Paul Craig Roberts
22 Σεπτεμβρίου 2024
Η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε όταν ο Σοβιετικός Πρόεδρος Γκορμπατσόφ τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό από σκληροπυρηνικά στοιχεία του Πολιτικού Γραφείου που ανησυχούσαν από την ταχύτητα με την οποία ο Γκορμπατσόφ εγκαθίδρυε φιλικές και ανοιχτές σχέσεις με τη Δύση.
Για τους σκληροπυρηνικούς Αμερικανούς νεοσυντηρητικούς, η Σοβιετική Κατάρρευση αφαίρεσε τον περιορισμό στην αμερικανική μονοπολικότητα. Οι νεοσυντηρητικοί άρπαξαν γρήγορα την πρωτοβουλία και με το Δόγμα Wolfowitz διακήρυξαν την ηγεμονία των ΗΠΑ και δήλωσαν ότι ο κύριος στόχος της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ ήταν να αποτρέψει την άνοδο οποιασδήποτε δύναμης που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως περιορισμός στην ηγεμονία της Ουάσιγκτον. Αυτή η πολιτική είχε ως αποτέλεσμα να ματαιωθούν οι ελπίδες του Reagan και του Gorbachev και η εμπιστοσύνη που είχε δείξει ο Gorbachev στην Ουάσιγκτον. Η υπόσχεση της Ουάσιγκτον να μην επεκτείνει το ΝΑΤΟ μια ίντσα προς την Ανατολή απορρίφθηκε και ακολούθησαν πιο εχθρικά βήματα.
Μέχρι το 2007 ήταν σαφές στον Πρόεδρο της Ρωσίας Putin ότι η υπόσχεση ενός πολυπολικού κόσμου ακυρωνόταν από μια πολιτική ηγεμονίας της Ουάσιγκτον. Στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια του Μονάχου, ο Putin έριξε το γάντι και είπε ότι η Ρωσία δεν αποδέχεται τους κανόνες της Ουάσιγκτον που βασίζονται στον μονοπολικό κόσμο. Εκείνη τη στιγμή οι ΗΠΑ/ΝΑΤΟ ξεκίνησαν πόλεμο εναντίον της Ρωσίας.
Η πρώτη επίθεση στη Ρωσία ήταν ένα χρόνο αργότερα, το 2008, όταν η Ουάσιγκτον έστειλε γεωργιανό στρατό τον οποίο χρηματοδοτούσαν και εκπαίδευαν οι ΗΠΑ στην αμφισβητούμενη Νότια Οσετία, με αποτέλεσμα το θάνατο Ρώσων ειρηνευτών και πολλών αμάχων. Ο Putin, ξαφνιασμένος, επέστρεψε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου και ο ρωσικός στρατός νίκησε γρήγορα τις γεωργιανές δυνάμεις που είχαν εκπαιδευτεί στις ΗΠΑ. Ο Putin κατηγορείται συχνά ότι σκοπεύει να ανοικοδομήσει τη Σοβιετική Αυτοκρατορία. Ωστόσο ενώ είχε στα χέρια του τη Γεωργία, ιστορικό τμήμα της Σοβιετικής Ένωσης και προηγουμένως της Ρωσίας, αντί να ενσωματώσει εκ νέου τη Γεωργία στη Ρωσία, την άφησε ελεύθερη για να υποβληθεί ξανά στις συνωμοσίες της Ουάσιγκτον κατά της Ρωσίας.
Έχοντας αποτύχει στη Γεωργία, η Ουάσιγκτον έστρεψε την προσοχή της στην Ουκρανία, μια άλλη πρώην επαρχία της Σοβιετικής Ένωσης και προηγουμένως της Ρωσίας για αιώνες. Όπως υπερηφανεύτηκε η Victoria Nuland σε τηλεοπτικό συνέδριο, η Ουάσιγκτον ξόδεψε 5 δισεκατομμύρια δολάρια οργανώνοντας ΜΚΟ, φοιτητές και εξαγοράζοντας Ουκρανούς πολιτικούς για την υποστήριξη ενός πραξικοπήματος για την ανατροπή της δημοκρατικά εκλεγμένης ουκρανικής κυβέρνησης και την εγκατάσταση ενός νεοναζιστικού καθεστώτος εχθρικού προς τη Ρωσία.
Για άγνωστους λόγους εκτός ίσως από ξάφνιασμα –ο Putin ήταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Sochi – ο Putin δεν έκανε τίποτα για να αποτρέψει το πραξικόπημα της Ουάσιγκτον. Για οκτώ χρόνια ο Putin βασιζόταν στη Συμφωνία του Minsk, την οποία η Δύση χρησιμοποίησε για να τον εξαπατήσει, ενώ η Ουάσιγκτον δημιούργησε έναν ουκρανικό στρατό ικανό να ανατρέψει τις δημοκρατίες του Donbas που αποσχίστηκαν και αντιστάθηκαν στη δίωξη και τη δολοφονία του ρωσικού πληθυσμού από την Ουκρανία.
Όταν οι προσπάθειες του Putin και του Lavrov τον Δεκέμβριο του 2021 και τον Φεβρουάριο του 2022 να επιτύχουν μια αμοιβαία αμυντική συμφωνία με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ αντιμετωπίστηκαν ψυχρά από την Ουάσιγκτον, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, ο Putin δεν είχε άλλη επιλογή από το να παρέμβει για να προστατεύσει το Donbas -πρώην ρωσική επαρχία προσαρτημένη στην Ουκρανία από τους σοβιετικούς ηγέτες- από σφαγή, όπως κάνουν οι Ισραηλινοί στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη.
Η Δύση αποκάλεσε ανειλικρινά την «περιορισμένη στρατιωτική επιχείρηση» του Πούτιν που περιοριζόταν στο Donbas «εισβολή στην Ουκρανία». Δεν ήταν κάτι τέτοιο. Το γεγονός ότι δεν ήταν εισβολή και κατάκτηση της Ουκρανίας ήταν λάθος του Putin.
Είναι η περιορισμένη φύση της επέμβασης του Putin που είναι η αιτία της πιθανής έκρηξης της σύγκρουσης σε πυρηνικό πόλεμο.
Ο Putin, όντας ένας Αμερικανός φιλελεύθερος του μέσου του 20ου αιώνα, είχε εμπιστοσύνη στις διπλωματικές σχέσεις και την καλή θέληση μεταξύ των εθνών και δεν καταλάβαινε ότι η Δύση βρισκόταν σε πόλεμο με τη Ρωσία. Αυτός και ο υπουργός Εξωτερικών του συνέχισαν να πιέζουν τους «αμερικανούς εταίρους» τους και να πιστεύουν στις διαπραγματεύσεις, ενώ η Δύση οργάνωνε τις επιθέσεις της στη Ρωσία.
Αυτές οι επιθέσεις περιλαμβάνουν τώρα επιθέσεις βαθιά στη Ρωσία πολύ μακριά από το μέτωπο της μάχης. Η Ρωσία έχει υποστεί πολλές επιθέσεις από μη επανδρωμένα αεροσκάφη χαμηλών πτήσεων που αποφεύγουν τα συστήματα αεράμυνας. Καθώς γράφω, ο γραμματέας του ΝΑΤΟ Stoltenberg και ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου προτρέπουν το καθεστώς Biden να εγκρίνει στις ΗΠΑ/ΝΑΤΟ να εκτοξεύουν πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς στη Ρωσία. Ο Putin είπε ότι αυτή είναι η τελευταία κόκκινη γραμμή που θα τον αναγκάσει να αναγνωρίσει ότι η Ρωσία βρίσκεται σε πόλεμο με τη Δύση.
Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Stoltenberg λέει ότι η Δύση δεν χρειάζεται να δώσει προσοχή στην απειλή του Πούτιν, επειδή «υπήρξαν πολλές κόκκινες γραμμές που είχε δηλώσει ο Πούτιν στο παρελθόν και δεν έχει κλιμακώσει».
Φτάσαμε στο σημείο που είπα ότι θα φτάναμε. Ο Putin λόγω της αποτυχίας του να ενεργήσει ως απάντηση στην επιθετικότητα έχει τώρα την πλάτη του στον τοίχο. Έχει τρεις επιλογές: Μπορεί να παραδοθεί. Μπορεί να τερματίσει τη σύγκρουση στην Ουκρανία με βία, γεγονός που προειδοποιεί τη Δύση ότι κινδυνεύει αν συνεχιστεί η σύγκρουση, ή μπορεί να συνεχίσει να αγνοεί την πραγματικότητα, αφήνοντας έτσι την πρωτοβουλία στα χέρια της Δύσης, δηλαδή εκεί όπου βρισκόταν σε όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης.
Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τις αντοχές του Putin. Είναι πολεμιστής ή ένας ξεπερασμένος Αμερικανός φιλελεύθερος;
Συμφωνώ ότι αυτή η ερώτηση είναι άδικη. Ο Putin είναι η μόνη πολιτική προσωπικότητα που έχει ο κόσμος σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή που αμφισβητείται η συνέχιση της ύπαρξης του κόσμου. Ο Putin έχει δεχτεί προσβολή μετά από προσβολή, πρόκληση πάνω από πρόκληση για να αποφύγει έναν πόλεμο που σημαίνει θάνατο για την ανθρωπότητα.
Κανείς δεν αποδίδει στον Putin τα εύσημα γι’ αυτό.
Ο Stoltenberg, μια μη οντότητα, κοροϊδεύει τον Putin. Ο Biden, μια μη οντότητα, τον προσβάλλει. Ο Zelensky, μια μη οντότητα, ορκίζεται να τον νικήσει.
Μπορούμε να δούμε την επικράτηση του Σατανά στη Δύση όταν δαιμονοποιείται ο μόνος ηγέτης που είναι αποφασισμένος να διατηρήσει την ανθρώπινη ύπαρξη.
Παρά τα έντιμα χαρακτηριστικά του, ο Putin αποτυγχάνει γιατί δεν μπορεί να αναγνωρίσει το ακραίο κακό που αντιμετωπίζει ο ίδιος και η χώρα που εκπροσωπεί.
Όπως ανέφερε ο πρεσβευτής της Αγγλίας Craig Murray, ο δυτικός κόσμος ποινικοποιεί την ελευθερία του λόγου. Οι έρευνες της Ουάσιγκτον για τους Scott Ritter, Dimitri Simes και άλλους δείχνουν ότι όσοι συνομιλούν με Ρώσους ποινικοποιούνται επειδή βοηθούν και υποκινούν τη ρωσική παραπληροφόρηση, η οποία εξομοιώνεται με κατασκοπεία. Πώς μπορεί να επιλυθεί η επικίνδυνη κατάσταση όταν αποτρέπεται η συζήτηση;
