Άφαντος ο “φωτισμός” από την Ελλάδα, ηγεσία και λαό, πλην ελαχίστων μεμονωμένων περιπτώσεων που κάποιοι πιστοί επιθυμούν διακαώς και προσ-εύχονται να φωτίσει το Άγιο Πνεύμα το νου και την ψυχή τους ώστε να εκπληρώσουν τον γήινο προορισμό τους.
Τα νερά αγιάζονται σήμερα, εμείς;
Όπως το θέλουν τα θρησκευτικά ήθη κι έθιμα και οι παραδόσεις, και εφέτος η πολιτική και πολιτειακή “ηγεσία” της “Ορθόδοξης” χώρας μας επέλεξαν εκκλησίες και τοποθεσίες για να “παρακολουθήσουν”, όπως θα παρακολουθούσαν μία θεατρική παράσταση, τον “αγιασμό” των υδάτων. Λες και τα ύδατα είναι αμαρτωλά και χρειάζονται να τ’ αγιάσει κάποιος αμαρτωλός ρασοφόρος. (Παρεμπιπτόντως, όλοι αμαρτωλοί είμαστε, εκτός από τα ύδατα που εμείς ρυπαίνουμε.)
Εάν λοιπόν δινόταν έμφαση ανήμερα των Φώτων στον αγιασμό του νου, των συναισθημάτων, των λόγων και των έργων μας, θα ακολουθούσε ως φυσική συνέπεια ο αγιασμός των υδάτων διότι δεν θα τα ρυπαίναμε.
Σε κάθε περίπτωση, η πίστη ότι το νερό είναι αγιασμένο και ότι το ράντισμα σπιτιών και χωραφιών με “αγιασμό” τα “αγιάζει” απελευθερώνει θετική ενέργεια από τον ίδιο τον άνθρωπο για την εκπλήρωση των επιθυμιών του. Ο δε ισχυρισμός ότι νερό από αγιασμό κατά την εορτή των Φώτων διατηρείται αναλλοίωτο για μεγαλύτερο διάστημα σ’ ένα μπουκάλι από όσο το απλό νερό, είναι βάσιμος. Αυτό όμως οφείλεται στο γεγονός ότι τα φύλλα βασιλικού που οι ιερείς εμβαπτίζουν στο νερό κατά την τελετή του αγιασμού έχουν αντισηπτικές ιδιότητες. Οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι το γνώριζαν αυτό και χρησιμοποιούσαν βασιλικό στις ταριχεύσεις.
Η λαϊκή παράδοση συνδέει τα Θεοφάνεια με το τέλος του Δωδεκαημέρου (25 Δεκεμβρίου – 6 Ιανουαρίου), μιας περιόδου όπου οι καλικάντζαροι «ταλαιπωρούν» τους ανθρώπους. Οι καλικάντζαροι θεωρούνται δαιμονικά πλάσματα που εμφανίζονται μόνο κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Ο αγιασμός των υδάτων και η ευλογία των σπιτιών με αγιασμό από τους ιερείς πιστεύεται ότι διώχνει τα κακά πνεύματα. Σε ορισμένα χωριά, οι κάτοικοι ανάβουν φωτιές ή κάνουν θορύβους με κουδούνια για να αποτρέψουν την επιστροφή τους. (Περισσότερα έθιμα για καλικάντζαρους εδώ.)
Μακάρι οι “καλικάντζαροι” (δαιμόνια) να εξαφανίζονταν μηχανικά, με ένα απλό ράντισμα με αγιασμό. Οι “καλικάντζαροι” είναι οντότητες που εκτρέφονται από εμάς τους ίδιους με τις κακίες μας και κατοικοεδρεύουν μέσα μας, γινόμενοι αληθινοί δυνάστες μας- τα λεγόμενα “πάθη”. Για να απελευθερωθούμε από δαύτους χρειάζεται θέληση, προσ-ευχή και νηστεία.
Μακάρι να γινόταν εσωτερική κάθαρση με εξωτερικό ράντισμα με αγιασμό. Ευσεβείς πόθοι…
Κλείνω με την επιγραφή που υπήρχε έξω από το Ναό της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, πάνω από μία κρήνη.
“ΝΙΨΟΝ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΜΗ ΜΟΝΑΝ ΟΨΙΝ”
Το οποίο σημαίνει, “Πλύνε τις αμαρτίες σου, όχι μόνο το πρόσωπο”...
Tags: αγιασμός, Αγιασμός των Υδάτων, Θεοφάνεια, καλικάντζαροι, Φώτα
