– Όταν σφάλλει κανείς απέναντί σου τότε να σκεφτείς τι νόμιζε καλό ή κακό τη στιγμή που έσφαλλε. Διότι εάν το αντιληφθείς, τότε ούτε θα απορήσεις ούτε θα οργιστείς αλλά θα τον συγχωρήσεις.
– Άφησε τις παρεκτροπές άλλων σ’ εκείνους που τις προκαλούν, κι εσύ ο ίδιος ν’ ασχοληθείς αποκλειστικά με το ζήτημα ποιο όφελος θα μπορούσες να προσποριστείς από αυτές τις περιπτώσεις, χρησιμοποιώντας τες ως ύλη για να γίνεις καλύτερος.
– Αυτό έχει ο τέλειος χαρακτήρας: το να διέρχεται κάθε μέρα σαν να ήταν η τελευταία του και να μην παρεκτρέπεται, ούτε να παραμένει αποχαυνωμένος, ούτε να υποκρίνεται.
– Πρόσεχε μην γίνεις ο ίδιος απέναντι των απανθρώπων όπως οι απάνθρωποι είναι απέναντι των κοινών ανθρώπων.
– Σκάψε εντός του εαυτού σου. Εκεί μέσα ευρίσκεται η πηγή του καλού και δύναται να αναβλύζει πάντοτε εάν πάντοτε σκάπτεις.
– Να αποσύρεσαι τελείως στην ανωτέρα σκεπτομένη ψυχή σου, διότι είναι έμφυτο σε αυτή να αρκείται με τον εαυτό της εφόσον ενεργεί δικαίως και, ως εκ τούτου, έχει γαλήνη.
– Είναι ιδιάζον εις τον σκεπτόμενον λόγον να περιορίζεται εις τον εαυτό του και να μη νικιέται από τους αισθησιακούς ερεθισμούς και τις ορμές. Διότι η νοερά εκδήλωση θέλει να υπερτερεί και να μην υποτάσσεται στις φυσιολογικές ζωώδεις εκδηλώσεις. Και τούτο δικαίως, διότι εκ της φύσεώς της είναι προορισμένη να χρησιμοποιεί τις άλλες.
– Να έχεις πάντοτε υπ’ όψιν σου αυτό: ότι εις ολίγα μόνο πράγματα έγκειται το να ζεις ευτυχισμένα.
– Να διέρχεσαι τη ζωή σου αβίαστα, με μεγάλη ψυχική ηρεμία, ακόμη κι αν όλος ο κόσμος φωνάζει εναντίον σου ό,τι θέλει.
– Ο Θεός, όντας αθάνατος, δεν αγανακτεί που είναι αναγκασμένος για απέραντο χρονικό διάστημα να ανέχεται διαρκώς τόσο φαύλους ανθρώπους, και μάλιστα να φροντίζει γι’ αυτούς διαφοροτρόπως!
Κι εσύ, ο οποίος είσαι ένας απ’ αυτούς τους φαύλους και σε λίγο θα φτάσεις στο τέρμα της ζωής σου, θέλεις να απαυδήσεις;
– Όταν έκανες ένα καλό και κάποιος άλλος έτυχε καλού εκ μέρους σου, τι ζητάς κάτι επί πλέον όπως οι ηλίθιοι που ζητούν να φανεί στον κόσμο το καλό που έχουν κάνει ή να τύχουν αμοιβής;
– Κανένας δεν παύει να θέλει το όφελός του. Το να ωφελείς όμως είναι πράξη φυσιολογική διότι ωφελώντας τους άλλους ωφελείς τον εαυτό σου.
– Είναι γελοίο το να μην θέλεις να αποφεύγεις τη δική σου κακία, πράγμα που είναι δυνατόν, αλλά να θέλεις να αποφύγεις την κακία των άλλων, πράγμα που είναι αδύνατον.
– Όσα η δύναμη του λογικού και το αίσθημα της κοινωνικής αλληλεγγύης δεν βρίσκει ούτε λογικά ούτε κοινωφελή, ευλόγως τα κρίνει υποδεέστερα αυτής.
