Ο εξαναγκασμός δεν είναι συναίνεση!
27/09/2021: Στη Μελβούρνη η Αστυνομία κινήθηκε για να διαλύσει βιαίως την καθιστική διαμαρτυρία υγειονομικών.
TheonC
Μερικές πραγματικά θετικές ειδήσεις από τη Μελβούρνη την περασμένη Δευτέρα:
Μια ομάδα εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης διοργάνωσαν μια ιδιωτική καθιστική διαμαρτυρία στο γρασίδι στον ήλιο σε ένα τοπικό πάρκο…
Το 90% αυτών που δέχονται το τρύπημα αισθάνονται εξαναγκασμένοι – μέσω διαταγών των εργοδοτών, κοινωνικών και ταξιδιωτικών περιορισμών – να το κάνουν για το κοινό καλό… κλπ.
Αυτές οι νοσηλεύτριες τα έχουν δει όλα τα τελευταία 2 χρόνιa – μερικά σημαντικά σχόλια για την αρνητική πλευρά των εγκλεισμών.
Η Μελβούρνη είχε τα πιο σοβαρά lockdown στον πλανήτη. Ο δικτάτορας Daniel Andrews με την ιατρική του μαφία και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κακοδιαχειρίστηκαν το όλο θέμα από την αρχή μέχρι το τέλος. Αυτό είναι το είδος πράγματος που συμβαίνει όταν παίρνεις έναν άχρηστο πολιτικό καριέρας, όπως ο Dan, για να κάνει την κορυφαία δουλειά.
Επειδή δεν χρειάστηκε ποτέ να εργαστεί πραγματικά ούτε μια μέρα στη ζωή του σ’ ένα μέτριο επάγγελμα. Έχει μια τιμή για όλα και δεν γνωρίζει την αξία κανενός, οπότε η εξουσία τον χτυπάει στο κεφάλι.
Ένας φανταστικός τρόπος για να διαδώσεις την είδηση: Σχεδόν πενήντα εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης συγκεντρώθηκαν σήμερα σε ένα πάρκο της Μελβούρνης για να διαμαρτυρηθούν για την υποχρεωτικότητα του εμβολίου.
Κανένα κύριο μέσο ενημέρωσης δεν κάλυψε αυτούς τους θαρραλέους εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης. Αν έβαζαν έναν τίτλο θα ήταν “Violent Right Wing Neo Nasti Thugs Cause Homoc in Park ..”
Η άθλια και απατηλή συμπεριφορά της Αστυνομίας και των Μέσων Ενημέρωσης σχετικά με αυτές τις επιθέσεις και τον εκφοβισμό ειρηνικών πολιτών που διαδηλώνουν φέρνει ντροπή σε κάθε μέλος της αστυνομίας.
Όταν απλά παρατηρείτε, αφήνοντας τους συναδέλφους σας να επιτεθούν και να προκαλέσουν σοβαρές βλάβες σε αθώους πολίτες, είστε εξίσου ένοχοι στα μάτια του νόμου.
Πόσο ειρωνικό και άθλιο είναι αυτό…
Μετάφραση από τη Μαρία Σεφέρου
