Και ούτε το κρύβουν ούτε ντρέπονται για την απιστία τους, αλλά το διαλαλούν παντοιοτρόπως και εκτός Ελλάδος.
Στις 9 Νοεμβρίου 2024, ρασοφόροι κουβάλησαν στις Βρυξέλλες την (υποτιθέμενη) “τιμία κάρα” του Οσίου Δαβίδ του Γέροντος από την Εύβοια! Το ποιος/ποιοι τον αποκεφάλισαν δεν το αποκαλύπτει το βιογραφικό του. Ούτε το έτος που πέθανε μας είναι γνωστό. Σύμφωνα με το βιογραφικό του “οσίου” πέθανε την 1η Νοεμβρίου του 1589 ή το 1601, δηλαδή 12 χρόνια απόκλιση! Λεπτομέρειες… Πάντως η κάρα του διασώθηκε!
Και τι πήγε να κάνει η φερόμενη ως “κάρα” του Οσίου Δαβίδ στις Βρυξέλλες; Χειμωνιάτικο τουρισμό; Όχι βέβαια! Σύμφωνα με το δημοσίευμα της romfea.gr, πήγε “στην καρδιά της Ευρώπης για να ευλογήσει τους πιστούς χριστιανούς και να τους ενισχύσει στον καθημερινό αγώνα.”
Γι’ αυτό σας λέω και σας ξαναλέω ότι οι Ορθόδοξοι ρασοφόροι δεν έχουν το Θεό τους. Γι’ αυτούς δεν υπάρχει το Πνεύμα το Άγιον, ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός. Δεν υπάρχει ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών Θεός – Δημιουργός των πάντων όσων υπάρχουν. Υπάρχουν μόνο νεκρά λείψανα, κάρες και οστά γεγυμνωμένα, τα οποία περιφέρουν εδώ κι εκεί παρασύροντας το ποίμνιο -μπέεε- στην λειψανολατρεία, δηλαδή στο πνευματικό σκοτάδι, με ό,τι αρνητικό αυτό συνεπάγεται για τη ζωή τους στο εδώ και τώρα.
Μάλιστα, “Κατά την τελετή της υποδοχής ο Μητροπολίτης Βελγίου ευχαρίστησε τόσο τον άγιο Χαλκίδος και την Ιερά Σύνοδο, όσο και τον Γέροντα Γαβριήλ, για την άδεια και τον κόπο να μεταφερθεί η τιμία κάρα στην καρδιά της Ευρώπης για να ευλογήσει τους πιστούς χριστιανούς και να τους ενισχύσει στον καθημερινό αγώνα”.
Μέγας ο κόπος των μεταφορέων, βαρεία γαρ η κάρα του “Οσίου Δαβίδ” που σήκωναν. Τι να λέμε τώρα;
Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν οι ρασοφόροι θρησκευτικοί ταγοί έχουν παραδοθεί σε αδόκιμο νου, δηλαδή αν είναι οι ίδιοι πεπλανημένοι και πιστεύουν σε αυτά που κάνουν, ή αν συνειδητά εξαπατούν το χριστεπώνυμο ποίμνιο. Μάλλον το δεύτερο…
Αυτή μου την άποψη ενισχύουν και τα λόγια ενός καθηγητή Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών – “μακαρίτης” τώρα – τον οποίο είχα επισκεφτεί στο πανεπιστήμιο για να με ξεναγήσει στην αίθουσα όπου ήταν ταξινομημένα θεματικά σε συρτάρια τα χιλιάδες αποφθέγματα των “Πατέρων της Εκκλησίας”. Ο καλοσυνάτος καθηγητής γνώριζε τις αντιορθόδοξες πεποιθήσεις μου αλλά παρόλα αυτά με συμπαθούσε από προηγούμενη συνάντηση και συζήτηση που είχαμε. Ήταν ανοιχτό μυαλό και καθόλου φανατισμένος.
Σε ένα συρτάρι εντόπισα την κάρτα με τα λόγια του Μεγάλου Αθανασίου που καταδίκαζε ευθαρσώς τη λειψανολατρεία και ζήτησα εξηγήσεις από τον κ. καθηγητή.
Εκείνος, ήρεμος, μου απάντησε: «Την ξέρουμε την αλήθεια, αλλά πώς να τους την πούμε; Θα χάσουν εντελώς την πίστη τους αν την μάθουν». Στη συνέχεια, υπομειδιώντας μου είπε: «Κυκλοφορεί κι ένα ανέκδοτο στους κύκλους μας: “Κάποτε ένας μοναχός από το Άγιο Όρος βγήκε στα χωριά με δύο κάρες σε ένα δίσκο, προσφέροντάς τες στους πιστούς για προσκύνηση. ‘Τίνος είναι το μεγάλο κεφάλι;’ ρωτούσαν οι πιστοί. ‘Του αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, που τον αποκεφάλισε ο Ηρώδης’, απαντούσε ο μοναχός. ‘Και αυτό το μικρό κεφαλάκι, τίνος είναι;’ ξαναρωτούσαν οι πιστοί. ‘Του ίδιου του Άη Γιάννη όταν ήταν μικρός’, απαντούσε με σοβαρότητα ο μοναχός“».
Τελειώνοντας το ανέκδοτο, ο καθηγητής πρόσθεσε: «Σε ζηλεύω βρε Μαρία… Σε ζηλεύω γιατί είσαι ελεύθερη».
Επαληθεύεται και πάλι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι τις τιμές, την δόξα και τον πλούτο αγάπησαν περισσότερο από την Αλήθεια και την ελευθερία συνείδησης. Μην αναρωτιέστε λοιπόν για τα αίτια του ηθικού εκφυλισμού και της βαρβαρότητας της ανθρωπότητας. Και μην ελπίζετε σε θαύματα όταν ανακατεύονται οι πολιτικές τράπουλες. Μην ελπίζετε σε πολιτικούς “σωτήρες”, ούτε βεβαίως και σε μεσσιανικούς “Σωτήρες”. Η αξίνα πρέπει να μπει στη ρίζα του κακού για να δει άσπρη μέρα η ανθρωπότητα.
Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν την σκληρή αλήθεια ότι είναι μόνοι τους στο Σύμπαν και πρέπει να γίνουν οι ίδιοι σωτήρες του εαυτού τους και κατ’ επέκτασιν του συνόλου της κοινωνίας, του έθνους τους και της ανθρωπότητας. Η χριστιανική μυθολογία, τα δόγματα και τα τελετουργικά δεν οδήγησαν στην πνευματική αφύπνιση του ανθρώπου και στην συνειδητοποίηση και πραγμάτωση του θεϊκού εαυτού μας, εγγενούς δώρου του Δημιουργού. Αντίθετα, έφραξαν τον δρόμο των πιστών προς την πνευματική τους εξέλιξη και την εξ’ αυτής απορρέουσα αρμονική ζωή. Το λέω με μεγάλη θλίψη και πόνο ψυχής…
Περισσότερα εδώ.
Tags: Άγιο Όρος, λειψανολατρεία, Μέγας Αθανάσιος, Όσιος Δαυίδ, Πατέρες της Εκκλησίας, Σωτήρας
