Και είπε προς εμέ, “Υιέ ανθρώπου δύνανται τα οστά ταύτα να αναζήσωσι;
Και είπα, Κύριε Θεέ, συ εξεύρεις”. (Ιεζεκιήλ ΛΖ’: 3-14)
Η τελετή για τα 500 χρόνια Μεταρρύθμισης του Martin Luther και ο Οικουμενισμός του Πάπα και των Σιωνιστών
Δρ. Εμμανουήλ Σαρίδης
Τον περασμένο Οκτώβριο γιορτάσθηκε στην Γερμανία και σε πολλά μέρη του κόσμου η Ημέρα της Μεταρρύθμισης στην οποία δόθηκε ένας παγκόσμιος χαρακτήρας. Στο άρθρο θα προσπαθήσω να αποδείξω ότι ο οικουμενικός αυτός χαρακτήρας έχει άμεση σχέση με τα σχέδια παγκοσμιοποίησηςκαι ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και η Εκκλησία της Ελλάδος είναι ήδη μέσα στα δίχτυα του Σιωνισμού.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα, ο Martin Luther ανήρτησε στις 31 Οκτωβρίου 1517 στην πόρτα μιας εκκλησίας του Wittenberg τις λεγόμενες 95 θέσεις του, που ονομάσθηκαν μεταρρυθμίσεις και ο ίδιος μεταρρυθμιστής.
Ας δούμε όμως τι μεταρρύθμισε Martin Luther, για να καταλάβουμε το πόσο υποκριτικά και ψευδή είναι αυτά που ελέχθησαν και παρουσιάσθηκαν στις 30 Οκτωβρίου 2016 κατά τον εορτασμό της Ημέρας της Μεταρρύθμισης (Reformationstag) στην Γερμανία και σε πολλά μέρη του κόσμου, και θα λεχθούν και παρουσιασθούν μέχρι τον Οκτώβριο 2017, όπως προβλέπει το πρόγραμμα.
Στον εορτασμό, που έγινε στις 30 Οκτωβρίου 2016 στην Γερμανία και σε πολλά μέρη του κόσμου, δόθηκε όμως ένας οικουμενικός χαρακτήρας, που συμβαδίζει με την σιωνιστική γεωστρατηγική της παγκοσμιοποίησης. Πάντρεψαν λοιπόν τις μεταρρυθμίσεις του Martin Luther με την παγκοσμιοποίηση – στην Γερμανία λένε, was nicht passt, wird passend gemacht, ό,τι δεν ταιριάζει, το ταιριάζουμε (με το ζόρι).
Έτσι στην Ημέρα της Μεταρρύθμισης (Reformationstag) που γιορτάσθηκε τον περασμένο Οκτώβριο στην Γερμανία (οι γιορτές θα κρατήσουν μέχρι τον Οκτώβριο του 2017), δόθηκε για πρώτη φορά μια οικουμενική διάσταση. Ο Πάπας Φραγκίσκος συλλειτούργησε στο Lund της Σουηδίας με τον Πρόεδρο της Παγκόσμιας Λουθηρανικής Ομοσπονδίας, τον Επίσκοπο Munib Younan. Κατά την πτήση προς το Lund ο Πάπας είπε στους δημοσιογράφους: “Είναι ένα πολύ σπουδαίο ταξίδι, ένα πολύ ‘εκκλησιαστικό’ ταξίδι στο ζήτημα του Οικουμενισμού”.
Και στην θεία λειτουργία που έγινε στην Marienkirche του Βερολίνου, ο προϊστάμενος του Συμβουλίου της Ευαγγελικής Εκκλησίας στη Γερμανία (Evangelische Kirche in Deutschland – EKD), Heinrich Bedford-Strohm, υπογράμμισε μπροστά σε περίπου 750 επισήμους από τον χώρο της πολιτικής, τις εκκλησίας και της κοινωνίας, την οικουμενική διάσταση των εορτασμών: “Εμείς πάμε σε αυτή την επέτειο της Μεταρρύθμισης με μια μεγάλη οικουμενική αισιοδοξία”, είπε.
Ο ίδιος τόνισε στο ραδιόφωνο WDR5, ότι κατά την έναρξη των εορτών του Ιωβηλαίου έτους στο Βερολίνο θα απονεμηθεί στον Καρδινάλιο Karl Lehmann, έναν Καθολικό, το Μετάλλιο Martin Luther της EKD.
Με το ίδιο πνεύμα μίλησε και ο πρώην αντιπρόεδρος της EKD, Günther Beckstein, που υπογράμμισε τις οικουμενικές διαστάσεις της επετείου.
Ο από κοινού εορτασμός με τον Πάπα στο Lund είναι “ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός”, είπε ο Beckstein, πολιτικός της Χριστιανοσοσιαλιστικής Ενώσεως (CSU) και πρώην Πρωθυπουργός της Βαυαρίας, που στο ραδιόφωνο είπε: “Στα νιάτα μου η Προτεστάντες με τους Καθολικούς ήταν σαν το σκύλο με τη γάτα”
(Τα παραπάνω στοιχεία είναι από το http://www.heute.de/feiern-zu-reformation-und-luther-beginnen-protestanten-betonen-oekumene-45800712.html).
Οικουμενισμός και Οικουμενική Κίνηση ή Οικουμένη
Η “συμφιλιωθείσα διαφορετικότητα” (EKD) στις σχέσεις μεταξύ των Θρησκειών, που οδηγεί κατ‘ ευθείαν στον Οικουμενισμό, είναι λοιπόν το ζητούμενο στα σχέδια του Σιωνισμού για την Παγκοσμιοποίηση. Και αυτή η “συμφιλιωθείσα διαφορετικότητα” ενδιαφέρει άμεσα την Ελλάδα, διότι Οικουμενισμός σημαίνει το γκρέμισμα των τειχών των διαφόρων εκκλησιών και κατ’ επέκτασιν των εθνικών συνόρων των κρατών, αυτό που βλέπουμε να γίνεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα ιδιαίτερα από το τσούρμο των σκοταδιασμένων εγκεφάλων του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, που ριζοσπαστικό ον θέλει την Ελλάδα χωρίς σύνορα και ανοιχτή στους πάντες, άρα παγκοσμιοποιημένη.
Ας δούμε όμως εν συντομία τι είναι αυτός ο Οικουμενισμός, γνωστός και ως Οικουμενική Κίνηση ή Οικουμένη, που ευαγγελίζεται η ευαγγελική και η καθολική εκκλησία, τον Εβραϊσμό, που είναι πάντα από πίσω τους και τώρα και το Ισλάμ.
Σύμφωνα με την wikipedia.de η Οικουμενική Κίνηση είναι μια κίνηση Χριστιανών, η οποία επιδιώκει (προσέχετε το πονηρό: δεν είναι οι Χριστιανοί που την επιδιώκουν, αλλά η Κίνηση, κόλπο της Σημειολογίας που εδώ μεταβάλλει ζώντες οργανισμούς, τους χριστιανούς, σε μια αφηρημένη κίνηση, κρύβοντας αυτούς που κινούν τα νήματα).
Για τον στόχο όμως αυτής της Κινήσεως οι διοργανωτές της έχουν κάποια προβλήματα διατύπωσης και γι‘ αυτό λένε, ότι επειδή αυτός προϋποθέτει μια κοινή αντίληψη της Εκκλησίας, που δεν είναι καθόλου εύκολη, είναι μέρος της διαδικασίας. Και καταφεύγουν στο απλό αλλά “πρακτικό”, ότι ο Οικουμενισμός έχει ως πρότυπο την οργανωτική συγχώνευση των Εκκλησιών, την αναγνώριση της εκάστοτε διδασκαλίας και την από κοινού εορτή της Ευχαριστίας. (https://de.wikipedia.org/wiki/%C3%96kumenische_Bewegung).
