Σχέσεις, που έχουν σφυρηλατηθεί στο βάθος των χρόνων από κοινούς αγώνες, τον κοινό αγώνα των λαών μας ενάντια στον ολοκληρωτισμό του φασισμού και του ναζισμού, από κοινές πολιτιστικές παραδόσεις, την κοινή θρησκευτική και πνευματική πεποίθηση.
Σχέσεις, οι οποίες τα τελευταία χρόνια βρίσκονταν σε μια περίοδο νηνεμίας, ύφεσης. Όμως, όπως σήμερα ήρθε η άνοιξη στη Μόσχα κι έχουμε μια πολύ ωραία ημέρα, έτσι νομίζω ότι μπορούμε να φέρουμε την άνοιξη και στις ελληνο-ρωσικές σχέσεις.
Η Ελλάδα είναι μια κυρίαρχη χώρα με αδιαπραγμάτευτο το δικαίωμά της να ασκεί πολυδιάστατη και ενεργητική εξωτερική πολιτική και να αξιοποιεί τον γεωπολιτικό της ρόλο ως ευρωπαϊκή, μεσογειακή και βαλκανική χώρα, χώρα της ευρύτερης παρευξείνιας γειτονιάς.
Σεβόμαστε απόλυτα τις δεσμεύσεις μας σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς όπου συμμετέχουμε. Και ταυτόχρονα αξιοποιούμε όλες τις δυνατότητες, σε διεθνές επίπεδο, για την προώθηση αμοιβαία επωφελών συνεργασιών, με στόχο – πάντοτε- την προάσπιση των συμφερόντων του ελληνικού λαού.
Συζητήσαμε, πιο συγκεκριμένα, για το πώς μπορούμε να αυξήσουμε τις ελληνικές εξαγωγές στη Ρωσία καλύπτοντας, κατά το δυνατόν, το μεγάλο, αρνητικό εις βάρος μας, εμπορικό ισοζύγιο.
Πώς μπορούν να αρθούν τα ρωσικά αντίμετρα σε αγροτικά προϊόντα ειδικού ελληνικού ενδιαφέροντος.
Πώς μπορούμε να προσελκύσουμε ρωσικές επενδύσεις σε συγκεκριμένους τομείς της ελληνικής οικονομίας, όπως ο τουρισμός ή οι υποδομές.
Πώς μπορούμε να αυξήσουμε, ακόμη περισσότερο, τον τουρισμό μας και τις πολιτιστικές, επιστημονικές και μορφωτικές μας ανταλλαγές.
Πώς μπορούμε να προωθήσουμε την ενεργειακή μας συνεργασία, παράλληλα με τις ήδη υφιστάμενες συνεργασίες μας, ενισχύοντας τον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακό κόμβο για την Ευρώπη και την ευρύτερη περιοχή.
Σε αυτή την κατεύθυνση, επεσήμανα στον Ρώσο Πρόεδρο ότι η Ελληνική Δημοκρατία ενδιαφέρεται να διερευνήσει τις δυνατότητες επενδυτικών πρωτοβουλιών, με σκοπό της την κατασκευή ενός ελληνικού αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου από τα ελληνο-τουρκικά σύνορα στην ελληνική επικράτεια, με στόχο την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της χώρας μας, της Ελλάδας, αλλά και την ενεργειακή ασφάλεια, τηρώντας πάντα τους σχετικούς κανονισμούς και τη νομοθεσία , τόσο της Ελληνικής Δημοκρατίας, όσο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Επίσης, συζητήσαμε και συμφωνήσαμε: ένα «Κοινό Πρόγραμμα Δράσης 2015-2016», που αποτελεί την πυξίδα για τη συνεργασία μας, σε κάθε επίπεδο, για την επόμενη διετία, το Μνημόνιο Συνεργασίας για το αμοιβαίο αφιερωματικό έτος «Ελλάδα- Ρωσία 2016»(που υπεγράφη πριν από λίγο από τους υπουργούς Εξωτερικών κ. Λαβρόφ και κ. Κοτζιά), καθώς και την Κοινή Διακήρυξη για τα 70 χρόνια από τη νίκη των λαών ενάντια στο φασισμό.
Εξέφρασα την ανησυχία μου για τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν, σε περίπτωση έξαρσης των εχθροπραξιών, οι δεκάδες χιλιάδων Ουκρανοί ελληνικής καταγωγής που διαμένουν στη Μαριούπολη και τις γύρω περιοχές. Τόνισα δε, την ανάγκη να στηριχτεί και να εφαρμοστεί, από όλες τις πλευρές, το πακέτο Συμφωνιών του Μινσκ. Η εφαρμογή της Συμφωνίας του Μινσκ, είναι το κλειδί για να ξεπεράσουμε τη βαθειά αυτή ευρωπαϊκή κρίση και να αφήσουμε πίσω μας τον φαύλο κύκλο των αδιέξοδων κυρώσεων και της αναβίωσης μιας ψυχροπολεμικής λογικής, που οδηγεί πιο μακριά και όχι πιο κοντά στην προάσπιση του Διεθνούς Δικαίου.
Με μια θετική ατζέντα για την κοινή αντιμετώπιση των διεθνών και περιφερειακών προκλήσεων, όπως η αντιμετώπιση του τζιχαντισμού και η ανάγκη για σταθερότητα στη Μ. Ανατολή και στη Β. Αφρική.
Πιστεύω ότι έχουμε τη βούληση να κάνουμε πράξη όσα εξαγγέλλουμε, σε αντίθεση με ότι είχε γίνει πολλές φορές στο παρελθόν, με ευθύνες που δεν είναι η ώρα να τις επισημάνουμε.
Θα ήθελα, λοιπόν, να σας ευχαριστήσω και να ευχηθώ οι σχέσεις των χωρών μας να είναι εποικοδομητικές προς όφελος της φιλίας, της συνεργασίας και της ευημερίας του ρωσικού και του ελληνικού λαού.
ΟΙ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ:
Στη σημερινή συνάντηση, στις συνομιλίες που είχατε, συζητήθηκε καθόλου το ενδεχόμενο παροχής οικονομικής διευκόλυνσης καθ’ οιονδήποτε τρόπο από τη Ρωσία προς την Ελλάδα ή παραμένετε στην ίδια θέση που είχατε διατυπώσει και τότε;
Κάπως δύσκολα το είπα, μπορώ να δώσω περισσότερες εξηγήσεις: αν θα υπάρχει ένα μεγάλο έργο που θα προσφέρει κέρδη στην Ελλάδα, αυτό σημαίνει ότι από αυτά τα κέρδη μπορούν να καλυφθούν κάποιες αποπληρωμές. Δεν πρόκειται για βοήθεια αυτή καθ’ εαυτή, αλλά για συνεργασία προς κοινό όφελος, με στόχο την υλοποίηση κάποιων έργων στους τομείς των Μεταφορών και των Υποδομών.
Και είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε ακόμη περισσότερο σε άλλους τομείς, όπως είναι η προμήθεια ενεργειακών πόρων, καθώς επίσης και στον τομέα της βιομηχανίας.
Η Ελλάδα δεν είναι επαίτης να γυρνάει στις χώρες ζητώντας την επίλυση του χρηματοδοτικού της προβλήματος, για μια οικονομική κρίση, η οποία δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, είναι ευρωπαϊκή.
Δεν είναι ελληνικό το πρόβλημα, είναι ευρωπαϊκό. Στο ευρωπαϊκό πρόβλημα θα βρεθεί ευρωπαϊκή λύση.
Και έχουμε συνευθύνη με τους εταίρους μας να δώσουμε λύση σ’ αυτό το πρόβλημα, αλλιώς δεν θα έχει μόνο η Ελλάδα ζημία, θα έχει όλη η Ευρωζώνη ζημία.
Η Ελλάδα είναι μια κυρίαρχη χώρα. Βρίσκεται, πράγματι, τα τελευταία χρόνια σε μια δύσκολη οικονομική κατάσταση, σε μια κρίση. Έχει απολέσει, εξ’ αιτίας των προγραμμάτων που υλοποιήθηκαν τα τελευταία πέντε χρόνια, όχι με ευθύνη του ελληνικού λαού, μεγάλο μέρος της οικονομικής της δύναμης.
Δεν έχει απολέσει όμως την γεωπολιτική της δυναμική. Είναι μια χώρα κυρίαρχη –επαναλαμβάνω – που έχει κάθε δικαίωμα να αξιοποιεί αυτή τη δυναμική της και να προχωρά σε συμφωνίες αναπτυξιακού προσανατολισμού, που θα ωφελήσουν αμοιβαία όσους συμπράττουν σ’ αυτές. Και κυρίως θα βοηθήσουν τον ελληνικό λαό και τη χώρα να ξεπεράσει την κρίση.
Τέτοιου είδους συμφωνίες ήρθαμε να κάνουμε εδώ – και να συζητήσουμε – συμφωνίες, βεβαίως, με αναπτυξιακό προσανατολισμό, που συμβάλουν στη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή. Μπορούμε να πούμε ότι πάνω σε αυτές τις συμφωνίες θα οικοδομήσουμε μια σχέση εμπιστοσύνης με τη Ρωσική Ομοσπονδία, ως κυρίαρχη χώρα και βεβαίως, ως χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σεβόμενη τη νομοθεσία και τις Συνθήκες που έχουμε υπογράψει.
Αυτές οι Συνθήκες, όμως, δεν μπορεί να επιτρέπουν σε κάποιες χώρες να έχουν συμφωνίες ενεργειακού προσανατολισμού και σε κάποιες άλλες χώρες να μην έχουν συμφωνίες. Θέλω να το ξεκαθαρίσω αυτό.
Κατανοούμε απολύτως, ότι τα αντίμετρα ήρθαν να απαντήσουν σε κάποιες κυρώσεις, με των οποίων τη λογική διαφωνούμε. Και αυτή τη διαφωνία, την έχουμε εκθέσει δημόσια και σε επίπεδο Συνόδου Κορυφής. Είναι μια άποψη την οποία τη λέμε στους εταίρους μας, διότι δεν πιστεύουμε ότι μπορεί να είναι αποτελεσματική λύση με προοπτική, η λύση ενός οικονομικού πολέμου, που μπορεί να οδηγήσει ξανά σε ψυχροπολεμικές σχέσεις τη Δύση με τη Ρωσία.
Γι’ αυτό εργαζόμαστε στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με όσες δυνάμεις έχουμε, προκειμένου να προωθηθούν επιλογές διαλόγου, διπλωματίας, συνεννόησης. Γι’ αυτό και στηρίζουμε την Συμφωνία του Μινσκ.
Σε αυτή την κατεύθυνση, βεβαίως, συζητήσαμε τρόπους βάσει των οποίων θα μπορούσαμε, να βρούμε τη δυνατότητα, να ξεπεράσουμε τις σημερινές δυσκολίες. Διότι, στόχος και των δύο πλευρών, Ελλάδας και Ρωσίας, είναι να υπάρξει μια ουσιαστική ανάπτυξη της συνεργασίας στον αγροτικό τομέα και να καλύψουμε το χάσμα που υπήρξε τα τελευταία χρόνια στις εξαγωγές ελληνικών αγροτικών προϊόντων στη Ρωσική Ομοσπονδία. Πιστεύω ότι όταν υπάρχει πολιτική βούληση μπορεί κανείς να βρει τρόπους.
Το 90% των εξαγωγών της Ελλάδας στη Ρωσία είναι αγροτικά προϊόντα, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς, γιατί δεν μπορούν να υπάρχουν εξαιρέσεις για μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σήμερα, όμως, συζητήσαμε τη δυνατότητα διεύρυνσης της συνεργασίας σε αυτόν τον τομέα. Για παράδειγμα, τη δημιουργία κοινών επιχειρήσεων, αν θα ακολουθήσουμε αυτή τη πορεία δεν θα υπάρχουν προβλήματα για τους Ρώσους παραγωγούς.
Θα κερδίσουν απ’ αυτό. Αλλά, ο μοναδικός τρόπος να λύσουμε αυτά τα προβλήματα είναι να τελειώσουμε με τον οικονομικό πόλεμο και να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις μας.
Αν η ελληνική κυβέρνηση, υπό την προεδρία του κ. Τσίπρα, πιστεύει ότι είναι δυνατή η αποκατάσταση της συνεργασίας με τη Ρωσία, το χαιρετίζουμε και είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε στα αντίστοιχα βήματα σε όλα τα επίπεδα και σε όλους τους τομείς, στον τομέα του πολιτισμού, διότι πλέον αυτή η συνεργασία δεν διακόπηκε ποτέ.
Θα διευρύνουμε τη συνεργασία μας στον τομέα της οικονομίας. Θεωρώ ότι κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να πάρει αποφάσεις σύμφωνα με τα εθνικά της συμφέροντα και δεν μπορώ να μη συμφωνήσω με αυτούς τους παρατηρητές και αναλυτές, πολιτικούς, που λένε ότι όταν τη Ρωσία επισκέπτονται άλλοι αρχηγοί, άλλων χωρών αυτό είναι κανονικό, ενώ ταυτόχρονα η επίσκεψη του Πρωθυπουργού της Ελλάδας θεωρείται ένα γεγονός παράδοξο.
Αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω, δηλαδή έχουν δεσμεύσεις και στον πολιτικό τομέα, έχουν δεσμευθεί χειροπόδαρα, περιόρισαν την κυριαρχία ώστε δεν μπορεί να έχει ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική;
Πιστεύω ότι δεν είναι έτσι και όλες οι ενέργειες της Ελλάδας δείχνουν το αντίθετο. Θα ήθελα να σας πω ότι εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα χρησιμοποιούσαμε τίποτα για να έχουμε μονομερώς κάποια προώθηση της συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολο. Είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε βάσει αμοιβαίου ενδιαφέροντος, βάσει μελλοντικών προοπτικών.
Ήδη σας έχω πει ότι χρειάζεται να χτίσουμε έναν ενιαίο χώρο από τη Λισσαβώνα μέχρι το Βλαδιβοστόκ. Πρόσφατα ο Πρόεδρος της Γαλλίας με διόρθωσε και είπε ότι ήταν ιδέα του Σαρλ ντε Γκωλ και ήταν ο χώρος από τη Λισαβώνα μέχρι τα Ουράλια και εγώ διεύρυνα αυτόν τον χώρο μέχρι το Βλαδιβοστόκ. Δεν έχω αντιρρήσεις. Το μόνο που θέλω να πω είναι ότι τα κοινά μας σχέδια πάντα βασίζονταν σε αυτό το πνεύμα και γι’ αυτό το συζητήσαμε και με τον Καγκελάριο Κολ, που ήταν πάντα υπέρ της Ρωσογερμανικής συνεργασίας. Δεν είναι κάτι παράλογο και παράδοξο αυτό που κάνει ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας και το υποστηρίζουμε πλήρως.
Είμαστε συνεπιβάτες και συνιδιοκτήτες του καραβιού, ισότιμοι.
Και δεν δίνουμε σε κανένα το δικαίωμα να θεωρεί ότι μπορεί να είναι κάποιοι επιβάτες στην πρώτη θέση και κάποιοι στο κατάστρωμα, με κίνδυνο μάλιστα να πέσουν και στη θάλασσα. Πόσο δε μάλλον αν αρχίσει ο ένας να ρίχνει τον άλλο στη θάλασσα, το καράβι θα οδηγηθεί στα βράχια.
Θέλω να σας επαναλάβω ότι δεν κάνουμε τίποτε παραπάνω από το να ασκούμε το δικαίωμά μας, σεβόμενοι τις συνθήκες που έχουμε υπογράψει σε όλους τους οργανισμούς, τους διεθνείς όπου συμμετέχουμε.
Αλλά το δικαίωμά μας είναι να προχωράμε σε μία ενεργητική, πολυδιάσταστη εξωτερική πολιτική και σε συμφωνίες αμοιβαία επωφελείς με όσους τις υπογράφουμε, προκειμένου να υπερασπιστούμε το δικαίωμα του ελληνικού λαού να βγει από αυτή την κρίση και το δικαίωμα της χώρας να προχωρήσει στην ανάπτυξη και ταυτόχρονα να συμβάλουμε στη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή.
Νομίζω, λοιπόν, ότι θα πρέπει να σταματήσουν κάποιοι να σχολιάζουν τις φυσιολογικές κινήσεις που κάνει η νέα ελληνική κυβέρνηση με έναν τρόπο και με μια λογική, που ίσως είχαν συνηθίσει τα τελευταία χρόνια από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, ότι η Ελλάδα είναι μία «αποικία χρέους». Δεν είναι.
Η Ελλάδα είναι μια χώρα που έχει χρηματοοικονομικά προβλήματα τα οποία θα προσπαθήσει να τα επιλύσει μέσα στην Ευρώπη, διότι αφορούν όλη την Ευρώπη, αλλά είναι μία χώρα που έχει δικαίωμα να κάνει ό,τι κάνουν και οι άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να προχωράει σε οικονομικές και αναπτυξιακές συνεργασίες προς όφελος του λαού της και, βεβαίως, όλων των λαών της Ευρώπης, διότι αυτά που συζητήσαμε σήμερα με τον Πρόεδρο Πούτιν δίνουν μια δυναμική ενεργειακής αυτονομίας και ασφάλειας σε όλους τους λαούς της περιοχής. Και υπ’ αυτή την έννοια συμβάλλουν στη σταθερότητα της Ευρώπης και πιστεύω ότι αυτό θα εκτιμηθεί και από τις γειτονικές χώρες, αλλά και από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Θα είναι επίτευγμα η εξομάλυνση της κατάστασης στην ελληνική οικονομία. Είναι προς όφελος όλων. Και είναι παράξενο ότι κάποιοι το αμφισβητούν. Είναι μόνο λόγω των τρεχουσών αναγκών. Δεν έχει τίποτα να κάνει ούτε με τα συμφέροντα του ελληνικού, ούτε με τα συμφέροντα του ρωσικού λαού.
Θα υπάρχουν μεγάλα κέρδη χιλιάδων εκατομμυρίων ευρώ ετησίως, από τη διαμετακόμιση του αερίου και από φορολογικά έσοδα σε όλα τα επίπεδα της εθνικής οικονομίας. Οι Έλληνες εταίροι μας θα πρέπει να επεξεργαστούν όλες τις λεπτομέρειες με τους Ρώσους εταίρους και μόνον μετά θα μπορούμε να πούμε περισσότερα για το θέμα.
Εμείς, επαναλαμβάνω, εκφράσαμε το ενδιαφέρον μας να διερευνήσουμε τις δυνατότητες χρηματοδότησης ενός ελληνικού αγωγού, που θα παίρνει αέριο από τα ελληνοτουρκικά σύνορα, στο βαθμό που θα φτάσει το αέριο έως εκεί. Με στόχο πάντοτε την ενεργειακή ασφάλεια και την αυτονομία της χώρας μας, της Ελλάδος και την αναπτυξιακή της προοπτική.
Αλλά, βεβαίως, μεγάλα έργα τέτοιου βεληνεκούς δημιουργούν συνθήκες ασφάλειας και σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. Μπορεί να μην δεχθούμε ο ελληνικός αγωγός να είναι “TURKISH STREAM”, αλλά αυτό πιστεύουμε ότι θα αναβαθμίσει τις σχέσεις μας με την Τουρκία.
Με αυτή την έννοια είμαστε ανοιχτοί να διερευνήσουμε τις δυνατότητες μιας τέτοιας χρηματοδότησης, σεβόμενοι πάντοτε το θεσμικό πλαίσιο που ορίζει η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και φυσικά το ελληνικό θεσμικό πλαίσιο. Τις λεπτομέρειες, όπως αντιλαμβάνεστε, θα τις συζητήσουμε και θα τις ολοκληρώσουμε το επόμενο διάστημα.
Θα ήταν, ίσως, άστοχο να προτάξουμε τα οικονομικά και να μην πούμε ότι η βάση της οικονομικής και εμπορικής μας συνεργασίας είναι η πολιτιστική βάση: Των ανταλλαγών, τη συνεργασία των Πανεπιστημίων, του Έτους 2016 που συμπίπτει και με τους εορτασμούς από την πλευρά της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας και αφορούν τα χίλια χρόνια μοναχισμού στο Άγιον Όρος των Ρώσων μοναχών.
Θέλουμε, λοιπόν, να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο πολυεπίπεδων ουσιαστικών σχέσεων, διότι έτσι αρμόζει στην ιστορία των δύο λαών μας. (πηγή)
