Με τα μνημόνια, η Ελλάδα κυνηγάει την ουρά της…

images%2B%25281%2529

Χθες πήγα στο σουπερμάρκετ της γειτονιάς κρατώντας μικρό καλάθι, και άπλωσα το χέρι μου στο ράφι να πάρω μια σοκολάτα υγείας. Η συγκεκριμένη σοκολάτα, πριν από την αύξηση του ΦΠΑ στο 23% πωλείτο μεταξύ 1€ και 1,10€, ανάλογα με το μαγαζί. Πού είχε φτάσει τώρα η τιμή της; Στο 1,44€, παρακαλώ! 
Ποια ήταν η άμεση αντίδρασή μου; Θυμός και αγανάκτηση. Και ποιο ήταν το τελικό αποτέλεσμα; Απλά δεν την αγόρασα, και δεν είμαι σίγουρη ότι θα την ξαναγοράσω αφού δεν είναι είδος πρώτης ανάγκης.

Αυτό θα συμβεί με χιλιάδες είδη όχι πρώτης ανάγκης των οποίων ο ΦΠΑ πήγε στο είκοσι τρία τοις εκατό. Δηλαδή η Ελλάδα απ’ αυτά τα είδη θα εισπράξει αέρα κοπανιστό! Τώρα αν συνδυάσεις το 23% ΦΠΑ με τις περαιτέρω περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, την αύξηση της ανεργίας και την αβεβαιότητα των καιρών, η κατανάλωση θα μειωθεί δραματικά, και μαζί τα έσοδα της κυβέρνησης. 

Θα συμβεί όμως και το άλλο με την επιβάρυνση με ΦΠΑ 23% των διδάκτρων φροντιστηρίων Μέσης Εκπαίδευσης, ξένων γλωσσών, ιδιωτικών σχολείων, κολλεγίων, κλπ.: θα οργιάσει η φοροδιαφυγή. Το ίδιο θα συμβεί με την αύξηση του ΦΠΑ στο 23% στην εστίαση. Ως γνωστόν τα εστιατόρια σε μικρές και μεγάλες τουριστικές περιοχές δεν έκοβαν αποδείξεις ούτε με τον χαμηλότερο συντελεστή ΦΠΑ. Τώρα το κακό θα απογίνει. Και φυσικά δεν είναι δυνατό να εγκατασταθεί ένας αδιάφθορος εφοριακός σε κάθε εστιατόριο της Επικράτειας… Ούτε απ’ έξω από κάθε ιατρείο και οδοντιατρείο, όπου το σπορ της φοροδιαφυγής δίνει και παίρνει.

Έτσι λοιπόν, τα τελευταία έξι χρόνια της σκληρής λιτότητας, η Ελλάδα μοιάζει σαν το σκύλο που κυνηγάει την ουρά του, κι αν το καταφέρει τη δαγκώνει μέχρι να τη ματώσει. Αν όμως η ουρά του σκύλου είναι κοντή, δεν καταφέρνει να την πιάσει και αυτό τον τρελαίνει. Πόσο μακριά είναι άραγε ο ελληνικός λαός από καθολική τρέλα; Με τη νηπιακή νοοτροπία που κουβαλάμε, την ανυπαρξία εθνικής συνείδησης και επίγνωσης της ζοφερής πραγματικότητας και την άρνηση ανάληψης των ευθυνών μας, σε συνδυασμό με τις άχρηστες ηγεσίες που στέλνουμε στην εξουσία, το μέλλον μας διαγράφεται ακόμη πιο σκοτεινό και δεν υπάρχει ο από μηχανής Θεός που θα μας σώσει. Απεναντίας, υπάρχει ο από μηχανής διάβολος που καραδοκεί να μας εξοντώσει…



Οι ψυχολόγοι ονομάζουν το φαινόμενο του σκύλου που κυνηγάει την ουρά του ψυχαναγκαστική συμπεριφορά που υποδηλώνει ότι το ζώο είναι προβληματικό. Αυτή η διάγνωση ταιριάζει γάντι στον ελληνικό λαό, που έχει επιδοθεί εδώ και χρόνια στο να κυνηγάει την ουρά του.  Μη μου πείτε ότι δεν είμαστε προβληματικοί! Τυχαία χρεοκοπήσαμε οικονομικά, ηθικά, πολιτιστικά και κοινωνικά; Τυχαία εισέβαλε η κακιά Τρόικα στο σπίτι μας; Δε νομίζω!

Ο σκύλος που κυνηγάει την ουρά του, λένε οι ψυχολόγοι, εμφανίζει κι άλλα συμπτώματα άγχους, όπως λαχάνιασμα, γάβγισμα και κλάμα, καθώς επιδίδεται απεγνωσμένα στο κωμικοτραγικό αυτό σπορ. Ντάλε κουάλε όπως ο ελληνικός λαός! Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι φορές που όταν ο σκύλος καταφέρει να πιάσει την ουρά του, τη δαγκώνει μέχρις ακρωτηριασμού. Ακριβώς όπως οι κυβερνήσεις μας ακρωτηριάζουν την Ελλάδα ξεπουλώντας μπιρ παρά κινητή και ακίνητη περιουσία της, ενώ έχουν υποχρεώσει τον ελληνικό λαό να κυνηγάει απεγνωσμένα την ουρά του για να σωθεί από τη μιζέρια που ο ίδιος δημιουργεί και διαιωνίζει…

Tags: λιτότητα, μνημόνια, ΦΠΑ, φροντιστήρια