Άκου Ζωή,
Η ομιλία σου στη Βουλή την Κυριακή 17 Δεκεμβρίου, 2023, ήταν ένα ρεσιτάλ αυτοπροβολής και αλαζονείας.
Δεν έχασες την ευκαιρία να μας θυμίσεις ότι είσαι η μοναδική γυναίκα αρχηγός κόμματος! “Big deal!” θα έλεγαν οι άσπονδοι φίλοι μας οι Άγγλοι.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας): «Ανοίγοντας με την ομιλία μου τον κύκλο των ομιλητών Πολιτικών Αρχηγών… ως η μοναδική γυναίκα κοινοβουλευτική αρχηγός αλλά και η μοναδική γυναίκα που θα μιλήσει στη σημερινή τελική πανηγυρική συνεδρίαση για τη συζήτηση και ψήφιση του προϋπολογισμού…»
Αμέσως μετά, άρχισες τα ευχολόγια για την κατάργηση του ανύπαρκτου στη χώρα μας “ρατσισμού”, επειδή το θέμα αυτό είναι σήμα κατατεθέν των δήθεν “προοδευτικών” κομμάτων και πουλάει, τη στιγμή που η υποτιθέμενη συντηρητική ΝΔ που κυβερνά είναι πιο “προοδευτική” από δαύτα.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Εύχομαι ότι το 2024 θα είναι το έτος που δεν θα είναι ανεκτές οι διακρίσεις και η δυσμενής μεταχείριση λόγω φύλου, φυλής, χρώματος, εθνότητας, εθνικότητας, καταγωγής, σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας φύλου, ασθένειας, αναπηρίας».
Πού την είδες, βρε Ζωίτσα, την δυσμενή μεταχείριση λόγω φύλου; Εγώ υπήρξα από τις πρώτες γυναίκες πολιτικούς μηχανικούς που αποφοίτησαν από το ΕΜΠ, τότε που οι γυναίκες μηχανικοί μετριούνταν στα δάχτυλα, και στην επαγγελματική μου καριέρα δεν συνάντησα καμία δυσμενή αντιμετώπιση λόγω φύλου.
Και πού την είδες τη δυσμενή μεταχείριση λόγω φυλής, χρώματος, εθνότητας, όταν όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών της μαζικής εισβολής παράνομων μεταναστών τους έχουν στα όπα-όπα, παραχωρώντας τους γενναιόδωρα προνόμια που οι Έλληνες δεν τα έχουν δει ούτε στον ύπνο τους;
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Εύχομαι η Βουλή το 2024 να ανοίξει τις πόρτες της στη συμπερίληψη και στην ισότητα και να κλείσει ερμητικά κάθε παράθυρο στο ρατσισμό, στη ξενοφοβία, στο μισογυνισμό, στην ομοφοβία, στην τρανσφοβία, στον φασισμό».
Τι συγκινητικά λόγια, αν δεν υπέκρυπταν απύθμενη υποκρισία και κραυγαλέα επίδειξη δήθεν δημοκρατικότητας!
Είναι εντυπωσιακό, ου μην αλλά και ανησυχητικό, ότι τα τελευταία χρόνια έχουν μπει ορμητικά στη ζωή μας προπαγανδιστικές λέξεις με δεύτερο συνθετικό τη λέξη “φοβία” – ένα ανθρώπινο συναίσθημα που πηγάζει από το πρωταρχικό ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Έτσι λοιπόν και η Ζωίτσα, όπως είναι πρέπον να κάνει κάθε ψευτοπροοδευτικός, δεν παρέλειψε να ξορκίσει τις συμπεριφορές “ξενο-φοβίας”, “ομο-φοβίας”, “τρανσ-φοβίας”, κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…
Ας πιάσουμε τη λέξη “ξενο-φοβία”. Δεν μου λες βρε Ζωίτσα, αν εισβάλλουν απρόσκλητοι κι από το πουθενά στο σπίτι σου άγνωστοι και διεκδικούν μερίδιο από το φαγητό και τα υπάρχοντά σου, δεν θα φοβηθείς; Δεν είναι ανθρώπινο και φυσιολογικό να νιώσεις απειλούμενη και να φοβάσαι; Στην περίπτωση αυτή ο φόβος δεν πηγάζει από το ζωικό ένστικτο της αυτοσυντήρησης; Τι κακό βλέπεις στην ξενοφοβία; Είναι κάτι που παρατηρείται σε όλο το ζωικό βασίλειο.
Θα σε ρωτήσω και το άλλο: Μέχρι πόσους παράνομους μετανάστες διαφορετικής γλώσσας, κουλτούρας και θρησκείας, που μάλιστα αντιστέκονται σθεναρά στην πολιτισμική αφομοίωση με τους γηγενείς, μπορεί να διαχειριστεί η Ελλάδα, χωρίς να προκύψουν ανησυχητικά κοινωνικά προβλήματα, βία και ταραχές; Πόσους; Πόσα εκατομμύρια; Αυτό σ’ έχει ποτέ προβληματίσει; Προφανώς όχι, διότι στην πραγματικότητα το μόνο που σ’ ενδιαφέρει είναι η επαγγελματική και πολιτική σου καριέρα. Ο προβληματισμός είναι για τα φασισταριά τους “ακροδεξιούς”, λες…
Ας έλθουμε τώρα στις λέξεις “ομο-φοβία” και “τρανσ-φοβία”, που μάλλον είναι αδόκιμες, διότι κανείς δεν φοβάται τους ομοφυλόφιλους και τους τρανς. Οι πιο πολλοί μάλιστα απ’ αυτούς είναι ευχάριστοι στην παρέα και μπορεί να γίνουν πολύ καλοί φίλοι. Για ποιο πράγμα όμως ανησυχούν οι υπεύθυνοι μη “προοδευτικοί” πολίτες;
Ανησυχούν για τις απαιτήσεις που προβάλλουν οι αρνητές του βιολογικού τους φύλου, δηλαδή το να συνάπτουν γάμο και να αποκτούν παιδιά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τα οποία θα έχουν δύο μπαμπάδες ή δύο μαμάδες.
Ανησυχούν για τις αρνητικές ψυχολογικές επιπτώσεις που θα έχει σ’ ένα παιδί το να μεγαλώνει μέσα σε μία μη φυσιολογική οικογένεια.
Ανησυχούν διότι αν διαλυθεί η πυρηνική οικογένεια, το κύτταρο της κοινωνίας, θα επέλθει νομοτελειακά διάλυση του κοινωνικού ιστού.
Και, βεβαίως, αντιτίθενται στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των παιδιών που δεν ρωτήθηκαν αν θα ήθελαν να μεγαλώνουν χωρίς τον φυσικό τους πατέρα και τη φυσική τους μητέρα.
Και, βεβαίως, διαμαρτύρονται για όλη αυτή την προπαγάνδα, που έχει ήδη εισβάλλει και στα σχολεία, περί τρίτου φύλου, ουδέτερου φύλου, κοινωνικού φύλου και δεν συμμαζεύεται – προπαγάνδα που προκαλεί σύγχυση στις παιδικές ψυχούλες και αν δεν σταματήσει θα κάνει τα παιδιά να ψάχνονται αν είναι αγόρια ή κορίτσια.
Όταν η φύση παραβιαστεί υπάρχουν παρενέργειες. Και δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει τη φύση για ομο-φοβία και τραν-σφοβία. Οι παρενέργειες ακολουθούν λόγω νομοτέλειας- παρενέργειες σε ατομικό, οικογενειακό, κοινωνικό, εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο. Άτομα και λαοί που παραβιάζουν τη φύση τους εκφυλίζονται και στο τέλος αφανίζονται.
Ας πάμε τώρα στο τελευταίο που ξόρκισε η Ζωή στην ομιλία της στη Βουλή: τον φασισμό. Εδώ ξεκαρδίστηκα στα γέλια. Διότι πρόσφατα είναι τα δείγματα καραμπινάτης φασιστικής συμπεριφοράς και νεποτισμού της ιδίας, που προκάλεσαν την αποχώρηση από τα ψηφοδέλτια του Ιουνίου 2023 τριών υποψηφίων που είχαν πρωτεύσει στις εκλογές του Μαΐου.
«Ισχυρές αναταράξεις στο κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, την Πλεύση Ελευθερίας, έχουν προκαλέσει οι αλλαγές στις θέσεις των υποψηφίων, καθώς μία από τις νέες επιλογές της σε εκλόγιμη θέση είναι ο σύντροφός της Διαμαντής Καραναστάσης, ο οποίος δεν ήταν καν υποψήφιος στις προηγούμενες εκλογές. (…)
Μεταξύ άλλων κατηγορούν την Ζωή Κωνσταντοπούλου πως λειτουργεί αυταρχικά και άλλαξε τη σειρά κατάταξης αρκετών υποψήφιων βουλευτών, όπως αυτή καταγράφηκε από τις κάλπες του Μαΐου. Η κυρία Κωνσταντοπούλου κατηγορείται ότι έβαλε χαμηλότερα στη λίστα στελέχη που είχαν πρωτεύσει σε σταυρούς, για να προωθήσει άλλους υποψηφίους της αρεσκείας της». (iefimerida)
Συνεχίζοντας το γεμάτο αυταρέσκεια, προσποίηση και υποκρισία ευχολόγιό της στη Βουλή, η Ζωή επανέλαβε:
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Ως επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας και ως άνθρωπος που έχω αφιερώσει τη ζωή μου στη δικαιοσύνη, στη δημοκρατία, στα ανθρώπινα δικαιώματα, στη διαφάνεια, ελπίζω το 2024 να είναι έτος δημοκρατίας, δικαιοσύνης, διαφάνειας, δικαιωμάτων για όλες και για όλους, για τις γυναίκες, για τους άνδρες, για τα παιδιά, για την Ελλάδα, για τον κόσμο, για το περιβάλλον, για τα ζώα και για κάθε έμβιο ον.
Ελπίζω και εύχομαι ότι το 2024 δεν θα υπάρξει ξανά Υπουργός που θα έρθει εδώ μέσα να τσιγκλήσει ρατσιστικά ένστικτα, ούτε Βουλευτής που θα καλλιεργήσει ομοφοβικά ένστικτα».
Ω της “ευαισθησίας” και της “ενσυναίσθησης” το μεγαλείο! Παρά λίγο να κλάψω διαβάζοντας αυτές τις γραμμές. “Φέρτε μου ένα μαντολίνο για να δείτε πώς πονώ”, έκραξα στους τοίχους ολόγυρα, αλλά οι τοίχοι με αγνόησαν ρατσιστικά…
Α, ναι, μην ξεχάσω το σπουδαιότερο:
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Το 2024 συμπληρώνεται μισός αιώνας από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα μας. Εμείς στην Πλεύση Ελευθερίας περιμένουμε να υιοθετήσετε το ψήφισμα που έχουμε καταθέσει από τις 16 Νοεμβρίου για την κήρυξη της επετείου του Πολυτεχνείου ως εθνικής επετείου. Είναι μία οφειλόμενη εθνική αναγνώριση των δημοκρατικών αγώνων, της αντιδικτατορικής δράσης και της αντίστασης του λαού μας και του φοιτητικού κινήματος».
Η 17η Νοεμβρίου εθνική επέτειος; Πω, πω, ανατριχιάζω από “δημοκρατικό” δέος! Βλέπετε, η 17η Νοεμβρίου 1973 σηματοδότησε τη αρχή της πτώσης της Χούντας και της αποκατάστασης της δημοκρατίας, μας λένε.
Ποιας “δημοκρατίας”;
Ελάτε τώρα, μην κάνετε πως δεν τη βλέπετε και δεν τη βιώνετε οδυνηρά στο πετσί σας εδώ και 50 χρόνια; Στραβωμάρα έχετε; Χοντρόπετσοι είστε;
Ρε σεις; Πού βρίσκονται σήμερα οι πρωταγωνιστές και πρωταγωνίστριες της “επανάστασης” του Πολυτεχνείου; Πού βρίσκεται η Δαμανάκη, ο Λαλιώτης, ο Μίμης Ανδρουλάκης και οι λοιποί “δημοκρατικοί” αστέρες; Α, μην ανησυχείτε παιδιά! Εξαργύρωσαν και με το παραπάνω την προσφορά τους στην εικονική αποκατάσταση της δημοκρατίας. Και φυσικά, από ανώτερες κυβερνητικές θέσεις στη διάρκεια της Μεταπολίτευσης, συνέβαλαν τα μάλα στη χρεοκοπία – οικονομική, κοινωνική και ηθική – της Ελλάδας. Βέβαια, το να καταντάς από ελεύθερη χώρα προτεκτοράτο, δεν είναι επιλήψιμο, όταν το παθαίνεις δημοκρατικά.
Αλλά συγνώμη, ξέφυγα λίγο από το θέμα μας. Ας επανέλθουμε στη Ζωή και στην αυτάρεσκη ομιλία της στη Βουλή – ομιλία που στο μεγαλύτερο μέρος της δεν είχε καμία σχέση με τον προϋπολογισμό του 2024, που συζητείτο και θα ψηφιζόταν σε λίγο.
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Εμείς οραματιζόμαστε το 2024 ως χρονιά δημοκρατίας και πραγματικής ελευθερίας για τους ανθρώπους (…).
Βλέπετε άλλωστε ότι το κάνουμε πράξη εδώ στη Βουλή με την κοινοβουλευτική μας ομάδα. Η κοινοβουλευτική μας ομάδα, η ομάδα της Πλεύσης Ελευθερίας, η μικρότερη κοινοβουλευτική ομάδα, είναι η πιο παρούσα σε όλες τις διαδικασίες. Είμαι η Πολιτική Αρχηγός με την μεγαλύτερη κοινοβουλευτική παρουσία -γιατί πιστεύω ότι πρέπει να είμαι εδώ- με τις περισσότερες κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις, με τις περισσότερες επίκαιρες ερωτήσεις σε Υπουργούς και στον Πρωθυπουργό, που δεν έρχεται να τις απαντήσει».
Τι σας έλεγα για καβαλημένο καλάμι; Είχα άδικο; Περιαυτολογία εις τη νιοστή!
Στο τέλος θυμήθηκε να μιλήσει και για τον προϋπολογισμό:
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Έχω είκοσι λόγους για τους οποίους δεν θα ψηφίσουμε τον προϋπολογισμό του έτους 2024. Θα μπορούσα να αριθμήσω και 2024 λόγους. Θα περιοριστώ σε αυτούς τους είκοσι που θεωρώ πολύ σημαντικούς και που στην Πλεύση Ελευθερίας σας καλούμε να αξιολογήσετε. Θεωρούμε, κύριοι της Κυβέρνησης, ότι κάνετε κακή διαχείριση των δημόσιων οικονομικών. Χρησιμοποιείτε τους πολίτες, αντί να τους υπηρετείτε, και τους χρησιμοποιείτε συστηματικά».
Εδώ θα τελειώσω για να μην σας κουράσω άλλο. Μπορείτε να διαβάσετε τους είκοσι λόγους με πολλή σάλτσα στα πρακτικά της Βουλής της 17ης Νοεμβρίου 2023.
Ελπίζω να φτάσει τούτη η ανάρτηση στ’ αυτιά της Ζωής Κωνσταντοπούλου και να σταματήσει την άκριτη ψευτοπροοδευτική δημαγωγία, τις περιαυτολογίες, την αυτοπροβολή και την ονειροπόληση. Ας προσγειωθεί στην ωμή πραγματικότητα επιστρατεύοντας την κοινή λογική και αφήνοντας στο παρελθόν τις “αριστερές” προκαταλήψεις και φαντασιώσεις και ας αφήσει τον κόσμο να την κρίνει στο τέλος της τετραετίας ανάλογα με το κοινοβουλευτικό της έργο.
Tags: Ζωή Κωνσταντοπούλου, μετανάστες, ξενοφοβία, ομοφοβία, Πλεύση Ελευθερίας, Προϋπολογισμός 2024, ρατσισμός, τρανσφοβία
