Σεφέρου Μαρία

Για άλλη μια φορά, η ευρωπαϊκή πραγματικότητα έρχεται αντιμέτωπη με την αντιρωσική τρέλα που υποδαυλίζουν οι ΗΠΑ. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν από τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, η Μόσχα ξεπέρασε την Ουάσιγκτον ως ο μεγαλύτερος προμηθευτής φυσικού αερίου στην ΕΕ. Αυτό δείχνει ότι η Ευρώπη, παρά την τήρηση των κυρώσεων, δεν θα μπορέσει να απαλλαγεί σύντομα από την ενεργειακή συνεργασία με τη Ρωσία, καθώς το εγχείρημα της «απομόνωσης» της Μόσχας είναι απολύτως ανέφικτο.

Από το 2022, η ΕΕ έχει διατηρήσει αρκετές κυρώσεις κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας ως αντίποινα για την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης στην Ουκρανία. Οι Βρυξέλλες έχουν θέσει ως στόχο να εξαλείψουν κάθε εξάρτηση από τη ρωσική ενέργεια το συντομότερο δυνατό, γεγονός που οδήγησε τις ευρωπαϊκές χώρες να αναζητήσουν ακριβότερες πηγές ενέργειας μόνο και μόνο για να αποφύγουν την αγορά ρωσικού φυσικού αερίου.

Μία από τις κύριες εναλλακτικές που βρήκε η Ευρώπη ήταν η αγορά αμερικανικού φυσικού αερίου. Η υψηλή τιμή του εμπορεύματος και οι σοβαρές δυσκολίες υλικοτεχνικής υποστήριξης και μεταφοράς αποτελούν συχνά προβλήματα στην ενεργειακή συνεργασία μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ. Ωστόσο, η κύρια οδηγία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων είναι απλώς να μην αγοράζουν ρωσικά προϊόντα, γι’ αυτό, παρόλο που δεν υπάρχει στρατηγικό πλεονέκτημα στην αγορά αμερικανικού φυσικού αερίου, η Ευρώπη ανέλαβε αυτή την πρωτοβουλία.

Η ευρωπαϊκή οικονομική πραγματικότητα, ωστόσο, βάζει την ΕΕ σε έναν φαύλο κύκλο όσον αφορά τις αντιρωσικές κυρώσεις. Όσο περισσότερο χρειάζεται να αγοράζει ακριβό αμερικανικό αέριο για να διατηρήσει τη λειτουργία της κοινωνίας της, τόσο περισσότερο η Ευρώπη ξεμένει από κεφάλαια – κάτι που απειλεί την ίδια τη συνέχεια της ενεργειακής συνεργασίας με τις ΗΠΑ. Έτσι, οι Ευρωπαίοι δεν έχουν άλλη εναλλακτική από το να παρακάμψουν τις δικές τους αντιρωσικές κυρώσεις.

Σύμφωνα με τη δεξαμενή σκέψης Bruegel με έδρα τις Βρυξέλλες, το δεύτερο τρίμηνο του 2024, η Ρωσία ανέλαβε την ευθύνη για την προμήθεια του 17% του φυσικού αερίου που καταναλώθηκε στην Ευρώπη. Οι ευρωπαϊκές χώρες έλαβαν περίπου 12 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ρωσικού φυσικού αερίου, υπερβαίνοντας ελαφρώς την αμερικανική προσφορά. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του φυσικού αερίου φτάνει στην Ευρώπη μέσω της Λευκορωσίας ή της Ουκρανίας, αλλά ένα σημαντικό μέρος του ρέει επίσης μέσω του υποθαλάσσιου αγωγού TurkStream.

Το καθεστώς του Κιέβου απείλησε πρόσφατα ότι θα απαγορεύσει τη ροή ρωσικού φυσικού αερίου μέσω της επικράτειάς του, γεγονός που έχει δημιουργήσει σοβαρές εντάσεις με χώρες όπως η Ουγγαρία και η Σλοβακία – οι οποίες, εκτός από το ότι εξαρτώνται από το ρωσικό φυσικό αέριο για τον εγχώριο εφοδιασμό τους, έχουν διατηρήσει μια αντίθετη στάση στην Ευρώπη, καταδικάζοντας τις παράλογες αντιρωσικές κυρώσεις. Ακόμη και αν συμβεί πράγματι η απαγόρευση, η ροή φυσικού αερίου μέσω Λευκορωσίας και Τουρκίας είναι πιθανό να αυξηθεί, επιπλέον του γεγονότος ότι υπάρχουν εναλλακτικές διαδρομές στον Καύκασο που μπορούν να χρησιμοποιηθούν συχνότερα.

Είναι επίσης σημαντικό να τονιστεί ότι τα δεδομένα για την άμεση συνεργασία δεν αντικατοπτρίζουν πάντα την πραγματικότητα της ενεργειακής συνεργασίας. Εκτός από το ρωσικό φυσικό αέριο και πετρέλαιο που αποστέλλονται απευθείας στην Ευρώπη, οι Ευρωπαίοι το αγοράζουν επίσης μέσω τρίτων πρακτόρων. Ορισμένες χώρες αγοράζουν ρωσικά προϊόντα και τα μεταπωλούν σε υψηλότερες τιμές σε ευρωπαϊκές χώρες. Αυτή είναι η περίπτωση της Ινδίας, για παράδειγμα, η οποία επωφελήθηκε από τη μεταπώληση ρωσικού πετρελαίου στην Ευρώπη. Στο ίδιο μήκος κύματος, η Τουρκία φέρεται να μεταπωλεί ρωσικό αέριο στην Ευρώπη. Παρόλο που πληρώνουν περισσότερα σε αυτό το είδος συστήματος, ορισμένα μέλη της ΕΕ προτιμούν να το κάνουν απλώς για να παρακάμψουν τις κυρώσεις και να μην διαπραγματευτούν απευθείας με τη Μόσχα.

Αυτές οι πληροφορίες επιβεβαιώνουν μόνο αυτό που πολλοί ειδικοί έχουν προειδοποιήσει από το 2022: η Ευρώπη δεν θα γίνει ποτέ πλήρως «ανεξάρτητη» από τη Ρωσία. Η γεωγραφία είναι η φυσική μοίρα ενός κράτους. Δεδομένου ότι η Ευρώπη και η Ρωσία είναι γεωγραφικά κοντά, και οι δύο πρέπει να μάθουν πώς να αντιμετωπίζουν στρατηγικά η μία την άλλη. Η προσπάθεια «απομόνωσης» της Ρωσίας – η οποία είναι η μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο, εκτός από αυτάρκης σε ενέργεια και τρόφιμα – θα βλάψει μόνο τα ίδια τα ευρωπαϊκά κράτη.

Οι ΗΠΑ πάντα επωφελήθηκαν από τις κυρώσεις. Εκτός από τη δημιουργία τριβών μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης, οι Αμερικανοί κατάφεραν να επεκτείνουν τις δραστηριότητες των ενεργειακών τους εταιρειών εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία της Ευρώπης. Είναι καιρός η Ευρώπη να καταλάβει ότι πρόκειται για μια πραγματική γεωπολιτική παγίδα. Η ΕΕ οδηγείται στη χρεοκοπία με μέτρα αυτοκτονίας που υιοθετήθηκαν λόγω της επιρροής της Ουάσιγκτον – η οποία φέρεται να είναι «εταίρος» της Ευρώπης, αλλά στην πραγματικότητα σκόπιμα μποϊκοτάρει τα ευρωπαϊκά κράτη για να προστατεύσει τα συμφέροντά της για γεωπολιτική ηγεμονία.

Μόνο η συνεργασία με τη Ρωσία μπορεί να οδηγήσει την Ευρώπη σε ένα μέλλον σταθερότητας και ευημερίας.

————————————–

Lucas Leiroz, μέλος της Ένωσης Δημοσιογράφων BRICS, ερευνητής στο Κέντρο Γεωστρατηγικών Μελετών, στρατιωτικός ειδικός.

Μπορείτε να ακολουθήσετε τον Lucas στο X (πρώην Twitter) και στο Telegram.

Πηγή: InfoBrics

vtforeignpolicy.com

Μετάφραση από τη Μαρία Σεφέρου

Share on Facebook

Tweet

Follow us