Όσοι αφελείς, ρομαντικοί ή αιθεροβάμονες νεοδημοκράτες οπαδοί πίστευαν ότι το κόμμα τους μεταμορφώθηκε ως δια μαγείας σε μια «νέα Νέα Δημοκρατία», όπως διακήρυττε ο Πρόεδρός της Αντώνης Σαμαράς σε κάθε ευκαιρία, πρέπει ήδη να προσγειώθηκαν στην ωμή όσο και θλιβερή πραγματικότητα. Όσοι πίστευαν ότι ο Αντώνης Σαμαράς είχε τη δύναμη ν’ απαλλαγεί απ’ όλα τα “βαρίδια” του παρελθόντος που βούλιαξαν τη Νέα Δημοκρατία στην ανυποληψία και στη μιζέρια, όπως υποσχόταν, βλέποντας την παρουσία του υπ’ αριθμόν ένα βαριδιού στο 8ο συνέδριο της ΝΔ, στις 25 Ιουνίου 2010, στο κλειστό γυμναστήριο του Τάε Κβον Ντο, δεν πρέπει να έχουν τώρα ψευδαισθήσεις. Όσοι αφελείς πίστευαν ότι ο Καραμανλισμός έχει πεθάνει πια, ακούγοντας το παρατεταμένο χειροκρότημα με το οποίο καλωσόρισαν τον αμίλητο οι σύνεδροι, πρέπει να ξύπνησαν με εφιάλτες.
Τι γύρευε λοιπόν ένας αποτυχημένος πρώην πρωθυπουργός στο συνέδριο της ΝΔ; Δε φτάνει η ζημιά που έχει κάνει στο κόμμα; Ήθελε να προσθέσει κι άλλη, ώστε η ΝΔ να μη σηκώσει ποτέ κεφάλι;
Προσωπικά, βέβαια, δεν θεωρώ ότι η παρουσία ή μη του Καραμανλή στην πολιτική σκηνή θα κάνει κάποια διαφορά στην αξιοπιστία και τις ικανότητες της Ν.Δ. να κυβερνήσει, ή στο μέλλον της Ελλάδας που διαγράφεται ζοφερό με οποιαδήποτε κυβέρνηση. Το κοινοβουλευτικό μας σύστημα έτσι κι αλλιώς είναι χρεοκοπημένο και αδιέξοδο, ενώ ξένα αφεντικά μας κυβερνούν δια σιδηράς πυγμής και θα μας κυβερνούν, αν είμαστε τυχεροί και γλιτώσουμε το απόλυτο κοινωνικό χάος. Οι πολιτικοί καραγκιόζηδες είναι απλά τα πιόνια τους και τα κόμματα τα εργαλεία τους για ν’ αφιονίζουν το λαό ότι τάχατες απολαμβάνει “δημοκρατία”.
