Τη στιγμή που η κυβέρνηση παρουσιάζει γονυπετής το τριετές Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης στην Κομισιόν, ευελπιστώντας να περάσει το κρίσιμο τεστ, τη στιγμή που ο κ. Λοβέρδος μας τρομοκρατεί λέγοντας ότι δεν υπάρχει σάλιο κι ότι το ασφαλιστικό καταρρέει, τη στιγμή που οι Βρυξέλλες απαιτούν εξίσωση των ορίων συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών στα 65, όπως γίνεται και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, την ίδια στιγμή οι κουτοπόνηροι Έλληνες αλχημιστές σκαρφίζονται τρόπους για να ξεγελάσουν για άλλη μια φορά τους κουτόφραγκους. Είμαστε αξιοθρήνητοι!
Υπάρχει, λέει, τρόπος, να εξαπατήσουμε τους εταίρους μας ώστε ν’ αποφύγουν οι γυναίκες δημόσιοι υπάλληλοι την εξίσωση των ορίων συνταξιοδότησης, εάν μεταπηδήσουν στο ΙΚΑ! Ω της κουτοπονηριάς των Ελλήνων το κάγκελο! Με άλλα λόγια, οι ρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν στο ασφαλιστικό δεν είναι για να το σώσουμε, αλλά είναι για να κάνουμε το χατίρι των Βρυξελλών! Μιλάμε για εντελώς ανεκδιήγητους ασφαλιστομάγειρες! Λες και το ΙΚΑ δεν είναι τμήμα του Κράτους, λες και το ΙΚΑ χρηματοδοτείται από εξωγήινους, λες και όταν καταρρεύσουν τα ασφαλιστικά ταμεία το ΙΚΑ θα μείνει όρθιο, οι κουτοπόνηροι αλχημιστές εντρυφούν στο πώς θα ξεγελάσουν για άλλη μια φορά τους κουτόφραγκους, όπως έκαναν με τα ψευδή στατιστικά στοιχεία που τους παρουσίαζαν! Αναρωτιέμαι πόσο μακριά είναι η ώρα που θα μας πουν το άι σιχτίρ; Και, μα την κωλοδημοκρατία μας, δε θα έχουν καθόλου άδικο!
Θαυμάστε τον τίτλο άρθρου της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας «Το Έθνος» (9/1/2010): «Μεταφορά στο ΙΚΑ ή εξίσωση ορίων σε βάθος δεκαετίας»! Η κυβέρνηση, λέει, επεξεργάζεται δύο εναλλακτικά σενάρια για να λύσει οριστικά το πρόβλημα. Μήπως θυμάστε πόσες φορές οι κυβερνήσεις μας αποπειράθηκαν να λύσουν οριστικά το ασφαλιστικό κι ακόμη άλυτο είναι; Επί πρωθυπουργίας Σημίτη, υπήρξαν οι προτάσεις του Τάσου Γιαννίτση, το 2001, που έπεσαν στο κενό. Σε άρθρο του στο ΒΗΜΑ (7/10/2007) ο Τάσος Γιαννίτσης αναπτύσσει με πειστικότητα τα επιχειρήματά του για τη «χαμένη ευκαιρία του 2001». (Δείτε εδώ)
Την ίδια χρονιά παραλαμβάνει το Υπουργείο Εργασίας από τον Τ. Γιαννίτση ο Δημήτρης Ρέππας, και στα τέλη Ιουνίου του 2002, αφού προηγήθηκαν έντονες αντιδράσεις από τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ, ψηφίστηκε ο νόμος 3029/2002 (δείτε εδώ). Το 2008 ήρθε ο νόμος Πετραλιά, ο οποίος χαρακτηρίστηκε ως «Μεγάλη Ασφαλιστική Μεταρρύθμιση», αφού ενοποιήθηκαν τα 153 ασφαλιστικά ταμεία σε 13, μέσα από φοβερές αντιδράσεις από ασφαλισμένους και σύσσωμη την αντιπολίτευση! Λάβρος εναντίον του νόμου Πετραλιά ήταν και ο σημερινός Πρωθυπουργός, ο οποίος μιλούσε για «αυταρχικές λογικές και διολίσθησή της σε αντιδημοκρατικά μέτρα απέναντι στους εργαζόμενους.» (Δείτε εδώ). Ο ίδιος ο κύριος Παπανδρέου σήμερα απειλεί να κάνει τα 13 ασφαλιστικά ταμεία 3, και η ΝΔ ετοιμάζεται να συναινέσει! Αυτά τα λίγα για την τραγική ιστορία των ασφαλιστικών ταμείων.
Πίσω στη σημερινή τραγική πραγματικότητα. Η κυβέρνηση μελετάει, λένε, δύο λύσεις:
1η λύση (της κουτοπονηριάς και της κομπίνας):
«Η “μεταφορά” των δημοσίων υπαλλήλων στο ΙΚΑ ή εναλλακτικά η δημιουργία νέου ασφαλιστικού φορέα για τους εργαζόμενους στο δημόσιο. Με τον τρόπο αυτόν θα λυθεί το πρόβλημα που προέκυψε μετά την απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου, που χαρακτηρίζει το ασφαλιστικό σύστημα του δημοσίου ως επαγγελματικό ταμείο.
Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως στα επαγγελματικά ταμεία μπορεί να παρεμβαίνει η Κοινότητα και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο η χώρα μας καλείται να εξισώσει τα όρια συνταξιοδότησης. Ωστόσο σε περίπτωση που οι δημόσιοι υπάλληλοι πάνε στο ΙΚΑ ή σε νέο φορέα μπορούν να διατηρηθούν διαφορετικά όρια συνταξιοδότησης αντρών και γυναικών.» (πηγή)
1η λύση (της κουτοπονηριάς και της κομπίνας):
«Η “μεταφορά” των δημοσίων υπαλλήλων στο ΙΚΑ ή εναλλακτικά η δημιουργία νέου ασφαλιστικού φορέα για τους εργαζόμενους στο δημόσιο. Με τον τρόπο αυτόν θα λυθεί το πρόβλημα που προέκυψε μετά την απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου, που χαρακτηρίζει το ασφαλιστικό σύστημα του δημοσίου ως επαγγελματικό ταμείο.
Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως στα επαγγελματικά ταμεία μπορεί να παρεμβαίνει η Κοινότητα και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο η χώρα μας καλείται να εξισώσει τα όρια συνταξιοδότησης. Ωστόσο σε περίπτωση που οι δημόσιοι υπάλληλοι πάνε στο ΙΚΑ ή σε νέο φορέα μπορούν να διατηρηθούν διαφορετικά όρια συνταξιοδότησης αντρών και γυναικών.» (πηγή)
2η λύση: «Η εξίσωση των ορίων ηλικίας αντρών και γυναικών στο δημόσιο και στα σώματα ασφαλείας σε βάθος δεκαετίας, προκειμένου να μην ανατραπούν ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα.»
Θαυμάστε παρακαλώ την πρώτη λύση και σκεφτείτε: ποιον άραγε πάνε να κοροϊδέψουν για άλλη μια φορά οι κομπιναδόροι ασφαλιστομάγειροι; Τους Ευρωπαίους εταίρους μας ή το λαό; Ποιος θα ζημιωθεί αν συνεχίσουν να βουλιάζουν χωρίς σάλιο τα ταμεία; Οι Ευρωπαίοι ή εμείς; Γιατί μας ζητούν οι Ευρωπαίοι τα μέτρα που μας ζητούν; Για να μας εκδικηθούν επειδή τάχα μας ζηλεύουν, ή για το καλό μας; Αλλά με κουτοπόνηρους συνομιλητές οι οποίοι το μόνο που σκέπτονται είναι το εκλογικό κόστος δε μπορείς να κάνεις σοβαρή συζήτηση. Και μετά παραπονιούνται γιατί οι Ευρωπαίοι αντιμετωπίζουν με δυσπιστία τα μέτρα που τους παρουσιάζει απόψε ο κύριος Γ. Παπακωνσταντίνου! Σημειωτέον ότι από τα μέτρα αυτά λείπει εντελώς οποιαδήποτε αναφορά στην αναδιάρθρωση των ασφαλιστικών ταμείων. (Δείτε εδώ)
Με την ευκαιρία θυμήθηκα όλες εκείνες τις γνωστές, φίλες, γνωστές γνωστών, κλπ., οι οποίες συνταξιοδοτήθηκαν στα 35, ή στα 40 διότι είχαν ανήλικα ή ανήλικο παιδί, δεκαοχτώ παρά κάτι. Μια ξαδέρφη μου έφυγε από το Δημόσιο στα 40, στο παρά πέντε που ο γιός της θα γινόταν 18 ετών. Πήρε λοιπόν το παχυλό της εφάπαξ, και από τότε την πληρώνουμε, ενώ ο “ανήλικος” γιος της έφυγε στο εξωτερικό μόνος του για πενταετείς σπουδές. Τόσο πολύ είχε ανάγκη την παρουσία της μητέρας του στο σπίτι! Επίσης θυμήθηκα κάποιους γνωστούς που έφευγαν στα 45 από την Ολυμπιακή ή τον ΟΤΕ με παχυλά εφάπαξ και πρόωρες υψηλές συνταξιοδοτήσεις…
Πού να βρεις τέτοιους τυχερούς στην Ευρώπη. Μόνο στην Εσπερία συμβαίνουν αυτά. Κατόπιν θυμήθηκα το Σημίτη που έπαιξε τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων στο Χρηματιστήριο δυο-τρεις μήνες πριν από τις εκλογές του 2000, με τις γνωστές σε όλους ολέθριες συνέπειες. Στη συνέχεια ήρθαν στο νου μου τα διαβόητα «δομημένα ομόλογα» της ΝΔ που αγόρασαν αρκετά ασφαλιστικά ταμεία και σημείωσαν τεράστιες απώλειες. Ξεχνιούνται αυτά; Ακόμη θυμήθηκα τα τεράστια χρέη του ίδιου του Κράτους προς τα ασφαλιστικά ταμεία, τους αστρονομικούς μισθούς και τις ρεμούλες των διευθυντικών στελεχών, την κακοδιαχείριση, τις σπατάλες, τους πελατειακούς διορισμούς, και άλλα σκάνδαλα.
Και καθώς τα θυμήθηκα όλα αυτά, και βλέπω ότι και τώρα συνεχίζονται οι κουτοπονηριές από όλες τις πλευρές, δυσκολεύομαι να ελπίσω σε εθνική παλιγγενεσία. Ετοιμαστείτε πατριώτες για το μεγάλο ΣΟΚ… Και δε θα μας φταίνε οι Ευρωπαίοι εταίροι μας που απλά άργησαν πολύ να μας πάρουν είδηση τι κουμάσια είμαστε. Η Ευρώπη με τον πακτωλό των πακέτων που μας έστελνε τα τελευταία 15 χρόνια απλά καθυστέρησε το τέλος μας και πρέπει να της είμαστε ευγνώμονες …
Tags: ασφαλιστικό, εξίσωση ορίων ηλικίας
