Η κλιμάκωση του πολέμου στην Ουκρανία είναι παιχνίδι αυτοκτονίας για την Ευρώπη

Η ατζέντα του “Βαθέος Κράτους”: Ανάλυση της Στρατηγικής της Αυτοκρατορίας των ΗΠΑ στην Ουκρανία και την Ευρώπη.

By Prof. Ruel F. Pepa
Global Research, November 29, 2024

Η γεωπολιτική δυναμική που περιβάλλει τον πόλεμο στην Ουκρανία έχει φτάσει σε μια κρίσιμη καμπή, που χαρακτηρίζεται από ολοένα και πιο επιθετικές ενέργειες και πολιτικές.

Πρόσφατα, η χρήση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς από την Ουκρανία – πυραύλων που προμήθευσαν οι ΗΠΑ – για να χτυπήσει βαθιά στο ρωσικό έδαφος έχει διευρύνει το μέγεθος της σύγκρουσης, στοχεύοντας ακόμη και περιοχές αμάχων. Αυτή η κλιμάκωση εγείρει ερωτήματα σχετικά με τα κίνητρα του λεγόμενου «Βαθέος Κράτους» που φέρεται να ενορχηστρώνει τα κυβερνητικά ζητήματα και τις εξωτερικές πολιτικές των ΗΠΑ. Μακράν του να περιορίζεται στην αποδυνάμωση της Ρωσίας –ενός έθνους πολύ μεγάλου και ανθεκτικού για να καταστραφεί– αυτή η στρατηγική φαίνεται να στοχεύει στη θυσία της Ουκρανίας και στην αποσταθεροποίηση της Ευρώπης, όλα στο πλαίσιο του αγώνα των Ηνωμένων Πολιτειών να διατηρήσουν την παγκόσμια αυτοκρατορία τους.

Ένας “πόλεμος δι’ αντιπροσώπων” πέρα από την Ουκρανία

Στον πυρήνα της, η σύγκρουση στην Ουκρανία λειτουργεί ως “πόλεμος δι’ αντιπροσώπων” μεταξύ του μπλοκ του ΝΑΤΟ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Ενώ υποστηρίζουν επίσημα την Ουκρανία, υπό τη σημαία της υπεράσπισης της δημοκρατίας και της εθνικής κυριαρχίας, οι ΗΠΑ ενθαρρύνουν σταθερά ενέργειες που κλιμακώνουν τη σύγκρουση. Η ανάπτυξη προηγμένων στρατιωτικών τεχνολογιών και η ενθάρρυνση των χτυπημάτων εντός της Ρωσίας αντικατοπτρίζουν μια σκόπιμη εντατικοποίηση των εχθροπραξιών. Ωστόσο, οι ΗΠΑ δεν μπορούν να περιμένουν ρεαλιστικά να νικήσουν τη Ρωσία. Αντίθετα, η στρατηγική φαίνεται να στοχεύει στη δημιουργία παρατεταμένης αστάθειας, όχι μόνο στην Ουκρανία αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Ο συνεχιζόμενος πόλεμος καταστρέφει την Ουκρανία, μετατρέποντας τη χώρα σε πεδίο μάχης για μεγαλύτερες γεωπολιτικές φιλοδοξίες. Οι υποδομές, η οικονομία και οι ανθρώπινες ζωές εξαφανίζονται, αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια για ένα σταθερό ή ευημερούν μεταπολεμικό μέλλον. Αυτή η καταστροφή είναι λιγότερο ένα υποπροϊόν παρά χαρακτηριστικό της πολιτικής των ΗΠΑ, διασφαλίζοντας ότι η Ουκρανία παραμένει εξαρτημένη από τη δυτική υποστήριξη, ενώ παράλληλα λειτουργεί ως ζώνη ασφαλείας κατά της Ρωσίας.

Ευρώπη: Ένα πιόνι στο παιχνίδι

Οι ενέργειες των ΗΠΑ αποκαλύπτουν μια προθυμία να θυσιάσουν την Ευρώπη στο βωμό της φθίνουσας αυτοκρατορικής κυριαρχίας τους. Ενθαρρύνοντας τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να υιοθετήσουν ολοένα και πιο συγκρουσιακές θέσεις κατά της Ρωσίας, οι ΗΠΑ έχουν παρασύρει τους συμμάχους τους σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι. Η Ευρώπη αντιμετωπίζει τώρα το αυξανόμενο ενεργειακό κόστος, την οικονομική αστάθεια και την αυξανόμενη κοινωνική αναταραχή, όλα συνέπειες της ευθυγράμμισής της με τους στόχους της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες φαίνεται να ακολουθούν τις οδηγίες της Ουάσιγκτον αδιαμφισβήτητα, ακόμη και σε βάρος της ασφάλειας και της ευημερίας των εθνών τους.

Η πιθανότητα ενός πολέμου μεγάλης κλίμακας μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας θα είχε καταστροφικές συνέπειες για την Ευρώπη, μια πραγματικότητα που φαίνεται να μην αντιλαμβάνονται πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες. Με τη γεωγραφική της εγγύτητα με τη Ρωσία, η Ευρώπη θα φέρει το κύριο βάρος μιας τέτοιας σύγκρουσης, υποφέροντας τεράστιες ανθρώπινες και οικονομικές απώλειες. Οι στρατιωτικές δυνατότητες του ΝΑΤΟ, αν και τρομερές, είναι απίθανο να εξασφαλίσουν μια αποφασιστική νίκη ενάντια στη Ρωσία, της οποίας η αμυντική στρατηγική είναι βαθιά εδραιωμένη και ενισχυμένη από το πυρηνικό της οπλοστάσιο. Έτσι, οποιαδήποτε απόπειρα κλιμάκωσης του πολέμου θα ισοδυναμούσε με ένα παιχνίδι αυτοκτονίας για την Ευρώπη.

Η τελευταία στάση της αυτοκρατορίας των ΗΠΑ

Η επιθετική στάση των Ηνωμένων Πολιτειών πρέπει να γίνει κατανοητή στο πλαίσιο της φθίνουσας παγκόσμιας επιρροής τους. Ιστορικά, οι αυτοκρατορίες αναδύθηκαν και έπεσαν, και οι ΗΠΑ δεν αποτελούν εξαίρεση. Η μονοπολική περίοδος που ακολούθησε τον Ψυχρό Πόλεμο έδωσε τη θέση της σε έναν πολυπολικό κόσμο, με ανερχόμενες δυνάμεις όπως η Κίνα, η Ινδία και η Ρωσία να αμφισβητούν την ηγεμονία των ΗΠΑ. Αντιμέτωπες με την οικονομική στασιμότητα, την πολιτική πόλωση και την απώλεια της αξιοπιστίας στην παγκόσμια σκηνή, οι ΗΠΑ φαίνεται να επιτίθενται σε μια απέλπιδα προσπάθεια να διατηρήσουν την κυριαρχία τους.

Αποσταθεροποιώντας την Ευρώπη, οι ΗΠΑ επιδιώκουν να εξαλείψουν πιθανούς αντιπάλους ενισχύοντας ταυτόχρονα την επιρροή τους. Μια αποδυναμωμένη και εξαρτημένη Ευρώπη θα ήταν λιγότερο πιθανό να ακολουθήσει μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, διασφαλίζοντας τη συνέχιση της ευθυγράμμισής της με τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Αυτή η στρατηγική αντικατοπτρίζει ιστορικά πρότυπα παρακμής αυτοκρατοριών που παρασύρουν τους συμμάχους και τους αντιπάλους τους στο χάος σε μια προσπάθεια να καθυστερήσουν το αναπόφευκτο.

Η υπνωτισμένη ηγεσία της Ευρώπης

Μία από τις πιο αλλοπρόσαλλες πτυχές αυτής της κατάστασης είναι η προφανής συνενοχή των Ευρωπαίων ηγετών. Παρά τις σαφείς ενδείξεις ότι οι πολιτικές τους βλάπτουν τους δικούς τους πληθυσμούς, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συνεχίζουν να ακολουθούν το παράδειγμα της Ουάσιγκτον. Αυτή η συμπεριφορά υποδηλώνει είτε μια βαθιά έλλειψη στρατηγικής πρόβλεψης είτε μια ιδεολογική δέσμευση στη διατλαντική συμμαχία που τους τυφλώνει ως προς τους κινδύνους.

Η προθυμία των Ευρωπαίων ηγετών να παίξουν με την ασφάλεια και την ευημερία των εθνών τους υπογραμμίζει την επικίνδυνη φύση της τρέχουσας γεωπολιτικής τάξης πραγμάτων. Αντί να ενεργούν ως υπεύθυνοι διαχειριστές της ευημερίας των πολιτών τους, έχουν υιοθετήσει μια πορεία που θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκτεταμένη καταστροφή.

Η αυτοκτονική λογική της κλιμάκωσης

Η επέκταση του πολέμου ώστε να συμπεριλάβει άμεσες επιθέσεις σε ρωσικό έδαφος και ενδεχομένως να σύρει το ΝΑΤΟ σε ανοιχτή σύγκρουση δεν είναι δρόμος προς τη νίκη αλλά προς την καταστροφή. Η στρατιωτική στρατηγική και οι τεράστιοι πόροι της Ρωσίας την καθιστούν αδύνατο στόχο για πλήρη υποταγή και οποιοσδήποτε πόλεμος μεγάλης κλίμακας θα οδηγούσε πιθανότατα σε αμοιβαία καταστροφή. Τα ευρωπαϊκά έθνη, ως άμεσοι γείτονες της Ρωσίας, θα επωμιστούν το μεγαλύτερο κόστος, με τον άμαχο πληθυσμό τους να βρίσκεται σε διασταυρούμενα πυρά.

Η στρατηγική του αμερικανικού βαθέος κράτους, επομένως, εμφανίζεται όχι μόνο απερίσκεπτη αλλά και αυτοκαταστροφική. Ενώ μπορεί να καθυστερήσει προσωρινά την παρακμή της ηγεμονίας των ΗΠΑ, κινδυνεύει να αποξενώσει συμμάχους, να αποσταθεροποιήσει ολόκληρες περιοχές και να επιταχύνει την εμφάνιση μιας πολυπολικής παγκόσμιας τάξης.

Συμπέρασμα

Οι επιθετικές πολιτικές των ΗΠΑ στην Ουκρανία και την Ευρώπη αντικατοπτρίζουν την απόγνωση μιας παρακμάζουσας αυτοκρατορίας που προσπαθεί να διατηρήσει την κυριαρχία της με κάθε κόστος. Θυσιάζοντας την Ουκρανία και αποσταθεροποιώντας την Ευρώπη, οι ΗΠΑ στοχεύουν να εδραιώσουν την επιρροή τους ενώ υπονομεύουν πιθανούς αντιπάλους. Ωστόσο, αυτή η στρατηγική είναι τελικά μη βιώσιμη και κινδυνεύει με καταστροφικές συνέπειες για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Για την Ευρώπη, η επιλογή είναι ξεκάθαρη: είτε να απελευθερωθεί από τη λαβή της Ουάσιγκτον και να ακολουθήσει μια ανεξάρτητη πορεία ή να συνεχίσει σε έναν δρόμο που οδηγεί στην αυτοκαταστροφή. Η ιστορία έχει δείξει ότι καμία αυτοκρατορία δεν διαρκεί για πάντα, και η προσπάθεια των ΗΠΑ να αψηφήσουν αυτήν την αλήθεια θα επιταχύνει την πτώση της.

Κάντε κλικ στο κουμπί κοινής χρήσης για να στείλετε email/προωθήστε αυτό το άρθρο στους φίλους και τους συναδέλφους σας. Ακολουθήστε μας στο Instagram και στο Twitter και εγγραφείτε στο κανάλι μας στο Telegram . Μη διστάσετε να αναδημοσιεύσετε και να μοιραστείτε ευρέως άρθρα της Global Research.

Ο καθηγητής Ruel F. Pepa είναι Φιλιππινέζος φιλόσοφος με έδρα τη Μαδρίτη της Ισπανίας. Συνταξιούχος ακαδημαϊκός (Αναπληρωτής Καθηγητής IV), δίδαξε Φιλοσοφία και Κοινωνικές Επιστήμες για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια στο Πανεπιστήμιο Trinity της Ασίας, ένα Αγγλικανικό πανεπιστήμιο στις Φιλιππίνες. Είναι τακτικός συνεργάτης της Global Research.

Πηγές

Brzezinski Zbigniew. The Grand Chessboard: American Primacy and Its Geostrategic Imperatives. Basic Books, 2016.

Johnson Chalmers. Blowback: The Costs and Consequences of American Empire. Henry Holt and Company, 2000.

Nazemroayana Madi Darius. The Globalization of NATO. SCB Distributors, 2012.

Perkins John. The New Confessions of an Economic Hit Man. Berrett-Koehler Publishers, 2016.

Tainter Joseph A. The Collapse of Complex Societies . Cambridge University Press, 1990.

Η αρχική πηγή αυτού του άρθρου είναι η Global Research

Σχολιάστε τα άρθρα Global Research στη σελίδα μας στο Facebook

Γίνετε μέλος της Global Research

Μετάφραση από τη Μαρία Σεφέρου

Διαβάστε και εδώ.