Ή μήπως παίζει θέατρο κι εγώ κοιμάμαι όρθια;
Δεν ξέρω τι ακριβώς είπε ο Πρωθυπουργός στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, υπό τον άβουλο Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, στις 27 Μαΐου, 2011. Εκείνο που γνωρίζω είναι η δήλωση που έκανε μετά από τη συνάντηση. Και τα λόγια που είπε δείχνουν ότι κάτι αλλάζει μέσα του. Κάπου φαίνεται να διαφοροποιείται…
Αυτή η υπέρμετρη αλαζονεία του δήθεν “σωτήρα” της πατρίδας, που ο ΓΑΠ επιδείκνυε προκλητικά σε κάθε εμφάνισή του, ίσως αρχίζει να καταλαγιάζει, προφανώς μπροστά στο δέος της λαϊκής αγανάκτησης και στον κίνδυνο που διατρέχει η χώρα κάτω από τους αδίστακτους εκβιασμούς και τα τελεσίγραφα των βλοσυρών τοκογλύφων-δανειστών της. Ελπίζω ο άνθρωπος Γιώργος Παπανδρέου να έχει επιτέλους συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι αλάνθαστος, και ότι ο κυβερνητικός θίασος που επέλεξε μέσα από τις παρέες του έχει αποτύχει παταγωδώς.
Θέλω ακόμη να πιστεύω ότι ο GAP, παρ’ όλα τα gaps στο κρανίο του, διαισθάνεται πια πως η συνταγή του μνημονίου δεν βγαίνει, και ζητάει συναίνεση, πρόσχημα έστω, για να την επαναδιαπραγματευθεί και να τη βελτιώσει υπέρ του λαού. Τον εξορκίζω να μην προχωρήσει στην ακόμη πιο εξοντωτική και αδιέξοδη συνταγή του Μνημονίου 2, διότι το δις εξαμαρτείν θα είναι πια ασυγχώρητο και μοιραίο για τη χώρα. Σε τέτοια περίπτωση, κανείς δε θα μπορεί να του στερήσει τους τίτλους του προδότη και του εφιάλτη.
Παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από τη δήλωσή του:
ΓΑΠ: «Εξήγησα στου πολιτικούς αρχηγούς ότι πρέπει μαζί να στείλουμε αυτό το σαφές μήνυμα.
Και μετά τη σημερινή συζήτηση συνεχίζω να πιστεύω ότι επί της ουσίας υπάρχουν πολλά στα οποία μπορούμε να συγκλίνουμε.
Και πολλά ακόμα περιθώρια κοινής επεξεργασίας.
Απαιτείται όμως η πολιτική βούληση να υπερβούμε τα συμβατικά κομματικά αντανακλαστικά.
Και αυτό θα φανεί στην πράξη.
Οι περιστάσεις επιβάλλουν πιο γενναία βήματα από όλους.
Δήλωσα και δηλώνω ανοιχτός σε περαιτέρω συγκεκριμένα βήματα συνεννόησης που συμβάλλουν στην Εθνική προσπάθεια.»
Η πυγολαμπίδα, που έχει ασκήσει σκληρή και ανελέητη κριτική στον Πρωθυπουργό, κάνει έκκληση για στοιχειώδη συνεργασία όλων των κομμάτων. Οι καιροί γαρ ου μενετοί! Ας ρίξουν λίγο νερό στο κρασί τους, και κυρίως ο Γ. Παπανδρέου, ώστε να καταλήξουν σε μια λιγότερο οδυνηρή συνταγή σωτηρίας που θα επαναδιαπραγματευθούν με την Τρόικα. Δε νομίζω ότι μπορεί κανείς να διαφωνήσει ως προς το στόχο της εθνικής προσπάθειας εξόδου από την κρίση και επανίδρυσης ενός ευνομούμενου κράτους. Εκεί που υπάρχουν διχογνωμίες είναι στο ποιος δρόμος θα μας βγάλει στο ξέφωτο. Και δυστυχώς, όπως λέει και η παροιμία, όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει. Κακά τα ψέματα, όμως, στις κοινοβολευτικές “δημοκρατίες” του διχασμού και του κατακερματισμού, λαλούν πολλοί κοκόροι… Έτσι κατρακυλήσαμε έως τον πάτο.
Ωστόσο, η αγάπη των μωροφιλόδοξων πολιτικών ηγετών για τη χώρα και το λαό της, σε κρίσιμες στιγμές όπως η σημερινή, μπορεί να διαψεύσει ακόμη και παροιμίες σαν κι αυτή. Τα κομματικά κοκόρια μπορούν να αρθούν στο ύψος των δραματικών περιστάσεων, να παραμερίσουν εγωισμούς και ιδιοτέλειες, και να συντονίσουν τις προσπάθειές τους ώστε να δώσουν το εγερτήριο σάλπισμα για ξημέρωμα, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΠΟΥΛΗΘΕΙ Η ΧΩΡΑ! Και τότε θα μπορούμε να λέμε όπως ο ψαλμωδός: «Ιδού, τι καλόν και τι τερπνόν, να συγκατοικώσιν εν ομονοία αδελφοί.»
Σας φαίνομαι ρομαντική, ε; Ίσως ευκολόπιστη; Μήπως αφελής που φαντάζομαι ότι ο λύκος μπορεί να γίνει αρνάκι; Και όμως, ακούγοντας και τη σημερινή ομιλία του Πρωθυπουργού στα Καλάβρυτα, και προπαντός “διαβάζοντας” το ύφος και την έκφρασή του, ένιωσα ότι η έκκλησή του για βοήθεια ήταν ειλικρινής. Ότι εκείνος τουλάχιστον είναι αποφασισμένος να καταπιεί τον εγωισμό του και να ρίξει νερό στο κρασί του. Κοντός ψαλμός! Θα δείξει αν ονειρευόμουνα όρθια…
Όπως ακούσατε, ο Γιώργος Παπανδρέου επανέλαβε την έκκλησή του προς τα κόμματα για συναίνεση και δήλωσε πρόθυμος να υιοθετήσει προτάσεις άλλων κομμάτων. Αυτό είναι ενθαρρυντικό στοιχείο και οφείλει η αντιπολίτευση να ανταποκριθεί θετικά και εποικοδομητικά. Εκτείνει πρώτος το χέρι του για συνεργασία, και ελπίζω να μη μείνει μετέωρο ή να το μαζέψει πριν προφτάσουν οι άλλοι να το πιάσουν. Ιδού η Ρόδος!
Άλλωστε, αρκετά τον έχουμε όλοι σφυροκοπήσει μέχρι τώρα, και δικαίως. Ίσως είναι ώρα για να του δώσουμε μια ευκαιρία, παίρνοντας τοις μετρητοίς τα λόγια του περί συναίνεσης. Αν μας κορόιδευε, σύντομα θα αποκαλυφθεί. Άλλωστε, ποια εναλλακτική λύση υπάρχει εκτός από το πλήρες αδιέξοδο μιας ακυβερνησίας, που θα προέκυπτε μετά από ενδεχόμενες πρόωρες εκλογές οι οποίες δεν θα έδιναν πλειοψηφία σε κανένα κόμμα;
Θυμηθείτε τώρα, για να ευθυμήσετε, τον “συναινετικό” αντιπολιτευτικό George Papandreou, παρακολουθώντας μια ομιλία του στη Βουλή, στις 21/1/2009.
Περασμένα παραμύθια και διηγώντας τα να κλαις…
Αυτά έχει η “Δημοκρατία”, βρε, μην κλαίτε! Επί δεκαετίες ήμασταν στο ίδιο σπουδαιογελοίο πολιτικό έργο αποχαυνωμένοι θεατές… Μόνον ο κυβερνητικός θίασος άλλαζε. Το μακάβριο σενάριο ήταν πάντα το ίδιο…
Όμως, μα τη φαυλοδημοκρατία τους, δεν θα είναι ίδιο το σενάριο για πολύ ακόμη… Νισάφι πια!
