Εκλογές επί θύραις, και ο Πρωθυπουργός είναι γυμνός ο εαυτός του, και γιατί να τον κρύψει άλλωστε; Έτσι τον θέλει η “δημοκρατία” του διχασμού και της αυτοκαταστροφής που μας έφτασε έως εδώ. Έτσι τον θέλουν και οι φανατισμένοι οπαδοί του – παλιοί και νέοι κομματικοί πελάτες – που βλέπουν τη δημοκρατία ως αρένα πυγμαχίας, μίσους και αλληλοσπαραγμού. Έτσι τον θέλουν και οι οξαποδώ άσπονδοι φίλοι μας – αρπακτικά που περιμένουν πώς και πώς να διαλυθούμε εντελώς για να επιπέσουν μετά βουλιμίας στο αχνιστό κοψίδι που λέγεται Ελλάς. Απάνω τους Giorgos!
Τα επόμενα αποσπάσματα είναι από την ομιλία του GAP στη Λάρισα, στις 17-10-2010. Αντί για ολόκληρο το Giorgos Α. Papandreou, προτιμώ το GAP, επειδή αντιπροσωπεύει τα gaps του δημοκρατικού ήθους του Πρωθυπουργού μας.
GAP: «Φίλες και φίλοι, η πατρίδα μας κάνει σήμερα μια τεράστια προσπάθεια και χρειάζεται να δουλέψουμε όλοι και μαζί.»
Ο Θεός να με σχωρέσει, όταν ακούω τον Giorgos να μιλάει για πατρίδα με πιάνει αναγούλα. Κάτι σα ναυτία, που ακολουθείται από κρύο ιδρώτα και τρεμούλα. “Ωχ”, λέω, “τι άραγε θα μου ζητήσει ακόμα για την πατρίδα; Έλεος”!
GAP: «Είμαι σίγουρος ότι οι πολίτες θα γυρίσουν την πλάτη τους σε υποψηφίους, που πιστεύουν μόνο στην καρέκλα, στην προσωπική τους ανάδειξη, που βλέπουν το αυτοδιοικητικό αξίωμα ως ένα ακόμα προνόμιο εξουσίας για πελατειακή σπατάλη, και όχι ως υποχρέωση προσφοράς.»
Το πιάσατε το νόημα εσείς οι ψηφοφόροι; Πας μη πράσινος υποψήφιος επιδιώκει την καρέκλα για την προσωπική του ανάδειξη και για πελατειακή σπατάλη. Απεναντίας, πας πράσινος υποψήφιος είναι εξ ορισμού ιεραπόστολος και επιδιώκει την καρέκλα ως υποχρέωση προσφοράς!
GAP: «Υπάρχει όμως και ένα γενικότερο διακύβευμα, υπάρχουν τα πολιτικά δεδομένα. Στις 7 Νοεμβρίου, οι πολίτες θα δώσουν ξεκάθαρο στίγμα για το πού θέλουν να πάει η χώρα.(…) Και το δίλημμα είναι,(…) αν θα συνεχίσουμε να λέμε “ναι” στην επανάσταση του αυτονόητου, στο κράτος, στην οικονομία, στο ρόλο του πολίτη – ή αν θα πάμε πίσω.»
Πείτε, λοιπόν, ναι στην επανάσταση του αυτονόητου! Και το αυτονόητο του σοσιαλισμού αλά GAP είναι άλλοι να κλέβουν και να γλεντάνε με τα κλεμμένα κι άλλοι να πληρώνουν το λογαριασμό και τα σπασμένα. Όλοι οι υποψήφιοι πλην των πρασίνων αντιπροσωπεύουν το πίσω, ο Giorgos και η παρέα του αντιπροσωπεύουν το μπροστά. Σκεφτείτε πόσο μπροστά θα έχει πάει η πατρίδα το 2014. Το χρέος της θα έχει εκτοξευτεί στο 150% του ΑΕΠ, πάνω από 400 δις με μέτριους υπολογισμούς. Ας μην είμαστε και αχάριστοι!
GAP: «Γιατί ή συνεχίζουμε μπροστά, για τη σωτηρία και αναμόρφωση της χώρας, ή πάμε πάλι πίσω, στη χρεοκοπία.»
Δεν υπάρχει άλλη συνταγή από εκείνη του Giorgos. Ή Γ. Παπανδρέου ή χρεοκοπία! Να καταργηθούν λοιπόν όλα τα άλλα κόμματα. Γιατί να τους χρυσοπληρώνουμε αφού εκπροσωπούν τη χρεοκοπία; Ένα κόμμα να μείνει, αυτό της πράσινης χούντας!
GAP: «Αφήνουμε τις θυσίες μας, τις θυσίες του Ελληνικού λαού, να πάνε χαμένες, και επιστρέφουμε στο καταστροφικό παρελθόν; Εκεί όπου μας άφησε η Νέα Δημοκρατία πριν από ένα χρόνο: βυθισμένους στην παρακμή, στην αναξιοπιστία, δημοσιονομικά αποδεκατισμένους, στο έλεος της τύχης μας, χωρίς ελπίδα να μας εμπιστευτούν – την Ελλάδα, τα ομόλογά μας, τις Τράπεζές μας – χωρίς ελπίδα να φέρουμε επενδύσεις, χωρίς ελπίδα για ανάπτυξη και προοπτική; Αυτό εκπροσωπούν εκείνοι.»
Αυτό εκπροσωπούν εκείνοι! Ποιοι είναι εκείνοι που εκπροσωπούν το χάος; Ποιοι άλλοι από τους εχθρούς της πατρίδας εντός των τειχών; Ενώ ο εκ παρθενογένεσης προκύψας Πρωθυπουργός και το άσπιλο και αμόλυντο κόμμα του σοσιαληστρικού νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού εκπροσωπεί την ελπίδα ανάπτυξης και προοπτικής. Κι αφού το λέει, έτσι θα είναι.
GAP: «Εμείς, ταυτιζόμαστε με την πορεία προς το μέλλον που αξίζει στους Έλληνες. Ο δικός τους δρόμος, είναι αυτός της χρεοκοπίας. Ο δικός μας, είναι ο δρόμος της σωτηρίας.»
Θαυμάστε πολιτικά επιχειρήματα! Αχτύπητος είναι ο Giorgos! Έχουμε να διαλέξουμε μεταξύ χρεοκοπίας και σωτηρίας!
GAP: «Μας κατηγορούν ότι εμείς διασύρουμε τη χώρα. Μιλάμε για τη διαφθορά και αυτό – λένε – είναι κακό. Ποιο είναι κακό, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας; Ότι ήμασταν στην 46η θέση στην κατάταξη της διαφθοράς από τον Διεθνή Οργανισμό για τη Διαφάνεια και, το 2009, πέσαμε στην 71η θέση, κάτω από χώρες της Αφρικής; Αυτό θέλατε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, να αποκρύψουμε, όταν αυτό το γεγονός το γνωρίζει όλη η υφήλιος; Θέλετε να μη λέμε τα πράγματα με το όνομά τους; Γιατί;»
Προφανώς ο Giorgos ήταν υπερήφανος με το 46ο σκαλοπάτι στον κατήφορο της διαφθοράς που είχε φτάσει η χώρα με την εικοσαετή διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ! Δεν είχε ακούσει φαίνεται ότι στου κρεμασμένου το σπίτι δε μιλάνε για σχοινί…
GAP: «Μήπως δεν ξέρετε, όπως λέει και μια διεθνής μελέτη – δεν χρειάζεται να το πω εγώ – του Brooking’s Institute, ότι αν εμπεδώσουμε τη διαφάνεια στη χώρα μας – έκαναν ολόκληρη μελέτη για την Ελλάδα – τότε θα κερδίσουμε 20 δις το χρόνο;»
Και ποιος σ’ εμπόδισε, Γιωργάκη μου, να εμπεδώσεις τη διαφάνεια και να πιάσεις έστω τα μισά απ’ αυτά στον ένα χρόνο που κυβερνάς; Ποιος σ’ εμπόδισε από πέρυσι τον Οκτώβριο που ανέλαβες το τιμόνι της χώρας να εισπράξεις 10 δις από τη φοροδιαφυγή, όπως άλλωστε υποσχόταν ο Γενικός Γραμματέας Πληροφοριακών Συστημάτων του Υπουργείου Οικονομικών, κ. Διομήδης Σπινέλλης; (Δείτε εδώ) Ποιος σε υποχρέωσε να χαρίσεις 30 δις στους φοροφυγάδες της τελευταίας δεκαετίας, και ν’ αρκεστείς σε αμφίβολα ψίχουλα με τη χαριστική περαίωση που σκαρφίστηκε ο υπουργός σου; Και όταν έχουμε τέτοια δείγματα ανικανότητας και αποτυχίας, πώς μπορούμε να ελπίζουμε στη σωτηρία που επαγγέλλεσαι;
GAP: «Φίλες και φίλοι, είναι αλήθεια ότι τα μέτρα που πήραμε, δεν ήταν στις προεκλογικές, ούτε στις μετεκλογικές μας προθέσεις. Ήταν όμως αναγκαία, για να σώσουμε τη χώρα από σίγουρη χρεοκοπία. Αλλά ναι, λεφτά υπάρχουν.»
Εκεί αυτός, αμετανόητος! Το λεφτά υπάρχουν έχει γίνει ο εφιάλτης του, και μας το θυμίζει σε κάθε του ομιλία. Φέρτα λοιπόν, αφού υπάρχουν! Δώσε πίσω στους συνταξιούχους τη μπουκιά που τους πήρες από το στόμα! Αλλά τι λέω; Όταν έλεγες ότι λεφτά υπάρχουν, εννοούσες στις συντάξεις. Από εκεί σχεδίαζες να τα πάρεις, όπως το έκανες, αδίστακτε σοσιαληστή!
GAP: «Μακάρι να μας είχε δοθεί ο χρόνος, όλα αυτά τα μέτρα που πήραμε, να φέρουν χρήματα στα δημόσια Ταμεία από την πρώτη στιγμή και να μη χρειαζόταν να ζητήσουμε θυσίες από τα συνήθη “υποζύγια”, δηλαδή από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους.»
Δεν πειράζει, Γιωργάκη μας, εμείς τα συνήθη υποζύγια σου δίνουμε κι άλλο χρόνο για να αποδώσουν τα μέτρα σου. Για την “πατρίδα” το κάνουμε, ντε! Για πες μας, όμως, πόσος χρόνος σου χρειάζεται για να επιστρέψεις αυτά που μας υφάρπαξες; Πότε υπολογίζεις να μας τα επιστρέψεις εντόκως, αντικαθιστώντας τα μ’ εκείνα που υπάρχουν στα σεντούκια των φοροφυγάδων; Σε ακούω να καγχάζεις κυνικά, χα, χα, χα!
GAP: «Ξέρει όμως ο Ελληνικός λαός, ότι η δική μας αποτυχία θα είναι τελικά αποτυχία της πατρίδας, της χώρας.»
Σας θυμίζει τίποτα η φράση αυτή; Εμένα μου θυμίζει το «Après moi, le déluge» (Μετά από μένα ο κατακλυσμός) του Λουδοβίκου του 15ου της Γαλλίας. Μετριοφροσύνη, ε; Κάτι τέτοιο δεν πίστευαν όλοι οι δικτάτορες της ιστορίας;
GAP: «Φίλες και φίλοι, ναι, δεν είμαστε ίδιοι. Και δεν είμαι ούτε Καραμανλής, ούτε Σαμαράς. (…) Δεν μας ενδιαφέρουν οι κομματικές αντιπαραθέσεις.»
Χα, χα, χα! Έχει και χιούμορ, ο GAP! Περιμένετε, όμως, το καλύτερο είναι το επόμενο:
GAP: «Και ήρθε η ώρα να ανατρέψουμε ό,τι μας κρατά καθηλωμένους για τόσα χρόνια. Έτσι θα χτυπήσουμε την εξάρτηση. Έτσι θα φύγουμε από την επιτήρηση. Διότι εμείς είμαστε το Κίνημα που, από το 1974 – για να μην πω από το 1964 και ’65 και ’66 και ’67 – παλεύουμε για την ανεξαρτησία και την αυτονομία αυτής της χώρας, για να πάμε την Ελλάδα μπροστά, χωρίς εξαρτήσεις, χωρίς προστάτες, χωρίς επιτηρήσεις.»
Αχτύπητος δημαγωγός ο Γιώργος! Ντάλε- κουάλε ο πατέρας του: “ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο”! Το θυμάστε εσείς οι μεγαλύτεροι;
Βοήθειά μας! Οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν… Κι εμείς οι ραγιάδες στρώνουμε μόνο με μαστίγιο – ένα μαστίγιο το χειρισμό του οποίου ξέρει καλά ο μεγάλος σοσιαλιστής, Γιώργαρος, τώρα πια!
