Η επιβληθείσα καινούργια ελληνική "κανονικότητα"

Ο Ελληνικός λαός κατάφερε σε μόλις εννέα χρόνια να καταρρίψει μύθους εκατονταετιών περί “ατίθασου”, “ζωντανού” και “ανυπότακτου” λαού…

Ένα τεράστιο @@@@δάχτυλο πλανιέται πάνω απ΄την χώρα…

Του Κώστα Μαντατοφόρου

Το blog δεν ξέρει αν είναι σωστό, αν έτσι πρέπει ή αν είναι φυσιολογικό, αλλά δεν αισθάνεται την ανάγκη να πει τίποτα, να προσφέρει τίποτα, να λυπηθεί ή να παλέψει για τίποτα, να γράψει τίποτα, για έναν λαό που μέσα σε μόλις οκτώ (σ.σ.: εννέα) χρόνια κατάφερε να καταρρίψει μύθους εκατονταετιών περί “ατίθασου”, “ζωντανού” και “ανυπότακτου” λαού, και άλλες μπούρδες κατσαρές, προφανώς βγαλμένες μέσα από προεκλογικούς λόγους πολιτευτάκηδων και άλλων επιτήδειων, και προορισμένες να χαϊδέψουν αυτιά μελλοντικών ψηφοφόρων.

Γιατί τι άλλο να κάνεις σε έναν λαό που δεν είναι παρτάκιας, μοιραίος και άβουλος, για να ξεσηκωθεί;

Μέσα σε οκτώ (σ.σ.: εννέα) χρόνια:

του φορτώσανε όλα τα χρέη των τραπεζών – ελληνικών και ευρωπαϊκών – να τα πληρώνει με το αίμα του και όχι με το αίμα των τραπεζιτών όπως θάπρεπε,

του ορίσανε (οι τραπεζίτες, οι τοκογλύφοι και οι ευρωπαίοι νεοναζιστές απατεώνες) ποιούς θα έχει για πρωθυπουργούς (του βάλανε κι έναν δοτό τραπεζίτη, έτσι για το σπάσιμο του τσαμπουκά),

του επέβαλαν να νομοθετούν οι διορισμένοι υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής “‘Ενωσης” και όχι οι εκλεγμένοι απ’ αυτόν βουλευτές,

του διώξανε 500.000 απ’ το επιστημονικό νεανικό άνθος του για να εισάγουν στην θέση του (σαν φτηνά εργατικά χέρια και σαν μελλοντικούς ψηφοφόρους) ορδές από πρόσφυγες και λαθρομετανάστες,

(μάλιστα, “λάθρο” και σ’ όποιον αρέσει. Γιατί έτσι λέγεται όποιος παράνομα μπαίνει απ’ οπουδήποτε αλλού στην χώρα εκτός απ’ τις επίσημες πύλες εισόδου, όπως λέγεται λαθρέμπορος όποιος εισάγει προϊόντα παράνομα, όπως λέγεται λαθροκυνηγός όποιος κυνηγάει παράνομα, όπως λέγεται λαθρεπιβάτης αυτός που ταξιδεύει λαθραία χωρίς εισιτήριο, όπως λέγεται λαθραναγνώστης όποιος διαβάζει χωρίς συναίνεση την εφημερίδα του άλλου, και πάει λέγοντας)

του λήστεψαν – ως ενέχυρο όπως κάνει κάθε συνεπής τοκογλύφος – κρατική (λαϊκή) περιουσία από αεροδρόμια και λιμάνια, ως ακίνητα, ακόμη και μουσεία και νοσοκομεία,
του στέρησαν (ουσιαστικά, όχι τυπικά) το δικαίωμα στην υγεία, στην παιδεία, στη θέρμανση, στην διαμαρτυρία,

του επέβαλαν να δωρίσει μέρος απ’ την ιστορική και πολιτιστική του κληρονομιά σ’ ένα ξένο έθνος, βάζοντας ουσιαστικά τις βάσεις για πιθανές μελλοντικές γεωγραφικές περιπέτειες, κι ένα καινούργιο φυτίλι στην βαλκανική πυριτιδαποθήκη,
του κλέβουν τώρα εντελώς αντισυνταγματικά κι ασύστολα με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς την ιδιωτική του περιουσία,

ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΘΕΩΡΕΙ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ, ΚΙ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙ ΑΥΤΟΝ Ή ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΠΡΟΔΟΤΗ ΩΣ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ-ΔΩΣΙΛΟΓΟ, ΣΦΑΓΕΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Σε οποιοδήποτε άλλο μέρος της γης, ΣΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ, αν είχαν συμβεί αυτά τα αίσχη θα είχε γίνει αιματηρή επανάσταση.
Όχι όμως και σ’ αυτήν την χώρα που την κατοικεί ένας δειλός, άχρηστος λαός.

Γιατί λοιπόν να αισθανθεί κάποια ανάγκη το blog να πει ή να γράψει κάτι;
Γιατί;

πηγή

—————-

Πυγολαμπίδα: Ο συγγραφέας του άρθρου προφανώς θεωρεί ότι ο ίδιος δεν είναι μέρος του λαού τον οποίο φτύνει, επειδή δεν ξεσηκώθηκε άναρχα μόνος του – χωρίς ηγέτη να τον εμπνεύσει και να τον ενώσει – σε αιματηρή επανάσταση, δηλαδή σε εμφύλιο! Ιδού η “Ρόδος” κ. Μαντατοφόρε! Πάρτε πρώτος το όπλο! Έχετε τα κότσια;

Αλήθεια, εσείς ποιον ετοιμάζεστε να ψηφίσετε; Τον Κανένα; Δεν θα έπρεπε να μας προτείνετε ποιον μη-προδότη, μη-δωσίλογο, μη-σφαγέα να ψηφίσουμε, ασχέτως αν μας πείσετε; Γιατί το κρατάτε μυστικό;

Από κριτική είμαστε χορτάτοι. Ρεαλιστικές προτάσεις δεν ακούμε. Η Πυγολαμπίδα έχει καταλήξει και έχει ευθαρσώς ομολογήσει ότι η “Δημοκρατία” μήτηρ πάσης κακίας, ασυδοσίας και υποδούλωσης. Το ίδιο πίστευε και ο Σωκράτης.

Μια δικτατορία, λοιπόν, μας χρειάζεται γιανα μπει κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Δυστυχώς όμως, στην ατζέντα της Νέας Τάξης Πραγμάτων (διεθνούς δικτατορίας) δεν προβλέπονται εθνικές δικτατορίες. Μόνον όταν αλλάξει η ατζέντα διεθνώς θα υπάρξει ελπίδα. Μέχρι τότε θα χορεύουμε σκούζοντας και ματώνοντας όπως μας βαράνε οι “αγορές”…
——————