Strategic Culture
December 2, 2024
Η τραγωδία της Ευρώπης δεν είναι κάτι το μυστήριο ή το δύσμοιρο. Είναι το άμεσο αποτέλεσμα ελιτιστών κυβερνώντων που έχουν ασκήσει επιμελώς πολιτικές που βλάπτουν τους ευρωπαίους πολίτες.
Θα πίστευε κανείς ότι έχοντας υποστεί δύο παγκόσμιους πολέμους με διαφορά μόνο δεκαετιών, οι Ευρωπαίοι πολιτικοί ίσως θα ήταν πιο προσεκτικοί σχετικά με την έναρξη ενός τρίτου. Απίστευτα, όμως, οι χώρες της Ευρώπης βυθίζονται σε μια άλλη πύρινη λαίλαπα.
Δεν έχουν αλλάξει πολλά σε έναν αιώνα, φαίνεται. Ο πόλεμος εξακολουθεί να είναι το αποτέλεσμα της ιμπεριαλιστικής ίντριγκας και της απουσίας λογοδοσίας στις μάζες των πολιτών από αλαζονικούς πολιτικούς βοηθούμενους από αδυσώπητα ψέματα προπαγάνδας των μέσων ενημέρωσης.
Οι Ευρωπαίοι ελιτιστές ηγεμόνες είναι μια προδοτική κλίκα που καταστρέφει την Ευρώπη λόγω της άθλιας δουλοπρέπειάς τους στον δυτικό ιμπεριαλισμό υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.
Για να το θέσουμε χοντροκομμένα, η Ευρώπη κακομεταχειρίζεται σαν δουλικό παιχνιδάκι από την Ουάσιγκτον και τις ευρωπαϊκές ελίτ. Ανατριχιάστε στη σκέψη της Ursula von der Leyen και της Kaja Kallas με κυρίαρχο ρόλο ή των Keir Starmer, Emmanuel Macron και Olaf Scholz ως τους υποτακτικούς. Αλλά μερικές φορές, η αλήθεια μπορεί να είναι πιο περίεργη από τη φαντασία.
Ο Ρώσος Πρόεδρος Vladimir Putin το κάρφωσε αυτή την εβδομάδα όταν χτύπησε τους ευρωπαίους πολιτικούς αρχηγούς που «χορεύουν στη μελωδία των Αμερικανών». Σε ομιλία του στη σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας στο Καζακστάν, ο Putin είπε ότι η κρίση στην Ουκρανία έδειξε ότι οι λεγόμενοι ηγέτες της Ευρώπης δεν έχουν ανεξαρτησία ή αυτονομία. Δεν είναι οντότητες όσον αφορά τα δημοκρατικά συμφέροντα των εθνών τους.
Αντί να πιέζουν για μια διπλωματική λύση στη χειρότερη σύγκρουση στην ευρωπαϊκή ήπειρο από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ συμβαδίζουν δουλικά με τον εγκληματικό πόλεμο δι’ αντιπροσώπων της Ουάσιγκτον κατά της Ρωσίας, η οποία κινδυνεύει να εξελιχθεί σε πυρηνικό Αρμαγεδδώνα.
Αυτή την εβδομάδα, ο αλαζονικός πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Boris Johnson παραδέχτηκε ανοιχτά ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία ήταν ένας πόλεμος με αντιπροσώπους εναντίον της Ρωσίας. Αλλά αυτό δεν έδωσε στον Johnson μια παύση για σκέψη ή ντροπή. Προέτρεψε τους Ευρωπαίους να στείλουν περισσότερα όπλα στην Ουκρανία. Ούτε η χυδαία ειλικρίνειά του προκάλεσε κατακραυγή ή καταδίκη. Ο Johnson, ο ανόητος, επιβεβαίωσε, στην πραγματικότητα, αυτό που προειδοποίησε η Ρωσία ότι είναι η ουσία της σύγκρουσης στην Ουκρανία – ένας πόλεμος υπό την ηγεσία των ΗΠΑ που χρησιμοποιεί τους Ουκρανούς ως τροφή για κανόνια.
Στη συνέχεια, είχαμε τον επικεφαλής της βρετανικής υπηρεσίας πληροφοριών MI6, “Sir” Richard Moore, να υποστηρίζει σε ένα ακροατήριο στο Παρίσι ότι ο Ρώσος Putin προκαλούσε «απίστευτα απερίσκεπτο σαμποτάζ» σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο Βρετανός αρχηγός κατασκοπείας ισχυρίστηκε ότι η Ρωσία απειλούσε την ήπειρο με πυρηνικά όπλα για να αποδυναμώσει την υποστήριξη του ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία. Παρέλειψε το κραυγαλέο γεγονός ότι οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Γαλλία έχουν κλιμακώσει δραματικά τη σύγκρουση προμηθεύοντας ένα νεοναζιστικό καθεστώς στην Ουκρανία με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για να χτυπήσει τη Ρωσία.
Εν τω μεταξύ, οι κυβερνήσεις στη Γερμανία και τις σκανδιναβικές χώρες εκδίδουν τρομερές δημόσιες προειδοποιήσεις για τους ανθρώπους να «ετοιμαστούν για πόλεμο» χτίζοντας καταφύγια για βόμβες στα σπίτια τους και αποθηκεύοντας μη αλλοιώσιμα τρόφιμα.
Δύσκολα θα μπορούσες να φτιάξεις αυτή την παραφροσύνη παρά μόνο στα δυστοπικά μυθιστορήματα του Τζορτζ Όργουελ. Η ήπειρος οδηγείται από τη μύτη στην καταστροφή από πολιτικούς και ελεγχόμενα από τα εταιρικά μέσα ενημέρωσης που έχουν χάσει τα μυαλά τους. Έχασαν εδώ και πολύ καιρό κάθε αυτοσεβασμό ή ανεξαρτησία και απλώς λειτουργούν ως τα πιο αξιολύπητα υποκατάστατα του ιμπεριαλισμού υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.
Ακόμη και χωρίς την τελική καταστροφή του πολέμου, η Ευρώπη καταστράφηκε από ελιτιστές πολιτικούς που ακολούθησαν αδιαμφισβήτητα την αμερικανική ατζέντα της προσπάθειας να νικήσουν στρατηγικά τη Ρωσία μέσω ενός πολέμου πληρεξουσίων.
Κεντρικό στοιχείο αυτού του στρατηγικού στόχου των ΗΠΑ είναι να κατατροπώσει το επί δεκαετίες αμοιβαία επωφελές εμπόριο ενέργειας μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας. Οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν στους αγωγούς φυσικού αερίου Nord Stream από τον Trump κατά την πρώτη του διακυβέρνηση, ακολουθούμενη από την ανατίναξη των αγωγών από την κυβέρνηση Biden τον Σεπτέμβριο του 2022, μαρτυρούν αυτή τη μεγαλύτερη εικόνα. Καμία από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ή τα μέσα ενημέρωσής τους δεν ερεύνησε σωστά αυτό το τεράστιο έγκλημα της κρατικά χρηματοδοτούμενης τρομοκρατίας.
Ο πόλεμος δι’ αντιπροσώπων και οι κυρώσεις στη ρωσική ενέργεια, με τα οποία μετά χαράς συνέχισαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες, έχουν προκαλέσει την κατάρρευση των ευρωπαϊκών οικονομιών. Οι κριτικοί σχολιαστές μιλούν για αποβιομηχάνιση της Ευρώπης.
Ακόμη και οι Financial Times, σε μια πρόσφατη εμπεριστατωμένη έκθεση για τη «διαλυμένη οικονομία» της Γερμανίας, ακουγόταν έκπληκτη για «την πιο έντονη ύφεση στη μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας». Η έκθεση ερευνά τους τομείς της αυτοκινητοβιομηχανίας, των χημικών και της μηχανικής που είναι κρίσιμοι για τη γερμανική οικονομία και αναφέρει το «υψηλό ενεργειακό κόστος» ως επιζήμιο παράγοντα.
Ωστόσο, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, ακόμη και σε υποτιθέμενες «σε βάθος αναφορές» όπως οι Financial Times, προσέχουν να μην ξεκαθαρίσουν την προφανή αιτία της οικονομικής κατάρρευσης της Ευρώπης: τον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων υπό την ηγεσία των ΗΠΑ στην Ουκρανία και τη συνακόλουθη ζημιά στις σχέσεις της Ευρώπης με Ρωσία.
Οι αναφορές των μέσων ενημέρωσης αποδοκιμάζουν μια «σφαγή θέσεων εργασίας» στους βιομηχανικούς γίγαντες της Γερμανίας, όπως η Volkswagen και η Thyssenkrupp, χωρίς να εξηγούν την αιτία, σαν η καταστροφή να είναι κατά κάποιον τρόπο τυχαία κακοτυχία.
Σαν να μην είναι αρκετά κακό, η επερχόμενη κυβέρνηση Trump επιβάλλει βαρείς δασμούς στις εξαγωγές από την Ευρώπη καθώς και από την Κίνα, τον Καναδά και το Μεξικό. Αυτό θα είναι ένα πραξικόπημα για τις ευρωπαϊκές οικονομίες που θα προσφέρει ο Αμερικανός σύμμαχός της.
Η Ευρώπη βρίσκεται σε αυτή τη φρικτή κατάσταση – αντιμετωπίζει οικονομική καταστροφή εν μέσω μιας πιθανής στρατιωτικής ανάφλεξης– και όλα αυτά επειδή έχει παραπλανηθεί από ανθρώπους όπως η Ursula von der Leyen, ο Josep Borrell, ο Γάλλος Macron, ο Scholz της Γερμανίας (και η Angela Merkel πριν από αυτόν) και ο πρώην πρωθυπουργός της Ολλανδίας Mark Rutte, ο οποίος είναι τώρα ο υπερενθουσιώδης αρχηγός του ΝΑΤΟ, ζητώντας περισσότερα ευρωπαϊκά όπλα στην Ουκρανία. Πολλοί άλλοι μπορούν να ονομαστούν από τις σκανδιναβικές χώρες, την Πολωνία και τα κράτη της Βαλτικής. Όπως φαίνεται, η ευρωπαϊκή ελιτίστικη πολιτική τάξη έχει μια μακρά και ποταπή ιστορία ρωσοφοβίας, που ξεκινά από τη συνεργασία με τη ναζιστική Γερμανία στη γενοκτονική της επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης.
Η τραγωδία της Ευρώπης δεν είναι κάτι το μυστήριο ή το κακότυχο. Είναι το άμεσο αποτέλεσμα ελιτιστών κυβερνώντων που έχουν ασκήσει επιμελώς πολιτικές που βλάπτουν τους ευρωπαίους πολίτες. Αυτοί οι τσαρλατάνοι ηγέτες είναι ξεδιάντροποι στη ρωσοφοβία και την υποκατάσταση για τον δυτικό ιμπεριαλισμό υπό την ηγεσία των ΗΠΑ – ακόμη και σε σημείο να σκοτώνουν τον λαό τους μέσω οικονομικής καταστροφής ή χειρότερα – μέσω παγκόσμιου πολέμου.
Η σύγκρουση στην Ουκρανία μπορεί να επιλυθεί μέσω διαπραγματεύσεων και διαλόγου που αναγνωρίζει τα ιστορικά αίτια. Από τη σκοπιά της Ρωσίας αυτό αφορά τον προδοτικό επεκτατισμό του ΝΑΤΟ από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
Αλλά αυτό είναι το βαθύ δίλημμα που αντιμετωπίζει η Ευρώπη. Κανένας από τους πολιτικούς (εκτός από μερικές αξιότιμες εξαιρέσεις) δεν είναι ικανός να σκέφτεται ή να ενεργεί ανεξάρτητα επειδή είναι ιδεολογικοί σκλάβοι.
Η ορθολογική διπλωματία και ο σεβασμός στη δημοκρατία και την ειρήνη είναι πέρα από αυτούς τους εκφυλισμένους πολιτικούς. Η συνενοχή τους σε ένα χρεοκοπημένο σύστημα του δυτικού ιμπεριαλισμού τους καθιστά ανίκανους να κάνουν το σωστό για την ανθρωπότητα. Γι’ αυτό η άθλια ιστορία των πολέμων συνεχίζει να επαναλαμβάνεται. Αυτοί και το διεφθαρμένο, φιλοπόλεμο σύστημά τους πρέπει να παραμεριστούν.
Οι απόψεις των μεμονωμένων συντελεστών δεν αντιπροσωπεύουν απαραίτητα εκείνες του Ιδρύματος Στρατηγικού Πολιτισμού .
Πνευματικά δικαιώματα © Strategic Culture Foundation | Η αναδημοσίευση είναι ευπρόσδεκτη με αναφορά στο διαδικτυακό περιοδικό Strategic Culture
Μετάφραση από τη Μαρία Σεφέρου
Tags: EU, Russia, sanctions, US, ΕΕ, ΗΠΑ, κυρώσεις, Ουκρανία, Ρωσία
