
Λαός σχωρέστ’ την! Να ζήσουμε να τη θυμόμαστε! 37 χρόνια χρειάστηκαν στο διαπλεκόμενο, διεφθαρμένο και ανίκανο κοινοβΟλευτισμό για να δώσει τη χαριστική βολή στην πελατειακή Δημοκρατία που με ξεχωριστό ζήλο και απατηλό τρόπο φιλοτέχνησε. Και κατά της διάρκεια της 37ετίας της βασιλείας της πλουτοκλεπτοκρατίας, που ροκάνιζε συστηματικά τα θεμέλια του έθνους, εσείς, κύριε Κάρολε Παπούλια, ήσασταν προσωπικά παρών σε ανώτατα πολιτικά, κυβερνητικά και πολιτειακά αξιώματα. Επομένως δεν είστε καθόλου άμοιρος ευθυνών και δεν δικαιούστε να γιορτάζετε για το φόνο.
Ωστόσο, ο θάνατος της Δημοκρατίας δεν επήλθε ξαφνικά, ως κεραυνός εν αιθρία. Οι πρωθιερείς της εργάστηκαν συστηματικά και με υπέρμετρο ζήλο για να την ξεκάνουν. Ασέλγησαν κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση πάνω στο αναιμικό κουφάρι της και το αποτέλεσμα ήταν να ξεψυχήσει στις 21 Ιουλίου του 2011, εκεί στις Βρυξέλλες, στην αγκαλιά των βλοσυρών “σωτήρων” μας. Ωιμέ! Δείτε εδώ τον επικήδειο.
Χρειάζεται απύθμενο θράσος για να γιορτάζει κανείς τέσσερις μέρες μετά από μια τέτοια κηδεία. Κι αυτό το θράσος το επιδεικνύετε προκλητικά με τη σημερινή απατηλή γιορτή της Δημοκρατίας, όσο λιτή κι αν μας λέτε ότι είναι, αντί να έχετε κρυφτεί και να πενθείτε εν σάκκω και σποδώ. Καταντήσατε την Ελλάδα χώρα της φτώχειας, της ντροπής, του φόβου και του τρόμου… Μια χώρα με ξεπουλημένη πια την εθνική της κυριαρχία…
Από το πρωί μπαίνω και ξαναμπαίνω στην ιστοσελίδα της Προεδρίας της Δημοκρατίας για να διαβάσω το μήνυμά σας, αλλά μέχρι τη στιγμή αυτή βρίσκω το μήνυμα:
«Η Σελίδα προσωρινά δεν είναι διαθέσιμη. Παρακαλώ δοκιμάστε αργότερα.»
Τυχαίο; Δε νομίζω! Να υποθέσω ότι απαγορέψατε την πρόσβαση σε ομιλίες, δηλώσεις και μηνύματα λόγω πένθους; Σε κάθε περίπτωση θα επανέλθω αργότερα για να σιγουρευτώ.
«Πέρασαν 37 χρόνια από τότε που η Ελλάδα, με σκληρό αγώνα, αποτίναξε οριστικά τα δεσμά της χούντας των συνταγματαρχών και μπήκε σε μια νέα εποχή δημοκρατίας», είπε μεταξύ άλλων στο μήνυμά του ο πρωθυπουργός George Papandreou.
«Πέρασαν 37 χρόνια από τότε που η Ελλάδα, με σκληρό αγώνα, αποτίναξε τα δεσμά της χούντας των συνταγματαρχών, και μπήκε σε μια νέα εποχή της χούντας της διεφθαρμένης πολιτικοοικονομικής ολιγαρχίας, υπό δημοκρατική μάσκα», λέει θρηνώντας η πυγολαμπίδα.
Ειρήσθω εν παρόδω, ότι η πυγολαμπίδα θρηνούσε για το βιασμό της Δημοκρατίας μας εδώ και δεκαετίες, και πριν είκοσι χρόνια είχε καταγράψει την αγωνία της στο βιβλίο “Τα Οψώνια της Δημοκρατίας”. Ήταν τότε που ο Ελληνικός λαός ζούσε ανέμελα το παραμύθι μιας δανεικής και επίπλαστης ευημερίας, αδιαφορώντας για τη διαφθορά στους υψηλούς τόπους, και πριονίζοντας το κλαδί πάνω στο οποίο στεκόταν…
Διασκεδάστε τώρα μ’ αυτά που έγραφα για τη Γιορτή της Δημοκρατίας το 2008.