Οι θλιβερές εικόνες που βλέπετε είναι από τη σημερινή μου οδύσσεια στον εξαθλιωμένο Κλάδο Υγείας Τεχνικών, το υγειονομικό τμήμα του Ταμείου Συντάξεως Μηχανικών, μιας από τις συνιστώσες του Ε.Τ.Α.Α (Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολούμενων).
Η ταλαιπωρία του ασφαλισμένου όταν πηγαίνει να εισπράξει αυτά που δικαιούται, και τα οποία έχει προπληρώσει από τη τσέπη του σε επισκέψεις γιατρών, ιατρικές εξετάσεις και νοσήλια, δεν περιγράφεται. Αν θέλεις να εκδικηθείς άνθρωπο, στείλε τον να γίνει μηχανικός οποιασδήποτε ειδικότητας, ώστε να ασφαλιστεί στο ΤΣΜΕΔΕ. Μιλάμε για ιστορίες γι’ αγρίους!
Χιλιάδες εργατοώρες χάνονται καθημερινά από νέους και μεσήλικες εργαζόμενους μηχανικούς που είχαν την ατυχία ν’ αρρωστήσουν και να περιμένουν στην ουρά του ΚΥΤ, στα κεντρικά γραφεία της οδού Κολοκοτρώνη, στο Σύνταγμα. Είναι ντροπή και αίσχος αυτό που γίνεται χρόνια τώρα, κι όσο πάει η κατάσταση χειροτερεύει…
Είναι κρίμα κι άδικο για το ΤΣΜΕΔΕ, που είναι το υγιέστερο Ασφαλιστικό Ταμείο με τα μεγαλύτερα αποθεματικά και σχέση εργαζομένων προς συνταξιούχους 7:1, να ταλαιπωρεί έτσι τους ασφαλισμένους του. Προφανώς το εκάστοτε κομματικοποιημένο προεδρείο του ΤΣΜΕΔΕ έχει άλλα σπουδαιότερα πράγματα για να ασχοληθεί. Καθημερινά οι ασφαλισμένοι τσιρίζουν, βρίζουν, απειλούν, αλλά περιμένουν στην ουρά σαν γνήσιοι ραγιάδες… Οι πιο αξιολύπητοι είναι οι ηλικιωμένοι, κάποιοι εμφανώς ανήμποροι που δεν μπορούν να σταθούν όρθιοι.
Ο χώρος είναι ασφυκτικά μικρός για τον αριθμό ασφαλισμένων που εξυπηρετεί καθημερινά, και τα διαθέσιμα καθίσματα ελάχιστα. Κάποιοι, όπως και η γράφουσα σήμερα, κάθονται στα σκαλοπάτια της σκάλας που οδηγεί στον επίσης ασφυκτικά γεμάτο ημιώροφο. Ποιος μπορεί να περιμένει πάνω από δυο ώρες όρθιος σε μια αποπνικτική ατμόσφαιρα;
Δυστυχώς, τούτος ο λαός, το έχω ξαναπεί, μπορεί να έχει παρελθόν αλλά μέλλον δεν έχει. Ο κάθε καρεκλοκένταυρος από τη στιγμή που θα πιάσει ψηλή καρέκλα φαίνεται πώς το μόνο που σκέπτεται είναι οι μίζες και πώς θα τη βγάλει με τη λιγότερη δυνατή προσπάθεια. Είναι προφανές ότι δεν υπάρχει ούτε συνείδηση, ούτε δημιουργική φαντασία, ούτε αγάπη για την εργασία και το συνάνθρωπο. Και χωρίς συλλογική συνείδηση, αίσθηση καθήκοντος και αγάπη, τα πάντα οδηγούνται στην παρακμή και στην εξαθλίωση… Κι αυτό το βιώνουμε καθημερινά. 
Ο εκφυλισμός του κυττάρου είναι πια προχωρημένος και δεν υπάρχει καμία εξωτερική δύναμη που θ’ αναζωογονήσει το κύτταρο. Ο εκφυλισμένος δεν κάνει για τίποτε άλλο παρά μόνο για δυνάστης των αδυνάτων, ή για ραγιάς και δούλος, εκτός εάν ο ίδιος ενεργοποιήσει τις εγγενείς πνευματικές του δυνάμεις και εξυγιάνει αυτοβούλως το νου και την ψυχή του, σαρώνοντας τη σήψη και την παρακμή με τη δύναμη του πνεύματός του, και όχι βέβαια με μολότοφ.
Ας όψεται η κομματοκρατία και ο κατακερματισμός του κοινωνικού ιστού που υποθάλπουν και προάγουν οι φαύλοι εξουσιαστές ώστε να μας εξαθλιώνουν χωρίς αντίσταση, με το “διαίρει και βασίλευε”.
Διαβάζω στο Ενημερωτικό Δελτίο του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας τις ανακοινώσεις των μηχανικών και θλίβεται η ψυχή μου. Έχω χάσει λογαριασμό σε πόσα κομμάτια είναι κατακερματισμένοι οι μηχανικοί. Πώς ν’ αγωνιστούν για να βελτιώσουν τα του οίκου τους όταν είναι προσδεμένοι στην ουρά των κομμάτων και μάχονται αλλήλους; Φταίει η φαυλοδημοκρατία, η μήτηρ πάσης κοινωνικής δυστυχίας!
Έχουμε και λέμε: “Ακομμάτιστο Κίνημα Μηχανικών”, “Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση”, “Αυτόνομοι Μηχανικοί Ανατολικής Κρήτης” , “Αριστερή Ενωτική Πρωτοβουλία”, “Δημοκρατική Κίνηση Μηχανικών”, “ΔΚΜη-ΔΑΠ”, “Ελεύθεροι Επαγγελματίες Μηχανικοί”, ΠΑΣΚ Διπλωματούχων Μηχανικών”, “Συνεργασία Αριστερών Μηχανικών”, “Συσπείρωση Αριστερών Μηχανικών”, “Δημοκρατική Πανεπιστημονική Κίνηση Μηχανικών”, “Μηχανικοί Η/Υ Πληροφορικής”, “Ενωτική Κίνηση Χημικών Μηχανικών”, “Αδέσμευτοι Μηχανικοί και Ανεξάρτητοι Νέοι” – ΑΜΑΝ, κλπ., κλπ.
Αμάν βρε παιδιά! Έλεος! Κάντε κι ένα ενιαίο κίνημα μηχανικών όλων των ειδικοτήτων και όλων των αποχρώσεων για να παλέψουμε όλοι μαζί ώστε να βελτιώσουμε το κοινό μας σπίτι, το ΤΣΜΕΔΕ. Δεν βλέπετε ότι η διοίκηση του Ταμείου, όπως και η διοίκηση του ΤΕΕ, περί άλλα τυρβάζουν; Δεν αγανακτείτε που η κυβέρνηση του ΔΝΤ πετσόκοψε τις συντάξεις μας παρόλα τα πλεονάσματα του ΤΣΜΕΔΕ; Δεν ανησυχείτε μπας και το ΔΝΤ βάλει χέρι στ’ αποθεματικά του Ταμείου μας; Δε σας ενοχλεί η αθλιότητα του Κλάδου Υγείας Τεχνικών; Δεν αγανακτείτε από την ταλαιπωρία των ασφαλισμένων και το εξευτελιστικό τιμολόγιο των παροχών;
Δείτε ενδεικτικά μερικές τιμές που πληρώνει το ΚΥΤ για φυσιοθεραπείες, για περιορισμένο πάντα αριθμό θεραπειών:
Κινησιοθεραπεία, χειρομάλαξη –>1,41 €
Ηλεκτρομαλάξεις –>1,88€
Υπεριώδεις-Υπέρυθρες –>1,29€
Διαθερμίες –>1,76€
Ντρέπομαι για λογαριασμό μου που πλήρωνα 35 χρόνια χοντρές εισφορές για βασική σύνταξη, και 40 χρόνια ακόμη μεγαλύτερες εισφορές στον Ειδικό Λογαριασμό, για να φτάσω να γίνω ζητιάνα ψίχουλων από το Ταμείο μου. Εσείς, συνάδελφοι, δεν ντρέπεστε άραγε; Κι εσείς οι νεότεροι μηχανικοί δεν ανησυχείτε για το μέλλον σας;
Όταν διαβάζω στις διάφορες ταμπέλες των κινημάτων των μηχανικών τα επίθετα “δημοκρατικός”, “σοσιαλιστικός”, “αριστερός” – λέξεις κενές περιεχομένου – με πιάνει αναγούλα και απελπισία. Δεν υπάρχουν τέτοιοι διαχωρισμοί στη Φύση, σύντροφοι! Οι μόνοι φυσιολογικοί διαχωρισμοί είναι μεταξύ του δίκαιου και του άδικου, του καλού και του κακού, της αγάπης και του μίσους, της εργατικότητας και της ραθυμίας, της λογικής και του παραλογισμού, της προνοητικότητας και της απρονοησίας, της σύνεσης και της ανοησίας. Όλοι οι άλλοι διαχωρισμοί (αριστερά, δεξιά, σοσιαλιστικά και δημοκρατικά) είναι παρά φύση και εκ του πονηρού και οδηγούν νομοτελειακά στην εξαθλίωση.
Η Ελλάδα βούλιαξε, και τώρα υποδουλώθηκε σε ξένη μπότα, με σημαίες αυτές τις ιδεοληψίες. Δεν το πήρατε χαμπάρι ακόμη; Οι μηχανικοί υποτίθεται ότι είναι ρεαλιστές και πραγματιστές. Πώς λοιπόν φτάσαμε σε αυτό το κατάντημα; Όταν είμαστε ικανοί να θεμελιώσουμε ουρανοξύστες και γέφυρες πώς δεν μπορούμε να βάλουμε ισχυρά και υγιή θεμέλια στο δικό μας επαγγελματικό οικοδόμημα, το ΤΣΜΕΔΕ, ώστε να γίνουμε παράδειγμα προς θαυμασμό και μίμηση αντί για παράδειγμα προς οικτιρμό και αποφυγή; Αχ αυτό τον εγωισμό που μας κατακερμάτισε, επειδή όλοι θέλουν να είναι αρχηγοί και πρόεδ
ροι, πότε θα τον δαμάσουμε;
