Κάτια Μακρή, Κάτια μικρή,
Άσε το ύφος του ανακριτή,
Βάλε λίγο νεράκι στο κρασί σου,
Και δείξε την καλή ανατροφή σου!
Κάτια Μακρή, Κάτια μικρή,
Ο ρόλος του εισαγγελέα δε σου πάει,
Χαμήλωσε τους τόνους, βρε αδελφή,
Διότι ρόδα είναι και γυρνάει…
Κάτια Μακρή, Κάτια μικρή,
Μεγάλη φόρα έχεις πάρει,
Νομίζεις ότι είσαι η μοναδική,
Και κινδυνολογείς ότι η χώρα θα φουντάρει.
Κάτια Μακρή, Κάτια μικρή,
Άσε και κάναν άλλο να μιλήσει,
Υπάρχουν κι άλλοι στο γυαλί,
Κι η άποψή τους πρέπει να ’ναι σεβαστή.
Κάτια Μακρή, Κάτια μικρή,
Δε μοιάζεις και πολύ για δημοσιογράφος,
Μα δείχνεις καταπράσινο κομματικό πουλί,
Με επικίνδυνα μακρύ το ράμφος.
Κάτια Μακρή, Κάτια μικρή,
Πολύ οργίζεσαι κατά παντός με άλλο χρώμα,
Τούτο θα σου μαυρίσει την ψυχή,
Θα σου καταπονήσει και το σώμα.
Κάτια Μακρή, Κάτια μικρή,
Πού πας, για πού τραβάς; Το ξέρεις;
Κι αν θα αντέξεις να πετάς τόση χολή,
Και τόση μισαλλοδοξία αν θα υποφέρεις…
Κάτια Μακρή, Κάτια μικρή,
Κατέβα απ’ την έδρα της δασκάλας,
Γίνε και λίγο διαλλακτική,
Δείξε και λίγη γυναικεία αισθητική.
Κάτια Μακρή, Κάτια μικρή,
Ειλικρινά δεν ήθελα να σε προσβάλλω,
Για το καλό σου τα ’γραψα τούτα εδώ,
Για να σε προφυλάξω απ’ το δρόμο τον ολισθηρό.
Υ.Γ. Όταν, αμέσως μετά από μια θυελλώδη τηλεοπτική εμφάνιση της κ. Μακρή, εμπνεύστηκα αυτό το σατιρικό ποιηματάκι – εντελώς καλοπροαίρετα και με στόχο τη με χιούμορ νουθεσία μιας νέας κοπέλας – δεν θα μπορούσα ποτέ να διανοηθώ τις γεμάτες απύθμενο μίσος υβριστικές επιθέσεις που θα δεχόμουνα, σε κάποιο άλλο ιστολόγιο που το ποιηματάκι αναρτήθηκε, από φανατισμένους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ, για το ύφος και το ήθος των οποίων πιστεύω ότι η κ. Μακρή θα ντρέπεται. Και δεν δέχτηκα χυδαίες επιθέσεις μόνον εγώ, αλλά και κάποιος αναγνώστης από το εξωτερικό ο οποίος επωνύμως τοποθετήθηκε, και τον ευχαριστώ γι’ αυτό. Επιπλέον του ζητώ συγνώμη για τις ύβρεις που δέχτηκε επειδή εξέφρασε ελεύθερα την άποψή του για τα κείμενά μου.
Παρά τα όσα οι φαλλοκρατικώς εκφραζόμενοι και φασιστικής νοοτροπίας συκοφάντες μου καταλογίζουν – θρασύδειλα κρυβόμενοι πίσω από την ασυλία της ανωνυμίας – τους διαβεβαιώνω ότι την κ. Μακρή τη συμπαθώ επειδή είναι νέα, έξυπνη και δυναμική, και πιστεύω ότι θα μπορούσε να προσφέρει πολύ περισσότερα στον ταλαίπωρο τούτο τόπο, αν δεν ήταν τόσο έντονα και απροκάλυπτα κομματικοποιημένη. Με τη σπιρτάδα της και την ευαισθησία που σαν γυναίκα σίγουρα διαθέτει, θα περιμέναμε να εγκαινιάσει άλλο ύφος στο τηλεοπτικό κανάλι που εργάζεται, και θα μπορούσε ν’ αποτελέσει πρότυπο δημοσιογράφου για μίμηση, δίνοντας μαθήματα αντικειμενικής (ακομμάτιστης) ενημέρωσης και στους συνομιλητές της στα τηλεοπτικά παράθυρα. (Έζησα δέκα χρόνια στη Βρετανία και ουδέποτε μπόρεσα να καταλάβω σε ποιο κόμμα πρόσκειντο οι παρουσιαστές και σχολιαστές ειδήσεων.)
Ούτε είναι δυνατόν να καταλάβουμε τι λέει κάποιος όταν μιλάει συγχρόνως με τους άλλους. Η παρατήρηση-έκκληση ισχύει βέβαια και για όλους τους σχολιάζοντας από τα τηλεπαράθυρα που φωνασκούν συγχρόνως δίκην χάβρας, επιδεικνύοντας ευθαρσώς την κομματική τους ταυτότητα. Κυρίως, όμως, ισχύει για τον κ. Χατζηνικολάου (εφόσον αναφέρομαι στο ALTER) που συχνά αδυνατεί να επιβάλει την τάξη στο δελτίο ειδήσεων που παρουσιάζει. Το ίδιο ισχύει και για άλλες εκπομπές του ίδιου καναλιού, όπως επίσης και για εκπομπές άλλων τηλεοπτικών καναλιών.
Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την κατά τ’ άλλα κολακευτική αποχαιρετιστήρια επιστολή του τέως Βρετανού πρέσβη Simon Gass στην Ελλάδα, όπου μας σφάζει με το βαμβάκι: “Ακόμη δεν έχω καταλάβει τα παραθυράκια στην τηλεόραση. Πώς καταλαβαίνει ο ένας τι λέει ο άλλος όταν όλοι μιλούν ταυτόχρονα;”
Tags: Χωρίς κατηγορία
