
Ποια φόρτωσε στον κόκορα ο Χρυσόστομος, κατά κόσμον Χάρης; Μα τα προβλήματα του Δήμου Αθηναίων, προφανώς!
Δεν είχαν περάσει ούτε 7 μήνες από τότε που ο Χρυσόστομος (κρίμα στο όνομα…) ορκίστηκε (28/12/2023) Δήμαρχος Αθηναίων όταν έμαθε ότι εκεί στο απολειφάδι του ΠΑΣΟΚ, του κώματος του ανατέλλοντος και μηδέποτε ανατείλαντος πράσινου ήλιου που διαχρονικά έταζε και τάζει στο λαό πράσινα άλογα, είχαν αρχίσει να αμφισβητούν τον Νίκο Ανδρουλάκη ως πρόεδρο και διάφοροι δελφίνοι -πολιτικοί νάνοι- έμπαιναν στην ουρά για να διεκδικήσουν την προεδρία του αποκόμματος.
“Τι να κάνω τώρα;”, σκεπτόταν ο Χρυσόστομος και δεν είχε βραδιάς ύπνο. “Το επώνυμό μου επιτάσσει να βγω μπροστά για να σώσω το ΠΑΣΟΚ από την εξαέρωση και να συντρίψω τον Μητσοτάκη όπως συνέτριψα τον ανιψιό του τον Μπακογιάννη, για το καλό του λαού βρε @αμώτο!”
Μια νύχτα, πετάχτηκε από το κρεβάτι του άγρια μεσάνυχτα, κοιτάχτηκε στον καθρέφτη, χαμογέλασε στη φάτσα του πονηρά, χάιδεψε τρυφερά τα δίκην σκαντζόχοιρου αραιά γεννάκια του και μίλησε στο κατοπτρικό του είδωλο λέγοντας: “Εγώ είμαι αυτός που θα σώσει το ΠΑΣΟΚ και την Ελλάδα από τα νύχια του Μητσοτάκη. Δεν υπάρχει άλλος σαν εμένα”!
Έχοντας πάρει τη μεγάλη και “σωτήρια”, για την Ελλάδα, απόφαση, ξάπλωσε να κοιμηθεί αλλά οι εφιάλτες δεν τον άφησαν να κλείσει μάτι. Θυμήθηκε τα πολλά γραμμάτια που όφειλε να ξεπληρώσει στον ΣΥΡΙΖΑ και στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που από 14,2% που του έδωσαν οι Πασόκοι στον πρώτο γύρο των εκλογών (με τον Μπακογιάννη να προηγείται με 41,5%) τον απογείωσαν στο 55,97% στον δεύτερο γύρο, και τον έκοψε κρύος ιδρώτας. Όχι βέβαια πως είχε ηθικά κωλύματα να αφήσει τα γραμμάτια απλήρωτα, αλλά τους φοβόταν. Οι φανατικοί αριστεριστές δεν αστειεύονται, σκέφτηκε.
Έκανε κάποια στιγμιαία πισωγυρίσματα στην απόφασή του, αλλά πώς να άφηνε τέτοια ευκαιρία να γίνει πρόεδρος κόμματος, έστω αποκόμματος, και στη συνέχεια, με την υποστήριξη από τους ομοϊδεάτες του εξαποδώ, πρωθυπουργός; Είχε γευτεί για λίγους μήνες την αφροδισιακή ικανοποίηση της καρέκλας της εξουσίας και ήθελε να πάει για περισσότερους εξουσιαστικούς οργασμούς, μεγαλύτερη εφήμερη δόξα, περισσότερο συναγελασμό με τους “μεγάλους” (τυράννους) του αιματοβαμμένου πλανήτη μας.
Το είδε έτσι, το είδε αλλιώς, ο εξουσιολάγνος Χρυσόστομος, και σκέφτηκε ότι η ευκαιρία ήταν μοναδική και δεν έπρεπε να την αφήσει να χαθεί. “Στο κάτω-κάτω, δεν έκανα τίποτα κακό, είδα φως και μπήκα. Ποιος άλλος από τους επίδοξους προέδρους έχει τα ακαδημαϊκά μου προσόντα;”, σκέφτηκε και ηρέμησε.
Έτσι λοιπόν, την Κυριακή 30/06/2024, ντάλα μεσημέρι, μιλώντας στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, ο Χρυσόστομος Δούκας δήλωσε «παρών» στη διαδικασία εκλογής προέδρου του ΠΑΣΟΚ.
«Δεν κρύβομαι, δεν φοβάμαι, μπαίνω μπροστά και ζητώ τη στήριξή σας. Πάμε να νικήσουμε τώρα. Στόχος δεν είναι να κερδίσουμε τον Κασσελάκη, αλλά να νικήσουμε τη ΝΔ στις επόμενες εθνικές εκλογές. Δεν έχουμε ανάγκη από μεσσίες, θέλουμε ηγεσία που θα κάνει πράξη το “μαζί”», είπε μεταξύ άλλων, προβάλλοντας εμμέσως πλην σαφώς τον εαυτό του ως “Μεσσία”, αν και το αρνήθηκε.
Στη συνέχεια, για να κατευνάσει όσους δεν είδαν με καλό μάτι την παραμέληση των υποχρεώσεών του ως Δημάρχου των Αθηναίων, έσπευσε να επιβεβαιώσει το αντίθετο:
«Θέλω να δηλώσω ακόμα μια φορά και από το βήμα αυτό, ότι θα παραμείνω δήμαρχος Αθηναίων σε κάθε περίπτωση, όχι μόνο γιατί αποτελεί δέσμευσή μου, αλλά γιατί αποτελεί ένα αμοιβαίο πλεονέκτημα τόσο για την πόλη όσο και για το Κίνημα. Το τοπικό συναντά το εθνικό και το εθνικό το τοπικό».
Βέβαια εδώ ο Χρυσόστομος εννοούσε ότι το τοπικό συναντά το κομματικό, πράγμα που είναι ηλίου φαεινότερο, διότι τα κόμματα “χρίζουν” και στηρίζουν τους υποψήφιους άρχοντες της κατ’ ευφημισμόν ανεξάρτητης τοπικής αυτοδιοίκησης. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει αυτοτέλεια στο θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης. Δεν υπάρχει ανεξάρτητος ρόλος.
Όσο για την υποτιθέμενη ικανότητα που διατείνεται ότι έχει ο Χρυσόστομος Δούκας να χωρέσει δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη, τον διαψεύδει η κοινή λογική και η εμπειρία. Η πολυπραγμοσύνη είναι μήτηρ πάσης αποτυχίας. Ουδείς δύναται δυσίν κυρίοις δουλεύειν, γράφει η Βίβλος. Πόσο μάλλον να υπηρετεί τρεις κυρίους (το Πολυτεχνείο ως καθηγητής, τον Δήμο Αθηναίων ως Δήμαρχος και το ΠΑΣΟΚ ως Πρόεδρος), όπως φιλοδοξεί ο Χάρης Δούκας. Ούτε υπεράνθρωπος να ήταν.
Το πολλά τολμάν πόλλ᾽ αμαρτάνειν ποιεί. (
Άλλωστε μας έδωσε ήδη δείγματα γραφής: Με το που ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο Δούκας πήρε σβάρνα πόλεις και χωριά ανά την ελληνική επικράτεια στα πλαίσια της προεκλογικής κομματικής εκστρατείας και άφησε το Δήμο Αθηναίων στα μαύρα χάλια του και τους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που τον στήριξαν να τσιρίζουν εναντίον του και να σκυλομετανιώνουν για την επιλογή τους.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη εγείρουν μείζον ζήτημα με την υποψηφιότητα του Χάρη Δούκα. Επικαλούμενα το άρθρο 36 του καταστατικού του κόμματος, αναφέρουν ότι η ιδιότητα του δημάρχου είναι ασυμβίβαστη με αυτή του υποψήφιου αρχηγού του κόμματος.
«Όσα μέλη του φορέα κατέχουν, κατόπιν διορισμού ή εκλογής, έμμισθη θέση πολιτικού χαρακτήρα στο κράτος ή στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και την αυτοδιοίκηση, δεν μπορούν να είναι υποψήφια σε μονοπρόσωπα όργανα», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο ειδικό κεφάλαιο του καταστατικού.
Κατόπιν τούτων των ολίγων, αναρωτηθείτε αν ο ανεύθυνος και αναξιόπιστος Χάρης Δούκας είναι φερέγγυος για αρχηγός κόμματος και ενδεχομένως για μελλοντικός πρωθυπουργός.
Το μεγαλύτερο “προσόν” του βέβαια είναι το γεγονός ότι είναι δεδηλωμένος νεοταξίτης, υπέρμαχος της μυθολογίας της “κλιματικής αλλαγής”, και δεν αποκλείεται να τον προωθήσει η κλίκα των παγκοσμιοποιητών στην προεδρία του ψοφοΠΑΣΟΚ και αργότερα στην πρωθυπουργία όταν αποφασίσουν να αναβαθμίσουν τον Κούλη σε ανώτερα νεοταξίτικα αξιώματα.
Μακάρι να μπορούσα να ευχηθώ “περαστικά μας”, αλλά με το μυαλό που κουβαλάει ο ελληνικός λαός δεν το βλέπω εφικτό.
Καλά κρασιά λοιπόν, κι όπου πάει…