Του Richard C. Cook, συνιδρυτή και επικεφαλής ερευνητή του “American Geopolitical Institute”
August 12, 2024
Οι δυτικοί προπαγανδιστές συνηθίζουν να μας λένε ότι ζούμε ακόμα στον «Ελεύθερο κόσμο», ενώ οι «εχθροί» της ελευθερίας, λένε, βρίσκονται στις σύγχρονες εκδοχές παρελθουσών ιδεολογιών όπως ο φασισμός, ο ναζισμός ή o σοβιετικός κομμουνισμός κ.λπ. Έτσι περιλαμβάνονται στη λίστα των εχθρών «αυταρχικά» κράτη όπως η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν και η Βόρεια Κορέα, τα οποία κυβερνώνται από «ισχυρούς άνδρες» όπως ο Putin, ο Xi, μια διαδοχή ανώτατων ηγετών του Ιράν, ο Kim Jong Un της Βόρειας Κορέας, κ.λπ.
Οι «ισχυροί άντρες» δεύτερου κλιμακίου, όπως ο Maduro της Βενεζουέλας, ο Ortega της Νικαράγουας, οι σημερινοί ηγέτες της Κούβας, της Χαμάς ή όποιος άλλος δεν αρέσει στους δυτικούς προπαγανδιστές, μπαίνουν επίσης στη λίστα των “εχθρών”. “Εχθροί” αποκαλούνται και όσοι δεν πληρούν την έγκριση των «δημοκρατικά εκλεγμένων» ηγετών του Ελεύθερου Κόσμου, δηλαδή εκείνοι των οποίων η προσκόλληση είναι λιγότερο από τέλεια στη «διεθνή τάξη που βασίζεται σε κανόνες».
Άλλα πολιτικά πρόσωπα που δεν πληρούν πλήρως τα κριτήρια για συμμετοχή σε αυτόν τον σύλλογο υπόκεινται σε απομάκρυνση μέσω «έγχρωμων επαναστάσεων», όπως αυτές που έχουν λάβει χώρα στη Γεωργία, την Αίγυπτο, την Ουκρανία κ.λπ. Χιλιάδες «ΜΚΟ» που χρηματοδοτούνται από τον Σόρος και όμοιούς του βρίσκονται δίπλα για να βοηθήσουν να κάνουν τη βρώμικη δουλειά.
Στο πιο ακραίο επίπεδο αποδοκιμασίας βρίσκονται οι ηγέτες των εθνών που υπόκεινται στην άμεση στρατιωτική επίθεση της Δύσης. Σε αυτούς περιλαμβάνονταν ο Saddam Hussein του Ιράκ, ο Kaddafi της Λιβύης, οι ηγέτες των Ταλιμπάν του Αφγανιστάν και ο ακόμη στη θέση του πρόεδρος της Συρίας, Bashar al-Assad. Σήμερα έχουμε επίσης τη Ρωσία υπό επίθεση από πληρεξούσιους της Δύσης που κυβερνούν την Ουκρανία και τη συνενοχή των ΗΠΑ στον εξοπλισμό του Ισραήλ στη γενοκτονία του κατά της Παλαιστίνης. Στα έθνη όπως η Ουγγαρία και η Σλοβακία να αρνούνται να αποδεχτούν πλήρως το «Project Ukraine», οι ηγέτες τους απειλούνται με ανατροπή.
Σε αυτή τη λίστα πρέπει να προστεθούν οι δεκάδες στρατιωτικές επεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν από τις ΗΠΑ και τους δυτικούς συμμάχους τους σε όλο τον κόσμο από την εποχή του πολέμου του Βιετνάμ. Η κατάκτηση του κόσμου μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο από τη Συλλογική Δύση έχει προκαλέσει σχεδόν έναν αιώνα πολέμων χωρίς τέλος.
Ποιος ήταν όμως ο γενικός στόχος; Κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι να υποβιβάσει ολόκληρη την ανθρώπινη φυλή σε σκλαβιά, σκλαβιά που μεταμφιέζεται ως «δημοκρατική» από ψεύτικες εκλογές, αλλά εξαρτάται από την αδυσώπητη αντι-ανθρώπινη προπαγάνδα, την εξόντωση κάθε παραδοσιακής θρησκείας και αξιών και μια εν αναμονή υπερ-γενοκτονία για τη μείωση του ανθρώπινου πληθυσμό τουλάχιστον σε μεγάλο ποσοστό. Ο ΠΟΥ βρίσκεται σε ετοιμότητα με τις κατά παραγγελία παγκόσμιες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης για την υγεία.
Ένα άλλο όνομα για όλα αυτά, φυσικά, είναι «Νέα Παγκόσμια Τάξη», ένας όρος που χρησιμοποιείται εδώ και έναν αιώνα. Στην κορυφή θα καθόταν μια μικρή ολιγαρχία προνομιούχων ηγετών, υποστηριζόμενη από ένα τεράστιο στρατιωτικό κατεστημένο που συντρίβει ανελέητα τη διαφωνία, με έναν στρατό από ανόητους, άψυχους εργάτες που εκτελούν τα φυσικά καθήκοντα που απαιτούνται για να διατηρηθεί η οικονομική τάξη σε λειτουργία και οι τιμές των μετοχών να απογειώνονται. Το εργατικό δυναμικό της μετανάστευσης έχει σκοπό να ολοκληρώσει αυτήν την αγγαρεία.
Η ιδεολογία για να το πετύχει αυτό –μεταμοντερνισμός, μεταανθρωπισμός, γουοκισμός (wokeism) κ.λπ.– είναι ήδη σε ισχύ. Μόλις το είδαμε σε πλήρη δημόσια θέα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 στο Παρίσι και το βλέπουμε στη «διαδικασία υποψηφιότητας» του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ το 2024 και στην επίθεση του Ηνωμένου Βασιλείου/Γερμανίας στην ελευθερία του λόγου. Η μεθοδολογία για τη συντριβή της διαφωνίας λειτουργεί επί του παρόντος στην πιο ακραία μορφή της μέσω της επίθεσης του Ισραηλινού Στρατού στη Γάζα. Η μεθοδολογία εκεί είναι τώρα σχεδόν τέλεια, με την καταστροφή νοσοκομείων, σχολείων και κάθε άλλου δείκτη πολιτισμένης ύπαρξης, μαζί με την αδικαιολόγητη δολοφονία αθώων ανθρώπων.
Αυτό που βλέπουμε ως τελική κατάσταση είναι μια ανθρώπινη μυρμηγκοφωλιά. Έχουμε ακόμη και μια ολόκληρη ομάδα υποψηφίων για τη δουλειά της βασίλισσας των μυρμηγκιών— και ξέρετε ποιοι είναι. Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ τους εκπαιδεύει, όπως και η Silicon Valley.
Η κοινωνία που προσπαθεί να επιβάλει η δυτική ελίτ ονομάζεται συχνά «Παγκοσμιοποίηση». Στοχάζεται τον τερματισμό του έθνους-κράτους. Αλλά είναι αυτό πραγματικά κάτι διαφορετικό από τον κομμουνισμό του Καρλ Μαρξ και τις Κομμουνιστικές Διεθνείς που ακολούθησαν;
Η στάση της δυτικής ελίτ απέναντι στη θρησκεία και την πνευματικότητα αντικατοπτρίζει πλήρως την περιφρόνηση του Μαρξ ότι η θρησκεία είναι «το οπιούχο των μαζών». Μια εξασθενημένη μορφή αυτού του οπιούχου, όπως συμβαίνει και με άλλα ναρκωτικά, μπορεί ακόμη και να συνεχίσει να είναι νόμιμη, εφόσον δεν απειλεί την υπεροχή της ελίτ.
Αλλά οι μαρξιστές δεν πίστεψαν ποτέ πραγματικά την παράλογη πρόταση ότι οι εργαζόμενες μάζες έπρεπε να διοικούν οτιδήποτε. Η επαναστατική επιδίωξη της «ισότητας» δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια δικαιολογία για λεηλασία.
Είναι αλήθεια ότι οι εργάτες ίσως να εκλέγουν έναν εργοδηγό καταστημάτων εδώ κι εκεί, αλλά οι πραγματικές αποφάσεις επιφυλάσσονταν πάντα στους «κυρίους», την κομματική ελίτ, τους επιτρόπους, με την κατανόηση ότι ακόμη και αυτοί θα υπόκεινται πάντα στο πραγματικό κυβερνητικό επιτελείο, το οποίο, ακόμη και στη Σοβιετική Ένωση, ήταν αυτοί που ήλεγχαν το χρήμα. Στη συλλογική Δύση οι μεγαλοτραπεζίτες, οι δισεκατομμυριούχοι και οι χρηματοδότες. Για αυτούς, το μοντέλο της κοινωνίας είναι πάντα μια δομή διοίκησης από πάνω προς τα κάτω με την πραγματική ανθρώπινη δημιουργικότητα και την πνευματική ανάπτυξη καταργημένη.
Νομίζω λοιπόν ότι μπορούμε εύλογα να πούμε ότι αυτό στο οποίο στοχεύει η Συλλογική Δύση είναι ο Παγκόσμιος Κομμουνισμός, τουλάχιστον για τη μερίδα των μαζών που θα επιζήσουν από την επίθεση των ευγονιστών –μπορούμε να αναφερθούμε εδώ στο “εμβόλιο” και στην προγραμματισμένη μαζική πείνα– και στον επίγειο παράδεισο για εκείνους τους λίγους στην κορυφή που έχουν τη δύναμη να εξαφανίσουν τη διαφωνία ανά πάσα στιγμή και σε οποιοδήποτε μέρος.
Πιστεύω ότι προς τα εκεί οδεύουμε εκτός και αν αρκετά άτομα ξυπνήσουν και αντισταθούν.
Συνεχίστε στο vtforeignpolicy.com
Μετάφραση από τη Μαρία Σεφέρου
Tags: Richard C. Cook, Κομμουνισμός, νέα τάξη πραγμάτων, Π.Ο.Υ., Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, παγκοσμιοποίηση, σκλαβιά
