Επιτέλους! Ανακάλυψα κι εγώ η ιερόσυλη συμπαραστάτες στις αιτιάσεις μου εναντίον της Δημοκρατίας. Όσοι έχετε την υπομονή (ή το μαζοχισμό) και με διαβάζετε θα έχετε ασφαλώς διαπιστώσει ότι σε πάμπολλα άρθρα μου έχω καταφερθεί με πάθος εναντίον της απατηλής μάγισσας που κάποιοι βάφτισαν Δημοκρατία. Μέχρι χτες νόμιζα πως είμαι μόνη μου σ’ αυτή την ανίερη επανάσταση. Σήμερα όμως έμαθα ότι υπάρχουν κι άλλοι μη-φασίστες που την αμφισβητούν, κι έτσι ανακουφίστηκα λίγο.
Σε χθεσινό άρθρο της Καθημερινής, με τίτλο «Τι είναι Δημοκρατία», διάβασα ότι στην έκθεση «Τέχνης Πολιτική», του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, υπάρχει μια οκτακάναλη βιντεοεγκατάσταση του Aυστριακού καλλιτέχνη Όλιβερ Ρέσλερ. Εκεί πολιτικοί αναλυτές και ακτιβιστές από 18 πόλεις του κόσμου απαντούν στο ίδιο ερώτημα: «Τι είναι δημοκρατία;» (What is democracy?). Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με το άρθρο, είναι μια πληθώρα διαφορετικών απόψεων από ανθρώπους που ζουν σε κράτη τα οποία χαρακτηρίζονται δημοκρατίες.
Πάρτε μια γεύση:
— «Όταν σκεφτόμαστε σήμερα την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, “δεν εννοούμε κατ’ ανάγκην την αντιπροσώπευση των ατόμων, αλλά την αντιπροσώπευση του κεφαλαίου”.»
— «Aντιπροσώπευση και δημοκρατία είναι όροι ασύμβατοι. Το υπάρχον σύστημα είναι μια εκλεπτυσμένη μορφή ολιγαρχίας.»
— «Σήμερα μοιάζει σχεδόν αδύνατον να είναι κανείς κατά της δημοκρατίας, παρ’ όλο που είναι μια έννοια που γίνεται ολοένα και πιο κενή।»
Αξίζει να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο της Μαρίας Κατσουνάκη.
Στα δικά μας τώρα. Όπως σας είπα, έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να αποκαθηλώνω τη Δημοκρατία μέσα από τούτο το ιστολόγιο, αλλά και στο βιβλίο μου «Τα οψώνια της Δημοκρατίας».
Ο δικός μου ορισμός της Δημοκρατίας είναι:
«Δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου η ολιγαρχία-πλουτοκρατία-ληστοκρατία-φαυλοκρατία εξουσιάζει με τη μικρότερη δυνατή λαϊκή αντίσταση μέσω των δήθεν λαοπρόβλητων κυβερνήσεων-οργάνων της.»
Για να ευθυμήσετε, θα παραθέσω ένα παθιασμένο σατιρικό ποιηματάκι που είχα αναρτήσει εδώ.
Δημοκρατία βρωμομάγισσα εσύ,
Που την απάτη ως τέχνη την καταλαβαίνεις,
Που μας πλανεύεις μέχρι που να βγει η ψυχή,
Και για να δώσεις ψίχουλα αίμα μας παίρνεις…
Δημοκρατία των κομμάτων και του διχασμού,
Που αδελφό ενάντια σ’ αδελφό τον στρέφεις,
Που δίνεις το παράδειγμα της αρπαχτής από ψηλά,
Και μέσα στην κακομοιριά μας περιστρέφεις.
Δημοκρατία καταχθόνια θεά,
Που μια ζωή μας τάζεις, μα δε δίνεις,
Που αλλάζεις ρούχα σαν το Μανωλιό,
Και για το χάος απεκδύεσαι πάσης ευθύνης…
Δημοκρατία πάψε πια να μας εξαπατάς,
Βγάλε τη μάσκα της υποκρισίας επιτέλους!
Πολλά δεινά μας φόρτωσες έως εδώ,
Και έχεις επισπεύσει την αρχή του τέλους…
Περισσότερες αναφορές στο τέρας της Δημοκρατίας θα βρείτε εδώ, εδώ, εδώ, και εδώ.
Tags: witch, Δημοκρατίας, ολιγαρχία, πλουτοκρατία, Τα Οψώνια της Δημοκρατίας
