Η ξενιτιά είναι καημός
Κι η νοσταλγία δρόμος
Το όνειρό μας ναυαγός
Κι ατέλειωτος ο πόνος.
Εγώ και συ που φύγαμε
Σαν άλλοι μετανάστες
Μαζί ελπίδες πήραμε
Που γίναν εφιάλτες.
Και η ζωή μας χάνεται
Σ’ άγνωστα μονοπάτια
Με την καρδιά να πάλλεται
Με δάκρυα στα μάτια.
Η ξενιτιά είναι καημός
Σα μας γερνούν τα χρόνια
Ξένους μας βλέπει κι ο θεός
Χωρίς καμιά συμπόνια.
© Copyright, Νικολακάκος Γεώργιος (spartinos)
Tags: τραγούδια της ξενιτιάς
