Εσείς το γνωρίζατε ότι η Ορθοδοξία αποκαλεί τον οπαδό της “δούλο” του Θεού από τα γεννοφάσκια μέχρι τον τάφο;
Οι περισσότεροι πιστοί μάλλον δεν έχουν συνειδητοποιήσει τι σημαίνει αυτό. Πάντως ο Θεός δεν έχει ανάγκη ούτε από δούλους ούτε από υπηρέτες!
Λοιπόν, έχουμε και λέμε:
Στο βάπτισμα:
«Χρίεται ὁ δοῦλος (ἡ δούλη) τοῦ Θεοῦ (ὁ ἢ ἡ δεῖνα), ἔλαιον ἀγαλλιάσεως, εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».
«Βαπτίζεται ὁ δοῦλος (ἡ δούλη) τοῦ Θεοῦ (ὁ ἢ ἡ δεῖνα) εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός, Ἀμήν· καὶ τοῦ Υἱοῦ, Ἀμήν· καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».
«Ἐνδύεται ὁ δοῦλος (δούλη) τοῦ Θεοῦ (ὁ ἢ ἡ δεῖνα) χιτῶνα δικαιοσύνης, εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».
«Κείρεται ὁ δοῦλος (ἡ δούλη) τοῦ Θεοῦ (δεῖνα) τὴν κόμην τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ (αὐτῆς), εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».
Στον γάμο:
«Ἀῤῥαβωνίζεται ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ (ὁ δεῖνα) τὴν δούλην τοῦ Θεοῦ (τὴν δεῖνα), εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».
«Ἀῤῥαβωνίζεται ἡ δούλη τοῦ Θεοῦ (ἡ δεῖνα) τὸν δοῦλον τοῦ Θεοῦ (τὸν δεῖνα), εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».
«Στέφεται ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ (ὁ δεῖνα), τὴν δούλην τοῦ Θεοῦ (τήν δε), εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».
«Στέφεται ἡ δούλη τοῦ Θεοῦ (ἡ δεῖνα), τὸν δοῦλον τοῦ Θεοῦ (τόν δε), εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».
«Σύ ὁ ἴδιος καί τώρα, Δέσποτα Κύριε, ὁ Θεός μας, στεῖλε ἀπό ψηλά τήν ἐπουράνια χάρη σου σ᾿ αὐτούς ἐδῶ τούς δούλους σου (τόν τάδε) καί (τήν τάδε)· καί κάμε ὥστε αὐτή ἐδῶ ἡ νεαρή δούλη σου νά ὑποταχθεῖ καθ᾿ ὅλα στόν ἄντρα της καί αὐτός ἐδῶ ὁ δοῦλος σου νά εἶναι ἡ κεφαλή τῆς γυναίκας του, γιά νά ζήσουν σύμφωνα μέ τό θέλημά σου».
Στη νεκρώσιμη ακολουθία:
«Συ Κύριε, ἀνάπαυσον ἐν χώρᾳ Δικαίων, ὃν μετέστησας δοῦλόν σου».
«Κύριε, ἀνάπαυσον τὴν ψυχὴν τοῦ κεκοιμημένου δούλου σου (τοῦδε), ἐν τόπῳ φωτεινῷ, ἐν τόπῳ χλοερῷ…»
«Λῦσον τὸν κοιμηθέντα δοῦλόν σου (τὸν δεῖνα) τοῦ ψυχικοῦ καὶ σωματικοῦ ἁμαρτήματος, καὶ ἔστω συγκεχωρημένος…»
«Αὐτός, πανάγαθε Βασιλεῦ, δι᾿ ἐμοῦ τοῦ ταπεινοῦ καὶ ἀναξίου δούλου σου, συγχώρησον τῷ δούλῳ σου (τῷ δεῖνι) εἴτι ἐν τῷ παρόντι βίῳ ὡς ἄνθρωπος ἐπλημμέλησε…»
(Σε μετάφραση) «Μέ τή δικαιοσύνη σου θά βγάλεις τήν ψυχή μου ἀπό τή βαριά θλίψη, καί μέ τό ἔλεός σου θά ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου. Καί θά καταστρέψεις ὅλους, ὅσοι θλίβουν τήν ψυχή μου, διότι ἐγώ εἶμαι δικός σου δοῦλος».
(Εδώ βλέπουμε και την εκδικητική προσευχή του δούλου για εξολόθρευση των εχθρών του.)
«Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός, καὶ μακάριος ὁ δοῦλος, ὃν εὑρήσει γρηγοροῦντα, ἀνάξιος δὲ πάλιν, ὃν εὑρήσει ῥαθυμοῦντα».
«Διάσωσον ἀπὸ κινδύνων τοὺς δούλους σου Θεοτόκε, ὅτι πάντες μετὰ Θεόν, εἰς σὲ καταφεύγομεν,(…)»
«Τὸ πρόσωπόν σου ἐπίφανον ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου, καὶ δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου».
«Δέσποτα Θεέ, Πατέρα Παντοκράτορα, Κύριε Υἱέ Μονογενές (Μοναδικέ), Ἰησοῦ Χριστέ, καί Ἅγιο Πνεῦμα, (…) σῶσε με τόν ἀνάξιο δοῦλο σου· (…)»
«Δέσποτα Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ μακροθυμήσας ἐπὶ τοῖς ἡμῶν πλημμελήμασι, (…) ἱλάσθητι ἡμῖν τοῖς ἁμαρτωλοῖς, καὶ ἀναξίοις δούλοις σου».
«Ἰδεῖν τὴν τοῦ Υἱοῦ σου, Ἀνάστασιν Παρθένε, ἀξίωσον σοὺς δούλους».
Κατά την Θεία Κοινωνία:
«Μεταλαμβάνει ο δούλος του Θεού … Το σώμα και το αίμα του Χριστού».
Κατόπιν αυτών και πολλών παραλειπόμενων, εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι η Ορθοδοξία θεωρεί τον οπαδό της δούλο του Θεού και της… Παναγίας. Δηλαδή οι ορθόδοξοι πιστοί είναι καταδικασμένοι σε δουλεία προς τον Δημιουργό τους, με ό,τι αρνητικό αυτό συνεπάγεται για την πνευματική τους εξέλιξη και την επίδρασή τους στην κοινωνία, ατομικά και συλλογικά.
Αυτό, όμως, έρχεται σε άκρα αντίθεση με εκείνο που διαβάζουμε στους Ψαλμούς του Δαβίδ: “Εγώ είπα, θεοί είσθε σεις και υιοί Υψίστου πάντες” (Ψαλμοί 82:6), και το οποίο επιβεβαίωσε ο Ιησούς, λέγοντας ότι δεν δύναται να αναιρεθεί η Γραφή. (Κατά Ιωάννην 10: 34-36)
Καλή απελευθέρωση αδέλφια Ορθόδοξοι από την “Ορθόδοξη” πνευματική δουλεία! Δεν είναι εύκολο, αλλά είναι εφικτό αν το θελήσετε.
Tags: βάπτισμα, γάμος, δουλεία, δούλος, θεοί εστέ, νεκρώσιμη ακολουθία, Νυμφίος, Ορθοδοξία
