Η ψευδαίσθηση της Ευρώπης ως ενός δημοκρατικού ειρηνευτικού εγχειρήματος ξεθωριάζει γρήγορα.
Strategic Culture
April 17, 2026
Τα ευρωπαϊκά έθνη καταστρέφονται από τον πόλεμο και τον μιλιταρισμό, και επιπλέον της τρέλας, η πολιτική τους τάξη και τα μέσα ενημέρωσης οδηγούν τη διαδικασία με ολοένα και μεγαλύτερη ταχύτητα.
Η μοίρα της ηπείρου δύσκολα θα μπορούσε να είναι πιο τραγική, δεδομένου ότι αναδύθηκε από τις στάχτες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου με την ελπίδα να αποτελέσει πρότυπο για τη διεθνή ειρήνη.
Οι διχαστικές εκλογές στην Ουγγαρία αυτή την εβδομάδα, οι οποίες οδήγησαν στην εκδίωξη της κυβέρνησης του Viktor Orban από την εξουσία, κυριαρχήθηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές πιέσεις που άσκησε η ηγεσία της ΕΕ στη Βουδαπέστη λόγω της σταθερής αντίθεσης του Orban στην πολεμοχαρή στάση των Βρυξελλών απέναντι στη Ρωσία. Οι Ούγγροι ψήφισαν εν μέσω αναταραχής που προκλήθηκε από τις Βρυξέλλες και τον ενεργειακό εκβιασμό του καθεστώτος του Κιέβου που υποστηρίζεται από το ΝΑΤΟ.
Υπάρχουν ανησυχίες ότι άλλα έθνη της ΕΕ, όπως η Σλοβακία, θα αντιμετωπίσουν μια παρόμοια επίθεση στη δημοκρατική τους διαδικασία εάν δεν συμμορφωθούν με την ατζέντα των ελίτ να κάνουν τα πάντα γύρω από μια υπαρξιακή αντιπαράθεση με τη Ρωσία.
Οι Ευρωπαίοι πολίτες υφίστανται μια οικονομική κρίση που έχει προκληθεί από το ΝΑΤΟ και τον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων της ΕΕ με τη Ρωσία. Το κόστος καυσίμων, ενέργειας, τροφίμων και άλλων ειδών διαβίωσης εκτοξεύεται στα ύψη, ως άμεσο αποτέλεσμα του πολέμου και του μιλιταρισμού. Αρχικά, οι ενεργειακές προμήθειες από τη Ρωσία διακόπηκαν μέσω κυρώσεων που έθεσε η κυβέρνηση. Τώρα, η επιθετικότητα του Trump κατά του Ιράν έχει πλήξει τις ενεργειακές προμήθειες από τον Περσικό Κόλπο, αφήνοντας την Ευρώπη διπλά εκτεθειμένη.
Αντί να αλλάξουν πορεία, τα ευρωπαϊκά κράτη του ΝΑΤΟ φαίνεται να είναι αποφασισμένα να επιταχύνουν την πορεία τους προς μια καταστροφική κατάρρευση. Αυτό εγείρει θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τη δημοκρατική εκπροσώπηση. Υπάρχει άραγε πια στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Βρετανίας;
Αυτή την εβδομάδα στη Βρετανία, υπήρξαν έντονες εκκλήσεις για μαζικές πρόσθετες δαπάνες στον στρατιωτικό προϋπολογισμό της, οι οποίες θα καλυφθούν με περικοπές στις επενδύσεις στην κοινωνική πρόνοια και σε άλλες δημόσιες υπηρεσίες. Οι εκκλήσεις τελούσαν υπό την ηγεσία ενός πρώην Βρετανού υπουργού, του George Robertson.
Ο «Λόρδος Robertson», ο οποίος είναι μέλος της μη εκλεγμένης Βουλής του Βρετανικού Κοινοβουλίου, είναι επίσης πρώην επικεφαλής του ΝΑΤΟ (1999-2003). Εδώ και καιρό προτρέπει τη βρετανική κυβέρνηση να αυξήσει τον στρατιωτικό προϋπολογισμό, παρόλο που τα στοιχεία δείχνουν ότι η Βρετανία ξοδεύει περισσότερα για την λεγόμενη άμυνα από οποιαδήποτε άλλη στιγμή από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
Σε μια δημόσια διάλεξη υψηλού προφίλ, και με μια δόση υστερίας, ο Robertson ισχυρίστηκε: «Είμαστε ανεπαρκώς προετοιμασμένοι. Είμαστε ανεπαρκώς ασφαλισμένοι. Δεχόμαστε επίθεση. Δεν είμαστε ασφαλείς… Η εθνική ασφάλεια και προστασία της Βρετανίας βρίσκονται σε κίνδυνο».
Το συμπέρασμά του: «Δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε τη Βρετανία με έναν αυξανόμενο προϋπολογισμό κοινωνικής πρόνοιας».
Αυτή είναι η ίδια τοξική αυταπάτη που διαδίδουν ο νυν επικεφαλής του ΝΑΤΟ, Mark Rutte, και άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες-«γεράκια» όπως αυτός. Συγκεκριμένα, ότι οι ιστορικού ρεκόρ στρατιωτικές δαπάνες δεν είναι αρκετές και ότι οι κοινωνικές δαπάνες πρέπει να θυσιαστούν για να καλυφθούν ακόμη περισσότερες αυξήσεις στις ένοπλες δυνάμεις και τα οπλοστάσια πυρομαχικών, ένα μέρος των οποίων παραδίδεται στο νεοναζιστικό καθεστώς στο Κίεβο για να διεξάγει πόλεμο με τη Ρωσία.
Με το συνηθισμένο φροϋδικό του ύφος, ο Rutte έκανε κάποτε το παράξενο αλλά αποκαλυπτικό σχόλιο: «Η άμυνα δεν ανήκει στην ίδια κατηγορία με τα παράνομα ναρκωτικά και την πορνογραφία. Η επένδυση στην άμυνα είναι μια επένδυση στην ασφάλεια. Είναι απαραίτητη».
Σύμφωνα με στοιχεία του ΝΑΤΟ, οι 30 ευρωπαϊκές χώρες-μέλη του δαπανούν κατά μέσο όρο 20% περισσότερα για τον στρατό. Πέρυσι, η συνολική δαπάνη ήταν 500 δισεκατομμύρια δολάρια. Και παρόλα αυτά, μας λένε, αυτό δεν είναι αρκετό για την «ασφάλεια». Κατά την επόμενη δεκαετία, τα ευρωπαϊκά έθνη, συμπεριλαμβανομένης της Βρετανίας, παροτρύνονται να διπλασιάσουν τους στρατιωτικούς τους προϋπολογισμούς. Οι Ηνωμένες Πολιτείες υπό τον Trump προβλέπεται να διαθέσουν 1.500 δισεκατομμύρια δολάρια για τον στρατό τους.
Ο πρώην Βρετανός διπλωμάτης Peter Ford καταδίκασε αυτό που, όπως είπε, ισοδυναμούσε με «πρόνοια για πόλεμο». Προειδοποίησε ότι κατέστρεφε τη βρετανική κοινωνία και αυτήν άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
«Δεν πρέπει να ξοδεύουμε περισσότερα σε αυτό που παραπλανητικά ονομάζεται άμυνα», γράφει ο Ford, ο οποίος είναι επίσης αναπληρωτής ηγέτης του Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας. «Θα ήμασταν ασφαλέστεροι αν ξοδεύαμε λιγότερα, αν επιδίδονταν σε λιγότερες μετα-ιμπεριαλιστικές στάσεις, αν επιδιώκαμε να ηρεμήσουμε τις συγκρούσεις αντί να τις επιδεινώσουμε και αν επικεντρωνόμασταν σε ένα εσωτερικό μέτωπο όπου τόσα πολλά έχουν παραμεληθεί και υποβαθμιστεί».
Μια άλλη λογική φωνή είναι αυτή του καθηγητή Richard Murphy, ο οποίος υποστήριξε ότι ο Lord Robertson και οι πολεμοχαρείς όμοιοί του είναι «ο πραγματικός εχθρός» της Βρετανίας και της Ευρώπης.
«Η άμυνα δεν αφορά [μόνο] τα όπλα, τούς προϋπολογισμούς ή την προστασία των συμφερόντων των ελίτ στο εξωτερικό», σχολίασε ο καθηγητής Murphy. «Η άμυνα αφορά την προστασία των ανθρώπων. Αφορά τη διασφάλιση ότι οι άνθρωποι απολαμβάνουν την ελευθερία τους από τον φόβο, συμπεριλαμβανομένης της φυσικής απειλής, της φτώχειας, της ανέχειας και της κοινωνικής αστάθειας που διαβρώνει τον ιστό ενός έθνους εκ των έσω. Με αυτόν τον ορισμό, ο οποίος είναι ο μόνος που εξυπηρετεί στην πραγματικότητα την πλειοψηφία των Βρετανών πολιτών, η κοινωνική ασφάλιση δεν είναι ο εχθρός της άμυνας: είναι το θεμέλιο της».
Η φτώχεια στη βρετανική κοινωνία, όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, αυξάνεται. Εκτιμάται ότι πάνω από 14 εκατομμύρια άνθρωποι στη Βρετανία – περισσότερο από το 20% του πληθυσμού – ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Ένα στα τρία παιδιά στη Βρετανία συντηρείται σε υποβαθμισμένα νοικοκυριά, υποφέροντας από ανεπαρκή στέγη, τροφή εκπαίδευση και υπηρεσίες υγείας.
Οι πολεμοκάπηλες ευρωπαϊκές ελίτ όπως οι Robertson, Rutte, Kaja Kallas, και Ursula von der Leyen, οι οποίες επωφελούνται προσωπικά από τη βιομηχανία όπλων όσον αφορά τις επικερδείς σταδιοδρομίες και την άσκηση παρασκηνιακής πίεσης, δικαιολογούν τις αντιδημοκρατικές πολιτικές τους επιλογές μιλώντας συνεχώς για παράλογες απειλές που φέρονται να προέρχονται από τη Ρωσία, το Ιράν, την Κίνα ή κάποιον άλλο υποτιθέμενο εχθρό.
Η πολεμική τους ψύχωση δεν φτωχαίνει μόνο την πλειοψηφία των εργαζομένων και των πολιτών, αλλά είναι επίσης αυτοενισχυόμενη και αυτοκαταστροφική. Οι διεθνείς εντάσεις που δημιουργεί μια τέτοια πολεμοκαπηλία οδηγούν σε περαιτέρω παράλογες εκκλήσεις για ακόμη μεγαλύτερη αύξηση του μιλιταρισμού λόγω της θεωρούμενης ανασφάλειας και απειλής.
Αυτό που πρέπει να αρχίσουν να κάνουν η Βρετανία και άλλα ευρωπαϊκά κράτη είναι να σταματήσουν την πολεμοκαπηλία. Συγκεκριμένα, η Ευρώπη χρειάζεται κυβερνήσεις που δεν καθοδηγούνται από τη Ρωσοφοβία και την παράνοια της σκέψης τύπου Ψυχρού Πολέμου.
Οι ανίδεες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τα μέσα ενημέρωσης έχουν εντρυφήσει στο υπό αμερικανική ηγεσία διατλαντικό στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα που έχει οδηγήσει σε παράνομους πολέμους, οι οποίοι με τη σειρά τους έχουν οδηγήσει σε προβλήματα μαζικής μετανάστευσης, επικίνδυνες διεθνείς εντάσεις που θα μπορούσαν να ξεφύγουν από τον έλεγχο, και τώρα, όπως βλέπουμε, σε τεράστιες οικονομικές επιπτώσεις από το χάος στο εμπόριο ενέργειας.
Προσθέτοντας προσβολή στον τραυματισμό και ρίχνοντας περισσότερο λάδι στη φωτιά, οι ελίτ απαιτούν την κατάργηση των βασικών δημοκρατικών δικαιωμάτων των πολιτών. Το φιάσκο των εκλογών στην Ουγγαρία είναι ένα δυσοίωνο σημάδι των καιρών. Μια πολεμοχαρής δικτατορία λέει στους ανθρώπους πώς να ψηφίσουν για ένα προκαθορισμένο αποτέλεσμα: περισσότερο πόλεμο.
Η ψευδαίσθηση της Ευρώπης ως δημοκρατικού ειρηνευτικού εγχειρήματος υποχωρεί γρήγορα. Επιστρέφει σε ιστορικό τύπο. Ένα πολεμοχαρές σύστημα που καθοδηγείται από ελίτ, όπου η ειρήνη έχει γίνει μια βρώμικη λέξη.
Μετάφραση από τη Μαρία Σεφέρου
Tags: Richard Murphy, ΕΕ, ενέργεια, Ευρώπη, ΗΠΑ, μιλιταρισμός, ΝΑΤΟ, πολεμοκάπηλοι, ρωσοφοβία
