Οποία υποκρισία, κύριε Ιερώνυμε! Επιφυλακτικός, ε; Μα στις διήμερες εργασίες της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου όπου προεδρεύσατε (13-14 Δεκ. 2023), δεν ήσασταν επιφυλακτικός. Ταχθήκατε ανεπιφύλακτα κατά του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών. Τι συνέβη άραγε και γίνατε “επιφυλακτικός” μετά τη συνάντηση με τον Στέφανο Κασσελάκη στις 13/01/2024; Πότε ήσασταν ειλικρινής με τη συνείδησή σας; Τον Δεκέμβριο του 2023 ή τον Ιανουάριο του 2024;
Αρχ. Ιερώνυμος: «Ο κ. Κασσελάκης και εγώ είπαμε ότι χρειαζόμαστε στα χέρια μας κάποιο νόμο, κάποιο κείμενο να μελετήσουμε και στη συνέχεια να τα ξαναπούμε».
Αρχιεπίσκοπε, με όλο το σεβασμό στην ηλικία σας, επιτρέψτε μου να σας πω ότι προφανώς μας “δουλεύετε”. Δηλαδή όταν υπογράψατε το υπηρεσιακό σημείωμα της Ιεράς Συνόδου, δεν γνωρίζατε τι θα περιέχει ο νόμος; Με εικασίες συνεδριάζατε δύο ημέρες και αποφασίσατε να διαφωνήσετε με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών; Και γιατί να ενδιαφέρει το χριστεπώνυμο “ποίμνιό” σας πότε θα ξανασυναντηθείτε με τον Κασσελάκη για να ξαναπείτε “άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε”;
Κύριε Ιερώνυμε, έχω την εντύπωση ότι εμπαίζετε Θεό και ανθρώπους, και επιπλέον προσπαθείτε να ξεγελάσετε την συνείδησή σας. Πώς μπορεί να σας πάρει κανείς στα σοβαρά; Πώς μπορεί να εμπιστευθεί κάποιος την κρίση σας, όταν φάσκετε και αντιφάσκετε, σε μια προσπάθεια να γίνετε αρεστός στην εξουσία;
Ας αφήσουμε όμως την ενδοσκόπηση του Αρχιεπισκόπου – άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου – κι ας δούμε τα βασικά σημεία του υπηρεσιακού σημειώματος της Ι.Σ. του Δεκεμβρίου 2023 με τίτλο «Συνοπτικές θέσεις για γάμο και υιοθεσία υπέρ ομόφυλων ζευγαριών»:
-Ο λεγόμενος «γάμος των ομοφιλόφυλων» δεν εμπίπτει στα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
«Η κατοχύρωση του δικαιώματος γάμου στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (1950) προβλέφθηκε ρητώς μόνον υπέρ του ζευγαριού άνδρα και γυναίκας. Παρόμοιο συμπέρασμα προκύπτει από το ελληνικό Σύνταγμα (άρθρο 21)».
-Δεν υποχρεώνει η Ευρωπαϊκή Νομοθεσία τα Κράτη Μέλη της Ευρώπης σε θέσπιση τέτοιου μέτρου.
«Η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει εξηγήσει ότι τα ευρωπαϊκά κράτη υποχρεούνται να νομοθετήσουν για τα ομόφυλα ζευγάρια μόνον εναλλακτικούς θεσμούς αστικής ένωσης (όπως το σύμφωνο συμβίωσης που ισχύει στην Ελλάδα) και: α) δεν υποχρεούνται σε θέσπιση ομόφυλου γάμου η δικαιώματος ομόφυλης γονεϊκότητας (υιοθεσία), β) ούτε υποχρεούνται να εξισώσουν τους εναλλακτικούς θεσμούς αστικής ένωσης που ισχύουν για τα ομόφυλα ζευγάρια με τον γάμο…».
-Δεν νοείται νομικά γάμος δίχως δικαίωμα τεκνοθεσίας. Παραπλανούν όσοι προσπαθούν να τα παρουσιάσουν ξεχωριστά.
«Ανέφικτη η επέκταση του γάμου σε ομόφυλα ζευγάρια χωρίς δικαίωμα υιοθεσίας. Αν νομοθετηθεί στην Ελλάδα γάμος υπέρ των ομόφυλων ζευγαριών με αποκλεισμό τους από το δικαίωμα υιοθεσίας που ισχύει σήμερα για τα έγγαμα (ετερόφυλα) ζευγάρια, θα ακολουθήσει καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων…
Οποιαδήποτε Κυβέρνηση επεκτείνει τον γάμο στα ομόφυλα ζευγάρια, χωρίς το δικαίωμα υιοθεσίας που έχουν οι ετερόφυλοι σύζυγοι, ουσιαστικά μεταφέρει το πολιτικό κόστος σε επόμενη Κυβέρνηση ώστε να επεκτείνει την υιοθεσία σε συζύγους του ιδίου φύλου, αφού όμως θα έχει προκαλέσει την καταδίκη της χώρας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξ αιτίας της εσφαλμένης νομοθετικής της πολιτικής (ελλιπή επέκταση του γάμου και των δικαιωμάτων που συνδέονται με αυτόν)…
Δεν είναι τυχαίο ότι και τα 20 από τα 56 κράτη στην Ευρώπη, που έχουν εντάξει στον θεσμό του γάμου και τα ομόφυλα ζευγάρια, δεν τα εξαίρεσαν από το δικαίωμα υιοθεσίας, που προβλέπεται στο δίκαιό τους υπέρ των εγγάμων ζευγαριών.
Στις δημοσκοπήσεις τίθενται στο ελληνικό κοινό με παραπλανητικό τρόπο ξεχωριστά: α) το ερώτημα της επέκτασης του πολιτικού γάμου υπέρ ομόφυλων ζευγαριών και β) το ερώτημα της υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια, ενώ δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν νομοθετικά ως ανεξάρτητα ζητήματα.
Και στα δύο ερωτήματα το κοινό έχει απορριπτική στάση και με μεγάλη διαφορά ειδικά στο θέμα της υιοθεσίας.
Ωστόσο, η θέσπιση γάμου δύο ταχυτήτων, με λιγότερα δηλαδή δικαιώματα για τους ομόφυλους συζύγους από όσα έχουν οι ετερόφυλοι σύζυγοι, δεν επιτρέπεται νομικά».
-Η πίεση για την εισαγωγή του «γάμου» για τους ομοφυλόφιλους στοχεύει βασικά στην τεκνοθεσία, την οποία δεν επιτρέπει το σύμφωνο συμβίωσης.
«Η πίεση ακτιβιστικών ενώσεων «ΛΟΑΤΚΙ+» για την εισαγωγή γάμου υπέρ των ομόφυλων ζευγαριών στοχεύει βασικά στο δικαίωμα της υιοθεσίας, που είναι η κύρια διαφορά μεταξύ του γάμου και του συμφώνου συμβίωσης (που προβλέπεται και υπέρ των ομόφυλων ζευγαριών)».
-Στον θεσμό της υιοθεσίας η βαρύτητα και προτεραιότητα δίνεται στην ανάγκη (δικαίωμα) προστασίας και ομαλής ανάπτυξης του παιδιού και όχι στην ανάγκη κάποιου να αισθάνεται γονέας.
«Η θέση της Εκκλησίας της Ελλάδος παραμένει ότι τα παιδιά έχουν έμφυτη ανάγκη και συνεπώς δικαίωμα να μεγαλώνουν με άνδρα πατέρα και γυναίκα μητέρα. Κανένας κοινωνικός εκσυγχρονισμός και καμία πολιτική ορθότητα δεν μπορεί να ξεγελάσει την φυσική ανάγκη των παιδιών για πατέρα και μητέρα με υποκατάστατες λύσεις, όπως άτομα του ιδίου φύλου που υποδύονται τον γονέα Α’ και τον γονέα Β’ (δύο μητέρες, δύο πατέρες).
Όπως έχει εξηγήσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με τον θεσμό της υιοθεσίας το κράτος οφείλει να παρέχει σε ένα παιδί την κατάλληλη οικογένεια για να το μεγαλώσει, και όχι να παρέχει παιδιά σε όποιον θέλει να γίνει γονέας. Στο πλαίσιο της υιοθεσίας την προτεραιότητα έχει το συμφέρον του παιδιού που στερείται γονέων η κατάλληλων γονέων και όχι η άποψη του ενήλικα, που πιστεύει ότι είναι κατάλληλος ως γονέας.
Στο πλαίσιο αυτό είναι νόμιμη η επιλογή του Κράτους να μην παρέχει παιδιά προς υιοθεσία σε ομόφυλα ζευγάρια, αφού αντικειμενικά αδυνατούν να μεταδώσουν στα παιδιά το πατρικό και το μητρικό πρότυπο και αποκλίνουν από τους βιολογικούς και κοινωνικούς ρόλους των δύο φύλων.
Τα επιχειρήματα ότι πολλά ετερόφυλα ζευγάρια (φυσικοί γονείς) αποδεικνύονται ακατάλληλα ως γονείς ή ότι δεν είναι προτιμότερο να μεγαλώνουν σε ιδρύματα τα ορφανά παιδιά (οπότε ας δοθούν σε ομόφυλα ζευγάρια) είναι απολύτως μηδενιστικά. Στο πλαίσιο του θεσμού της υιοθεσίας υποχρέωση του Κράτους είναι να βρίσκει όχι την λιγότερο κακή, αλλά την βέλτιστη λύση για την υγιή, ομαλή ανάπτυξη και κοινωνική ένταξη των παιδιών. Επίσης δεν πρέπει να παραθεωρείται ότι στην Ελλάδα υπάρχει ενδιαφέρον ετερόφυλων ζευγαριών για υιοθεσίες, όπως και ότι (όχι λίγα) ετερόφυλα ζευγάρια, λόγω των δυσκολιών να υιοθετήσουν στην χώρα μας, κατέφυγαν στην λύση της υιοθεσίας παιδιών στο έδαφος άλλου κράτους». (πηγή)
Ολόκληρο το υπηρεσιακό σημείωμα της Ι.Σ. θα το βρείτε εδώ
Tags: ανθρώπινα δικαιώματα, Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, γάμος ομόφυλων, Ιερά Σύνοδος, Κασσελάκης, ΛΟΑΤΚΙ
