Αμετανόητος ο πρώην Αττικής Παντελεήμων

n.m Όσοι νομίζατε πως ο έγκλειστος στις φυλακές Κορυδαλλού Παντελεήμων Μπεζενίτης, που με τα ηθικά και οικονομικά σκάνδαλά του προκάλεσε στο έπακρον το Πανελλήνιο εδώ και μερικά χρόνια, έχει μετανοήσει, πλανάστε πλάνη οικτρά. Όσοι ελπίζατε πως εκεί στη φυλακή ο Μπεζενίτης νηστεύει και επαναλαμβάνει διαρκώς το «Κύριε Ελέησον» για άφεση των αμαρτιών του και μια ταπεινή θεσούλα στο μεταφυσικό παράδεισο, δεν έχετε ακόμη αντιληφθεί ότι οι ανελθόντες σε επίγειους δεσποτικούς θρόνους, ως μη όφειλαν, και ενεργούντες αντίθετα με τη διδασκαλία του Ιησού, τον οποίο ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν, δεν πιστεύουν ούτε σε Θεό ούτε σε μεταφυσική κόλαση και παράδεισο.

Δυστυχώς για την Εκκλησία της Ελλάδας και το χριστεπώνυμο ποίμνιο των πεπλανημένων πιστών, το μόνο στο οποίο πιστεύουν οι Μητροπολίτες (πλην ίσως ελαχίστων εξαιρέσεων) είναι…
ο εδώ επίγειος παράδεισος των φυσικών απολαύσεων τον οποίο γεύονται χάρη στην αίγλη και τον πλούτο που τους εξασφαλίζει ο δεσποτικός τους θρόνος. Και ο Μπεζενίτης δε θα μπορούσε να είναι εξαίρεση, πολύ περισσότερο όταν με τον άσεμνο βίο και την παραδόπιστη πολιτεία του απέδειξε πως έχει νεκρώσει και το τελευταίο ίχνος της συνείδησής του. Για το θέμα είχα ξαναγράψει άρθρο εδώ.

Ο πρώην Αττικής Παντελεήμων, επί είκοσι σχεδόν χρόνια (ψευτο)Ποιμενάρχης της πλουσιότερης μητρόπολης της Εκκλησίας της Ελλάδος, θεωρούσε τον εαυτό του έναν από τους ισχυρότερους ιεράρχες, έγραφε το ΒΗΜΑ (07-08-2005). Αυτή η απύθμενη αλαζονεία δεν του έχει φύγει και, παρ’ όλες τις καταδικαστικές εις βάρος του αποφάσεις, συνεχίζει τον αγώνα του για να τις ακυρώσει, να βγει στον αφρό και να επανέλθει στο θρόνο της Μητρόπολης Αττικής! Μιλάει για άδικο διωγμό εις βάρος του, και με απίστευτο θράσος επικαλείται το Θεό – στον οποίο με τις πράξεις του δείχνει πως δεν πιστεύει – να έχει τον τελευταίο λόγο! Επικαλείται μάλιστα και τον κλήρο και το λαό της Μητρόπολης Αττικής, «που εν υπομονή και καρτερία, αδιαμαρτυρήτως, αναμένει επί μίαν σχεδόν πενταετίαν τον Ποιμενάρχην του γνωρίζων τον άδικον διωγμόν του.» Ώ της υποκρισίας και της προκλητικότητας του αμετανόητου αυτού Δεσπότη! Ο σκανδαλίσας μέχρις απιστίας το ποίμνιό του εξακολουθεί να θεωρεί εαυτόν Ποιμενάρχη, αν ήταν ποτέ!

Στις 26 Αυγούστου 2009, κι ενώ η Ελλάδα φλεγόταν κυριολεκτικά, αλλά και μεταφορικά λόγω των πολιτικοοικονομικών προβλημάτων που μαστίζουν το λαό, το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr δημοσίευσε επιστολή του καθαιρεμένου Δεσπότη προς τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, ζητώντας την εύνοιά του. Παραθέτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα της επιστολής αυτής:

«Μακαριώτατε,
Με άλγος και οδύνην ψυχής έλαβα γνώσιν από το Διαδίκτυον της από 16-8-09 επιστολής του Μητροπολίτου Μεσογαίας Νικολάου, δια της οποίας εκδηλώνει δια μίαν ακόμη φοράν την εμφωλεύουσαν εις την καρδίαν του και ανεπίτρεπτον δια Ιεράρχην κακίαν και εμπάθειαν προς το πρόσωπόν μου, ως γνήσιος μιμητής του Μητροπολίτου Νικοδήμου Γκατζιρούλη, φθάνων μάλιστα εις το σημείον να ζητήση από Υμάς, ούτε ολίγον ούτε πολύ, κατά τρόπον απροσχημάτιστον και αλαζονικόν, να ασκήσετε παρέμβασιν και πίεσιν τόσον προς το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, όσον και προς την πολιτειακήν και δικαστικήν εξουσίαν δια να παρεμποδίσετε τυχόν ευνοϊκάς υπέρ εμού αποφάσεις και να σφαγιασθή δια μίαν ακόμη φοράν το δίκαιόν μου, καίτοι γνωρίζει καλώς ότι τοιαύτη παρέμβασις είναι όχι μόνον ηθικώς αλλά και νομικώς ανεπίτρεπτος και απαράδεκτος.

(…) (…)
Τι επιδιώκει επί τέλους ο Μητροπολίτης Μεσογαίας; Θέλει να διχάση την Ιεραρχίαν; Να αναστατώση τον Κλήρο και τον Λαό της Μητροπόλεως Αττικής, που εν υπομονή και καρτερία, αδιαμαρτυρήτως, αναμένει επί μίαν σχεδόν πενταετίαν τον Ποιμενάρχην του γνωρίζων τον άδικον διωγμόν του;
Επιθυμεί να δημιουργήση νέον εκκλησιαστικόν ζήτημα, όπως εκείνο που εταλάνισε την Εκκλησίαν επί τόσα έτη κατά το πρόσφατον παρελθόν; Ας αφήση, επί τέλους, τον Θεόν να έχη τον τελευταίον λόγον και ας αποκρυπτογραφήση τα «σημεία» Του, που καθημερινώς εμφανίζει ενώπιόν μας.

Μακαριώτατε,
Έχω εμπιστοσύνην εις Υμάς και τα μέλη της Ιεράς Συνόδου και πιστεύω ότι δεν θα εισακούσετε την φωνήν της εμπαθείας και της προκαταλήψεως, αλλά θα ακολουθήσετε την οδόν του δικαίου, της φρονήσεως, της υπομονής και της αγάπης, πρωτίστως δε και κυρίως αυτήν της ιεροκανονικής τάξεως, αποφεύγοντες να δημιουργήσετε κακόν προηγούμενον πολιτειοκρατικής αντιλήψεως και παραδοχής, το οποίον θα πληρώση ακριβά η Εκκλησία εις το προσεχές μέλλον.

«Ζη Κύριος ο Θεός»!

Μετά βαθυτάτης τιμής και πολλής αδελφικής αγάπης ευλαβώς Σας ασπάζομαι

+ Ο Αττικής ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ»

Βλέπετε με πόσο θράσος ο αδιάντροπος καθαιρεμένος Ιεράρχης επικαλείται το Θεό για να κουκουλώσει τις αμαρτίες του ώστε να επανέλθει στο θρόνο του και να συνεχίσει να σκανδαλίζει τους πιστούς; Ας θυμηθούμε όμως εν συντομία το οδοιπορικό της “ιεράς” ντροπής του Παντελεήμονα.

—- «Οι ασκοί του Αιόλου για τον πρώην Αττικής άνοιξαν το καλοκαίρι του 2002, σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο κλίμα απίστευτης σκανδαλολογίας για τα εκκλησιαστικά πράγματα της χώρας.(…) ο χορός των αποκαλύψεων κρατάει τρία ολόκληρα χρόνια, με τις αλήστου μνήμης εκπομπές του Σπύρου Καρατζαφέρη. Ο ορκισμένος εχθρός του Παντελεήμονα, Νικόδημος Γκατζιρούλης, ο οποίος είχε απομακρυνθεί το 1974 από τη μητρόπολη Αττικής από τον μακαριστό Σεραφείμ, εξακολουθεί να ζητάει επιμόνως εκδίκηση για την τότε αποπομπή του και αποφασίζει να κάνει την Εκκλησία για μία ακόμα φορά άνω-κάτω. Στέλνει στη Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος επιστολή με την οποία καταγγέλλει ότι έχει στα χέρια του κασέτες ανήθικου περιεχομένου, στις οποίες φέρεται να ακούγεται η παθιασμένη φωνή του κ. Παντελεήμονος να εξομολογείται μυστικά της κρεβατοκάμαρας σε νεαρό φίλο του.

Ο κ. Παντελεήμων αποφεύγει να δώσει δημόσιες διευκρινίσεις, όταν όμως οι κασέτες παίζουν στον τηλεοπτικό “αέρα” και δημοσιεύονται από εφημερίδες, αρνείται την οποιαδήποτε συμμετοχή του προσφεύγοντας στη Δικαιοσύνη.» (Πηγή)
—-Κατά την περίοδο 2002-2003 η Ιερά (ανίερη) Σύνοδος «αρχειοθέτησε τις κασέτες με τις ροζ στιχομυθίες όπου ένας από τους συνομιλητές φέρονταν να είναι ο εν λόγω Μητροπολίτης. Το σκεπτικό που επεκράτησε τότε, ήταν πως η Σύνοδος θα έπρεπε να αναθέσει σε ειδικά εργαστήρια του εξωτερικού τη διερεύνηση της γνησιότητάς τους. Όμως απέφυγαν να το πράξουν με το σκεπτικό ότι οι ετερόδοξοι ή ετερόθρησκοι δεν μπορούν να προσκομίσουν τεκμήρια σε Εκκλησιαστικό Δικαστήριο. Έτσι η υπόθεση αρχειοθετήθηκε σε χρονική στιγμή που τα μέσα ενημέρωσης αναφέρονταν στις επίμαχες μαγνητοταινίες και το περιεχόμενό τους ενώ ο σκανδαλισμός των πιστών υπήρξε και τότε μέγας.» (ΠΗΓΗ)

—- «Την ίδια εκείνη περίοδο και ενώ είχε αναδειχθεί και νέο σκάνδαλο του κ. Παντελεήμονα, με την ρευστοποίηση ομολόγων πολλών εκατομμυρίων, τα οποία στη συνέχεια σύμφωνα με ορισμένες καταγγελίες τοποθετήθηκαν σε υπεράκτια εταιρεία που φέρεται να διέθετε, η Ιερά Σύνοδος, θεώρησε επαρκείς τις εξηγήσεις του και έθεσε την υπόθεση και πάλιν για δεύτερη φορά στο «απύθμενο» Αρχείο. » (ΠΗΓΗ)
Την εποχή εκείνη ο Παντελεήμων ερωτηθείς για το ποσόν του 1.500.000 ευρώ που είχε στις καταθέσεις του είπε πως το φύλαγε για τα γεράματά του!

—-Στις 4 Φεβρουαρίου του 2005, ο προκλητικός Μητροπολίτης Αττικής Παντελεήμων, μετά από απολογία του στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο όπου, προσπαθώντας ν’ αποδείξει την αθωότητά του, έκανε λόγο για πλαστές κασέτες που αποτελούσαν προϊόν μοντάζ, τέθηκε σε εξάμηνη αργία. (ΠΗΓΗ)

—- Στις 6 Αυγούστου του 2005, και παρά την αίτηση για αναβολή της συζήτησης που είχε υποβάλλει ο Παντελεήμων δια του δικηγόρου του, και ενώ ο ίδιος δεν προσήλθε στη συνεδρίαση, η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε την οριστική απομάκρυνσή του από το μητροπολιτικό “θρόνο” της Αττικής. «Όπως ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος Τύπου της Ιεράς Συνόδου, μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος, αποφασίσθηκε ομόφωνα η οριστική απομάκρυνση του μητροπολίτη κ. Παντελεήμονα και “η περιαγωγή του στην κατάσταση του σχολάζοντος, αφού διαπίστωσε η Ιερά Σύνοδος ότι εξακολουθούν να συντρέχουν οι σοβαροί λόγοι που αφορούν στο πρόσωπό του, στο συμφέρον της Εκκλησίας και στην κοινωνική ειρήνη, ένεκα των οποίων προκλήθηκε βαρύτατος σκανδαλισμός των πιστών”.» (ΠΗΓΗ)

—- Μετά από την απόφαση αυτή, ο Παντελεήμων ανακοίνωσε ότι θα προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας εναντίον της απόφασης, και πως θα ασκήσει έφεση στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Υποστήριξε επίσης ότι «παρεκάμφθη η νόμιμη διαδικασία των αρμόδιων εκκλησιαστικών δικαστηρίων και ισχυρίζεται ότι η Ιερά Σύνοδος παρανομεί, χρησιμοποιώντας πλαστές μαγνητοταινίες, δηλαδή ένα υλικό το οποίο, όπως σημειώνει, πριν από τρία χρόνια έκρινε ως αναξιόπιστο.» Δείτε εδώ

—-Στις 19 Ιουνίου του 2006, ο Μητροπολίτης πρώην Αττικής καταδικάστηκε από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων σε ποινή κάθειρξης οκτώ ετών «για την κατηγορία της υπεξαίρεσης 66,5 εκατομμυρίων δραχμών από την Ιερά Μονή του Οσίου Εφραίμ την περίοδο 1995-1998» Δείτε εδώ «Σύμφωνα με την κατηγορία, το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ο μητροπολίτης υπεξαίρεσε από την Ι. Μ. Οσίου Εφραίμ ποσό 90 εκατομμυρίων δραχμών (οι δικαστές έκριναν ότι υπεξαίρεσε 66,5 εκατομμύρια δραχμές) εκμεταλλευόμενος την επιθυμία των μοναχών για αγιοκατάταξη του οσίου. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας μάλιστα, στις καταθέσεις τους οι μοναχές υποστήριξαν ότι ο πρώην Αττικής εκμεταλλευόταν διάφορες περιστάσεις μυστήρια, γιορτές κ.λπ. προκειμένου να αποσπά χρήματα.» (Πηγή)

«Κατά τις κατηγορίες που εκρίθησαν από το δικαστήριο βάσιμες, ο Μπεζενίτης κάθε δεκαπέντε μέρες μέσα στο χρονικό διάστημα των τριών ετών, επιβάλλοντας καθεστώς εκβιασμού και απειλών στην τότε ηγουμένη (σύμφωνα πάντα με το κατηγορητήριο), πήγαινε στο μοναστήρι και “άρμεγε” το ταμείο σηκώνοντας 500.000 κάθε φορά. Η ταρίφα τριπλασιαζόταν στις μεγάλες γιορτές και ανερχόταν στο ποσό του 1.500.000 δραχμών.» (Πηγή)

Παραδόξως το δικαστήριο αναγνώρισε στον Παντελεήμονα το ελαφρυντικό του πρότερου εντίμου βίου (!!!) και έδωσε ανασταλτικό χαρακτήρα στην έφεση, αφήνοντάς τον ελεύθερο μέχρις εκδίκασης της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό, με εγγύηση 30.000 ευρώ και τον περιοριστικό όρο της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα.

—- Αμετανόητος και χωρίς αιδώ, ο ίδιος ο πρώην Αττικής αρνήθηκε συνολικά την κατηγορία και απέδωσε τα όσα του καταλογίζονταν σε πλεκτάνη που έστησαν εις βάρος του οι μοναχές επειδή, όπως υποστήριξε, ήθελε να υπόκειται η μονή σε οικονομικό διαχειριστικό έλεγχο. Μάλιστα κατά τη διάρκεια της απολογίας του ο κ. Παντελεήμων είχε πει χαρακτηριστικά ότι οι μοναχές έβλεπαν τους προσκυνητές ως πελάτες και είχαν μετατρέψει τη μονή σε «θρησκευτικό σούπερ μάρκετ», έγραφε η Καθημερινή. Μετά την έκδοση της απόφασης ο Μητροπολίτης πρώην Αττικής χαρακτήρισε άδικη την καταδίκη του και είπε ότι η αλήθεια θα αποδειχτεί στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο.

—- Στις 20 Ιουνίου του 2008, το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων καταδίκασε τον Παντελεήμονα Μπεζενίτη σε έξι χρόνια κάθειρξης για υπεξαίρεση 66.500.000 δραχμών χωρίς αναστολή, και ο άγιος Αττικής οδηγήθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού. Η καταδίκη ήταν ομόφωνη. Δείτε εδώ Όμως, παρά τις καταιγιστικές εναντίον του εξελίξεις, ο Μπεζενίτης επέμενε δημόσια στην αθωότητά του και διεκήρυττε ότι είχε πέσει θύμα ορκισμένων εχθρών του, που του έσκαψαν το λάκκο εποφθαλμιώντας την πλούσια μητρόπολη της Κηφισιάς και της Εκάλης. (Πηγή)

Στη συνέχεια προσέφυγε στον Άρειο Πάγο υποβάλλοντας αίτηση αναίρεσης ζητώντας αναψηλάφηση της δίκης που τον οδήγησε στη φυλακή και εξέταση νέων μαρτύρων. Προσέφυγε επίσης και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο κατά της απόφασης. «Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δέχτηκε την έκκλητο προσφυγή του και κάλεσε την Εκκλησία της Ελλάδος να τον δικάσει βάσει συγκεκριμένων κατηγοριών, εφόσον υπάρχουν, στα εκκλησιαστικά δικαστήρια.» Δείτε εδώ .

—-Το βράδυ της Δευτέρας 9 Μαρτίου 2009, συνήλθε το πρωτοβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο για να εξετάσει τη σωρεία κατηγοριών εναντίον του έγκλειστου Παντελεήμονα Μπεζενίτη. Η τραγελαφική απόφαση του ανίερου πρωτοβάθμιου εκκλησιαστικού δικαστηρίου, με ψήφους επτά έναντι πέντε, ήταν να μην παραπεμφθεί ο πρώην “άγιος” Αττικής στα εκκλησιαστικά δικαστήρια, διότι όπως είπαν, δεν υπήρχαν επαρκείς ενδείξεις ενοχής! (Πηγή) Έχουμε δηλαδή εδώ την απόλυτη ανακολουθία των “αγίων”, οι οποίοι στις 6 Αυγούστου του 2005 τον είχαν απομακρύνει οριστικά από το θρόνο της αττικής. Καλά δεν τους φωτίζει ποτέ το Άγιο Πνεύμα που λένε πως είναι ο οδηγός τους; Δείτε και εδώ.

—- Στις 19 Μαρτίου 2009, ο Άρειος Πάγος αποφάσισε να απορρίψει την αίτηση αναίρεσης του μητροπολίτη πρώην Αττικής κ. Παντελεήμονα. Κατόπιν της απόφασης αυτής η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος έπρεπε να προχωρήσει στην καθαίρεσή του εντός 15 ημερών. Όπως έγραφε το ΒΗΜΑ . Η απόφαση αυτή προκάλεσε σεισμό πολλών ρίχτερ στην Ιεραρχία, διότι δέκα μόλις μέρες το πρωτοβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο πριν είχαν αποφασίσει να μην παραπεμφθεί ο έκφυλος ρασοφόρος στα Εκκλησιαστικά Δικαστήρια και είχαν θέσει το φάκελο στο αρχείο!

—-Στο άκουσμα της απόφασης αυτής ο αμετανόητος Δεσπότης προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο!

—- Σε εμπεριστατωμένο αλλά καυστικό άρθρο του, που δημοσιεύτηκε την 1η Απριλίου 2009 στα agiooros.freeforums.org με τίτλο,

«Οι 7 “ΝΑΝΟΙ”, οι 27 “ΠΙΛΑΤΕΣ”, ο “ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ” και ο “ΟΧΛΟΣ”», ο Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης έγραφε μεταξύ άλλων:

«Βέβαια για την Εκκλησία όπως έχουν τα πράγματα ο κ. Παντελεήμων ως κηρυχθείς αθώος θα πρέπει να επιστρέψει στο θρόνο του και φυσικά ορθώς έπραξε ο τοποτηρητής μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Νικόλαος ο οποίος υπέβαλε την παραίτησή του.
Για την Πολιτεία βεβαίως ο κ. Παντελεήμων είναι καταδικασμένος και εκτίει ποινή φυλακίσεως έξι ετών.
Κατόπιν όλων αυτών η Εκκλησία της Ελλάδος με τη θέσπιση του Ν.590/1977 “Περί καταστατικού χάρτου” αποδέχθηκε με τη διάταξη του άρθρου 44 παρ.1 την ισχύ του Νόμου 5383/1932 “Περί Εκκλησιαστικών δικαστηρίων” και συνεπώς κατά τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 160 μετά την επιβληθείσα ποινή που κατέστη αμετάκλητη επιβάλλεται η από το αρμόδιο Εκκλησιαστικό Δικαστήριο καθαίρεση του καταδικασθέντος χωρίς άλλη διαδικασία.
Εάν τυχόν οι Αρχιερείς της Ιεράς Συνόδου εμμείνουν στην περί αθωότητας απόφαση του πρωτοβαθμίου Συνοδικού Δικαστηρίου και δεν προχωρήσουν στην καθαίρεση του καταδικασθέντος αμετάκλητα , τότε οι αρνούμενοι να εφαρμόσουν τον νόμο της πολιτείας διαπράττουν το αδίκημα της παραβάσεως καθήκοντος. Αν συμβεί κάτι παρόμοιο θα θέσουν εκ των πραγμάτων ζήτημα χωρισμού Εκκλησίας και Πολιτείας.»

—-Στις 14 Μαΐου 2009, σχεδόν μετά από δίμηνη κωλυσιεργία, το πρωτοβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο, μη έχοντας άλλη επιλογή από την εφαρμογή του νόμου 5383/1932, αποφάσισε την καθαίρεση και επαναφορά στην τάξη των Μοναχών, του Μητροπολίτη πρώην Αττικής Παντελεήμονα. (Πηγή)

—-Στις 11 Ιουνίου 2009, κι ενώ είχε ήδη απευθυνθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, ο Παντελεήμων προσέφυγε στο Συμβούλιο Επικρατείας προκειμένου να αρθεί η απόφαση του Συνοδικού Δικαστηρίου που αφορά στην καθαίρεσή του από το αρχιερατικό αξίωμα. (Πηγή)

—-Στις 21 Αυγούστου 2009, η ιστοσελίδα agiooros.net δημοσίευσε επιστολή-φωτιά του Mητροπολίτη Μεσογαίας Νικολάου. Παραθέτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Μακαριώτατε,

Σεβασμιώτατοι Άγιοι Αρχιερείς,

ΕΥΛΟΓΕΙΤΕ!

Ήδη συμπληρώθηκαν 54 μήνες (4,5 χρόνια) από της ημέρας που μου ανετέθη η Τοποτηρητεία της Ιεράς Μητροπόλεως Αττικής. Όλοι γνωρίζουμε τα τραύματα που ιστορικά έχουν σωρευθεί στο σώμα της.

Σκανδαλισμός επισκόπων, αφορμές εντάσεων μεταξύ του πληρώματος, εκτροπές κληρικών σημάδεψαν τον ιερό οργανισμό αυτής της Εκκλησίας που συν τοις άλλοις φέρει τα ιδιώματα του πολυπληθούς ποιμνίου της, της μεγάλης έκτασης της, της ποικιλότητας των πιστών της, της διοικητικής δυσκολίας της, της βαρειάς ιστορίας της.
(…) (…)
Τα όρια αντοχής της έχουν πλέον εξαντληθεί. Η Μητρόπολη Αττικής αρχίζει εκκλησιολογικά να αποδιοργανώνεται και πνευματικά να αποδομείται. Έχει Επίσκοπο που επαρκώς μνημονεύεται, πλημμελώς διοικεί, αλλά πρακτικώς αδυνατεί να ποιμαίνει.

Η υπόθεση του πρ. Μητροπολίτου Παντελεήμονος, που τόσο εταλάνισε το πανελλήνιο και τραυμάτισε την ως Εκκλησίας εικόνα και μαρτυρία μας παγκοσμίως, έχει ήδη τελεσιδικήσει και εκκλησιαστικά και ποινικά.

Οι δικαστικές και ιεροσυνοδικές αποφάσεις προβάλλονται ως αμετάκλητες. Η κοινή λογική αντίληψη, το περί Εκκλησίας αυτονόητο αίσθημα της διοίκησης της από ανεπίληπτους πνευματικούς ηγέτες, δεν μπορούν να βρουν λόγους που να δικαιολογούν την υφισταμένη βραδύτητα στην αποκατάσταση της εκκλησιαστικής πορείας της Μητροπόλεως.

Μακαριώτατε,

Όταν στις 26 παρελθόντος Μαΐου, αμέσως μετά την Διαπιστωτική Πράξη της καθαιρέσεως υπό του Πρωτοβαθμίου δι΄ Αρχιερείς Συνοδικού Δικαστηρίου, συναντηθήκαμε στο Γραφείο Σας και Σας εξέθεσα για μια ακόμη φορά την ανάγκη να επιταχυνθούν οι διαδικασίες πληρώσεως της Μητροπόλεως Αττικής, Εσείς δείξατε διστακτικός μεν στο ενδεχόμενο άμεσης συγκλήσεως Εκτάκτου Ιεραρχίας, μου δώσατε όμως τη διαβεβαίωση ότι το θέμα θα παραπεμφθεί στην Τακτική Σύνοδο της Ιεραρχίας τον προσεχή Οκτώβριο και έτσι θεώρησα ότι δεν θα έπρεπε να εμμείνω στην απόφαση παραιτήσεώς μου.

Προ ολίγων ημερών έλαβα το υπ΄ αριθμ. 2817/1421/24.7.2009 έγγραφο της Ιεράς Συνόδου, δια το οποίο συγκαλείται η Σύνοδος της Ιεραρχίας του Οκτωβρίου, αλλά κατάπληκτος είδα ότι στα θέματα της ημερησίας Διατάξεως δεν περιλαμβάνεται και αυτό της πληρώσεως της κενής πλέον έδρας της Μητροπόλεως Αττικής, σαν να μην έχει κηρυχθεί εν χηρεία.

Διερωτώμαι λοιπόν, πως είναι δυνατόν η Απόφαση του Κοινού Ποινικού Δικαστηρίου να έχει καταστεί αμετάκλητη, ο Μητροπολίτης Παντελεήμων να έχει επίσημα καθαιρεθεί, να έχει διακοπεί η μισθοδοσία του και η Μητρόπολη να μην τελεί εν χηρεία; Υπάρχει περίπτωση να μετακληθεί το αμετάκλητον, να αρθεί το τελεσίδικον και να επιστρέψει εκ της φυλακής στον Επισκοπικό Θρόνο ο καθηρημένος;»

—-Στις 27 Αυγούστου του 2009, συνήλθε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος υπό την προεδρία του Αρχιεπισκόπου, κ. Ιερωνύμου, για να εξετάσει το θέμα της «πλήρωσης του θρόνου» της Μητρόπολης Αττικής. Όπως έγραψε το Romfea.gr:

«Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος μετά την υποβολή εγγράφων αναφορών του Τοποτηρητού της Ιεράς Μητροπόλεως Αττικής, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου, σχετικώς με την διαποίμανση αυτής και των αναφυομένων προβλημάτων εξαιτίας της πολυετούς τοποτηρητείας, συζήτησε διεξοδικώς τις προτάσεις του Σεβασμιωτάτου Τοποτηρητού και συμμερίζεται πλήρως τις ανησυχίες του.

Επιθυμεί άμεσα να ρυθμισθεί αυτό το εκκλησιαστικό ζήτημα επ’ ωφελεία του ποιμνίου της Ιεράς Μητροπόλεως Αττικής, σεβόμενη όμως απολύτως την ανεξαρτησία των εμπλεκομένων Εκκλησιαστικών και Πολιτειακών – Δικαστικών Αρχών και τέλος θεωρεί ότι δεν μπορεί η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας να προβεί στην πλήρωση της Μητροπόλεως Αττικής, εν όψει της διατάξεως της παραγράφου 2 του άρθρου 44 του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος.»Ας δούμε τι λέει το άρθρο αυτό του Καταστατικού Χάρτη:

«Περὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν ΔικαστηρίωνἌρθρον 44.

1. Τὰ παραπτώματα τῶν κληρικῶν καὶ μοναχῶν τὰ σχετικὰ πρὸς τὰ καθήκοντα καὶ τὰς ἐπαγγελίας τῆς ὁμολογίας αὐτῶν, τὰ συνεπαγόμενα κανονικὰς κυρώσεις, ἐκδικάζονται ὑπὸ τῶν ἐκκλησιαστικῶν δικαστηρίων. Εἰδικὸς νόμος ῥυθμίζει τὰ τῆς ἱδρύσεως, συγκροτήσεως, ἀρμοδιότητος καὶ λειτουργίας τῶν δικαστηρίων τούτων, μέχρι τῆς ἐκδόσεως τοῦ ὁποίου ἐξακολουθεῖ ἰσχύων ὁ Ν. 5388/1932 “περὶ ἐκκλησιαστικῶν δικαστηρίων καὶ τῆς πρὸς αὐτῶν διαδικασίας”.

2. Τὸ δικαίωμα ἐκκλήτου ἐνώπιον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κατὰ τελεσιδίκων ἀποφάσεων ἐπιβαλλουσῶν ποινὴν ἀργίας, ἐκπτώσεως ἀπὸ τοῦ θρόνου ἢ καθαιρέσεως, τὸ ὁποῖον παρέχεται διὰ τοῦ ΣΤ´ ὅρου τῆς ἀπὸ 4.9.1928 Πατριαρχικῆς καὶ Συνοδικῆς πράξεως εἰς τοὺς Μητροπολίτας τῶν Νέων Χωρῶν, ἔχουν καὶ οἱ Μητροπολῖται τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Τὸ ἔκκλητον ἀσκεῖται ἐντὸς προθεσμίας 30 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἐπιδόσεως τῆς καταδικαστικῆς ἀποφάσεως τῆς καταθέσεως δικογράφου εἰς τὸν Γραμματέα τοῦ ἐκδόντος τὴν ἀπόφασιν δικαστηρίου, ὅστις ἀνακοινοῖ αὐθημερὸν τοῦτο εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Δ.Ι.Σ., ὑποχρεούμενον ὅπως ἐντὸς 30 ἡμερῶν διαβιβάσῃ τὸ κατατεθὲν δικόγραφον μετὰ τῆς δικογραφίας πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον. Ἡ προθεσμία πρὸς ἄσκησιν τοῦ ἐκκλήτου καὶ ἡ ἄσκησις αὐτοῦ δὲν ἔχουν ἀνασταλτικὸν ἀποτέλεσμα, μὴ ἐπιτρεπομένης ὅμως τῆς ἐνάρξεως διαδικασίας πληρώσεως τοῦ θρόνου πρὸ τῆς παρελεύσεως ἔτους ἀφ᾿ ἧς διεβιβάσθη ἡ δικογραφία.»

Αυτό είναι εν συντομία το θλιβερό οδοιπορικό μιας ανίερης υπόθεσης ενός επίορκου Δεσπότη μιας αποστάτισσας Εκκλησίας, και δυστυχώς έπεται η συνέχεια. Όσοι αντέξατε και διαβάσατε ολόκληρο το άρθρο με τις πηγές του, αν είστε αντικειμενικοί και δε φοβάστε την αλήθεια, θα παραδεχτείτε ότι ο χωρισμός της Εκκλησίας από την Πολιτεία είναι επιτακτική και άμεση ανάγκη.

Θα παραδεχτείτε, φαντάζομαι, πώς όταν η Πολιτεία επεμβαίνει για να δικάσει εκπροσώπους της Εκκλησίας, αντί οι δεύτεροι να ελέγχουν την πρώτη και να τη νουθετούν, όπως άλλωστε είναι η αποστολή τους, τότε μια τέτοια Εκκλησία είναι πνευματικά νεκρή και άρα άχρηστη. Τζάμπα τους πληρώνουμε όλους αυτούς τους ρασοφόρους για να δημιουργούν με την προκλητική συμπεριφορά τους στρατιές άθεων.

Είναι ώρα ο αυτοαποκαλούμενος «προοδευτικός» Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, όταν με το καλό γίνει Πρωθυπουργός, να προχωρήσει σε διαχωρισμό Εκκλησίας Πολιτείας. Θα το κάνει; Χα, Χα, χα! Πώς τη λένε τη δικαιολογία για να μην αλλάζει τίποτα από τα κακώς κείμενα σε τούτο τον τόπο; «Πολιτικό Κόστος», τη λένε.

Φοβάμαι ότι όλοι ίδιοι είναι: Προοδευτικοί και συντηρητικοί, ίδιοι στη συναλλαγή…