Ανοιχτή επιστολή προς τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, πρόεδρο της ΛΑΕ

Γιατί αποτυγχάνει και θα αποτυγχάνει πάντα το στοίχημα της Αριστεράς και το υποτιθέμενο “ηθικό πλεονέκτημά” της θα ακυρώνεται στην πράξη;

Αξιότιμε κύριε Λαφαζάνη,

Σας παρακολουθώ συχνά μέσα από την iskra και θαυμάζω την αγωνιστικότητά σας και τη διαφαινόμενη ειλικρίνεια των προθέσεών σας. Αν και διαφωνώ σε πολλά σημεία με την “Αριστερά” που επαγγέλλεστε, που τάχα είναι αλλιώτικη από την “Αριστερά” του Τσίπρα, ενίοτε βρίσκω σημεία επαφής, ώστε να ανεβάσω κάποιο άρθρο σας στο ιστολόγιό μου.

Με αφορμή την συνέντευξη που δώσατε μαζί με τον Κώστα Βουτσά στα ΝΕΑ, θα ήθελα, εντελώς καλοπροαίρετα, να σας επισημάνω κάποια πράγματα, που ίσως διαφεύγουν της προσοχής σας.

Παραθέτω απόσπασμα της συνέντευξής σας προς σχολιασμό:

Το εγχείρηµα της Αριστεράς

Θανάσης Νιάρχος: Ο συχωρεμένος και αλησμόνητος πεζογράφος Γιώργος Ιωάννου είχε χαρακτηρίσει την Αριστερά «διαρκή ευαισθησία». Πού οφείλεται η υποχώρηση της Αριστεράς σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και η άνοδος αντίθετα ακροδεξιών, φασιστικών δυνάμεων;

Παναγιώτης Λαφαζάνης: Το ερώτημα με βασανίζει πάρα πολύ και δεν επιδέχεται, ευτυχώς ή δυστυχώς, μια εύκολη απάντηση.

Το εγχείρημα της Αριστεράς αυτό καθεαυτό είναι τεράστιας ιστορικής, ανθρωπιστικής και πολιτιστικής σημασίας. Είναι η μεγαλύτερη επανάσταση που μπορούσε να γίνει στην ανθρώπινη ιστορία. Να διαμορφωθεί μια καινούργια κοινωνία, να αλλάξει ο ίδιος ο άνθρωπος, γιατί στην ουσία σε αυτό ακριβώς το σημείο κρίνεται το «παιχνίδι».

Πώς θα αλλάξει ο άνθρωπος και από άπληστος, αδηφάγος και ατομοκεντριστής, θα μπορέσει να δει το σήμερα και το αύριο με αλληλεγγύη και δικαιοσύνη, χωρίς ο ένας να θέλει να επωφεληθεί εις βάρος του άλλου. Πρόκειται για πολύ μεγάλο, τιτάνιο έργο.

Δυστυχώς όμως στην προσπάθεια κάποιων επαναστάσεων που έχουν γίνει έως τώρα προκειμένου να ανοιχτούν καινούργιοι δρόμοι, πολλοί άνθρωποι υπέκυψαν στην εξουσία που είναι μεγάλος μαγνήτης κακού. Με αποτέλεσμα να ξαναπάρουν τους παλιούς δρόμους που υποτίθεται πως ήθελαν να αλλάξουν.

Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα όσον αφορά το στοίχημα της Αριστεράς. Χάρη στη διάψευση αυτού του στοιχήματος, η παλιά Σοβιετική Ενωση εξελίχθηκε σε μια καπιταλιστική χώρα, η Κίνα του Μάο έγινε μια χώρα που εκμεταλλεύεται άγρια τους εργαζομένους δίνοντάς τους ένα ευρώ την ημέρα, για να πουλάει φτηνά σε ολόκληρο τον κόσμο.

Όταν όμως υπάρχουν αυτές οι τρομερές αντιθέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους – ο ένας να έχει τα πάντα και ο άλλος να πεινάει – οι κοινωνίες γίνονται βάρβαρες, καταστρέφονται. Προσωπικά ισχυρίζομαι ότι αξίζει να επιχειρήσουμε να ανοίξουμε έναν δρόμο για μια καινούργια κοινωνία. Δεν βλέπω άλλη επιλογή, χώρια που είναι και θέμα αξιοπρέπειας του καθενός μας.

***********

Πολύ εύστοχο τα ερώτημά σας “πώς θα αλλάξει ο άνθρωπος”, κύριε Λαφαζάνη.

Αυτό είναι το ζητούμενο και σε αυτό προσπάθησαν να απαντήσουν οι φιλόσοφοι και οι μύστες από καταβολής κόσμου. Όλοι τους, λοιπόν, κατάλαβαν, ότι ο άνθρωπος μπορεί να αλλάξει μόνο εκ των έσω, με την αφύπνιση του πνεύματός του, του θεϊκού σπόρου μέσα του, και όχι με εξωτερικούς αυστηρούς και έστω δίκαιους νόμους, με βίαιες επαναστάσεις και αιματοχυσίες. Και δυστυχώς, δεν κατάφεραν να εξανθρωπίσουν τον άνθρωπο ούτε οι διάφορες θρησκείες με την παρουσίαση ενός Θεού τιμωρού και προσωπολήπτη.

Το γεγονός όμως ότι οι θρησκείες απέτυχαν να εκπληρώσουν το σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν, δεν σημαίνει ότι η Αριστερή αθεΐα με την υλιστική της φιλοσοφία θα καταφέρει να αλλάξει τον άνθρωπο. Και όντως δεν τα κατάφερε, αλλά απεναντίας ευθύνεται για βαρβαρότητες, εμφυλίους και ποταμούς αίματος, όπως άλλωστε και οι θρησκείες.

Αντί λοιπόν να κυνηγάτε μια αθεϊστική αριστερή χίμαιρα, γιατί δεν ξεκολλάτε από τα ξύλινα στερεότυπα της Αριστεράς κάνοντας μια καινούργια αρχή και δίνοντας διαφορετικό προσανατολισμό στους αγώνες σας;

Ο Θεός υπάρχει, κύριε Λαφαζάνη! Μόνο που η Θεότητα δεν μοιάζει με τους θεούς που δημιούργησαν οι άνθρωποι κατ’ εικόνα και ομοίωσή τους. Είναι απρόσωπος, είναι Πνεύμα, το Πνεύμα της Αληθείας, ο “Πανταχού Παρών και τα πάντα Πληρών”, είναι Ενέργεια με νοημοσύνη, είναι όλοι οι άγραφοι φυσικοί και ηθικοί νόμοι που διέπουν το Σύμπαν. Ασύλληπτος όντως για τον πεπερασμένο ανθρώπινο νου… Μόνο όταν ο άνθρωπος γνωρίσει τους συμπαντικούς νόμους και εθελοντικά συντονίσει τη ζωή του με αυτούς, οι κοινωνίες θα γίνουν αυτές που ονειρεύεστε και ονειρεύομαι.

Καμία Αριστερά και καμία Δεξιά, καμία θρησκεία και φιλοσοφία δεν μπορεί να αλλάξει τα άτομα, τις κοινωνίες και τα έθνη, με εξωτερικούς νόμους.

Τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά, αν αποφασίσουμε να σπάσουμε τις αλυσίδες των θρησκευτικών πλανών και των πολιτικών αγκυλώσεων. Και γι’ αυτό, Δει, δη, Παιδείας!