Πολλά και βαρυσήμαντα ακούστηκαν προχτές στην αίθουσα του Υπουργικού Συμβουλίου. Θα έπρεπε να τα σχολιάσω χτες, αλλά είπα, “θ’ αφήσω το γάμο να πάω για πουρνάρια”; Θα μου πεις “πουρνάρια” είναι όσα συζητούνται στα υπουργικά συμβούλια; Όπως το πάρει κανείς… Πάντως “πουρνάρια” είναι να κοπιάζεις για να τα σχολιάσεις, όπως κάνει η πυγολαμπίδα, γνωρίζοντας ότι είναι φωνή βοώσης εν τη ερήμω.
Τέλος πάντων, ίσως να είμαι εθισμένη στο να μιλάω σε κωφούς… Πάντως πολλά από τα συμβαίνοντα είναι κωμικοτραγικά, και το κωμικό στοιχείο τους με βοηθάει ώστε ν’ αντέχω και να συνεχίζω τους μονολόγους μου… Θα παραθέσω επιλεγμένα σημεία της ομιλίας του Πρωθυπουργού, με σχόλια τινά.
Γιώργος Παπανδρέου: «Η σημερινή μας συνάντηση πραγματοποιείται σχεδόν ένα χρόνο μετά τη συμφωνία που πετύχαμε πέρυσι με τους εταίρους μας, για την έκτακτη δανειοδότηση της Ελλάδας. Είναι το δάνειο των 110 δις ευρώ, που μας επιτρέπει μέχρι και σήμερα να συνεχίζεται η λειτουργία της χώρας μας. Αυτή η δανειοδότηση ήταν απολύτως αναγκαία. Ήταν όμως το μέσο, όχι ο σκοπός.
Το μέσο, πρώτα απ’ όλα, για να μπορούμε να εγγυηθούμε την ομαλή καταβολή μισθών και συντάξεων, να εγγυηθούμε τις οικονομίες της ελληνικής οικογένειας, κάτι που φαίνεται αυτονόητο, αλλά δεν ήταν πέρυσι, τέτοια εποχή, αφού η προηγούμενη κυβέρνηση άφησε πίσω της μια χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, μια δημοσιονομική καταστροφή, χωρίς προηγούμενο στη μεταπολεμική ιστορία.»
Όπως δε λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή, έτσι δε λείπει από κάθε ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου, εντός ή εκτός των τειχών, η αναφορά στην προηγούμενη κυβέρνηση και στη δημοσιονομική καταστροφή που εκείνη άφησε πίσω της. Αναρωτιέμαι αν στην Ιρλανδία και στην Πορτογαλία, που βρίσκονται σε παρόμοια με τη δική μας οικονομική κατάσταση, τη δημοσιονομική κρίση την προκάλεσαν κυβερνήσεις τύπου Κώστα Καραμανλή… Αναρωτιέμαι ακόμη για πόσο καιρό θα κρύβει την ανεπάρκεια της δικής του κυβέρνησης πίσω από τις αμαρτίες της προηγούμενης…
Γιώργος Παπανδρέου: «Και η δημόσια συζήτηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι μεγάλες αντιφάσεις που αναδεικνύονται, οι πολλές και, πολλές φορές, και ανεύθυνες φωνές μπροστά στην κρίση του ευρώ και του χρέους πολλών πια χωρών, είναι δείγμα της πολυπλοκότητας, της σύνθετης φύσης του προβλήματος. Και αυτή η αντίφαση δεν τιμά την Ευρώπη, ούτε βοηθά ώστε να εμπεδώσει ένα κλίμα ηρεμίας. Αναδεικνύει τις δικές της αδυναμίες.»
Ώστε λοιπόν το πρόβλημα του χρέους πολλών χωρών είναι πολύπλοκο, και οι αντιφάσεις της Ευρώπης (περί αναδιάρθρωσης ή όχι) δεν την τιμούν! Εδώ συμφωνώ απόλυτα με τον Πρωθυπουργό. Οι αντιφάσεις όχι μόνο δεν τιμούν την Ευρώπη αλλά επιβεβαιώνουν ότι από οικονομικά δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Αν ήξεραν, δεν θα μας είχαν χορηγήσει ένα τοξικό φάρμακο (το μνημόνιο) με φοβερές παρενέργειες, που έχωσε τη χώρα μας βαθύτερα στην ύφεση και την ανεργία, αυξάνοντας συγχρόνως και τον πληθωρισμό. Και τώρα, κάποιοι στη Γερμανία φλερτάρουν με ένα ακόμη μοιραίο λάθος, προτείνοντας αναδιάρθρωση (κούρεμα ομολόγων έως 50%!), κάτι που θα προκαλέσει κλυδωνισμούς στις Ευρωπαϊκές τράπεζες και στο ευρώ, ενώ θα δώσει τη χαριστική βολή στα Ασφαλιστικά Ταμεία της Ελλάδας.
Γιώργος Παπανδρέου: «Άλλοι μιλούν και πάλι για ανασχηματισμούς, για εκλογές, για κάθε θέμα, είτε θεωρητικό, είτε μικροπολιτικό, είτε επουσιώδες μπροστά στα μεγάλα και σημαντικά προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Βέβαια, Δημοκρατία έχουμε, είναι ελεύθερη η διατύπωση της γνώμης σε όλα τα θέματα. Εμείς, όμως, δεν έχουμε την πολυτέλεια να ασχολούμαστε με όλη αυτή τη “σεναριολογία”. Πρέπει να είμαστε συνεχώς απέναντι σ’ αυτό το μοιρολόι που έχει στηθεί, το οποίο δεν τιμά τις δυνατότητες του Ελληνικού λαού.»
“Σεναριολογία”, ε; Όπως κάποτε ήταν “σεναριολογία” και το ΔΝΤ; Όπως “σεναριολογία”ήταν και το πετσόκομμα μισθών και συντάξεων, ε; Και η αύξηση του ΦΠΑ; Να όμως που ακόμη και τα πιο ευφάνταστα σενάρια τρόμου βγήκαν δυστυχώς αληθινά…
Θα μου πεις τι χρειάζεται ο ανασχηματισμός αφού όλα, κατά τη γνώμη του ΓΑΠ, πάνε καλά;
Γιώργος Παπανδρέου: «Φέτος, άλλαξε το σενάριο και είναι περίπου οι ίδιοι, που προφητεύουν καθημερινά την αναδιάρθρωση του χρέους μας. Εμείς κοιτάμε τη δουλειά μας. (…)
Όπως κάναμε μέχρι σήμερα, όπως κάναμε και πέρυσι, διαχειριζόμαστε με σύνεση, ψυχραιμία και θάρρος τη μεγαλύτερη κρίση της πρόσφατης ιστορίας, παίρνοντας τις αποφάσεις που επιβάλλουν οι εκάστοτε συνθήκες. Πάντα με αίσθημα δικαίου και εθνικής συνείδησης.
Πριν το Πάσχα, με τον Οδικό Χάρτη, θέσαμε το πλαίσιο των επιλογών μας, και για νοικοκύρεμα, και για κράτος στην υπηρεσία του πολίτη, και για πυροδότηση της υγιούς και βιώσιμης ανάπτυξης, και για αποτελεσματικότερο και πιο δίκαιο κοινωνικό κράτος. (..)
Όπως σώσαμε τη χώρα από τη χρεοκοπία, έτσι και με το σχέδιό μας, το Εθνικό Σχέδιο Οικονομικής και Κοινωνικής Ανασυγκρότησης που θα καταθέσουμε σε λίγες μέρες, θα την βγάλουμε από την κρίση και θα την οδηγήσουμε στην ανάπτυξη, την ευημερία και την προκοπή.»
Μα όταν υπογράψατε το Μνημόνιο (αλήθεια, το είχατε διαβάσει;) πριν ένα χρόνο δε μας λέγατε ότι εκείνο ήταν ο οδικός χάρτης και το εθνικό σχέδιο οικονομικής ανασυγκρότησης; Για να μην πάω και πιο πίσω, πριν από τις εκλογές του 2009, που μας λέγατε ότι είχατε έτοιμο το σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης… Κι αφού όλα πάνε καλά όπως ισχυρίζεστε, γιατί με τόση καθυστέρηση καταστρώνετε άλλον οδικό χάρτη και άλλο εθνικό σχέδιο; Ποιος θέλει ν’ αλλάξει ένα σχέδιο που πέτυχε; Πέτυχε όμως;
Οι αγορές δίνουν την απάντηση. Τα spread έχουν πετάξει στα ύψη και καθιστούν απαγορευτική την επιστροφή της χώρας μας στην ελεύθερη αγορά για δανεισμό.
Και κλείνοντας την ομιλία του ο Πρωθυπουργός είπε:
Γιώργος Παπανδρέου: «Ξέρω ότι όλοι έχετε τη βούληση και τις ικανότητες. Και είμαι απόλυτα βέβαιος ότι αυτή η Κυβέρνηση θα μείνει στην ιστορία για το έργο που κάνει στη χώρα.»
Ώστε όλοι οι υπουργοί έχουν και τη βούληση και τις ικανότητες; Καλά, εμείς γιατί δεν τις βλέπουμε; Η Τρόικα γιατί δεν τις βλέπει; Η οικονομία της χώρας, που καθημερινά βουλιάζει όλο και πιο βαθιά στην ύφεση, γιατί δεν τις βλέπει; Οι αγορές γιατί δεν τις διακρίνουν;
Όσο για εκλογές, καλά έκανε ο ΓΑΠ και τις απέκλεισε, αν βέβαια το εννοούσε. Διότι εκλογές χωρίς κυβέρνηση πλειοψηφίας σημαίνει το απόλυτο χάος. Δε βλέπετε πώς σκυλοκαυγαδίζουν στη Βουλή; Ποιοι θα συνεργαστούν με ποιους; Αφού δεν υπάρχει ούτε ένα μίνιμουμ σύμπλευσης μεταξύ των κομμάτων, με ποιον οδικό χάρτη θα πορευτούν; Κι άσε αυτούς που λένε και ξαναλένε ότι “στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα”. Χα, χα, χα! Μα η Δημοκρατία είναι το απόλυτο αδιέξοδο και ο συντομότερος δρόμος προς τη χρεοκοπία…
Αύριο είναι Πρωτομαγιά, και μου ήρθε στο μυαλό το «Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι». Τυχαίο; Δε νομίζω!
Tags: ΓΑΠ, Εθνικό Σχέδιο Οικονομικής και Κοινωνικής Ανασυγκρότησης, μνημόνιο, Οδικός Χάρτης, Τρόικα
