By Paul Craig Roberts
20 Δεκεμβρίου 2024
Όπως λέει η Laura Logan, η αμερικανική δημοσιογραφία είναι ένα σπορ αίματος που σφαγιάζει αυτούς που λένε την αλήθεια. (Δείτε εδώ.)
Με έχουν χαρακτηρίσει σχεδόν με κάθε όνομα που υπάρχει – θεωρητικός συνωμοσίας, απατεώνας/πράκτορας του Putin, φασίστας του Reagan, αντισημίτης, αρνητής του ολοκαυτώματος, αριστερός, δεξιός, εγχώριος τρομοκράτης, ρατσιστής. Μη μπορώντας να διαψεύσουν την ανάλυσή μου, με αποκαλούν με ονόματα.
Ωστόσο, το βρίσκω ικανοποιητικό όταν άτομα κύρους και σπουδαιότητας, όπως ο Πούτιν, καταλήγουν στην άποψή μου. Για παράδειγμα, στην πρόσφατη θρυλική Συνέντευξη Τύπου στο τέλος της χρονιάς και στην τετράωρη σύνοδο ερωτήσεων και απαντήσεων, ο Πούτιν συμφώνησε μαζί μου ότι ο κερδισμένος της ανατροπής της Συρίας ήταν το Ισραήλ.
Ωστόσο ο Πούτιν πάλι παρεξηγεί τις συνέπειες. Απέδωσε την κατοχή του νότιου τμήματος της Συρίας από το Ισραήλ στις νόμιμες ανησυχίες του Ισραήλ για την ασφάλειά του και εξέφρασε την ελπίδα ότι το Ισραήλ θα αποσύρει τελικά τις δυνάμεις του από το Συριακό έδαφος. Είναι ανόητο για τον Πούτιν να πιστεύει ότι το Ισραήλ μπορεί να αποσυρθεί από τον στόχο του Μεγάλου Ισραήλ. Η ισραηλινή κυβέρνηση ανακοίνωσε το σχέδιό της να διπλασιάσει τον εβραϊκό πληθυσμό στην κατεχόμενη περιοχή. «Θα συνεχίσουμε να το κρατάμε, να το κάνουμε να ανθίσει και να εγκατασταθούμε σε αυτό», ανακοίνωσε η ισραηλινή κυβέρνηση. Φαίνεται ότι ο Πούτιν ξέχασε το Μεγάλο Ισραήλ. Ο Λίβανος και το Ιράν είναι οι επόμενοι στόχοι του Ισραήλ. Με τη Συρία να έχει τελειώσει, ο δρόμος είναι ανοιχτός.
Ενώ ο Πούτιν συμφωνεί ότι το Ισραήλ ήταν ο νικητής, απορρίπτει κάθε ευθύνη για την εξαφάνιση της Συρίας, αρνούμενος σε έναν Αμερικανό δημοσιογράφο ότι η Ρωσία αποδυναμώθηκε από την ανατροπή της Συρίας. Ο Putin απέδωσε την πτώση της Συρίας στην άρνηση του συριακού στρατού και των πολιτοφυλακών που υποστηρίζονται από το Ιράν να πολεμήσουν. Δεν εξήγησε γιατί ο Συριακός Στρατός, αν είχε ακόμα ρωσική αεροπορική υποστήριξη, θα άλλαζε ξαφνικά γνώμη μετά από 10 χρόνια και θα σταματούσε να πολεμά.
Ο Putin ισχυρίστηκε ότι οι υποστηριζόμενες από την Αμερική τρομοκρατικές δυνάμεις υπέστησαν έναν «εσωτερικό μετασχηματισμό», όπως αποδεικνύεται από την προθυμία των δυτικών κρατών να συζητήσουν μαζί τους, επιτυγχάνοντας έτσι «τον βασικό στόχο της Ρωσίας» στη Συρία.
Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι ο Putin πέρασε 8 ή περισσότερα χρόνια πολεμώντας για τη Συρία μόνο και μόνο για να φέρει κοντά τους τρομοκράτες και τους χορηγούς τους στην Ουάσιγκτον, ειδικά όταν η Ουάσιγκτον ήταν ο χορηγός τρομοκρατών όλη την περίοδο.
Είναι αυτό το είδος εξήγησης που με κάνει να ανησυχώ για τον Putin. Για άλλη μια φορά, η ανησυχία μου είναι ότι ο πυρηνικός πόλεμος είναι μια πιθανή συνέπεια των προσπαθειών του Putin να τον αποφύγει. (Ο Putin φαίνεται να κάνει λάθος σχετικά με την «εσωτερική μεταμόρφωση» των τρομοκρατών: Δείτε εδώ κι εδώ)
Όπως γνωρίζουν οι αναγνώστες, ρίχνω την ευθύνη για τη διεύρυνση της σύγκρουσης στην Ουκρανία στον Putin που έφτασε τόσο αργά στην συνειδητοποίηση της πραγματικότητας και που ήταν απροετοίμαστος. Υπερασπιζόμενος την επέμβαση της Ρωσίας, ο Putin παραδέχτηκε ότι η παρέμβασή του καθυστέρησε πολύ και ότι δεν ήταν προετοιμασμένος. Έτσι λοιπόν, δώστε βάση στους υποστηρικτές του Putin και αφήστε με ήσυχο. Ο Putin συμφωνεί μαζί μου.
Από την δημοσίευση του RT για τη συνεδρία Q&A του Putin:
Ερωτηθείς εάν θα είχε αλλάξει την απόφασή του να στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, αν μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω, ο Πούτιν απάντησε κατηγορηματικά ότι η Ρωσία έπρεπε να το είχε κάνει νωρίτερα. «Με αυτό το είδος [προηγούμενων] γνώσεων, θα έπρεπε να είχαμε ξεκινήσει την προετοιμασία για αυτή τη δράση, συμπεριλαμβανομένης της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης», είπε.
«Ο Πρόεδρος σημείωσε ότι η απόφαση να ξεκινήσει η στρατιωτική εκστρατεία πάρθηκε χωρίς πολλή προετοιμασία, επειδή η Ρωσία “δεν μπορούσε πλέον να ανεχθεί” τη συμπεριφορά της Ουκρανίας, αναφερόμενος στις φιλοδοξίες του Κιέβου να αποκτήσει πυρηνικά όπλα και στην ανοιχτή άρνησή του να τηρήσει τις αχρηστευμένες πλέον συμφωνίες του Minsk που ζητούσαν να δοθεί στο Donbass ένα ειδικό καθεστώς εντός του ουκρανικού κράτους». Δείτε εδώ.
Σκεπτόμενος τις λίστες μου για τις στρατηγικές αποτυχίες του Putin, φαίνεται να ήταν αναμενόμενες αποτυχίες. Ο Πούτιν δεν προέβλεψε τη Γεωργιανή εισβολή στη Νότια Οσετία, το πραξικόπημα της Ουάσιγκτον στην Ουκρανία, την εισβολή στο Kursk, την ανανεωμένη αμερικανική/ισραηλινή επίθεση στη Συρία. Όμως οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες πρέπει να είχαν προβλέψει. Μήπως ο Πούτιν δεν ακούει πληροφορίες που δεν θέλει να ακούσει; Ή μήπως εξισορροπεί τις πληροφορίες για να εξυπηρετήσει άλλα συμφέροντα;
Για άλλη μια φορά, οι ανησυχίες μου είναι ότι η άσκοπα παρατεταμένη σύγκρουση στην Ουκρανία, η απώλεια της Συρίας χωρίς μάχη, η εισβολή στο Kursk, η εισβολή της Ουάσιγκτον στην Αρμενία, οι προσπάθειες της Ουάσιγκτον για έγχρωμη επανάσταση στη Γεωργία, η εκτόξευση πυραύλων ΗΠΑ/ΝΑΤΟ προς τη Ρωσία, η οποία δεν έλαβε ποτέ την κατάλληλη απάντηση, συνέβαλαν στην απώλεια της αξιοπιστίας της Ρωσίας στα μάτια της Δύσης. Αυτό θα δυσκολέψει τον Πρόεδρο Trump να αποδεχθεί μια διευθέτηση της σύγκρουσης στην Ουκρανία που είναι ευνοϊκή για τον Putin και τη Ρωσία. Αυτό θα δυσκολέψει τον Putin να επιτύχει το αποτέλεσμα που είχε υποσχεθεί. Πώς μπορεί να επικρατήσει η Ρωσία εάν η Ουάσιγκτον επηρεάζει το αποτέλεσμα; Με την Ουάσιγκτον και το Ισραήλ να έχουν πάρει φόρα, ο Putin δεν μπορεί να περιμένει από τον Trump να αποδεχθεί τους όρους της Ρωσίας για τον τερματισμό της σύγκρουσης. Η ανανέωση της ηγεμονίας της Ουάσιγκτον είναι μέρος του Making America Great Again.
Και πάλι, πιστεύω ότι ο κόσμος πρέπει να σεβαστεί την αυτοσυγκράτηση του Putin απέναντι σε αναπάντεχες προκλήσεις. Είναι αντίθετος στον πόλεμο και δέχεται προσβολές και προκλήσεις στις προσπάθειές του να αποφύγει τον ευρύτερο πόλεμο.
Το ερώτημα παραμένει: Μήπως είναι υπερβολικές οι προσπάθειες του Putin να αποφύγει τον πόλεμο στέλνοντας λάθος μήνυμα και φέρνουν πόλεμο επάνω μας; Ο Putin θα πρέπει να σκεφτεί προσεκτικά αυτήν την ερώτηση.
