Βέβαια, και ο Πάνος ήταν άψογος. Συνεργάσθηκε με τον πρωθυπουργό χωρίς αντιρρήσεις, εντάσεις και καβγαδάκια. Άλλωστε ο Τσίπρας γι’ αυτό τον διάλεξε. Τον Σεπτέμβριο του 2015 υπήρχε ακόμα ένας «καψούρης» με την συγκυβέρνηση και με τον Αλέξη. Ο Στ. Θεοδωράκης. Μάλιστα, κάποιοι ήταν σίγουροι γι’ αυτήν την συνεργασία. Όμως ο Αλέξης δεν ήθελε συνεταίρο που θα ρωτούσε πολλά και θα ζητούσε πολλά.Ήθελε κάτι βολικό γι’ αυτόν. Και το βρήκε στο πρόσωπο του Πάνου. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά.
Σήμερα ο Π. Καμμένος κλαίγεται γιατί ο Τσίπρας τον εγκατέλειψε. Δηλαδή τι φαντάστηκε; Πως θα πορευόταν χέρι-χέρι μέχρι τις εκλογές; Οι εφημερίδες που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ με τα δημοσιεύματα τους του έστελναν διαρκώς μηνύματα, πως η σχέση αυτή τελειώνει.
Ο Π. Καμμένος έκανε μια λάθος εκτίμηση που θα αποβεί καθοριστική, όπως φαίνεται, για το μέλλον του. Πίστευε πως ο Τσίπρας τον έχει ανάγκη. Πως στηρίζεται επάνω του. Ξαφνικά διαπίστωσε πως ο πρωθυπουργός έκανε κάτι απλό. Αντί να εξαρτάται από τα κέφια του Πάνου, του πήρε όσους βουλευτές χρειαζόταν για να κάνει την δουλειά του. Δηλαδή, για να κυβερνήσει.
Δεν γνωρίζω αν κλαψουρίζει γιατί έχασε τα μεγαλεία ή γιατί τον πρόδωσε ο φίλος του. Το πρώτο το καταλαβαίνω και του συμπαρίσταμαι. Για το δεύτερο όμως καμιά κατανόηση. Ήξερε πως ο Τσίπρας είναι «ανθρωποφάγος» κατ’ εξακολούθηση και κατ’ επάγγελμα. Τα θύματά του πολλά και πιο «γάτες» από τον Πάνο. Όταν ο Αλέξης τον διαβεβαίωνε πως θα βαδίσουν χέρι-χέρι μέχρι τέλους, προφανώς τον καθησύχαζε.
Δηλαδή τι περίμενε ο Πάνος; Ο φίλος του να του πει πως λίγο πριν τις εκλογές θα χωρίσουν; Στην πολιτική δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Πολύ δε περισσότερο όταν έχεις να κάνεις με ραδιούργους μαρξιστές. Έπρεπε ο Πάνος να διαβάσει την θεωρία «του σαλαμιού» του Ούγγρου κομμουνιστή ηγέτη Μ. Ράκοσι για να αντιληφθεί πως έρχεται η σειρά του. (Αυτήν την θεωρία καλόν είναι να την διαβάσουν και οι «πρόθυμοι»).
Όταν γεμάτος αλαζονεία και κακότητα έκραζε «στα τέσσερα, στα τέσσερα», δεν μπορούσε να φανταστεί πως η εκδίκηση των γεγονότων είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής και της πολιτικής.
Σήμερα, κυκλοφορεί «στα τέσσερα» και ουδείς λυπάται για αυτό το θέαμα.
Sic transit gloria mundi !
Σ. Μουμτζής – liberal.gr
