Δεν είχα την τύχη να έλθω στην ταβέρνα σου και να σε γνωρίσω, Σπύρο.
Όμως έκλαψα από καρδιάς στην είδηση του τραγικού πνιγμού σου,
Τα δάκρυά μας εύχομαι να γίνουν βάλσαμο
και να γαληνέψουν την ταραγμένη από τον τραγικό σου θάνατο ψυχή.
Ήταν της μοίρας σου γραφτό από πνιγμό να φύγεις νέος;
Ή μήπως ήταν τραγικό ατύχημα της οργισμένης Φύσης;
Κανείς θνητός ποτέ δεν θα το μάθει…
Ένα μονάχα ξέρουμε: ότι η ψυχή σου τώρα ζει
Σ’ έναν πιο όμορφο από τούτο κόσμο!
Καλό ταξίδι στη γειτονιά των αγγέλων Σπύρο!
Εύχομαι παρηγοριά και δύναμη στους αγαπημένους σου γονείς.
Tags: θάνατος, πνισμός, Σπύρος Βαλιμήτης, ψυχή
