Γνώρισα τη Νάνσυ πριν είκοσι σχεδόν χρόνια και γρήγορα κέρδισα τη φιλία της. Μιλούσε πάντα με απέραντο θαυμασμό για τον πατέρα της, τον Αμερικανό φιλέλληνα George Horton, και είχε αφιερώσει τη ζωή της στο να κάνει γνωστή τη ζωή του και το πλούσιο συγγραφικό του έργο.
Παρόλο που ήταν γεννημένη αριστοκράτισσα, η Νάνσυ ζούσε λιτό βίο στην αιωνόβια μονοκατοικία της στην παραλιακή της Βούλας. Λάτρευε το χώρο της και παρά τις δελεαστικές προτάσεις που είχε συχνά από εργολάβους για να το δώσει αντιπαροχή, παίρνοντας το ρετιρέ για ν’ αγναντεύει το απέραντο γαλάζιο και την Αίγινα, αντιστάθηκε μέχρι τέλους.
Μια φορά που ήταν ανθισμένη η αμυγδαλιά στον κήπο της μου την έδειξε λέγοντας: «Δεν μπορώ να θυσιάσω αυτή την ομορφιά για να πάρω τρία-τέσσερα πολυτελή διαμερίσματα. Την βλέπεις τη χελώνα στον κήπο μου; Την καμαρώνω. Κοίτα να δεις τώρα πόσα πουλάκια θα κατέβουν από τα δέντρα όταν τους ρίξω ψωμάκι. Με ξυπνάει το κελάδημά τους κάθε πρωί. Έχω και μια ροδιά εκεί πέρα.
Όχι, δεν πρόκειται ποτέ να δώσω το σπίτι μου για αντιπαροχή, κι ας είναι παλιό. Για μένα τούτος ο χώρος είναι ιερός. Έχω τόσες όμορφες αναμνήσεις!»
Θα παραθέσω σε μετάφραση στίχους από το ποίημα της Νάνσυ, “Ground Level”, που μοιάζουν προφητικοί:
«Τότε άπλωσε τα φτερά σου,
Άνοιξέ τα στο γνώριμο διάστημα,
Διάσχισε γραμμές και σύνορα και κράτα τον ψίθυρο,
Την τελευταία μυστική επιθυμία στα φόρουμ της δύναμης.
Μόνο τότε η ελιά σου θα γίνει πράσινο περιστέρι
Και ανοιξιάτικο λουλούδι στο κλαδί που κρατάς.»
Άπλωσες κι εσύ τα φτερά σου, αγαπημένη μου Νάνσυ, και διέσχισες τα σύνορα μεταξύ γης και ουρανού, μεταφέροντας το μεγάλο μυστικό στα σύμπαντα της Δύναμης. Κι αυτό το μυστικό είναι ΕΙΡΗΝΗ!
Εύχομαι η ψυχή σου να έχει απέραντη γαλήνη στην άυλη διάσταση που βρίσκεσαι τώρα!
Ας είναι μακαρία και αιωνία η μνήμη σου!
*********
Η Νάνσυ στο πάρτι των γενεθλίων της, 4 Αυγούστου, 2008
