Η καταστροφή της Συρίας άλλαξε τον συσχετισμό των δυνάμεων
By Paul Craig Roberts
January 10, 2025
Η Ουάσιγκτον, το Ισραήλ και η Τουρκία συνωμότησαν για την καταστροφή και τον διαμελισμό της Συρίας και τώρα αντιμετωπίζουν σύγκρουση μεταξύ τους. Αυτό είναι αρκετό να σε βάλει στο πλευρό των τρομοκρατών.
Μια ισραηλινή κυβερνητική επιτροπή έχει ενημερώσει ότι το Ισραήλ πρέπει να προετοιμαστεί για πόλεμο με την Τουρκία, λόγω υποψίας για προθέσεις αποκατάστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που θα παραβίαζαν τα σχέδια του Ισραήλ για το Μεγάλο Ισραήλ.
Ένας τέτοιος πόλεμος θα έφερνε στην Ουάσιγκτον ένα δίλημμα. Η Τουρκία είναι ένα μέλος του ΝΑΤΟ στη βοήθεια του οποίου προσβλέπει η Ουάσιγκτον. Αλλά πώς μπορεί η Ουάσιγκτον να πάει σε πόλεμο εναντίον του Ισραήλ όταν το Ισραήλ έχει στην κατοχή του τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, τον χρηματοπιστωτικό τομέα, την ψυχαγωγία, τα κολλέγια και τα άλλα πανεπιστήμια, καθώς και το Κογκρέσο; Γι’ αυτό δεν προκαλεί έκπληξη που ο Trump θέλει να ξεφορτωθεί το ΝΑΤΟ καθώς τού παίρνει αποφάσεις από τα χέρια του…
Ίσως η καταστροφή της Συρίας να αποδειχθεί τελικά προς όφελος της Ρωσίας, φέρνοντας σε συμμαχία τη Ρωσία με την Τουρκία στη σύγκρουση, κάτι που θα σήμαινε ήττα για την Ουάσιγκτον και το Ισραήλ.
Η προοπτική για τους Άραβες είναι τρομερή. Ο αμοιβαίος ανταγωνισμός τους –σουνίτες-αλαουίτες-σιίτες– τους έχει αφήσει ανίσχυρους για αιώνες και υπό την κυριαρχία άλλων. Η καταστροφή της Λιβύης, του Ιράκ και της Συρίας και η απομόνωση του μικρού Λιβάνου άφησαν τη Σαουδική Αραβία μόνη εναπομείνασα αραβική χώρα, ενώ η τελευταία ισραηλινή δήλωση έχει συμπεριλάβει ένα μεγάλο μέρος της Σαουδικής Αραβίας στο Μεγάλο Ισραήλ.
Πριν από δεκαετίες η πολιτική των ΗΠΑ ήταν να υποστηρίξουν και να περιορίσουν το Ισραήλ διατηρώντας παράλληλα καλές σχέσεις με τον αραβικό/μουσουλμανικό κόσμο. Αλλά με την έλευση του ανίκανου και, κατά τη γνώμη μου, σατανικού καθεστώτος του George W. Bush, οι σιωνιστές νεοσυντηρητικοί που ήλεγχαν την κυβέρνηση Bush χρησιμοποίησαν την 11η Σεπτεμβρίου για να ευθυγραμμίσουν την Αμερική ενάντια στους «Άραβες τρομοκράτες» και άρχισαν την εξάλειψη των αραβικών κρατών προς το συμφέρον του Ισραήλ. Ο ανακοινωθείς στόχος των Σιωνιστών νεοσυντηρητικών –7 χώρες σε 5 χρόνια– πήρε περισσότερο χρόνο, αλλά ουσιαστικά έχει επιτευχθεί. Απομένουν μόνο ο Λίβανος και η Σαουδική Αραβία, ενώ η κατάρρευση της Συρίας άφησε τη Hezbollah απομονωμένη και εύκολο στόχο για το Ισραήλ.
Ίσως το Ισραήλ και η Τουρκία μπορούν να συμβιβαστούν με τη διαίρεση του αραβικού κόσμου. Καθώς το Ιράν δεν είναι αραβικό και καθώς ο αραβικός κόσμος δεν υπάρχει πλέον με τη μορφή κρατών, το Ισραήλ είναι πιθανό, όπως επισημαίνει η κυβερνητική επιτροπή, να στρέψει την προσοχή του από το Ιράν στην Τουρκία.
Ο Trump επικεντρώνεται επίσης στην αυτοκρατορία. Λέει ότι θέλει να προσθέσει τον Καναδά, τη Γροιλανδία και τη Διώρυγα του Παναμά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Καθώς ο ίδιος έχει στο μυαλό του την επέκταση της αυτοκρατορίας των ΗΠΑ, πώς αντιτίθεται η Ουάσιγκτον στο Μεγάλο Ισραήλ και την ανανέωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας;
Εάν ο Trump στηρίξει το Ισραήλ, και νομίζω ότι δεν έχει άλλη επιλογή, στη σύγκρουση του Ισραήλ με την Τουρκία, το ΝΑΤΟ θα χάσει την Τουρκία από τη Ρωσία. Εάν το Ρωσο/Ιρανικό Σύμφωνο που πρόκειται να υπογραφεί αυτόν τον μήνα υλοποιηθεί, η Ρωσία θα έχει ένα νότιο μαξιλάρι ασφαλείας.
Ενόψει των δραματικών πρόσφατων εξελίξεων, ας επανεξετάσουμε τον συσχετισμό δυνάμεων. Η καταστροφή της Συρίας φαίνεται ότι προδιαγράφει την επίτευξη συμμαχίας της Τουρκίας με τη Ρωσία εναντίον του Ισραήλ και της Ουάσιγκτον. Εάν το Ρωσο-Ιρανικό Σύμφωνο υπογραφεί και σημαίνει κάτι, η Ρωσία θα είναι εν δυνάμει η κύρια δύναμη στη Μέση Ανατολή. Αλλά η προτίμηση του Putin να αποφύγει τις συγκρούσεις και να υπογράψει συμφωνίες χωρίς νόημα υποδηλώνει ότι η Ρωσία δεν θα έχει τη στρατηγική και στρατιωτική ηγεσία να επικρατήσει παρά την εξέχουσα θέση της.
Η κινεζική ηγεσία επίσης παρερμηνεύει την κατάσταση. Εστιασμένη μόνο στο να βγάλει χρήματα, η Κίνα πιέζει τη Ρωσία να διαπραγματευτεί –όχι να κερδίσει– μια ολοκλήρωση της σύγκρουσης με την Ουκρανία, προκειμένου η Κίνα να αποφύγει τις αμερικανικές κυρώσεις και να συνεχίσει το πρόγραμμα κερδοφορίας της. Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, μεγάλο μέρος των BRICS βλέπει την κατάσταση με τον τρόπο της Κίνας: Χρήματα πάνω απ’ όλα.
Λαμβάνοντας υπόψη τη σύγχυση και τις λανθασμένες αντιλήψεις που διέπουν τις μεγάλες δυνάμεις, ο κίνδυνος είναι η σύγκρουση να ξεφύγει από τον έλεγχο και να προκύψει ένας μεγάλος πόλεμος. Είναι αυτός ο πόλεμος, που περιμένω να συμβεί λόγω της βλακείας των ανθρώπων, στον οποίο εναντιώθηκα και προειδοποιούσα.
Τώρα που το κατεστημένο έχει ενωθεί με τον Trump, μπορεί να δούμε έναν επαναπροσδιορισμό του «να κάνουμε την Αμερική μεγάλη ξανά». Το μέτρο του μεγαλείου μπορεί να γίνει τα κέρδη και η αύξηση της αμερικανικής ηγεμονίας με την απόκτηση του Καναδά, της Γροιλανδίας και της Διώρυγας του Παναμά. Η επιστροφή των αμερικανικών θέσεων εργασίας, το κράτος δικαίου, τα κλειστά σύνορα μπορούν όλα να ξεχαστούν καθώς το λάβαρο της αυτοκρατορίας ξεδιπλώνεται.
Μετάφραση από τη Μαρία Σεφέρου
Tags: Paul Craig Roberts, Trump, αυτοκρατορία, Ιράν, Ισραήλ, Μεγάλο Ισραήλ, Οθωμανική Αυτοκρατορία, πόλεμος, Συρία, Τουρκία
