Τσι “Δημοκρατίας” το κάγκελο

karamanlis10 Τούτη η ανάρτηση είναι συνέχεια της προηγούμενης, και στόχος μου είναι η υπενθύμιση της “χρυσής” οκταετίας ΠΑΣΟΚ-Σημίτη και των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων του Κώστα Καραμανλή. Θα παραθέσω χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την ομιλία του ΚΑΚ, τότε αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, στη Βουλή (22-12-2003), κατά τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2004. Το δικό μου συμπέρασμα είναι ότι με τούτο το διχαστικό, ανίκανο, διεφθαρμένο και διαπλεκόμενο πολιτικό σύστημα δεν υπάρχει ανάσταση ούτε στον αιώνα τον άπαντα.



Μην αυταπατάστε, εσείς οι κομματικοί οπαδοί, και μη βαυκαλίζεστε με φρούδες ελπίδες. Το πολιτικό/οικονομικό/κρατικό/συνδικαλιστικό/μιντιακό κατεστημένο έχει σαπίσει εκ θεμελίων. Και φυσικά, το σάπιο δέντρο δε μπορεί να παράγει υγιή καρπό, παρά μόνο σκουληκιασμένα φρούτα, τα οποία ήδη γευόμαστε μετά αηδίας και οργής. Απλά αναρωτηθείτε: Τι συμβαίνει κι ενώ όλοι οι πρωθυπουργοί ξεκινούν με τις καλύτερες προθέσεις και οράματα, στη συνέχεια αποτυγχάνουν παταγωδώς; Ποια είναι εκείνα τα σκοτεινά κέντρα των πιράνχας, που δρουν ανεξέλεγκτα έσωθεν και έξωθεν, απομυζώντας τον ιδρώτα του ελληνικού λαού και ακυρώνοντας κάθε εξυγιαντική κυβερνητική προσπάθεια εν τη γενέσει της; Ή μήπως είμαστε από άκρου εις άκρον μια διεφθαρμένη χώρα ενός νοητικά καθυστερημένου λαού που αναδεικνύει πολιτικούς ηγέτες κατ’ εικόνα και ομοίωσή του; Σε κάθε περίπτωση, το αξίωμα «οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν» είναι διαχρονικό και παγκόσμιο.

Κώστας Καραμανλής, 22-12-2003:

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτός είναι ο τελευταίος Προϋπολογισμός της κυβέρνησης των χαμένων ευκαιριών.

Είχατε όλες τις ευκαιρίες να οδηγήσετε τη Χώρα και την Οικονομία στη λεωφόρο της ανάπτυξης. Είχατε τεράστιους πόρους από φόρους, μετοχοποιήσεις, από Κοινοτικά Πλαίσια. Είχατε τόσα όσα δεν είχαν μαζί όλες οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις. Φεύγετε και αφήνετε πίσω σας χρέη, ελλείμματα, ανεργία και ακρίβεια. Αφήνετε πίσω σας αβεβαιότητα για κάθε ελληνικό νοικοκυριό. (…)



Πριν από ένα χρόνο, παρουσιάζοντας τον Προϋπολογισμό του 2003, βεβαίωναν ότι τα πάντα θα εξελιχθούν σύμφωνα με τις προβλέψεις τους και εξαπέλυαν νέες επιθέσεις προς την Αντιπολίτευση. Σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δικαιούμαστε εμείς να ρωτήσουμε: ποιος επιβεβαιώθηκε και ποιος διαψεύσθηκε όλα αυτά τα χρόνια;



Ποιος πλασματολογούσε και ποιος έλεγε την αλήθεια; Είναι ή δεν είναι αλήθεια ότι ουδέποτε υπήρξε πλεονασματικός προϋπολογισμός; Είναι ή δεν είναι αλήθεια ότι η Κυβέρνηση αδυνατεί να εκτελέσει τον προϋπολογισμό του 2003; Οι αποφάσεις αυτές λαμβάνονταν -ναι ή όχι;- από ολόκληρη την Κυβέρνηση; Είσθε ή δεν είσθε όλοι σας συνυπεύθυνοι;

Και έπειτα: ποια αξιοπιστία μπορεί να έχει μια Κυβέρνηση, που το Σεπτέμβριο ισχυριζόταν ότι μοίραζε πλεονάσματα, τον Οκτώβριο ομολογούσε διπλά βιβλία, το Νοέμβριο παρουσίαζε ελλειμματικό προϋπολογισμό και το Δεκέμβριο προχωρούσε σε δάνειο-μαμούθ, πέρα από κάθε πρόβλεψη, για να καλύψει τρέχουσες ανάγκες;



Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυστυχώς αυτά είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Γιατί πίσω από τα επίσημα στοιχεία υπάρχουν και άλλα βιβλία, υπάρχουν κρυφά ελλείμματα, κρυφά χρέη. Υπάρχουν διπλά βιβλία και διπλά συρτάρια.



Και όλα αυτά δεν τα λέμε μόνο εμείς. Τα αποκαλύπτει το Ελεγκτικό Συνέδριο, τα επισημαίνει ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, τα ομολογεί η ίδια η Κυβέρνηση. Σε μια υποσημείωση –και το τονίζω αυτό, σε υποσημείωση- του πίνακα της εισηγητικής έκθεσης αναφέρεται ότι στις δαπάνες του Προϋπολογισμού δεν συνυπολογίσθηκαν 3,7 δισεκατομμύρια ευρώ για το 2002 και 5,1 δισεκατομμύρια ευρώ για το 2003.

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας αποκαλύπτει στη Βουλή κρυφές δαπάνες του 2003, ύψους 4,8 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το Ελεγκτικό Συνέδριο διαπιστώνει ότι 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ από την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, αντί να κατευθυνθούν στη μείωση του δημόσιου χρέους, διοχετεύθηκαν παράνομα στην κάλυψη τρεχουσών αναγκών. Πιστοποιεί ακόμα ότι από το 1997 υπάρχει κρυφή δημοσιονομική διαχείριση.



Δημιουργήσατε διακόσιους εβδομήντα ειδικούς λογαριασμούς εκτός Προϋπολογισμού. Φθάσατε στο σημείο να δημιουργείτε κρυφούς λογαριασμούς με υπουργικές αποφάσεις που δεν δημοσιεύονταν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Παραβιάζετε, λοιπόν, προσχεδιασμένα ρητές διατάξεις του νόμου. Παραβιάζετε κάθε έννοια νομιμότητας και κάθε κανόνα ηθικής τάξης.



Υπάρχει σειρά υπουργικών αποφάσεων για τη σύσταση λογαριασμών, τις οποίες δεν δημοσιεύσατε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Και σας ερωτώ: Γιατί; Γιατί οι κρυφές μεθοδεύσεις; Γιατί οι κρυφοί λογαριασμοί; Γιατί οι παράνομες πρακτικές; Γιατί αυτό είναι πρωτοφανές! Είναι παράνομο! Ξεκάθαρα παράνομο! Είναι αδιανόητο σε μια ευνομούμενη πολιτεία.

Για του λόγου το αληθές καταθέτω τέσσερις από τις πολλές αποφάσεις σας, που δεν δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. (…)

Ο συνολικός ακαθάριστος δανεισμός θα υπερβεί τα 33 δισεκατομμύρια ευρώ έναντι αρχικού στόχου 26,9 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το χρέος της Κεντρικής Κυβέρνησης, σύμφωνα με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, είχε ανέλθει από τον περασμένο Σεπτέμβριο στα 179 δισεκατομμύρια ευρώ περίπου. (…)

Επιπλέον, στους πιο ευαίσθητους τομείς οι πιστώσεις που διατίθενται από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων είναι κυριολεκτικά ασήμαντες: Υγεία-Πρόνοια: 2,7%. Γεωργία: 2,5%. Εγγειοβελτιωτικά έργα: 1,5%. Ενέργεια: 1,3%. Έρευνα-Τεχνολογία: 0,8%. Τουρισμός: 0,4%. Με μια φράση ο Προϋπολογισμός χαρακτηρίζεται από έλλειμμα αναπτυξιακής πολιτικής και βέβαια είναι ένας εικονικός Προϋπολογισμός, που προσπαθεί να συγκαλύψει πραγματικά δημοσιονομικά προβλήματα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση, πέρα από τα επίσημα δάνεια, συνεχίζει να συσσωρεύει νέα κρυφά χρέη. (…)

Ο Υπουργός Οικονομίας άλλα υποστηρίζει στο ECOFIN και άλλα εμφανίζει στον Προϋπολογισμό. Η ίδια η Κυβέρνηση ομολογεί ότι θυσιάζει πόρους του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, για να συγκρατήσει τα ελλείμματα. Η ίδια η Κυβέρνηση εκτιμά ότι η υστέρηση από τις κοινοτικές εισπράξεις θα φθάσει το 1,4 δισεκατομμύριο ευρώ.

Το συμπέρασμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ξεκάθαρο. Ο Προϋπολογισμός του 2004 στηρίζεται σε σαθρή βάση, αφού ο φετινός αφήνει τεράστιες ρωγμές.

Επιπλέον όμως χρησιμοποιεί και σαθρά στοιχεία. Υπερεκτιμά τα έσοδα, υποεκτιμά τα έξοδα, κρύβει δαπάνες, παρουσιάζει στο μέγιστο βαθμό τα συμπτώματα των προηγουμένων. Καταρτίστηκε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με γνώμονα την εκλογική αναμέτρηση και εντάσσεται στο πλαίσιο της προεκλογικής επικοινωνιακής διαχείρισης της οικονομίας. (…)

Με βάση τα έως τώρα γνωστά στοιχεία (και μόνον από αυτά), το σύνολο του κρυφού χρέους ξεπερνά τα 15 δισεκατομμύρια ευρώ. Αν συνυπολογίσουμε την υπέρβαση του δανεισμού του Δημοσίου, 4,8 δισ., και τα κρυφά χρέη, τότε το πραγματικό δημόσιο χρέος είναι τουλάχιστον 195 δισεκατομμύρια ευρώ, φθάνει δηλαδή το 129% του Α.Ε.Π., σχεδόν το 130% του Α.Ε.Π..

Το μέγεθος του δημοσιονομικού προβλήματος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φαίνεται ξεκάθαρα από το γεγονός ότι την τελευταία δεκαετία οι δαπάνες για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους, παρά τη μείωση των επιτοκίων, αντί να μειωθούν σχεδόν τριπλασιάστηκαν. Από τα έντεκα δισεκατομμύρια ευρώ το 1993 εκτοξεύτηκαν στα τριάντα δισεκατομμύρια ευρώ το 2003.



Αναγνωρίζουμε τα θετικά, το είπα πολλές φορές. Είναι θετικό που αυξάνεται το Α.Ε.Π.. Η ανάπτυξη όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν φθάνει σήμερα ούτε σε ολόκληρη την χώρα ούτε σε ολόκληρη την κοινωνία. Θέλετε απόδειξη; Ενώ την τελευταία επταετία η ανάπτυξη αυξήθηκε σωρευτικά κατά 28%, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 3%. Αυτή είναι η αλήθεια και οι μύθοι δεν ωφελούν.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κύκλος της Μεταπολίτευσης κλείνει εδώ. Είναι τέλος εποχής. (…)

Η νέα εποχή απαιτεί μια νέα σχέση μεταξύ πολίτη και πολιτικής, που θα βασίζεται στις έννοιες: “συμμετοχή”, “σύνθεση”, “συναίνεση”, “εμπιστοσύνη”.



Προχωρούμε με στρατηγικό προσανατολισμό την Ελλάδα του 2010 και πέρα. Αξιοποιούμε τις ευκαιρίες. Πυλώνες της στρατηγικής μας είναι η επένδυση στην Παιδεία και στον Πολιτισμό, η επανίδρυση του Κράτους, η εφαρμογή Νέας Οικονομικής Πολιτικής.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρώτη επιλογή μας είναι η επένδυση στην Παιδεία και στον Πολιτισμό, στο ανθρώπινο κεφάλαιο, στη Νέα Γενιά. Η δήθεν δωρεάν Παιδεία είναι σήμερα το πιο μεγάλο ψεύδος. Οι Έλληνες πληρώνουν από την τσέπη τους 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ -με άλλα λόγια 500 δισεκατομμύρια δραχμές- το χρόνο για την εκπαίδευση. Η Ελλάδα είναι μαζί με το Ιράν παγκοσμίως πρώτη στην εξαγωγή φοιτητών. (…)

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεύτερος πυλώνας της στρατηγικής μας είναι η επανίδρυση του κράτους. Στην περίοδο που κλείνει εδώ συνηθίσαμε ένα κράτος ταυτισμένο με το κόμμα που κυβερνά. Ένα κράτος που σπαταλά χωρίς να παράγει, που τροφοδοτεί τον παρασιτισμό, που υπονομεύει αντί να στηρίζει την αναπτυξιακή διαδικασία. Στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις και οργανισμοί του Δημοσίου βουλιάζουν στην κακοδιαχείριση, στη διαφθορά, στη σπατάλη.



Η Ολυμπιακή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχασε περισσότερα από 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ, για να φθάσει στη σημερινή απαξίωση. Ο Ο.Σ.Ε. χρωστά τουλάχιστον 3 δισεκατομμύρια ευρώ και γράφει ζημιές 1,3 εκατομμύρια ευρώ την ημέρα. Η Αγροτική Τράπεζα έχασε όλα τα αποθεματικά της στα καθεστωτικά παιχνίδια της Σοφοκλέους. Η Α.Τ.Ε. Συμμετοχών έχασε περισσότερα από 500 εκατομμύρια ευρώ και λειτουργεί παράνομα. Ο Ο.Τ.Ε. θυσίασε 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ σε επενδύσεις διαπλοκής στη Σερβία, στην Αρμενία, στη Ρουμανία. Η ΚΟΣΜΟΡΟΜ πτωχεύει. Ο Ο.Π.Α.Π. έχει μετατραπεί σε μηχανισμό κομματικής προπαγάνδας και διασπάθισης του δημόσιου χρήματος. Τα ΕΛ.Π.Ε. προμηθεύονται πετρέλαιο με “καπέλο”. Κανένας δεν είναι υπεύθυνος για όλα αυτά; Μπορεί έτσι να προχωρήσει ένας τόπος; Μπορεί έτσι να περισσέψουν πόροι για το κοινωνικό κράτος;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η απληστία του κατεστημένου συνιστά καθημερινή πρόκληση στον πολίτη και απαξιώνει τους θεσμούς. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Κομματικά στελέχη σε ρόλους αξιωματούχων στις ΔΕΚΟ αμείβονται με 10.000 και 15.000 ευρώ το μήνα -χώρια οι πρόσθετες αμοιβές- την ώρα που ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου και ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων παίρνουν 5.000 ευρώ.

Εισπράττουν πάνω από 70 εκατομμύρια δραχμές το χρόνο, τη στιγμή που ο μέσος μισθωτός αναγκάζεται να ζει με 280.000 δραχμές το μήνα. Και το λέω σε δραχμές, για να είναι σε όλους κατανοητά αυτά.

Πρόεδρος μεγάλης υπό κρατικό έλεγχο Τράπεζας μετέχει σε άλλα έντεκα Διοικητικά Συμβούλια. Συνεργάτες Υπουργών κατέχουν έως και δέκα θέσεις, τη στιγμή που οι τρεις στους δέκα πτυχιούχους μας δεν βρίσκουν δουλειά!

Θέλετε ένα τρανταχτό παράδειγμα; Τον Δεκέμβριο του 2000 προσλάβατε Διευθύνοντα Σύμβουλο με σύμβαση πενταετούς διάρκειας σε αδρανή θυγατρική της Εμπορικής Τράπεζας, την Τράπεζα Επενδύσεων. Ετήσιες αποδοχές
123.000.000 δραχμές και πιστωτική κάρτα χωρίς όριο δαπανών!




Ο Υπουργός Οικονομίας απαντώντας για το θέμα δηλώνει αναρμόδιος και παραπέμπει στο Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας. Και ποιος το διορίζει αυτό το Διοικητικό Συμβούλιο, ποιος το ελέγχει; Η Κυβέρνηση για όλα αυτά είναι ανεύθυνη;

Καταθέτω τη σύμβαση εργασίας στα Πρακτικά. (…)

Αυτό είναι το κράτος που υπερασπίζεστε και θέλετε να συντηρήσετε. Το κράτος της φθοράς και της διαφθοράς. Το κατεστημένο της συντήρησης. Όμως κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό δεν πάει άλλο. Τελειώνει εδώ!

Στη νέα εποχή χρειαζόμαστε ένα κράτος ευθύνης. Κράτος αποτελεσματικό και φερέγγυο. Κράτος που να σέβεται τους πόρους που διαχειρίζεται. Αυτό θα έπρεπε να είναι αυτονόητο και έχει καταντήσει ζητούμενο. Να τηρεί τους νόμους που ψηφίζει. Να υπηρετεί τους πολίτες. Να εγγυάται την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή!

Εμείς παρουσιάσαμε πλήρες πρόγραμμα για την Επανίδρυση του Κράτους. Άμεση προτεραιότητά μας είναι η θεσμική θωράκιση της πολιτείας απέναντι στη διαφθορά και τη διαπλοκή. (…)




Στοχεύουμε στη διαμόρφωση μιας νέας σχέσης, μιας σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους και πολίτη. Ο πολίτης να εμπιστεύεται επιτέλους και όχι να υποπτεύεται το κράτος. Ο πολίτης να βρίσκει κοντά του το κράτος.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βασικός πυλώνας της στρατηγικής μας είναι η εφαρμογή μιας νέας οικονομικής πολιτικής βασισμένης στη φιλελεύθερη επιλογή και την κοινωνική αλληλεγγύη. Μιλάμε ξεκάθαρα. Η πολιτική μας είναι αναπτυξιακή αλλά η ανάπτυξη να φθάνει σ’ όλους και όχι μόνο στους λίγους. (…)

Νέα Οικονομική Πολιτική, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν απ’ όλα σημαίνει αύξηση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

Χωρίς τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας τα ξένα προϊόντα θα εξακολουθούν να υποκαθιστούν τα ελληνικά, οι εξαγωγές μας να μειώνονται και να χαρίζουμε θέσεις εργασίας στους ανταγωνιστές μας. Νέα οικονομική πολιτική σημαίνει πλήρη δημοσιονομική εξυγίανση. Τέρμα τα διπλά βιβλία, τέρμα τα διπλά συρτάρια, τέρμα οι κρυφοί λογαριασμοί.

Ξεκινούμε με πλήρη δημοσιονομική απογραφή, για την οποία θα ζητήσουμε τη συνδρομή τόσο της Τράπεζας της Ελλάδος όσο και του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Κατευθυντήριος γνώμονας είναι ο περιορισμός της σπατάλης. Στόχος μας είναι η απόλυτη διασφάλιση της διαφάνειας και της εντιμότητας στη διαχείριση, η σύγκρουση με την παρακμή. Και η σύγκρουση αυτή δεν γίνεται ποτέ από κυβέρνηση, που είναι τοποτηρητής των οργανωμένων συμφερόντων.

Μόλις πρόσφατη έρευνα του Κ.Ε.Π.Ε. για τα συγχρηματοδοτούμενα έργα επισημαίνει ότι οι συμβάσεις, που υπέγραψε η Κυβέρνηση, ιδίως για το Αεροδρόμιο και την Αττική Οδό, εξασφαλίζουν απόλυτα τους ιδιώτες, αλλά δεν καλύπτουν τα συμφέροντα ούτε του Δημοσίου ούτε του πολίτη ούτε του κοινωνικού συνόλου.

Καταθέτω τη σχετική μελέτη στα Πρακτικά της Βουλής. (…)

Όταν με τις ίδιες δαπάνες, όπως πιστοποιούν έρευνες του Πανεπιστημίου Αθηνών, μπορούμε να πετύχουμε αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας κατά 30%, όταν με τους ίδιους κοινωνικούς όρους μπορούμε, όπως προκύπτει από στοιχεία της EUROSTAT, να τετραπλασιάσουμε το ποσοστό εκείνων που ξεφεύγουν από το όριο της φτώχειας, όταν η Διεθνής Διαφάνεια καταγράφει συνεχή διολίσθηση της χώρας στη διεθνή κατάταξη για τη διαφθορά, όταν οι εκθέσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου αποκαλύπτουν κάθε χρόνο σειρά παράνομων μεθοδεύσεων και απευθείας αναθέσεων αλλά η Κυβέρνηση προσποιείται άγνοια, όταν στις προμήθειες του Δημοσίου καταβάλλονται τιμές, που υπερβαίνουν τα διεθνή επίπεδα, όταν μοιράζονται μίζες δισεκατομμυρίων για προμήθειες αμυντικού εξοπλισμού και όχι μόνο, όταν σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα χάνονται 10 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο στη γραφειοκρατία και τη διαφθορά, μη ρωτάτε, κύριοι της Κυβέρνησης, από πού θα βρεθούν πόροι για κοινωνική πολιτική.

Ο δρόμος για την εξοικονόμηση των πόρων που χρειάζεται η ανάπτυξη και το κοινωνικό κράτος βρίσκεται σε μια νέα διακυβέρνηση με αρχές και αξίες. (…)

Τώρα είναι η ώρα για τη διαφάνεια, τώρα είναι η ώρα για υπευθυνότητα. Καταργούμε τους δρόμους της διαπλοκής. Οι προμήθειες των Ενόπλων Δυνάμεων θα γίνονται χωρίς μεσάζοντες είτε με διακρατικές συμφωνίες είτε με διεθνείς διαγωνισμούς. (…)

Συγκροτούμε Ανεξάρτητη Αρχή για τις συμβάσεις έργων και προμηθειών του Δημοσίου.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει μια αλήθεια. Κανένας δεν έρχεται να επενδύσει, όταν έχει εδραιωθεί η πεποίθηση ότι το παιχνίδι είναι στημένο. Οι επενδύσεις απαιτούν κανόνες κοινούς για όλους, γνωστούς εκ των προτέρων. Η ανάπτυξη και η κοινωνική δικαιοσύνη απαιτούν διαφάνεια. Να τηρούνται οι κανόνες. Να επιβραβεύεται η προσπάθεια. Να ανταμείβεται η αξιοσύνη. Είναι η δική μας δέσμευση. Έτσι αποδίδουμε περισσότερους πόρους στην κοινωνία. Νέα Οικονομική Πολιτική σημαίνει προώθηση των αναγκαίων διαρθρωτικών αλλαγών, άνοιγμα των αγορών στον ανταγωνισμό, γνήσιες αποκρατικοποιήσεις με διαδικασίες πλήρους διαφάνειας, αναμόρφωση της λειτουργίας των εποπτικών και ρυθμιστικών Αρχών. (…)

Οι λογικές του τζόγου, οι μύθοι ότι το Χρηματιστήριο είναι κόμμα, οδήγησαν στην καταστροφή ενάμισι εκατομμύριο επενδυτές, οδήγησαν Ασφαλιστικά Ταμεία, Οργανισμούς και Επιχειρήσεις του Δημοσίου σε απώλειες δισεκατομμυρίων. Ένα είναι βέβαιο. Κάποιοι σχεδίασαν αυτό το έγκλημα στο θυσιαστήριο κομματικών σκοπιμοτήτων. Κάποιοι ήξεραν και έπαιζαν με σημαδεμένα χαρτιά. Κάποιοι επιμένουν να αρνούνται τη διαλεύκανσή τους.

Και όλοι αυτοί δεν θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα. Απεναντίας βέβαια.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση ακόμη και τώρα επιχειρεί να επαναλάβει τις καθεστωτικές πρακτικές της προηγούμενης προεκλογικής περιόδου. Απόδειξη; Τα σχέδια υπουργικών αποφάσεων για νέες παράνομες αγορές μετοχών από Ασφαλιστικά Ταμεία, από το Ε.Τ.Ε. Χωροφυλακής, το Τ.Σ.Α.Υ, το Τ.Α.Π.-Ο.Τ.Ε., το Τ.Ε.Α.Υ. των εμπορικών καταστημάτων. Το τεκμήριο; Μόλις πρόσφατο –31 Οκτωβρίου 2003- έγγραφο της Τράπεζας της Ελλάδος προς το Υπουργείο Εργασίας. Προσέξτε, αρνείται έγκριση για νέα υπέρβαση του νόμου. Υπογραμμίζει ότι τα Ταμεία αυτά έχουν ήδη αγοράσει μετοχές έως και τρεις φορές πάνω από τα όρια που επιτρέπει ο νόμος. Τονίζει κατά λέξη ότι το γεγονός αυτό δημιουργεί κινδύνους για τη βιωσιμότητα των Ταμείων.

Ποιο είναι το συμπέρασμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Η Κυβέρνηση επιμένει να παρανομεί και να πιέζει τα Ταμεία να αγοράσουν και άλλες μετοχές. Η Κυβέρνηση δεν διστάζει να θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητά τους και αυτό τη στιγμή, κατά την οποία αυτές οι πρακτικές έχουν κοστίσει στα Ασφαλιστικά Ταμεία απώλειες 3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, με άλλα λόγια 1,2 τρισεκατομμυρίων δραχμών.

Αυτή είναι η υπευθυνότητα; Αυτή είναι η κοινωνική ευαισθησία της Κυβέρνησης;

Καταθέτω στα Πρακτικά της Βουλής τα σχετικά έγγραφα. (…)

Νέα Οικονομική Πολιτική σημαίνει διαμόρφωση ενός ριζικά διαφορετικού, δίκαιου φορολογικού συστήματος. Η χωρίς έλεος αύξηση των φόρων δεν πάει άλλο. Από 12 δισεκατομμύρια ευρώ, που ήταν οι φόροι το 1992, φτάνουν τώρα στα 38 δισεκατομμύρια ευρώ, υπερτριπλασιάστηκαν δηλαδή. Και ερωτώ: Πόσες ελληνικές οικογένειες υπερδιπλασίασαν τα εισοδήματά τους την ίδια περίοδο; (…)

Γι’ αυτό το σκοπό προχωρούμε στην αναβάθμιση του ΤΑΧΙS, την προώθηση των ηλεκτρονικών διασταυρώσεων, την αναθεώρηση του Κώδικα Φορολογικών Ποινών, τη μείωση του χρόνου παραγραφής στα τρία χρόνια, την παραπομπή των εκθέσεων ελέγχου σε ανώτερο όργανο, την κατάργηση του Σ.Δ.Ο.Ε. με τη σημερινή του μορφή. (…)

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η οικονομία μας μπορεί να πάει καλύτερα. Η Ελλάδα έχει μεγάλες δυνατότητες. Μπορεί να μεταβληθεί σε διεθνές, τουριστικό, ναυτιλιακό, τραπεζικό, εκπαιδευτικό, εμπορικό, διαμετακομιστικό κέντρο. Χρειάζεται όμως όραμα, πρόγραμμα και σχέδιο. (…)

Και βέβαια δεν μπορεί να ισχυρίζεται η Κυβέρνηση ότι ενδιαφέρεται για την Ελληνική Περιφέρεια, γιατί τα στοιχεία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δείχνουν, αποδεικνύουν το ακριβώς αντίθετο. Από τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ του αποθεματικού, σχεδόν 600 εκατομμύρια ευρώ καταλήγουν στους μεγαλοεργολάβους του κέντρου. Άλλα 229 εκατομμύρια ευρώ κατευθύνονται σε σεμινάρια, πίσω από τα οποία, κατά κύριο λόγο, βρίσκεται το μακρύ χέρι των κομματικών φίλων. Στις Περιφέρειες πηγαίνουν κατά μέσο όρο μόνο 20 εκατομμύρια ευρώ. Στις πιο φτωχές, την Ήπειρο, την Πελοπόννησο, τη Θεσσαλία, τη Στερεά, το Βόρειο, το Νότιο Αιγαίο μόνο 12 εκατομμύρια ευρώ. (…)

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς πιστεύουμε ότι οι κοινοτικοί πόροι και οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο πλαίσιο μιας νέας πολιτικής αναδεικνύουν την επόμενη τετραετία σε περίοδο μεγάλων αναπτυξιακών δυνατοτήτων. Εκείνο που χρειάζεται είναι να μην πάει πια ούτε μια μέρα χαμένη ούτε ένα ευρώ να μη χαθεί στο μέλλον. Οι πυλώνες της στρατηγικής μας έχουν ένα κοινό στόχο: Ένα πραγματικά κοινωνικό κράτος, που να στηρίζει τους οικονομικά ασθενέστερους σε βάθος χρόνου και όχι να τους θυμάται μόνο κάθε φορά που πλησιάζουν εκλογές. (…)

Πρώτον, η παροχή αναβαθμισμένων υπηρεσιών Υγείας σε όλους. Σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι Έλληνες, πέρα από τους φόρους, πέρα από τις εισφορές στα Ταμεία πληρώνουν εξ ιδίων 5,8 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή έξι φορές περισσότερα απ’ ό,τι το 1990. Καλύπτουν εξ ιδίων το 45% της συνολικής εθνικής δαπάνης και αυτό το ποσοστό είναι το υψηλότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Την ίδια στιγμή η Κυβέρνηση αρνείται να καλύψει το κόστος λειτουργίας των κρατικών νοσοκομείων. Αυτή είναι η πραγματικότητα. (…)

Περίπου δυόμισι εκατομμύρια Έλληνες ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Από τη δεινή αυτή κατάσταση ξεφεύγει χάριν των κοινωνικών παροχών μόνο το 2%, όταν στα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη, με ανάλογες δαπάνες, το ποσοστό είναι 8%. Αυτό σημαίνει ότι οι πόροι, που διατίθενται για κοινωνική πολιτική, χάνονται στα γρανάζια της διαφθοράς.

Προχωρούμε στη δημιουργία Ενιαίου Ταμείου Κοινωνικής Μέριμνας, το οποίο θα χρηματοδοτείται από ειδικό κωδικό του Προϋπολογισμού. Έτσι διασφαλίζουμε όρους υγιούς χρηματοδότησης της κοινωνικής πολιτικής και βάζουμε φραγμό στη σπατάλη και στην κακοδιαχείριση. Οι πόροι καταλήγουν στους δικαιούχους και όχι στους διαχειριστές. (…)

Σήμερα ο πληθωρισμός διαβρώνει τα εισοδήματα όλων των Ελλήνων. Είμαστε η έβδομη ακριβότερη χώρα σ’ όλη την Ευρώπη, σύμφωνα με έρευνα της NIELSEN, ενώ ο μέσος ακαθάριστος μισθός είναι χαμηλότερος κατά 37% από τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό. Το κόστος διαβίωσης είναι υψηλότερο κατά 18% από τη Γερμανία. Ειδικά αυτές τις μέρες των εορτών η ακρίβεια αναγκάζει δεκάδες χιλιάδες ελληνικά νοικοκυριά να προσφεύγουν σε έκτακτο τραπεζικό δανεισμό, τα περίφημα εορτοδάνεια, για να καλύψουν τις ανάγκες τους.

Όπλα μας προς την κατεύθυνση αυτή είναι η απελευθέρωση των αγορών, η ενίσχυση του ανταγωνισμού, ο αυστηρός έλεγχος του παραεμπορίου, η αντιμετώπιση των μονοπωλιακών ή ολιγοπωλιακών καταστάσεων, η μείωση του κόστους της αγροτικής παραγωγής, η στήριξη των ενώσεων και των ινστιτούτων καταναλωτών που δραστηριοποιούνται για τον ίδιο σκοπό. (…)

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό που χρειάζεται επιτέλους ο τόπος είναι κοινωνική ευαισθησία. Εγγυώμαστε ότι ο αναπτυξιακές και κοινωνικές δαπάνες του Προϋπολογισμού θα εκτελεσθούν στο ακέραιο. Δεσμεύσεις προς τους πολίτες θα τηρηθούν απαρέγκλιτα. Οι πόροι μπορούν να βρεθούν από τον περιορισμό της κομματικής σπατάλης. Οι πόροι μπορούν να βρεθούν από τον περιορισμό της κομματικής σπατάλης. Εκεί είναι το πρόβλημα και εκεί στρεφόμαστε. Κανένας πολίτης δεν μπορεί να λογαριάζει την κινδυνολογία που αναπτύσσει η Κυβέρνηση, για να καλύψει τα δικά της πολιτικά αδιέξοδα. Ερχόμαστε, για να αναβαθμίσουμε τον κοινωνικό ρόλο του κράτους. Την τιμή που θα μας κάνει ο ελληνικός λαός αναθέτοντάς μας την ευθύνη για τη διακυβέρνηση του τόπου, θα την ανταποδώσουμε με σεμνότητα, ταπεινότητα και συνέπεια.

Με τη Νέα Διακυβέρνηση η χώρα αλλάζει νοοτροπία. Δεσμευόμαστε για μια κυβέρνηση, που δεν θα χωρίζει και δεν θα ξεχωρίζει τους Έλληνες. Μια κυβέρνηση, τη λειτουργία της οποίας χαρακτηρίζει η υπευθυνότητα, η εργατικότητα των στελεχών της, το μέτρο και η μετριοπάθεια.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το πρόβλημα της οικονομίας είναι κατ’ εξοχήν πολιτικό πρόβλημα. Είναι πρόβλημα που οφείλεται στην Κυβέρνηση και στο κράτος που δημιούργησε και συντηρεί η Κυβέρνηση. Πρόβλημα που παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις μπροστά στην αδυναμία του Πρωθυπουργού να πάρει αποφάσεις. Εδώ και έναν ολόκληρο χρόνο η Κυβέρνηση, αντί να παράγει έργο, πελαγοδρομεί σε μια δίνη εσωτερικών συγκρούσεων. Κάτω από το βάρος αλληλοαποκαλύψεων ο Πρωθυπουργός αναγκάσθηκε να θέσει την Κυβέρνησή του σε διαθεσιμότητα αλλά δεν μπόρεσε να κάνει ανασχηματισμό.

Αντί να κατευθύνει στη λαϊκή ετυμηγορία, όπως με πλήρη συναίσθηση ευθύνης του ζητήσαμε, εγκλώβισε τη χώρα σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Ακόμη και τώρα προσπαθεί να αγοράσει κομματικό χρόνο σε βάρος του τόπου. Την ίδια στιγμή οι πιο στενοί συνεργάτες του αμφισβητούν τα αποτελέσματα της εικοσάχρονης παραμονής τους στην εξουσία.

Αρμόδιοι Υπουργοί, δύο πρώην και ο νυν, συνομολογούν την πλήρη αποτυχία του Ε.Σ.Υ. Κορυφαίοι Υπουργοί, ακόμα και πρώην Υπουργός Παιδείας συνομολογούν ότι είναι ψεύδος η δωρεάν Παιδεία, ότι υπάρχει εκτεταμένη διαφθορά, ότι χρειάζεται μεταρρύθμιση του κράτους. Καταγγελλόμενοι παριστάνουν τους καταγγέλλοντες. Έφθασαν στο σημείο οι μισοί να ζητούν άλλη πολιτική και οι άλλοι μισοί να ζητούν άλλη κυβέρνηση.

Ο Πρωθυπουργός συμπεριφέρεται σαν πολιορκημένος. Η Κυβέρνηση δε λειτουργεί. Τα μέλη της διερωτώνται τι γίνεται. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Οι αρνητικές επιπτώσεις είναι ήδη εμφανείς και στην οικονομία και στην κοινωνία. Εμείς καταψηφίζουμε τον Προϋπολογισμό. Όμως η αβεβαιότητα δεν μπορεί να συνεχίζεται σε βάρος του τόπου. Αυτό απαιτεί η οικονομία, αυτό αξιώνει η κοινωνία, αυτή σε τελική ανάλυση είναι η επιταγή του εθνικού χρέους.

Παρακολουθούν οι πολίτες την εσωκομματική αμφισβήτηση του Πρωθυπουργού με πλήρη αντίληψη της ακυβερνησίας που συνεπάγεται. Δεν μας αφορούν τα εσωκομματικά σας. Εγείρονται, όμως, θέματα που αφορούν όλους τους Έλληνες πολίτες. Αφορούν την πορεία της χώρας. Υπάρχει κυβερνητική παραλυσία, υπάρχει μία ιδιότυπη ακυβερνησία. Η χώρα δεν μπορεί να περιμένει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Υποχρεούται ο Πρωθυπουργός σήμερα κιόλας να πράξει αυτό, που ο ίδιος ευαγγελιζόταν τόσα χρόνια. Καθαρές λύσεις. Και η μόνη καθαρή λύση είναι εκλογές τώρα!

Το πραγματικά ζητούμενο για την ελληνική κοινωνία είναι καθαρό. Νέα Διακυβέρνηση!»



Ας βγει επιτέλους, έστω και καθυστερημένα, ο Καραμανλής κι ας ομολογήσει δημόσια και ξεκάθαρα: ποιοι ήταν εκείνοι που τον εμπόδισαν να υλοποιήσει αυτά τα μεγαλεπήβολα σχέδια στα 5,5 χρόνια που κυβέρνησε τη χώρα; Άλλωστε, όπως είδαμε, ο ίδιος είχε ομολογήσει ότι “το πρόβλημα της οικονομίας είναι κατ’ εξοχήν πολιτικό πρόβλημα”. Κι αν δεν υπάρχουν κάποια σκοτεινά κέντρα – πέμπτη φάλαγγα – που απεργάζονται τη διάλυση του ελληνικού κράτους-έθνους, αλλά η αποτυχία οφείλεται αποκλειστικά στην ανικανότητα του ίδιου και της κυβέρνησής του, με ποιο δικαίωμα βρίσκονται ακόμη στα βουλευτικά έδρανα και ανέχονται να τους χρυσοπληρώνει ο υποσιτιζόμενος λαός επιβραβεύοντας τα εξ αμελείας ή εκ προθέσεως εγκλήματά τους; Το αν ο διάδοχός του, GAP, αποδειχτεί ακόμη χειρότερος εφιάλτης δεν απαλλάσσει τον ΚΑΚ από τις δικές του βαριές αμαρτίες.




Tags: GAP, Κώστας Καραμανλής, προϋπολογισμός 2004, Σημίτης