Συμπεράσματα
Dr. Stewart Bitkoff, Contributor
Waking Times
(Συνέχεια από την προηγούμενη ανάρτηση)
Όσο περισσότερο ασκούμαστε στον έλεγχο της συνείδησης και της συνειδητοποίησής μας, και διακρίνοντας τη χειραγώγηση του φόβου/επιβράβευσης γύρω μας, τόσο πιο εύκολο θα είναι να σκεφτόμαστε πιο ήρεμες σκέψεις. Τότε, μια μέρα θα βιώσουμε ό,τι βρίσκεται πέρα από τα συναισθήματα· και η ανώτερη συνειδητότητα θα ξεπροβάλει.
Συχνά για πολλά γεγονότα στη ζωή, δεν μπορούμε να ελέγξουμε τα επιβλαβή αποτελέσματα· όταν συμβαίνει κάτι οδυνηρό ή χαοτικό, θα πρέπει νιώσουμε και να τιμήσουμε τον πόνο. Ωστόσο, η εμπειρία διδάσκει ότι με λίγη σκληρή δουλειά μπορούμε να περιορίσουμε το φόβο και την ανησυχία για πιθανότητες· όλοι μας πρέπει να μάθουμε να διαχωρίζουμε τι είναι μια δυνατότητα, και να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα εργαλεία στην προσωπική εργαλειοθήκη μας για να προχωρήσουμε πέρα από τις πιθανότητες και να φτάσουμε σε πιο ευτυχισμένες, πιο ήρεμες καταστάσεις.
Το 1969, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης του BBC η κυρία Beryl Worth, όταν ρωτήθηκε για την θετική προσωπική προσαρμογή της, σε μια πρόσφατη δυνητικά θανατηφόρο διάγνωση καρκίνου, απάντησε με τον ακόλουθο τρόπο:
«Νομίζω ότι ήταν ο Άγιος Ιγνάτιος, ο οποίος καθώς σάρωνε το διάδρομο και οι δόκιμοι μοναχοί ήρθαν και του είπαν, “Αν ο κόσμος, αν ήξερες ότι ο κόσμος επρόκειτο να λήξει μέσα σε 10 λεπτά, τι θα έκανες;” απάντησε, “Θα συνέχιζα να σαρώνω το διάδρομο”. Και αυτό ακριβώς είναι εκείνο που πρόκειται να κάνω».
Σε κάθε στιγμή, η ζωή τελειώνει και αρχίζει· η ζωή είναι χαρά και πόνος, χάος και ειρήνη. Σε κάθε στιγμή, αφού έχουμε βιώσει αυτό που πρέπει να βιώσουμε, πρέπει να μάθουμε και να θυμόμαστε να συνεχίσουμε να κάνουμε τη δουλειά μας, και «να συνεχίσουμε να σαρώνουμε τον διάδρομο».
(πηγή)
