Το Πρωθυπουργό συνάντησε χθες στο Μέγαρο Μαξίμου ο Προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας. Σημειωτέον ότι αμέσως μόλις ανακοινώθηκαν τα νέα οικονομικά μέτρα της Κυβέρνησης, με δήλωσή του προς τον Ελληνικό λαό ο κ. Ιερώνυμος είχε τονίσει μεταξύ άλλων:
«Με αφορμή τα δύσκολα μέτρα και την κρίσιμη κατάσταση που διέρχεται η πατρίδα μας, αισθάνομαι την ανάγκη να διατρανώσω προς πάσα κατεύθυνση ότι η Εκκλησία μας, όπως πάντοτε το έπραττε άλλωστε, θα σταθεί δίπλα στον κλυδωνιζόμενο λαό μας συμπάσχοντας μαζί του και συνδράμοντάς τον ακόμη και από το υστέρημά Της.» (πηγή)
.jpg)
Θα ήθελα κι εγώ να στείλω το δικό μου μήνυμα προς τον Αρχιεπίσκοπο και να του πω ότι ουδόλως μας πείθει. Δεν έχουμε ξεχάσει τον ξεσηκωμό της Ιεραρχίας για ν’ αποφύγουν τη φορολόγηση της Εκκλησίας, με αποτέλεσμα εκβιάζοντας να πετύχουν σημαντική μείωση των συντελεστών από την αρχική πρόταση της κυβέρνησης. Δε νιώθουν άραγε τύψεις τώρα που βλέπουν ότι επιβλήθηκαν οδυνηρά μέτρα λιτότητας στο λαό; Δε νιώθουν ντροπή να ζουν στη χλιδή και ο μικροσυνταξιούχος γέροντας να μην έχει να φάει; Μπάαα! Τύψεις; Τι είναι αυτό;
Αν λειτουργούσε στοιχειωδώς η συνείδησή τους, βλέποντας την κατάρρευση της οικονομίας θα έπρεπε να προτείνουν άμεσα το διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας και ν’ αναλάβει η Εκκλησία την πληρωμή των μισθών των κληρικών της αξιοποιώντας την τεράστια περιουσία της. Άλλωστε οι Απόστολοι, των οποίων λένε ότι είναι τάχα διάδοχοι, δεν ήταν μισθωτοί αλλά εργάζονταν. Ο Απόστολος Παύλος ήταν σκηνοποιός. Να τι έγραφε στη δεύτερη επιστολή του προς Θεσσαλονικείς (3: 7-12):
«Επειδή, ξέρετε πώς πρέπει να μας μιμείστε· δεδομένου ότι δεν φερθήκαμε άτακτα μεταξύ σας, ούτε φάγαμε δωρεάν ψωμί από κάποιον, αλλά με κόπο και μόχθο, εργαζόμενοι νύχτα και ημέρα, για να μη επιβαρύνουμε κανέναν από σας. (…)Επειδή, και όταν ήμασταν κοντά σας, αυτό σας παραγγέλλαμε, ότι, αν κάποιος δεν θέλει να εργάζεται, δεν πρέπει ούτε και να τρώει· διότι ακούμε μερικούς ότι περπατούν ανάμεσά σας άτακτα, οι οποίοι καθόλου δεν εργάζονται, αλλά περιεργάζονται. Όμως, παραγγέλλουμε σ’ αυτού τού είδους τούς ανθρώπους, και τους προτρέπουμε διαμέσου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να τρώνε το ψωμί τους εργαζόμενοι με ησυχία.»
Τ’ ακούτε κύριε Ιερώνυμε; Οι κληρικοί τι δουλειά κάνουν; Μακριές προσευχές που δεν διαπερνούν ούτε το ταβάνι του ναού; Ο ίδιος ο Ιησούς δίδασκε λέγοντας:
«Προσέχετε από τους γραμματείς, που θέλουν να περπατούν στολισμένοι, και αγαπούν τούς χαιρετισμούς στις αγορές, και πρωτοκαθεδρίες μέσα στις συναγωγές, και τις πρώτες θέσεις στα δείπνα· οι οποίοι κατατρώνε τα σπίτια των χηρών, και τούτο με πρόφαση ότι κάνουν μεγάλες προσευχές· αυτοί θα έχουν μεγαλύτερη καταδίκη.» (Κατά Μάρκον, 12: 38-40)
Σας θυμίζει τίποτα αυτό; Η Εκκλησία πώς μάζεψε τόση περιουσία; Από δωρεές δεν τις μάζεψε, δίνοντας οι Αρχιερείς, ιερείς, και μοναχοί ψεύτικες υποσχέσεις ότι κάνουν μεγάλες προσευχές; Δείτε το σχετικό video, για να μην ξεχνάμε τους αγώνες της Εκκλησίας υπέρ του Μαμμωνά.
Αλλά και ο Πρωθυπουργός μας, ο οποίος υποτάχθηκε άνευ όρων και υπόταξε έναν ολόκληρο λαό στο βλοσυρό ΔΝΤ, δεν ήταν δύσκολο να φέρεται δουλοπρεπώς έναντι της Εκκλησίας. Βλέπετε σκύβει το κεφάλι στους ισχυρούς και πατάει στο κεφάλι τους αδύνατους. Έτσι είναι αυτός! Θαυμάστε την υποκριτική στιχομυθία:
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Μακαριότατε, σας καλωσορίζω. Βρισκόμαστε και πάλι, σε μια πολύ δύσκολη στιγμή για την πατρίδα μας. Δίνουμε μια πολύ σκληρή μάχη. Πιστεύω όμως στις δυνάμεις της πατρίδας, του λαού μας, των πολιτών μας. Πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε. Θα αποδείξουμε, όχι μόνο στους εαυτούς μας, αλλά και στη Διεθνή Κοινότητα, που αμφισβητεί ότι η Ελλάδα μπορεί, θα αποδείξουμε ότι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες μπορούμε.
Παράλληλα, όμως, μέσα σε αυτή την κρίση, χρειάζεται να φροντίζουμε ιδιαίτερα τους πιο αδύναμους της κοινωνίας μας. Ξέρω ότι και εσείς το πιστεύετε αυτό, αλλά και το πράττετε με τη δράση σας, της Εκκλησίας της Ελλάδας. Και θέλω να σας ευχαριστήσω για όλη τη συμπαράσταση σε αυτές τις πολύ σημαντικές προσπάθειες, που όλοι μας κάνουμε, για να περάσει η Ελλάδα, όσο γίνεται με λιγότερο πόνο, από την κρίση και να ανοίξουμε νέες προοπτικές αισιοδοξίας και ανάπτυξης για τη χώρα.»
ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ: «Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την ευκαιρία που μου δίνετε να είμαι σήμερα κοντά σας. Πράγματι, ζούμε όλοι τις δύσκολες αυτές ώρες, παρακολουθούμε με αγωνία τα προβλήματα του λαού μας και τις δυσκολίες της πατρίδας μας και ευχόμαστε γρήγορα να ξεπεραστούν αυτές οι δυσκολίες. Ωστόσο, νιώθουμε την ανάγκη να πούμε και εμείς, ως Εκκλησία, ότι όλοι ενωμένοι πρέπει να συνεργαστούμε, για να ξεπεραστούν αυτές οι δυσκολίες.» (πηγή)
Τα ευχολόγια δεν αρκούν κύριε Ιερώνυμε!
Δείτε τώρα και τους πανηγυρισμούς “Ιεραρχών” όταν πέτυχαν να γίνει το δικό τους στο θέμα της φορολογίας, και σκεφτείτε καλά προτού ξαναρίξετε τον οβολό σας στην Εκκλησία, προτού δώσετε φακελάκι στον παπά για το τρισάγιο στον τάφο των πεθαμένων σας, για ένα ευχέλαιο στο σπίτι, ή για το βάφτισμα του παιδιού σας.
