Αυτομόλησε και ο “Πολεμιστής του Φωτός”! Ωιμέ!
Ένας πολεμιστής του φωτός δεν ξεχνάει ποτέ την ευγνωμοσύνη.
Κατά τη διάρκεια του αγώνα τον βοήθησαν οι άγγελοι. Οι ουράνιες δυνάμεις έβαλαν το καθετί στη θέση του, επιτρέποντάς του να δώσει τον καλύτερο εαυτό του…
Και καμιά φορά ο πολεμιστής πετυχαίνει απείρως περισσότερα απ’ όσα επιτρέπουν οι ικανότητές του. Γι’ αυτό, όταν ο ήλιος δύει, γονατίζει και ευχαριστεί τον προστατευτικό μανδύα που τον περιβάλλει.
***
Ένας πολεμιστής του φωτός δεν μετράει μόνο τις δικές του δυνάμεις. Χρησιμοποιεί και την ενέργεια του αντιπάλου…
Όσο προχωράει ο αγώνας, ανακαλύπτει πως ο ενθουσιασμός και η εκπαίδευση δεν αρκούν για τη νίκη. Είναι απαραίτητη και η εμπειρία.
Τότε ανοίγει την καρδιά του στο Σύμπαν και ζητά από το Θεό να τον εμπνεύσει, έτσι ώστε κάθε χτύπημα του εχθρού να γίνει ένα μάθημα άμυνας για τον ίδιο.
***
Τη στιγμή που ξεκινάει ο πολεμιστής του φωτός, αναγνωρίζει το δρόμο. Κάθε πέτρα, κάθε στροφή του λένε “καλώς όρισες” . Αυτός ταυτίζεται με τα βουνά και τα ποτάμια, ανακαλύπτει μέρος της ψυχής του στα φυτά, τα ζώα και τα πουλιά της εξοχής.
Τώρα, αποδεχόμενος τη βοήθεια του Θεού και των σημαδιών Του, αφήνει τον Προσωπικό Μύθο του να τον οδηγήσει στις υποχρεώσεις που του επιφυλάσσει η ζωή.
Υπάρχουν βράδια που δεν έχει μέρος να κοιμηθεί, άλλα που υποφέρει από αϋπνία. “Δεν είναι παράξενο αυτό” σκέπτεται ο πολεμιστής. “Εγώ είμαι εκείνος που αποφάσισε να συνεχίσει την πορεία σ’ αυτόν τον μακρύ δρόμο” .
Μέσα σ’ αυτή τη φράση συνοψίζεται όλη η δύναμή του. Αυτός επέλεξε το δρόμο που ακολουθεί και δεν έχει λόγους να παραπονιέται.
***
Ο πολεμιστής του φωτός πιστεύει. Επειδή πιστεύει στα θαύματα, τα θαύματα αρχίζουν να συμβαίνουν. Επειδή έχει τη βεβαιότητα πως η σκέψη του μπορεί ν’ αλλάξει τη ζωή, η ζωή του αρχίζει ν’ αλλάζει.
***
Ένας πολεμιστής του φωτός δέχεται απόλυτα τον Προσωπικό Μύθο του. (…)
Εκείνη τη στιγμή ο άγγελός του τού ψιθυρίζει: “Είσαι απλώς ένα όργανο του Φωτός. Δεν έχεις λόγο ούτε να καυχιέσαι ούτε να νιώθεις ένοχος. Υπάρχει μόνο λόγος να χαίρεσαι”.
Και ο πολεμιστής του φωτός, γνωρίζοντας ότι είναι ένα όργανο, νιώθει πιο ήρεμος και ασφαλής.
***
Ένας πολεμιστής του φωτός είναι πάντα σε εγρήγορση. Δεν ζητάει την άδεια των άλλων για να πιάσει το σπαθί του. Απλώς το παίρνει στο χέρι του. Ούτε χάνει χρόνο εξηγώντας τις κινήσεις του. Πιστός στις αποφάσεις του Θεού, είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του. (…)
Είναι αμείλικτος με την προδοσία, αλλά δεν εκδικείται. (…)
Ένας πολεμιστής του φωτός δεν προσπαθεί να μοιάσει. ΕΙΝΑΙ.
***
Ο πολεμιστής του φωτός έχει μέσα του τη σπίθα του Θεού.
Η μοίρα του είναι να βρίσκεται με άλλους πολεμιστές, αλλά καμιά φορά θα χρειαστεί ν’ ασκήσει μόνος του την τέχνη του σπαθιού. Γι’ αυτό, όταν είναι χωριστά από τους συντρόφους του συμπεριφέρεται σαν αστέρι.
Φωτίζει εκείνο το κομμάτι του Σύμπαντος που του έχει ανατεθεί και προσπαθεί να δείξει γαλαξίες και κόσμους σε όσους κοιτάζουν τον ουρανό.
***
Όταν μαθαίνει να χειρίζεται το σπαθί, ο πολεμιστής του φωτός ανακαλύπτει πως ο εξοπλισμός του πρέπει να ολοκληρωθεί, πράγμα που συμπεριλαμβάνει και μια πανοπλία. (…)
Με ηρεμία πηγαίνει στο ιερό μέρος του και ντύνεται τον ακαταμάχητο μανδύα της πίστης.
Η πίστη προφυλάσσει απ’ όλα τα χτυπήματα. Η πίστη μεταβάλλει το δηλητήριο σε κρυστάλλινο νερό.
***
Ο πολεμιστής του φωτός χρειάζεται χρόνο για τον εαυτό του. Και χρησιμοποιεί αυτόν τον χρόνο για την ξεκούραση, τη μελέτη, την επαφή με την Ψυχή του Κόσμου… Ακόμα και καταμεσής μιας μάχης, αυτός καταφέρνει να διαλογίζεται.
***
Αυτά τα ολίγα ή πολλά είναι αρκετά νομίζω για να μας μεταφέρουν το πνεύμα του Πολεμιστή του Φωτός και να μας ενδυναμώσουν στις μάχες που δίνουμε εναντίον του σκότους που καλύπτει την ανθρωπότητα.
Από ευγνωμοσύνη για τα όσα θετικά προσέφερε στον κόσμο μέσα από τα βιβλία του, ας προσευχηθούμε για τον Paulo Coelho να ανανήψει και να ξαναπάρει το ξίφος του Πολεμιστή του Φωτός στα χέρια του, όπως το έκανε προτού γίνει διάσημος.
Καλή δύναμη εύχομαι σε όλους τους μικρούς ή μεγαλύτερους πολεμιστές – όργανα του φωτός. Ας κρατήσουμε γερά την Πίστη!
