Η επιβίωση ενός βρέφους 14 ημερών κάτω από τα χαλάσματα στέλνει ένα ελπιδοφόρο μήνυμα του Σύμπαντος όχι μόνο στην Τουρκία, που επλήγη από τον καταστροφικό σεισμό, αλλά και στην παγκόσμια ζούγκλα, όπου τα σαρκοβόρα ανθρωποειδή καταβροχθίζουν μετά βουλιμίας τα φυτοφάγα σε διακρατικό και κρατικό επίπεδο. Ιδιαίτερα, όμως, στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα στη χρεοκοπημένη – ηθικά, πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά – Ελλάδα.
Συντρίμμια και ερείπια είναι η χώρα μας, έτσι όπως την κατάντησε η διεφθαρμένη πολιτικοοικονομική ολιγαρχία που λυμαίνεται τον τόπο, με τη σύμπραξη μιας μειοψηφίας επίορκων κρατικοδίαιτων και την παθητική ανοχή της πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών. Και είναι αυτοί οι τελευταίοι που πληρώνουν βαρύτατο τίμημα για τις αμαρτίες άλλων που ανέχτηκαν επί δεκαετίες.
Δυστυχώς, κάτω από χαλάσματα είμαστε θαμμένοι, αν και αναπνέουμε ακόμη. Κι εφόσον αναπνέουμε, ελπίζουμε… Υπάρχει νεανική ζωή κάτω από τα μπάζα της Ελλάδας και μπορεί να επιβιώσει και να ξαναχτίσει τα ερείπια. Εκείνο που δεν μπορεί να συμβεί είναι να ξαναχτιστούν τα χαλάσματα από όλους εκείνους τους αχρείους που προκάλεσαν τα συντρίμμια. Δεν υπάρχει κανένας άγραφος κυρίαρχος νόμος που να στηρίζει κάτι τέτοιο.
Χρειάζεται νεανικό και αμόλυντο αίμα, τόσο καθαρό όσο είναι το αίμα του μωρού που επέζησε κάτω από τα ερείπια του καταστροφικού σεισμού στην Τουρκία. (????) Αν πρόκειται η Ελλάδα να επιβιώσει κάτω από τα ερείπια, η παλιά πολιτική σαπίλα, αφού βγάλει τη μάσκα της υποκρισίας και κοιταχτεί στον καθρέφτη, πρέπει ν’ αποσυρθεί εθελουσίως εκεί που ανήκει, στο σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Τούτο είναι απαραίτητο για να εκτονωθεί η εκρηκτική αγανάκτηση του λαού και να μην ξεσπάσει η ανεξέλεγκτη βία που προφήτεψε ο Μίκης Θεοδωράκης.
Δεν είναι η Ευρώπη που μας οδηγεί στη βία, κύριε Θεοδωράκη. Είναι η πολιτική ηγεσία των άχρηστων και προδοτών που εμείς με την ψήφο μας βάλαμε στο κεφάλι μας. Αν, όμως, ο ελληνικός λαός ξεσπάσει σε ανεξέλεγκτη βία, τότε θα επιβεβαιώσει για άλλη μια φορά ότι είναι ανώριμος και ανάξιος της δημοκρατίας – έστω με τα εγγενή κουσούρια της που έχω κατά καιρούς καταγγείλει – και άξιος της μαύρης τύχης του, και ουδείς μπορεί να τον λυτρώσει από τον κακό εαυτό του και το αυτοκαταστροφικό DNA του, αν δεν το αποφασίσει ο ίδιος.
Στο έσχατο σημείο εξαθλίωσης και αναξιοπιστίας που έχει φτάσει η χώρα μας, δεν έχει σημασία ποιος φταίει περισσότερο ή λιγότερο, ποιοι ευθύνονται με πράξεις ή παραλείψεις, με συμμετοχή ή με ανέξοδη κριτική και αποχή. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ολόκληρη η εμετική πολιτική χλαπάτσα των τελευταίων τριών δεκαετιών εξοργίζει το χειμαζόμενο ελληνικό λαό παριστάνοντας το σωτήρα.
Παραθέτω δύο video όπου ο Αλέξης Παπαχελάς τοποθετήθηκε σήμερα πάνω στις δραματικές για τη χώρα μας εξελίξεις. Τα σχόλιά του τα βρήκα εύστοχα, μετριοπαθή και αντικειμενικά. Μακάρι οι αρχιτέκτονες της πτώχευσης, κι όχι μόνον αυτοί, να τα λάβουν σοβαρά υπ’ όψη τους, έστω την ύστατη τούτη στιγμή.
Tags: Αλέξης Παπαχελάς, επιβίωση βρέφους 14 ημερών, Μίκης Θεοδωράκης, σεισμός στην Τουρκία
