Σεφέρου Μαρία

Έγραψε, λοιπόν, το χθεσινό ΒΗΜΑ , και κατέπληξε όσους ακόμη διαθέτουν μνήμη, κρίση και ηθικά αντανακλαστικά:
«Ξανανοίγει άμεσα το “παροπλισμένο” από τον Δεκέμβριο του 2008 πακέτο των 28 δισ. ευρώ για τη στήριξη της ελληνικής οικονομίας, το οποίο είχε νομοθετήσει ο τότε υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης, παίρνοντας παράταση από το υπουργείο Οικονομικών, με στόχο την ενίσχυση της ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος μέσω κρατικών εγγυήσεων συνολικού ύψους 15,5 δισ. ευρώ που έμειναν ανεκμετάλλευτες.

Χθες οι τέσσερις τράπεζες με τα μεγαλύτερα μερίδια στην αγορά, Εθνική, Εurobank, Αlpha Βank και Πειραιώς, προχώρησαν και επίσημα, έπειτα από σχετική πρόσκληση του υπουργού Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, στην κατάθεση αιτήματος στις υπηρεσίες του υπουργείου και στην Τράπεζα της Ελλάδος για τη χρήση των παροχών του Δημοσίου.»

Και το άρθρο της καλής εφημερίδας συνεχίζει:
«Με την άντληση αυτών των κεφαλαίων με ελκυστικούς όρους θα επιδιωχθεί το επόμενο διάστημα η επανεκκίνηση της εγχώριας οικονομικής “μηχανής”, μετά το πρώτο σοκ των μέτρων μείωσης του ελλείμματος που “πάγωσαν” την αγορά.»

Κι ενώ οι μεγαλοτράπεζες που δανείζονται από την ΕΚΤ με 1% έχουν αρκετή ρευστότητα για να δανείσουν το ψόφιο Δημόσιο με τοκογλυφικά επιτόκια 6%, την ίδια στιγμή ζητούν ρευστότητα από το χρεοκοπημένο δημόσιο για να «διοχετεύσουν ρευστότητα κυρίως προς επιχειρήσεις και δευτερευόντως προς νοικοκυριά, εν αναμονή καλύτερων ημερών από το τρίτο τρίμηνο του έτους στο μέτωπο των spreads, η αποκλιμάκωση των οποίων θα επιτρέψει την αποκατάσταση μιας φυσιολογικής ροής χρηματοδότησης προς το ελληνικό πιστωτικό σύστημα από τη χονδρική αγορά χρήματος.»

Και γιατί ζητούν τη ρευστότητα; Μα προφανώς για να μη μειωθούν τα κέρδη τους. Και δεν το κρύβουν αυτό. Στο ίδιο άρθρο της εφημερίδας “ΤΟ ΒΗΜΑ“, η ζοφερή αλήθεια παρουσιάζεται ολόγυμνη: «Οι συνθήκες ασφυξίας που επικράτησαν τους προηγούμενους μήνες για τις ελληνικές τράπεζες έχουν ήδη γίνει αισθητές στην αγορά με την άνοδο των επιτοκίων τους τελευταίους μήνες. Από τη μία πλευρά τα πιστωτικά ιδρύματα προχώρησαν σε αυξήσεις στα επιτόκια των προθεσμιακών καταθέσεων, εξέλιξη που σηματοδότησε τη στροφή τους στην καταθετική βάση για την εξασφάλιση της απαραίτητης ρευστότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι έπειτα από 12 μήνες συνεχούς πτώσης εμφανίστηκαν εκ νέου αποδόσεις που έφθασαν ακόμη και το 6% στους “κλειστούς” λογαριασμούς. Από την άλλη, όμως, για να περιοριστούν οι απώλειες στα καθαρά έσοδα από τόκους, αποφασίστηκαν αυξήσεις και στο κόστος των δανείων.»

Με την ευκαιρία ας ξαναδούμε το video όπου ο Γιώργος Παπανδρέου δημαγωγώντας εξόρκιζε τα 28 δισ. του Αλογοσκούφη:

Ώστε λοιπόν, «Λεφτά υπάρχουν. Βρέθηκαν στα γρήγορα για τις τράπεζες εκατοντάδες δισεκατομμύρια… Λεφτά ξέρουμε ότι βρίσκονται και για τον πολίτη, όταν υπάρχει πολιτική βούληση. Κι αυτή την πολιτική βούληση, εμείς, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, την έχουμε…» Αυτά είχε βροντοφωνάξει ο ΓΑΠ ο “φιλαλήθης” στην ομιλία του στην Κρήτη, στις 12/10/2008. Προφανώς είχε ήδη αρχίσει το συστηματικό ροκάνισμα της κυβέρνησης της ΝΔ και την υπονομευτική μακρά προεκλογική του περίοδο. (PASOKwebTV – 15 October 2008) . Ποιος ασεβής είπε ότι ο ΓΑΠ δεν σέβεται τη Δημοκρατία και τους θεσμούς της;

Ο Γιάννης Μαρίνος είχε αναφερθεί στο θέμα αυτό στο ΒΗΜΑ, στις 31/1/2010, καταγγέλλοντας «τα αναισχύντως λαϊκίζοντα και προκλητικά καταλύοντα σωρεία νόμων αριστερά κόμματα, τα οποία ενίοτε ψεύδονται, και αναισχύντως. Όπως, λ.χ., όταν ισχυρίζονται ακόμη και μέσα στη Βουλή ότι η προηγούμενη κυβέρνηση χάρισε στις τράπεζες 28 δισ. ευρώ, ενώ επρόκειτο μόνο για εγγυήσεις και μερικό δανεισμό τους, και μάλιστα πανάκριβο, τον οποίο άλλωστε επιδιώκουν να επιστρέψουν.»

Ελάτε, όμως, να θυμηθούμε τι είχε ειπωθεί στη Βουλή στις 20 Νοεμβρίου 2008, κατά την ψήφιση του νομοσχεδίου για τη χορήγηση των 28 δις στις τράπεζες, μπας και βγάλουμε άκρη. (Ολόκληρη τη συζήτηση θα τη βρείτε εδώ)

Γ. Αλογοσκούφης: (Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών):

« (…) Όπως γνωρίζετε, έχει τρία σκέλη αυτό το σχέδιο ενίσχυσης της ρευστότητας. Προβλέπει, πρώτον, τη συμμετοχή του δημοσίου στο μετοχικό κεφάλαιο, έως το ύψος των 5.000.000.000 ευρώ. Αυτή η συμμετοχή είναι απαραίτητη προϋπόθεση και για τα υπόλοιπα σκέλη του σχεδίου, για όσα πιστωτικά ιδρύματα δεν έχουν ικανοποιητικό δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας. (…)

Για το δεύτερο σκέλος του σχεδίου έχουμε μιλήσει αναλυτικά. Είναι παροχή εγγυήσεων για τη σύναψη μεσοπρόθεσμων δανείων. Είναι το ποσό, έως 15.000.000.000 ευρώ. Αυτό είναι βασικό συστατικό του σχεδίου για τη συνέχιση της παροχής ρευστότητας από το πιστωτικό σύστημα στην ελληνική οικονομία, είτε για να μην ανακληθούν υφιστάμενα δάνεια του πιστωτικού συστήματος προς τις επιχειρήσεις και προς τα νοικοκυριά, είτε για να υπάρξουν νέα δάνεια.(…)

Το τρίτο σκέλος του σχεδίου είναι η έκδοση των ειδικών ομολόγων που και αυτά γίνονται για λόγους ρευστότητας και προβλέπεται ρητά ότι η επιπλέον ρευστότητα στο άρθρο 5 προορίζεται αποκλειστικά για τη χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων και στεγαστικών δανείων με ανταγωνιστικούς όρους.»

Γ. Α. Παπανδρέου: «Όταν η Κυβέρνηση επέλεξε διαπραγματεύσεις κάτω από το τραπέζι με τις τράπεζες, για να δώσει λευκή επιταγή 28.000.000.000 ευρώ, εμείς θέσαμε τις δικές μας προϋποθέσεις. Προϋποθέσεις, για τη στήριξη του τραπεζικού συστήματος. Και πήραμε πρωτοβουλία να συζητήσουμε τις δικές μας προτάσεις και με τους κοινωνικούς εταίρους, και βεβαίως και με τις τράπεζες. Το συμπέρασμα είναι σαφές. Η Κυβέρνηση κινείται με προχειρότητα, με καθυστέρηση, δέσμια των συμφερόντων που θέλει να υπηρετήσει και, τελικά, η Κυβέρνηση απλώς αντιπολιτεύεται τις δικές μας προτάσεις.

Γι’ αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. λέει ένα καθαρό “ΟΧΙ” στο νομοσχέδιο, που σήμερα συζητάμε. Γιατί; Από αντιπολιτευτικό μένος ή διάθεση, όπως διατείνεται η αποχωρούσα Κυβέρνηση; Όχι, κύριοι συνάδελφοι. Είναι γιατί δεν έχει αυτό το νομοσχέδιο τα ελάχιστα εχέγγυα διαφάνειας και αποτελεσματικότητας. Διότι δεν αντιμετωπίζει, ούτε ορθά ούτε δίκαια, τα προβλήματα. Διότι δεν έχει αξιοποιήσει την εμπειρία τόσων άλλων χωρών, που θεσμοθέτησαν μέτρα για την κρίση. Γιατί δεν παρέχει ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, αντιθέτως, δίνει μια λευκή επιταγή στις τράπεζες.

Λέμε “ΟΧΙ” στο νομοσχέδιο των 28.000.000.000 ευρώ, διότι δίνει στις τράπεζες μια μοναδική ευκαιρία να φορτώσουν στο δημόσιο ό,τι θεωρούν προβληματικό, ακόμα και πιθανά τοξικά στοιχεία του ενεργητικού τους. (…)»

Και ο Γιώργος συνέχισε το γνωστό αντιδημοκρατικό τροπάριο, που θ’ ανάγκαζε τον Κ. Α. Καραμανλή 10 μήνες αργότερα ν’ αυτοκτονήσει πολιτικά, προκηρύσσοντας πρόωρες εκλογές, για να κατηγορείται στη συνέχεια, σε χλευαστικούς τόνους, ότι φυγομάχησε πηδώντας από τη βάρκα! Από ποιον; Από τον ΓΑΠ ο οποίος τον έσπρωχνε συστηματικά για να πέσει από τη βάρκα, ποντάροντας στην οριακή πλειοψηφία του ενός βουλευτή που ο άτυχος ΚΑΚ διέθετε!

Αλλά αυτές οι λεπτομέρειες εμπίπτουν στον τομέα της πολιτικής ηθικής που είναι άγνωστη στα ελληνικά “δημοκρατικά” δρώμενα, κι επομένως δε συγκινούν κανένα να τις θυμίζω… Επαναλαμβάνω, όμως, ότι τόσο σκληρά αντιλαϊκά μέτρα μόνο ένας πράσινος Πρωθυπουργός θα μπορούσε να περάσει, και συγκεκριμένα μόνον ένας Παπανδρέου που έχει το χάρισμα της παραμυθολογίας.

Γ. Παπανδρέου: «Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κατάσταση στην πραγματική οικονομία γίνεται κάθε μέρα και πιο δύσκολη. (…) Για να βγει η χώρα απ’ αυτήν την κρίση, χρειάζεται μια άλλη κυβέρνηση. (…) Μια κυβέρνηση, που ξέρει να διαπραγματεύεται και να προωθεί τα συμφέροντα της χώρας, όχι μόνο μέσα από τη ρουσφετολογία, αλλά μέσα από πραγματικές προτάσεις στην Ευρώπη και διεθνώς. (…) Και αυτή είναι μια κυβέρνηση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. » ( Βουλή, 20 Νοεμβρίου 2008)

Γ. Αλογοσκούφης: «Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κανέναν δεν εξέπληξε η τοποθέτηση του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Χαρακτηρίζεται από την ίδια αντιφατικότητα, την ίδια κενολογία, το ίδιο μοίρασμα ψεύτικων υποσχέσεων από το οποίο χαρακτηρίζεται γενικότερα η παρουσία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Επανέλαβε κουραστικά και πάλι τη λέξη «λευκή επιταγή». Δεν υπάρχει λευκή επιταγή, όταν ένας νόμος δίνει το δικαίωμα και τα εργαλεία στην εκλεγμένη Κυβέρνηση της χώρας να διαχειριστεί μια δύσκολη οικονομική κατάσταση.
(…) Αμαυρώνετε κάθε σοβαρή προσπάθεια για την οικονομία.»

Κ. Σπηλιόπουλος, Βουλευτής ΠΑ.ΣΟ.Κ: «Γιατί είναι γνωστό ότι το ελληνικό δημόσιο, δηλαδή ο Έλληνας φορολογούμενος θα πληρώσει αυτήν την κρίση μέσω του σχεδίου των 28.000.000.000 ευρώ. Ο Έλληνας πολίτης θα πληρώσει αυτά τα χρήματα.

Ακούσαμε πριν από λίγο κάτι πρωτάκουστο: Ο Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, είπε ότι το σχέδιο αυτό δεν επιβαρύνει το έλλειμμα, δεν επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό, δεν επιβαρύνει το δημόσιο χρέος. Το ζήτημα λοιπόν είναι γιατί να μη δώσουμε περισσότερα χρήματα, αφού θα κερδίσει το δημόσιο; Γιατί άφησε και αυτό το υπονοούμενο, ότι δηλαδή είναι επωφελές αυτό το σχέδιο για το δημόσιο. Γιατί δεν είναι 50.000.000.000 ευρώ, γιατί δεν είναι 100.000.000.000 ευρώ, αφού θα κερδίσουμε κιόλας; Δεν είναι αυτή η αλήθεια. Και παραπλανά τη Βουλή ο Υπουργός όταν λέει ότι αυτά τα χρήματα δεν έχουν καμία επίπτωση στον Έλληνα πολίτη. Έχουν και πολύ μεγάλη. (…)

Η Τράπεζα της Ελλάδος διαρρέει σήμερα ότι ενδεχομένως το πρόγραμμα των 28.000.000.000 ευρώ είναι μικρό και το πρόβλημα της χώρας μας, της ελληνικής οικονομίας, είναι τεράστιο, είναι πολύ μεγάλο.Ταυτόχρονα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ότι τα δημόσια οικονομικά οδεύουν προς εκτροχιασμό (…).»

Δ. Τσιρώνης, Βουλευτής ΠΑΣΟΚ: «Τι νόημα έχει η παροχή ρευστότητας στην οικονομία, όταν αύριο θα φέρετε στη Βουλή και θα καταθέσετε τον προϋπολογισμό, έναν προϋπολογισμό που με βάση το προσχέδιο επιβάλλετε 7.500.000.000 ευρώ νέους φόρους; Από τη μία μεριά ανοίγετε τη στρόφιγγα να δώσετε ρευστότητα στην αγορά και από την άλλη τη μαζεύετε. (…)

Εμείς έχουμε κάνει συγκεκριμένες προτάσεις και ανακεφαλαιώνω. Να υπάρχει πρώτα απ’ όλα διαφάνεια και λογοδοσία. Να γνωρίζει ο κάθε πολίτης, να γνωρίζει το ελληνικό δημόσιο ποια τράπεζα έχει πρόβλημα. Και αφού έχει πρόβλημα, ποια τράπεζα πρέπει να πάρει χρήματα για να αντιμετωπίσει την κατάσταση.

Διαφορετικά δεν γίνεται αν δεν ξέρει ο κάθε πολίτης ποια τράπεζα έχει πρόβλημα. Δηλαδή τι θα καλύψουν αυτά τα 28.000.000.000 ευρώ; Τις μαύρες τρύπες, τις επισφάλειες των τραπεζών; Δεν είναι δυνατόν! Θα καλύψουμε τα νέα δάνεια, διαφορετικά δεν έχει νόημα να κάνουμε τέτοιου είδους συζητήσεις στη Βουλή.»

Και ερωτώ τον κ. Παπακωνσταντίνου: τι πρόβλημα έχουν οι τράπεζες Εθνική, Εurobank, Αlpha Βank και Πειραιώς, που έπειτα από σχετική πρόσκλησή σας (όπως μας λέει το ΒΗΜΑ), κατέθεσαν αίτημα στο Υπουργείο για τη χρήση του πακέτου των 15,5 δις ευρώ που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση της επάρατης Δεξιάς, πράγμα για το οποίο τη μουντζώνατε; Και τι θα πάθουν οι τράπεζες αν αυξήσουν τα επιτόκια καταθέσεων για ν’ αντλήσουν ρευστότητα; Θα μειωθούν τα κέρδη τους; Ε, και λοιπόν; Σε περίοδο κρίσης δεν πρέπει και οι τράπεζες να μειώσουν τα κέρδη τους όταν ο λαός μειώνει ακόμη και το ψωμί που τρώει; Και πάλι βλέπω να επιβεβαιώνεται η παροιμία: «Βόηθα με φτωχέ να μη σου μοιάσω.» Φαίνεται ότι διοικούμαστε από μια άτυπη Χούντα των Τραπεζών, ξένων και ντόπιων. Διότι στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία, για το κεφάλαιο ισχύει το «πάσα γη κέρδος».