Ο θρησκευτικός φασισμός είναι η απεχθέστερη μορφή φασισμού διότι αφορά στη φίμωση του πνεύματος του ανθρώπου. Ο οπαδός κάθε θρησκείας δεν έχει το δικαίωμα να σκεφτεί και ν’ αναζητήσει το Θεό με τα μάτια της ψυχής του, με τη λογική, την παρατήρηση, την εμπειρία και τη φιλοσοφία. Κάτι τέτοιο του είναι απαγορευμένο από τους θρησκευτικούς ταγούς. Αυτό θα τον στείλει κατ’ ευθείαν σε μια κόλαση που φιλοτέχνησαν σκοτεινοί εγκέφαλοι για να τρομοκρατούν, χειραγωγούν και αρμέγουν το ποίμνιο. Χαρακτηρισμός ε; Οι πιστοί αποκαλούνται ποίμνιο, πρόβατα! Μπέεεε!
Το τελευταίο εικοσαήμερο έλαβα μέρος σε δημόσια συζήτηση σε κάποιο ‘ορθόδοξο’ φόρουμ. Το συγκεκριμένο νήμα που συμμετείχα έφτασε να έχει πάνω από 200 απαντήσεις, αν θυμάμαι καλά, όμως σε κάποια στιγμή το νήμα εξαφανίστηκε. Επειδή το φόρουμ είναι πολύ μεγάλο και περιλαμβάνει πολλά θέματα, νόμισα πως απλά δεν μπορούσα να το εντοπίσω. Άρχισα λοιπόν άλλο νήμα με την ερώτηση: πού είναι το τάδε νήμα; Η απάντηση ήλθε άμεσα από το διαχειριστή με μια λέξη: “ΔΙΕΓΡΑΦΗ”. Επανήλθα και τον ρώτησα μήπως είχε μεταφερθεί σε κάποιο μη ορατό από το κοινό ιστοχώρο, κι αν είχε κάποιο link να μου δώσει, διότι ήθελα να το μελετήσω. Μου απάντησε πάλι ορθά κοφτά: “ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ”.
Στη συνέχεια τον ρώτησα αν μπορούσε να μου εξηγήσει γιατί διέγραψε ένα μεγάλο νήμα όπου είχαν εκφραστεί τόσοι άνθρωποι χωρίς ύβρεις και χυδαιότητες. Αντί για απάντηση, “Κλείδωσε” το θέμα ώστε να μη μπορεί κανείς να μου απαντήσει, και σε λίγο το εξαφάνισε και αυτό. Λυπήθηκα πραγματικά, και περισσότερο διότι έψαξα στο Ιντερνέτ μήπως βρω το διαγραμμένο νήμα μέσω μηχανής αναζήτησης ως “cashed”, και πράγματι βρήκα κάτι, αλλά όχι για τις τελευταίες τρεις μέρες όπου η συζήτηση είχε ανάψει για τα καλά.
Επανήλθα στο φόρουμ να δω αν είχε ανοίξει καμιά συζήτηση σχετικά με τη διαγραφή του επίμαχου νήματος (ευσεβείς πόθοι…), αλλά δεν υπήρχε τίποτα. Βρήκα όμως πως ένα μέλος είχε αρχίσει άλλο νήμα με καυτό ερώτημα που της είχε θέσει ο σύζυγός της και ζητούσε απαντήσεις. Της απάντησα ότι “παίζει με τη φωτιά” κι ότι αν μιλήσω έξω από τα δόντια θα διαγραφεί ολόκληρο το νήμα όπως και τ’ άλλα δύο στα οποία συμμετείχα. Μου απάντησε η ίδια και μερικοί άλλοι πως ο διαχειριστής είναι καλό παιδί κι ότι γνωρίζει τι κάνει, και καλά έκανε και το διέγραψε. Απάντησα ότι αυτό λέγεται φασισμός και φίμωση.
Στη συνέχεια παρενέβη κάποιο άγνωστο μέχρι στιγμής μέλος με πολύ δυνατό σχόλιο που με εύρισκε σύμφωνη. Παίρνοντας θάρρος που ήλθαν επιτέλους ενισχύσεις και δεν ήμουν μόνη απέναντι σε πολλούς, έγραψα άλλο σχόλιο. Όταν όμως πάτησα το κουμπί “submit” η απάντηση ήταν “Δεν σας επιτρέπεται να συμμετέχετε σ’ αυτή τη Δημόσια Συζήτηση”. Ομολογώ ότι στενοχωρήθηκα, αλλά δεν μπορούσα να κάνω και τίποτα. Σημειώστε ότι ενώ μου απαγορεύτηκε να συμμετέχω, ο διαχειριστής δεν με είχε διαγράψει από μέλος, και ούτε υπήρχε link για να διαγραφώ μόνη μου. Χρειάστηκε η επιστολή ακτιβιστών του κυβερνοχώρου προς το διαχειριστή για να διαγραφεί ο λογαριασμός μου από το “ορθόδοξο” φόρουμ. Επ’ ευκαιρία ευχαριστώ και δημόσια τους άγνωστους φίλους για την παρέμβασή τους.
Παραθέτω απόσπασμα από το τελευταίο μου δημοσιευθέν σχόλιο, λίγο πριν μου απαγορευθεί να συμμετέχω:
«Εγώ την πράξη της διαγραφής ενός νήματος την αποκαλώ φίμωση. Θα μπορούσε τουλάχιστον να κλειδώσει το θέμα και να το αφήσει να υπάρχει. Διέγραψε μ’ ένα κλικ πέντε σελίδες πνευματικής συζήτησης! Δεν υπήρξαν ούτε χυδαιότητες ούτε ύβρεις. Απλά ενόχλησαν οι ριζοσπαστικές απόψεις μου. Ήταν επικίνδυνες. Διότι αν ήταν ακίνδυνες, κι εφ’ όσον δεν υπήρχαν ύβρεις, ποιος ο λόγος να διαγράψει πέντε σελίδες διαλόγων; Εάν εγώ είμαι πλανημένη και οι απόψεις μου λανθασμένες και σκοταδιστικές, θα έπρεπε να μείνουν εκεί ως παράδειγμα προς αποφυγήν γι’ αυτούς που σκέπτονται να ξεστρατίσουν από την Εκκλησία. Τη στιγμή μάλιστα που όλοι όσοι συμμετείχαν στο διάλογο διαφωνούσαν μαζί μου και με προσκαλούσαν στην Εκκλησία, ήταν προφανές ότι κανένας δεν είχε σκανδαλιστεί με αυτά που έλεγα.
Γιατί λοιπόν ο διαχειριστής να διαγράψει ολόκληρο νήμα; Ποιος ήταν αυτός ο σοβαρός λόγος; Τι είχε να φοβηθεί το Φως το δικό σας από το σκοτάδι το δικό μου; Απεναντίας, το Φως, όπου υπάρχει, διαλύει το σκοτάδι. Έτσι δεν είναι; Θα χρειαστεί, λοιπόν, να δώσει ικανοποιητικές εξηγήσεις στη συνείδησή του, ο διαχειριστής (…). Ενοχλήθηκαν κάποιοι που γνώριζα την Αγία Γραφή και ήθελαν σώνει και καλά να με κατατάξουν σε κάποια αίρεση, λες και απαγορεύεται σε όποιον γνωρίζει γραφή και ανάγνωση και δεν φοράει ράσα να μελετάει τη Βίβλο για να μάθει τις ρίζες του Χριστιανισμού. Και σε άλλους το παρωνύμιο που είχα επιλέξει έμοιαζε νεοεποχίτικο. Άκου να δεις φαντασία! Κανένας δεν επιχείρησε ν’ απαντήσει σε αυτά που έγραφα αλλά με ρωτούσαν, αν πηγαίνω στην Εκκλησία, αν έχω πνευματικό , αν εξομολογούμαι, αν κοινωνάω, κλπ., και με καλούσαν να μετανοήσω!
Σας μιλάω ειλικρινά, δεν με λυπεί που με απορρίψατε. Με καταθλίβει όμως το γεγονός ότι τα πνεύματά σας είναι τόσο κλειστά και προσκολλημένα στους τύπους. Νομίζετε ότι κατέχετε το φως, και δεν βλέπετε το σκοτάδι στο οποίο έχει περιέλθει η Εκκλησία, ακόμη και από την εποχή που γράφτηκε η Αποκάλυψη… Γιατί άραγε; Τι δεν πήγε καλά; Ποια λόγια του Χριστού παρερμηνεύτηκαν; Το σκεφτήκατε ποτέ; (…) Θα παραμείνω στο φόρουμ μόνο με την προϋπόθεση ότι ο διαχειριστής θα μου επιτρέψει να εκφράζομαι ελεύθερα και δεν θα ξανασβήσει τους διαλόγους. Άλλωστε, τι έχει να φοβηθεί; Τι έχει να φοβηθεί η Αλήθεια και το φως που πιστεύετε ότι κατέχετε από την πλάνη και το σκοτάδι στο οποίο πιστεύετε ότι έχω περιπέσει; Ίσα-ίσα θάπρεπε να είναι πρόκληση για σας να σώσετε μια πλανημένη ψυχή. Ή μήπως η πίστη σας είναι τόσο εύθραυστη ώστε ο παραμικρός αντίλογος κινδυνεύει να την κλονίσει; Φοβάμαι ότι αυτό συμβαίνει. Κι έτσι, όπως έχετε φιμώσει το πνεύμα του Θεού που κατοικεί μέσα σας, φιμώνετε κι εμένα που αγωνίζομαι να μεταφέρω αυτή τη φωνή που εσείς δεν θέλετε ν’ ακούσετε αφουγκραζόμενοι το δικό σας πνεύμα – το λύχνο του Θεού μέσα στον κάθε άνθρωπο.
Επιστρατεύετε τι είπε ο τάδε Πατέρας και τι είπε ο δείνα Γέροντας, και αν βρεθεί ένας συνηθισμένος άνθρωπος που λέει τα ίδια με αυτούς χωρίς να τους έχει διαβάσει, δεν θέλετε ν’ ακούσετε. Καθόλου παράδοξο! Υπερηφανεύεστε ότι είστε οι κατέχοντες την αποκεκαλυμμένη αλήθεια κι ότι είστε οι μόνοι που έχετε πιθανότητα σωτηρίας (από τι;) και μου θυμίζετε τα λόγια του Ιωάννου του Βαπτιστή: “Και μη φαντασθήτε να λέγητε καθ’ εαυτούς, Πατέρα έχομεν τον Αβραάμ· διότι σας λέγω ότι δύναται ο Θεός εκ των λίθων τούτων να αναστήση τέκνα εις τον Αβραάμ.” (Κατά Ματθαίον 3:9) Η μισαλλοδοξία μερικών δε θυμίζει σε τίποτα τις απόψεις του Ιησού Χριστού: “Απεκρίθη δε προς αυτόν ο Ιωάννης, λέγων· Διδάσκαλε, είδομέν τινά εκβάλλοντα δαιμόνια εις το όνομά σου, όστις δεν ακολουθεί ημάς, και ημποδίσαμεν αυτόν, διότι δεν ακολουθεί ημάς. Ο δε Ιησούς είπε· Μη εμποδίζετε αυτόν· διότι δεν είναι ουδείς όστις θέλει κάμει θαύμα εις το όνομά μου και θέλει δυνηθή ευθύς να με κακολογήση. Επειδή όστις δεν είναι καθ’ ημών, είναι υπέρ ημών.” (Κατά Μάρκον 9:38-40)»
Στη συνέχεια παραθέτω αποσπάσματα από το σχόλιο που μου απαγορεύτηκε ν’ αναρτήσω.
« Αλήθεια, στον “Παράδεισο” οι Πατριάρχες, Αρχιεπίσκοποι, κλπ. θα κάθονται σε θρόνους, σαν αυτούς στους οποίους έχουν ανεβεί και σκανδαλίζουν το κόσμο με τη χλιδή τους; Και γιατί εσείς οι ταπεινοί Χριστιανοί εδώ μέσα φοβόσαστε να κρίνετε αυτούς που συναλλάσσονται με τις εξουσίες αντί να τις ελέγχουν όπως όφειλαν; Γιατί οι αγιορείτες Πατέρες δε βγαίνουν να καταγγείλουν όχι μόνο την αποστατήσασα Ιεραρχία, αλλά και την εκάστοτε εξουσία για τη διαφθορά και τα νομοθετήματα που την προάγουν; Σε ποιον έχουν αναθέσει αυτή την αποστολή; Στις εικόνες, τα λείψανα ή τους ξεπουλημένους δημοσιογράφους;
Κρύφτηκαν όλοι οι “άγιοι” στο “Άγιο Όρος” και μετράνε το κομποσχοίνι για να σώσουν τάχα την ψυχή τους και τις ψυχές τις δικές μας. Όμως ο Χριστός είχε βγει στους δρόμους και δίδασκε, οι Απόστολοι έκαναν χιλιόμετρα για να συναντήσουν τους ανθρώπους και να μιλήσουν μαζί τους, να τους θεραπεύσουν και να τους στηρίξουν. Δεν κλείστηκαν σε μοναστήρια ή σε σκήτες και σπηλιές για να προσεύχονται τάχα για τη σωτηρία των άλλων. Κι αυτό, παρακαλώ, ας μην εκληφθεί ως αμφισβήτηση της δύναμης της προσευχής.
Και γιατί η Εκκλησία (κλήρος), με την τεράστια, και εν πολλοίς ανεκμετάλλευτη, ακίνητη περιουσία, τις μετοχές και τα ομόλογα, καταδέχεται να πληρώνεται από τους φόρους του εργαζόμενου και υποσιτιζόμενου πολίτη, που μπορεί και να μην πατάει ποτέ το πόδι του σε εκκλησία; Τι είδους “πνευματικό” δημοσιοϋπαλληλίκι είναι αυτό; Είναι δυνατόν με τέτοιο θανάσιμο εναγκαλισμό της Εκκλησίας με την Πολιτεία να κάνει ο κλήρος τη δουλειά του; Αδύνατον! Ο μισθωτός θα κοιτάξει πώς να ευχαριστήσει το αφεντικό του, δηλαδή την εκάστοτε εξουσία, και όχι το Θεό. Γι αυτό κατάντησε η κοινωνία μας σε αυτό το χάλι… Διότι δεν υπάρχουν οι “φύλακες”! Διότι το άλας της γης εμωράνθη…
Είτε το θέλετε είτε όχι, δυστυχώς, αυτή η Εκκλησία που εσείς ανέχεστε και λιβανίζετε, αυτή η Εκκλησία που εμπιστευθήκατε για να σας “σώσει”, έχει αποστατήσει και δεν έχει καμία σχέση με το Χριστό. Δεν μπορεί να σώσει ούτε τον εαυτό της. Εκείνοι δεν εισήλθαν και τους εισερχομένους εμπόδισαν. Εάν ο Χριστός ξαναρχόταν στη γη, οι ίδιοι θα τον ξανασταύρωναν, διότι δεν θα τους χάιδευε τα γένια. Άλλωστε τον σταυρώνουν καθημερινά με τα έργα τους.
Και μια που το θυμήθηκα, μπορεί κανείς να μου εξηγήσει γιατί ο Ορθόδοξος κλήρος φοράει μαύρα; Μα ο Χριστός αναστήθηκε, έτσι δεν λέτε; Τότε γιατί αυτοί πενθούν ακόμη; Ή μήπως συνεχίζουν να πενθούν ακόμη για το λεγόμενο “προπατορικό αμάρτημα”; Μα ο Χριστός “πλήρωσε” με το αίμα του το τίμημα γι’ αυτό. Έτσι δεν πιστεύετε;»
Τέλος, και για να διαπιστώσετε το μέγεθος της τρομοκράτησης όσων τολμούν να διατυπώσουν ερωτηματικά για το βίο και την πολιτεία της ιεραρχίας της Εκκλησίας, θα παραθέσω απόσπασμα της απάντησης που έλαβε κάποιος πιστός από το Γέροντα Παΐσιο, σύμφωνα με το βιβλίο «Σκεύος εκλογής» του ιερομονάχου Χριστόδουλου Αγιορείτου, απάντηση που είχε αναρτηθεί στο ίδιο νήμα για να με αποστομώσουν:
«Μάθε ότι εσύ είσαι ένα τίποτα! Ούτε στο ελάχιστο δεν μπορείς να προστατέψεις την Εκκλησία μας. Είσαι ένα μηδενικό! Αν η Εκκλησία κινδυνέψει να είσαι σίγουρος ότι ο ίδιος ο Θεός θα κατέβει για να την σώσει! Δεν έχει ανάγκη από σένα η Εκκλησία, αλλά εσύ είσαι που έχεις ανάγκη από αυτήν, για να σώσεις την ψυχή σου. Η Εκκλησία δεν φτιάχτηκε από ανθρώπους επειδή την έχει ανάγκη ο Θεός, αλλά φτιάχτηκε από τον ίδιο τον Θεό, επειδή την έχουμε ανάγκη εμείς οι άνθρωποι.»
Με κάτι τέτοιες αγιοπατερικές συστάσεις, οι ευσεβείς ‘ορθόδοξοι’ χριστιανοί έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους κι έχουν γίνει φυτά. Παραθέτω την απάντησή μου: «Αν πραγματικά τα λόγια αυτά είναι του γέροντα Παΐσιου, τότε, λυπάμαι, αλλά διαφωνώ. Κανένα πλάσμα δεν είναι ένα “τίποτα” στα μάτια του Δημιουργού του. Πόσο μάλλον ο άνθρωπος, που είναι φτιαγμένος κατ’ εικόνα και ομοίωση του Θεού. Το κομμάτι αυτό είναι επιεικώς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ!!! Τελικά τι είναι η Εκκλησία για να καταλάβω κι εγώ; Δεν είναι όλοι οι πιστοί, κλήρος και λαός; Έτσι δεν μας λένε οι κληρικοί κάθε φορά που ξεσπάει κάποιο σκάνδαλο κατά της Εκκλησίας; Αν όμως ο καθένας από μας είναι ένα τίποτα, ένα μηδενικό, τότε τι είναι η Εκκλησία; Άθροισμα μηδενικών;»
Παραθέτω ένα ακόμη σχόλιό μου, που έγραψα με όρους που οι πιστοί χρησιμοποιούν ώστε να μην τους απωθήσω από την ανάγνωσή του, το οποίο αναρτήθηκε στο επίμαχο νήμα που στη συνέχεια διεγράφη:
«Για ελάτε στα συγκαλά σας αδέλφια που βλέπετε “κατάκριση” κι ένα παγώνι πίσω από κάθε ανθρώπινη ανάσα. Απαγορεύεται δηλαδή να διακρίνουμε και να κρίνουμε; Μα ο ίδιος ο Κύριος δεν κατέκρινε τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους από το πρωί μέχρι το βράδυ με τα ατέλειωτα “ΟΥΑΙ” και τους άλλους χαρακτηρισμούς; Το ίδιο δεν έκανε και ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής, και γι’ αυτό έχασε το κεφάλι του; Το ίδιο δεν έκαναν και οι Απόστολοι, και οι προφήτες; Το ίδιο δεν έκαναν και οι άγιοι μάρτυρες και γι’ αυτό πήγαν κακήν κακώς; (…)
Άλλωστε και η ίδια η Εκκλησία κατακρίνει τους αιρετικούς, και μάλιστα τους καταριέται κιόλας κατά την Κυριακή της Ορθοδοξίας – κακώς, κάκιστα! – με τα διαβόητα αναθέματα, παρόλο που ο Κύριος είπε “Ευλογείτε και μη Καταράστε”. Το ίδιο κάνετε κι εσείς οι πιστοί – κακώς, κάκιστα! – όταν ψέλνετε το “Άλαλα τα χείλη των ασεβών των μη προσκυνούντων την εικόνα σου τη σεπτή”, εκστομίζοντας την κατάρα να μουγκαθούν όσοι δεν προσκυνούν την εικόνα της Παναγίας! Δηλαδή δεν υπάρχουν κακώς κείμενα μέσα στην Ορθοδοξία, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, στο Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων, κλπ., που σκανδαλίζουν τους πιστούς και δημιουργούν περισσότερους άθεους; Δεν πρέπει ο καλός Χριστιανός να διακρίνει, ν’ αποκαλύπτει και να καταγγέλλει τα κακώς κείμενα ώστε οι καλοί να γίνονται καλύτεροι;
Βεβαίως και είμαστε όλοι αμαρτωλοί και ουδείς τέλειος. Τι θα κάνουμε λοιπόν; Θ’ αφήσουμε τη διάκριση και την καλοπροαίρετη και εποικοδομητική κριτική στα αναμάρτητα φυτά; Έλεος πια! Ο αγωνιστής Χριστιανός πρέπει να επαγρυπνεί και να φρουρεί τα του οίκου του Πατρός του. Έχει υπέρτατο χρέος να προάγει τη βασιλεία του Θεού εδώ στη γη αντί να ασχολείται αποκλειστικά με τα μετά-θάνατον. Άλλωστε, η έμμονη ιδέα για τη σωτηρία της ψυχής έχει κι αυτή ωφελιμιστικά και εγωιστικά κίνητρα. Όποιος θέλει να σώσει την ψυχή του πρέπει να τη χάσει, είπε ο Ιησούς. Ούτε είπε ο Χριστός να κλείνονται οι ευσεβείς στα μοναστήρια. Το καμίνι μέσα στο οποίο καθαγιάζεται η ψυχή του πιστού είναι ο κόσμος. Ο Ιησούς ήταν φίλος των αμαρτωλών, των πορνών και των τελωνών. Πήγαινε και τους έβρισκε εκεί που ήταν. Δεν περίμενε να πάνε να τον βρουν σε κάποια κρύπτη για να τους ευλογήσει, όπως κάνουν οι μοναχοί.
Η κοινωνία μας είναι πληγωμένη και συχνά ματώνει. Οικογένειες βρίσκονται υπό διάλυση. Περιμένουν κάποιον απεσταλμένο του Θεού να πάει να τους χτυπήσει την πόρτα και να φέρει την ευλογία, την αγάπη και τη θεραπεία στις ανθρώπινες σχέσεις. Περιμένουν ένα σοφό κι εμπνευσμένο λόγο για να επουλωθούν οι πληγές και να ξαναβρεί η οικογένεια την αρμονία. Ποιος θα φέρει αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο; Οι μοναχοί που έχουν απομακρυνθεί στο Άγιο Όρος και περιμένουν να πάνε εκεί οι πιστοί ή οι άπιστοι για να τους σώσουν; Και τις γυναίκες, το άλλο μισό του πληθυσμού, που δεν μπορούν να πάνε στο Άγιο Όρος, ποιος θα τις σώσει; Αλήθεια δεν είπε ο Απόστολος Παύλος “Δεν υπάρχει Ιουδαίος ουδέ Έλλην, δεν υπάρχει δούλος ουδέ ελεύθερος, δεν υπάρχει άρρεν και θήλυ, διότι όλοι εσείς είσθε ένα εν Χριστώ Ιησού”!
Δεν θέλω να σας κουράσω άλλο, αλλά ένιωσα το χρέος να σας πω κάποια πράγματα. Βλέπετε, όσο κι αν αυτό σας κάνει εντύπωση, και ίσως μάλιστα κάποιοι να γελάτε μαζί μου, είμαι κι εγώ σε διατεταγμένη υπηρεσία, κι ας μη φοράω ράσα…»
Κάτι τέτοια “αιρετικά” έγραφα και διέγραψαν και μένα και τα νήματα στα οποία είχα συμμετάσχει… Κατόπιν αυτών αναρωτιέμαι: πώς θ’ απαλλαγεί τούτη η χώρα από τον “ορθόδοξο” σκοταδισμό; Υπάρχει ελπίδα ανάνηψης από την “ορθόδοξη” κακομοιριά και δεισιδαιμονία; Για δείτε το κι εσείς οι ελεύθερα σκεπτόμενοι πολίτες που νοιάζεστε για το σήμερα και το αύριο αυτού του τόπου…
