Νομίζω πως τούτη τη φορά έχει δίκιο η Όλγα…
Η δική μου απορία και καχυποψία – δεδομένης και της θλιβερής υποβάθμισης της ΕΡΤ σε κομματικό κανάλι του ΣΥΡΙΖΑ – ήταν γιατί άραγε μόνο 4 κανάλια και όχι 5 ή 6 ή 7; Τι τη νοιάζει την κυβέρνηση αν η διαφημιστική πίτα δεν φτάνει για πολλά κανάλια; Αυτό είναι δικό τους πρόβλημα, και αν δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν, να κλείνουν και να μην σπεύδει η εκάστοτε κυβέρνηση να δίνει δανεικά κι αγύριστα για να τα κρατήσει με το ζόρι εν ζωή.
Η εξήγηση βέβαια είναι ότι όσο λιγότερα κανάλια τόσο αποτελεσματικότερος ο έλεγχος της πληροφόρησης και η χειραγώγηση του τηλεοπτικού κοινού.
Το άλλο επίσης που με ανησύχησε, ήταν οι δόσεις, δηλαδή οι ευκολίες πληρωμής που έκανε η κυβέρνηση σε αυτούς τους 4 που πήραν τις τηλεοπτικές άδειες. Ποιος εγγυάται και πώς ότι θα πληρώνονται οι δόσεις στην ώρα τους, όταν μάλιστα ενδέχεται να αλλάξει η κυβέρνηση και η επόμενη να μην αναγνωρίζει τις άδειες αυτές; Θα έπρεπε να τους πει, “εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν”!
Όσον αφορά το ΣτΕ και ολόκληρο το δικαστικό σώμα, δεν τρέφω καμία υπόληψη για δαύτους για τους λόγους που αναφέρει ευθαρσώς η κ. Γεροβασίλη, αλλά και για χίλιους άλλους, και κυρίως για το γεγονός ότι έχουν το θράσος να ψηφίζουν νόμους για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις τους εν μέσω κρίσης, και μάλιστα με αναδρομική ισχύ.
Η δήλωση Κυβερνητικής Εκπροσώπου, Όλγας Γεροβασίλη:
-
έκρινε συνταγματικά τα μνημόνια, που διέλυσαν την Ελλάδα,
-
έκρινε συνταγματικό το «μαύρο» στην ΕΡΤ,
-
έκρινε συνταγματικό το PSI που διέλυσε τα ασφαλιστικά ταμεία.
-
Η επιστροφή της ήδη καταβληθείσας πρώτης δόσης:
- Στέλνει 15.000 παιδιά εκτός παιδικών σταθμών.
- Εμποδίζει την πρόσληψη 4.000 νοσηλευτών που θα στελέχωναν άμεσα τα δημόσια νοσοκομεία τα οποία χρειάζονται προσωπικό.
- Στερεί από το δημόσιο προϋπολογισμό 255 εκατ. ευρώ, πόρους αναγκαίους ιδίως σε μια περίοδο που η κοινωνία τους έχει ανάγκη.
- Και τους επιστρέφει στους λογαριασμούς τεσσάρων πολύ πλουσίων επιχειρηματιών.
- Η σημερινή απόφαση του ΣτΕ οδηγεί τη χώρα στο προηγούμενο αντισυνταγματικό -σύμφωνα με τη δική του νομολογία – καθεστώς.
Η δωρεάν νομή και χρήση των δημοσίων συχνοτήτων ανήκει οριστικά στο παρελθόν.
——————–
