Ύμνος στην ΑΓΑΠΗ
Εάν τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων λαλώ,
αγάπην δε μη έχω,
έγεινα χαλκός ηχών και κύμβαλον αλαλάζον.
Και εάν έχω προφητείαν
και εξεύρω πάντα τα μυστήρια και πάσαν την γνώσιν,
και εάν έχω πάσαν την πίστιν,
ώστε να μετατοπίζω όρη,
αγάπην δε μη έχω, είμαι ουδέν.
Και εάν πάντα τα υπάρχοντά μου διανείμω,
και εάν παραδώσω το σώμα μου δια να καυθώ,
αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι.
Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί,
η αγάπη δεν φθονεί,
η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν επαίρεται,
δεν ασχημονεί, δεν ζητεί τα εαυτής,
δεν παροξύνεται, δεν διαλογίζεται το κακόν,
δεν χαίρει εις την αδικίαν,
συγχαίρει δε εις την αλήθειαν.
Η Αγάπη πάντα ανέχεται,
πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει.
Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.
Α’ Προς Κορινθίους Επιστολή Απ. Παύλου, κεφ. 13
Tags: αγάπη, αδικία, Αλήθεια, πίστη, συγχώρηση
