Σχολιάστε τα άρθρα της Global Research στη σελίδα μας στο Facebook
Γίνετε μέλος της Global Research

Μετάφραση από τη Μαρία Σεφέρου

Tags: Drago Bosnic, αποικιοκρατία, Γιουγκοσλαβία, ΕΕ, ΗΠΑ, Ιράκ, Λιβύη, ΝΑΤΟ, Ουκρανία, Παγκόσμιος Νότος, Συρία, τρομοκρατία