Not The First Time A Vitamin Deficiency Was Confused For a Viral Epidemic
By Bill Sardi
November 16, 2020
Πρόσφατα είχα την ευκαιρία να κοινοποιήσω ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε άλλους σχετικά με την «κρουσματοδημία», το γεγονός ότι τα νέα κρούσματα COVID-19 παραμένουν υψηλά λόγω υπερβολικού αριθμού τεστ, ενώ οι θάνατοι μειώνονται σημαντικά. Το ρεπορτάζ δείχνει πώς μπορεί να προκληθεί πανικός από ειδήσεις που αναφέρουν αύξηση των κρουσμάτων, πράγμα το οποίο επιφέρει δρακόντεια μέτρα εγκλεισμού.
Στη συνέχεια έλαβα μια απάντηση από έναν κορυφαίο ειδικό αναπνευστικών νόσων στη λίστα των email μου, που απάντησε:
«Πρέπει να επισκεφτείτε τη ΜΕΘ μας και εκείνους σε ολόκληρη τη χώρα… ασθενείς πεθαίνουν από αυτήν την πιο τρομερή ασθένεια.
Άλλοι παγιδεύονται σε αναπνευστήρες από μόνιμη βλάβη στους πνεύμονες.
Μελέτες MRI δείχνουν ότι το 50% των ασθενών που έχουν αναρρώσει έχουν δομική εγκεφαλική βλάβη. Αυτή η ασθένεια δεν είναι αστείο».
Αυτό με έκανε να σκάψω βαθύτερα για ν’ απαντήσω στην ερώτηση: εάν ο COVID-19 δεν είναι πιο θανατηφόρος από τη γρίπη (μόνο το 6% των θανάτων από COVID-19 προέρχονται μόνο από τον COVID-19) και από τα 12.000 τεστ επιχρίσματος λαιμού για τον COVID-19, τα 15 είναι θετικά στον ιό, ενώ 14 από αυτά τα 15 θετικά αποδεικνύονται ψευδώς θετικά κατά την επανεξέταση, τι προκαλεί όλους τους θανάτους;
Μια απάντηση σε αυτήν την ερώτηση είναι η πρόσφατη έκθεσή μου με τίτλο NOT COVID που βεβαιώνει έλλειψη βιταμίνης Β1, αίτιο της οποίας είναι ο φόβος.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ανεπάρκεια μιας βιταμίνης συγχέεται με έναν ιό.
Δεν είναι η πρώτη φορά που το beriberi (ανεπάρκεια βιταμίνης Β1) συγχέεται με ένα ξέσπασμα μολυσματικής ασθένειας. Ένα ξέσπασμα ασθένειας το 1897 θεωρείτο ότι προκλήθηκε από μολυσματικό παράγοντα (βακτήρια, ιός, μύκητας) έως ότου εξαφανίστηκε, όταν το ανεπεξέργαστο ρύζι αντικατέστησε το επεξεργασμένο ρύζι που έχει έλλειψη βιταμίνης Β1. [Τμήμα Κλινικής Επιδημιολογίας, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Leiden, Ολλανδία, 2012].
Το Beriberi μπορεί να διαγνωστεί εσφαλμένα ως ιογενής λοίμωξη και συνοδευτική πνευμονία.
Η μελέτη του βραβευμένου με Νόμπελ (1928) Christiaan Eijkman είναι διδακτική.
Το 1886, με τη μικροβιακή θεωρία της ασθένειας να είναι προεξέχουσα ανάμεσα στους γιατρούς, οι Ολλανδοί συνέστησαν μια επιτροπή για να προσδιορίσουν ποιο βακτήριο προκαλεί τα συμπτώματα του beriberi στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τη δημιουργία ενός εμβολίου. Ωστόσο, το μικρόβιο δεν μπορούσε να απομονωθεί.
Ο Eijkman παρατήρησε ότι κοτόπουλα είχαν δυσκολία στην αναπνοή και έδειξαν άλλα σημάδια beriberi.
Αρχικά ο Eijkkman σκέφτηκε ότι αυτή η ασθένεια μεταφέρθηκε από άρρωστο κοτόπουλο σε υγιές κοτόπουλο. Απομόνωσε τα κοτόπουλα σε ξεχωριστά κλουβιά, παρόμοια με τους σημερινούς εγκλεισμούς ανθρώπινων πληθυσμών. Ωστόσο, και πάλι τα κοτόπουλα αρρώστησαν. Ο Eijkman ήταν μπερδεμένος.
Ο Eijkman διαπίστωσε τελικά ότι κοτόπουλα που είχαν «ανοσία» στην ασθένεια ήταν εκείνα που τρέφονταν με ανεπεξέργαστο ρύζι, δηλαδή με το ρύζι που είχε τη Β1-θειαμίνη (η Β1 είναι στο φλοιό του ρυζιού).
Ο Eijkman βρήκε ότι και τα κοτόπουλα που έτρωγαν ημιεπεξεργασμένο ρύζι δεν έδειχναν σημάδια ασθένειας. Ο Eijkman, λοιπόν, έμαθε να κάνει τα κοτόπουλα άρρωστα σχεδόν κατά βούληση ελέγχοντας τη διατροφή τους.
Όμως οι μικροβιολόγοι, που περιορίστηκαν επικεντρωμένοι στη μικροβιακή θεωρία της νόσου, συνέχισαν πεισματικά να αναζητούν το μικρόβιο που προκάλεσε αυτήν την ασθένεια. Μεταξύ 1885-1906 δεκαεπτά διαφορετικοί ερευνητές ισχυρίστηκαν ότι βρήκαν τον μικροοργανισμό που προκαλεί το beriberi.
Χρειάστηκε έως το 1925 για να απομονωθεί η βιταμίνη Β1 (θειαμίνη) από τα τρόφιμα. Στη συνέχεια, μια θεωρητικά μολυσματική ασθένεια έδωσε τη θέση της σε μια ασθένεια διατροφικής ανεπάρκειας. Δεν χρειάστηκε εμβόλιο.
Εάν οι θάνατοι COVID-19 προκαλούνται από ανεπάρκεια βιταμινών, τότε εναντίον τίνων τα επερχόμενα εμβόλια δημιουργούν αντισώματα;
Είναι ο ερευνητής Peter Doshi που μας προειδοποιεί για το γεγονός ότι μόνο το 16% των περιπτώσεων γρίπης είναι θετικά στον ιό της γρίπης. Ο Doshi γράφει: «τα περισσότερα περιστατικά γρίπης φαίνεται να μην έχουν καμία σχέση με τη γρίπη». [British Medical Journal, τόμος 346, σελίδα 13037, 2013]. Έτσι, το 84% των ατόμων που εμβολιάστηκαν με το εμβόλιο της γρίπης εκτίθενται απλά σε παρενέργειες του εμβολίου και δεν μπορούν κατηγορηματικά να επωφεληθούν από τον εμβολιασμό. Αυτή η απάτη αναφέρθηκε πριν από επτά χρόνια.
Λοιπόν, ποιο επίπεδο εμπιστοσύνης μπορεί να έχει το κοινό στα υπό ανάπτυξη εμβόλια COVID-19; Μόνο τα αναξιόπιστα μέσα ενημέρωσης συνεχίζουν να υποστηρίζουν ψευδώς τους εμβολιασμούς.
Μια φοβερή μοίρα θα μπορούσε να περιμένει ανθρώπους που θα υποχρεωθούν να εμβολιαστούν κατά του COVID-19. Εάν μόλις το 1/10 του 1% του παγκόσμιου ανθρώπινου πληθυσμού των 7,9 δισεκατομμυρίων βιώσει σοβαρές παρενέργειες που οδηγούν σε νοσηλεία μετά τον εμβολιασμό, τότε 7,9 εκατομμύρια άνθρωποι θα γεμίσουν νοσοκομειακά κρεβάτια παγκοσμίως. Τα υπέρ των εμβολίων μέσα ενημέρωσης, που χρησιμεύουν ως πράκτορες προπαγάνδας, πιθανότατα θα αποδώσουν αυτές τις ασθένειες που προκαλούνται από εμβόλια στον κορωνοϊό COVID-19.
Εν τω μεταξύ, τα χάπια βιταμίνης Β1 είναι αποτελεσματικά. Το αλκοόλ, ο καφές, το τσάι, η ζάχαρη, ο καπνός, εμποδίζουν την απορρόφησή της. Τα διουρητικά, φάρμακα που μπλοκάρουν την καούρα από οξέα, το αντιδιαβητικό φάρμακο μετφορμίνη, στερεύουν τη Β1.
Τι λέει αυτό για την αξιοπιστία της σύγχρονης ιατρικής; Τους αξιωματούχους δημόσιας υγείας; Τους κατασκευαστές εμβολίων;
Υποτίθεται επίσης ότι πιστεύετε πως μπορείτε να έχετε τον COVID-19 και να μην εμφανίζετε συμπτώματα. Αυτή είναι μια άλλη σκευωρία. Το τεστ είναι ψευδές και σίγουρα δεν είχατε ποτέ COVID-19 και, ως εκ τούτου, δεν έχετε συμπτώματα!
Μετάφραση από τη Μαρία Σεφέρου
