Είναι άραγε απορίας άξιον το γιατί τα λεφτά δεν βγαίνουν από τα στρώματα για να επιστρέψουν στις τράπεζες;
Όχι βέβαια! Απολύτως φυσιολογικό είναι, και απορώ με τους τραπεζίτες που δεν καταλαβαίνουν τα αυτονόητα.
Τι είπατε; Εξέλιπε ο κίνδυνος κουρέματος; Τότε γιατί δεν καταργήθηκαν εντελώς τα capital controls; Γιατί απαγορεύεται κάποιος που έχει λογαριασμό σε μια τράπεζα να προσθέσει συνδικαιούχο; Και γιατί απαγορεύεται σε κάποιον που ήδη έχει λογαριασμό σε μια τράπεζα να ανοίξει και δεύτερο και τρίτο λογαριασμό σε διαφορετικές τράπεζες και να μοιράσει τις καταθέσεις του;
Προφανώς διότι δεν έχει παρέλθει ο κίνδυνος κουρέματος των καταθέσεων – το διαβόητο bail in – και οι αρμόδιοι δεν θέλουν να μειωθεί το ύψος των καταθέσεων που αντιστοιχεί σε κάθε δικαιούχο κάθε τράπεζας, ώστε να μπορούν να κουρέψουν περισσότερους.
Στην ανάγκη αύξησης των καταθέσεων, επειδή αυτές είναι ζωτικής σημασίας για το τραπεζικό σύστημα, καθώς αποτελούν την πλέον φθηνή δεξαμενή ρευστότητας, αναφέρθηκε πρόσφατα και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κ. Μάριο Ντράγκι.
Ζωτικής σημασίας, ε; Ένα αξιοπρεπές επιτόκιο δεν είναι άραγε ζωτικής σημασίας για τον καταθέτη, κύριε Ντράγκι, που θέλεις να έχεις τζάμπα δεξαμενή ρευστότητας για τις τράπεζες;
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των τραπεζών, τα χρήματα που κρατούνται στο στρώμα ανέρχονται στα 20 δισ. ευρώ! Κατά την ταπεινή μου άποψη, αν δεν αυξηθούν τα επιτόκια και αν δεν αρθούν ολοκληρωτικά τα capital controls, στο στρώμα θα μείνουν. Οι τραπεζίτες, που μάλιστα τρέμουν για τα αποτελέσματα των επόμενων stress tests το Φεβρουάριο του 2018, θα τα βλέπουν μόνο στον ύπνο τους, ενώ οι καταθέτες θα χάνουν τον ύπνο τους μπας και δουν τις αποταμιεύσεις τους κουρεμένες γουλί… Χτύπα ξύλο!
