Μετάφραση, υποτιτλισμός: Vasoula2908a
1η μαρτυρία: Ένεκα επαγγέλματος, πάντα ήμουν υπέρ της επιστήμης και υπέρ των εμβολιασμών.
Πριν εμβολιαστώ, ήμουν μια υγιής και δραστήρια 39χρονη. Απολάμβανα εξωτερικές δραστηριότητες, ταξίδια και χειροτεχνίες με την οικογένειά μου. Επίσης αγαπούσα πολύ την εργασία μου σε ένα πολυάσχολο παιδιατρικό οδοντιατρείο. Δεν έπαιρνα φάρμακα πριν κάνω το εμβόλιο και ποτέ δε μολύνθηκα με covid. Έχω εξεταστεί για απόδειξη.
Τον Γενάρη, η ζωή μου| άλλαξε δραστικά. Αμέσως μετά την ένεση, ένιωσα μια παράξενη αίσθηση μουδιάσματος στο χέρι, είχα αμέσως ταχυκαρδία κι ένιωθα πως θα λιποθυμήσω. Η πίεσή μου ήταν τόσο υψηλή που δεν ξέρω πώς δεν έπαθα εγκεφαλικό. Ως υπάλληλος υγείας, πάντα παίρνω πίεση στους ασθενείς. Η πίεσή μου ήταν τόσο υψηλή, που φοβήθηκα πως θα πάθω κάτι. Τελικά σταθεροποιήθηκα.
Με παρακολούθησαν 15 λεπτά και μετά άλλα 30′ κι αφού σταθεροποιήθηκα μ’ έστειλαν σπίτι. Όταν έφτασα σπίτι, ένιωθα λίγο ζαλισμένη. Τις επόμενες μέρες, είχα πονοκέφαλο, δεν ένιωθα καλά. Είχα υπογράψει γι’ αυτά, για να κάνω το εμβόλιο. Όμως, 3 μέρες μετά, τα συμπτώματά μου αυξήθηκαν. Είχα ένα σφάχτη στην ωμοπλάτη σα να με μαχαίρωναν. Είχα βελόνες και μούδιασμα σ’ όλο το σώμα μου, που κατέβαινε και στα| δύο χέρια μου.
Εξακολουθούσα να έχω ταχυπαλμία. Είχα εσωτερικές δονήσεις κι ο μόνος τρόπος να τις περιγράψω… είναι σα να σε διαπερνάει ένα ελαφρύ ηλεκτροσόκ. Λες και καρφώθηκες σε καρέκλα που δονείται και δε σταματάει ποτέ. Έχω τρέμουλο στα χέρια και δεν ξέρω αν θα μπορέσω να ξανακάνω τη δουλειά μου. Φοβάμαι μην έχω νευρολογικό πρόβλημα όπως πάρκινσον. Απέκλεισαν τη σκλήρυνση κατά πλάκας, αλλά και πάλι, δε μου είπαν τι έχω. Μου λένε τι δεν έχω.
Έχω πρησμένους λεμφαδένες, “εγκεφαλική ομίχλη” και είναι τόσο έντονη, που μπορεί να μιλώ με κάποιον και το χάνω τελείως. Προσπαθώ να επανέλθω και δεν υπάρχει τίποτα. Πρησμένοι λεμφαδένες, μυϊκή αδυναμία, ανεξήγητα δερματικά εκζέματα.
Είχα σπασμούς και νυχτερινές κρίσεις Η 6χρονη κόρη μου, με ξύπνησε από κρίση νυχτιάτικα. Κανένα 6χρονο δεν πρέπει να τ’ αντιμετωπίζει αυτά. Επίσης, είχα έντονους θρόμβους σε “βαριά” έμμηνα… Φοβήθηκα τόσο, που την έχω μαζί μου.
Ετοίμασα τη διαθήκη μου και τον επικήδειό μου, γιατί δεν πίστευα πως θα ξυπνούσα την επόμενη μέρα. Ανέφερα τα συμπτώματά μου στη Vsafe, τη VAERS το CDC, το FDA, τη Pfizer, έστειλα και πληροφορίες σε 2 πασίγνωστα ερευνητικά ινστιτούτα και επικοινώνησα με Πανεπιστήμια με κύρος.
Το αντιμετωπίζω αυτό 5 μήνες τώρα. Αυτό το 5μηνο, έντονες νευρολογικές αντιδράσεις συνέχισαν να με ταλανίζουν. Κάθε μέρα νιώθω παγιδευμένη. Πάω για ύπνο, προσεύχομαι, πιστεύω πως την επόμενη μέρα θα ξυπνήσω καλύτερα. Αλλά δε γίνεται.
Έχω κάνει πάρα πολλά τεστ, περισσότερα απ’ όσα πρέπει να κάνει κανείς σε τέτοια ηλικία. Έκανα ακτινογραφίες, αιματολογικές, μαγνητικές,. αξονικές, υπερήχους, εγκεφαλογραφήματα και άλλα.
Μέχρι στιγμής η ιατρική κοινότητα παραμένει αμήχανη και ανίκανη να επαναφέρει την υγεία μου. Φοβάμαι για το μέλλον μου. Έχω ελπίδα, γι’ αυτό ήρθα σήμερα και μιλάω. Δε μου είναι εύκολο, αλλά ελπίζω να ερευνηθεί η κατάστασή μας και να μελετηθεί. Ελπίζω να βρεθεί λύση και μονοπάτι προς την υγεία. Αυτό μόνο.
Θα έδινα τα πάντα, όλες τις οικονομίες μου για να πάω πίσω στις 17/1 και να μην το είχα βιώσει αυτό. Αυτοί που υποφέρουν, αυτοί που θα ακολουθήσουν, γιατί ακόμα γίνονται εμβολιασμοί, να ωφεληθούν από εμάς που βγαίνουμε και μιλάμε σήμερα. Αρκετά υποφέραμε.
Μας αξίζει ο χρόνος που μας δώσατε και καλοσύνη σας που ήρθατε σήμερα. Αξίζει που μας είδατε και που ακουστήκαμε. Αλλά πρέπει να μας πιστέψετε. Αυτή είναι η ουσία. Θέλουμε να πιστέψετε ότι αυτό είναι αληθινό. Είμαστε αληθινοί άνθρωποι που βιώνουμε παρενέργειες.
Ευχαριστώ που μας δώσατε ακριβώς αυτό (την ευκαιρία να μιλήσουμε) σήμερα.
====================
2η μαρτυρία: Κατ’ αρχάς, σας ευχαριστώ, Γερουσιαστά Τζόνσον, για την ευκαιρία να μοιραστούμε την ιστορία μας κι ευχαριστώ όλους, που είστε πρόθυμοι ν’ ακούσετε. Δεν μου είναι εύκολο. Έχω συγκινηθεί. Θα τα διαβάσω για να μη χάσω τον ειρμό μου. Λέγομαι Στέφανι. Από ‘δω η κόρη μου, Μάντι.. Ζούμε στο Οχάιο.
Στις 20/1 η Μάντι έκανε τη 2η δόση του εμβολίου της Pfizer συμμετέχοντας σε κλινική δοκιμή για παιδιά 12-15 ετών. Και τα 3 παιδιά μας πήγαν εθελοντικά και χαρήκαμε για τη συμμετοχή στη δοκιμή για να βοηθήσουμε να γυρίσουμε στην κανονικότητα. Ο σύζυγος δουλεύει στον ιατρικό τομέα κι εγώ έχω πτυχίο ηλεκτρολόγου μηχανολόγου. Είμαστε υπέρ των εμβολίων και υπέρ της επιστήμης, γι’ αυτό και δεχθήκαμε να επιτρέψουμε στη Μάντι και στους 2 αδερφούς της να πάνε στη δοκιμή.
Πριν πάρει η Μάντι τη 2η δόση του εμβολίου ήταν μια υγιής 12χρονη, αριστούχος, με πολλούς φίλους. Είχε ζωή. Ήταν δραστήρια. Δεν ήταν έτσι. Αν και ακόμα έχει πολλούς φίλους. Μόλις έκανε τη 2η δόση, αμέσως ένιωσε πόνο και στο επόμενο 24ωρο είχε έντονο πόνο στο στήθος και την κοιλιά.
Τον πόνο στο στήθος τον περιέγραψε επί λέξει: “Νιώθω σα να ξεριζώνουν την καρδιά μου απ’ το λαιμό”. Είχε οδυνηρά ηλεκτρικά σοκ στον ώμο και τη ραχοκοκαλιά που την ανάγκαζαν να περπατάει καμπουριασμένη. Είχε έντονο πόνο στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών γίνονταν λευκά κι ήταν παγωμένα στο άγγιγμα. Την πήγαμε στα Επείγοντα, όπως είπε η νοσηλεύτρια των δοκιμών. Της πήραν αίμα, εξέτασαν τα νεφρά, την εξέτασαν για σκωληκοειδίτιδα που δεν είχε, της έδωσαν ορό, κάποια φάρμακα και την έστειλαν σπίτι.
Στα χαρτιά από τα Έκτακτα στο Παίδων που πήγε η διάγνωση λέει “παρενέργειες από αρχική επαφή με το εμβόλιο”. Είναι η μόνη φορά που γράφτηκε αυτό στο ιστορικό της. Στους επόμενους 2,5 μήνες οι πόνοι στην κοιλιά και τους μύες, έγιναν ανυπόφοροι Προέκυψαν κι άλλα συμπτώματα όπως γαστροπάρεση, ναυτία, εμετοί, ασταθής πίεση και παλμοί, απώλεια μνήμης, μπερδεύει τα λόγια της, εγκεφαλική ομίχλη, πονοκεφάλους, ζαλάδες – παραπατάει, έπεσε και χτύπησε το κεφάλι της – και κρίσεις με σπασμούς.
Ανέπτυξε προφορικά και κινητικά τικ, απώλεια αίσθησης από τη μέση και κάτω και μυϊκή αδυναμία. Δραστικές αλλαγές στην όρασή της, κατακράτηση ούρων, απώλεια ελέγχου ουροδόχου κύστης, ακατάστατη και βαριά έμμηνο ρύση και τελικά της έβαλαν γαστρικό σωλήνα για να τρέφεται.
Όλα αυτά τα συμπτώματα, υπάρχουν και σήμερα. Κάποιες μέρες είναι χειρότερες από άλλες. Η μεγαλύτερη πρόκληση ήρθε όταν οι γιατροί της άρχισαν να σκέφτονται μια εναλλακτική διάγνωση άλλωστε δεν είχε καμία πριν, αυτή ήταν η πρώτη. Όπως όλοι, έκανε πολλές εξετάσεις αλλά όχι όσες όλοι οι άλλοι και είναι παιδί. Γιατί δεν τις έκαναν όλες τις εξετάσεις; Συγνώμη…
Επειδή δεν έβρισκαν άκρη, ένας γιατρός είπε ότι έχει λειτουργική νευρολογική διαταραχή. Και είπε ότι οφείλεται σε άγχος. Δεν συμφωνήσαμε. Δεν έχει άγχος, δείτε την. Ποιο 13χρονο κάθεται ήρεμα εδώ αν έχει άγχος ή ψυχικά θέματα;
Κάποια στιγμή προσπάθησαν να τη βάλουν σε ψυχιατρείο. Αναζητήσαμε κι άλλες ιατρικές γνώμες. Κάποιες ήρθαν από αυτή την ομάδα. Την πήγαμε σε γιατρό που κάνει έρευνα για τις παρενέργειες Την ανέλαβαν, της έκαναν μαγνητική στον εγκέφαλο κι ένα σωρό επιπρόσθετες αιματολογικές. Χρειάστηκαν 5 μήνες για να γίνουν όλα αυτά. Κι αυτούς τους 5 μήνες, η Μάντι πήγε στα Επείγοντα 9 φορές και νοσηλεύτηκε 3 φορές για 2 μήνες συνολικά.
Πήγε εθελοντικά για τη δοκιμή. Γιατί δεν το ερευνούν για να μην τα περάσουν κι άλλοι αυτά; Αντίθετα, αυτοί λένε πως είναι ψυχογενές. Σήμερα το ταξίδι μας σταματάει, αλλά η Μάντι συνεχίζει. Θέλουμε μόνο να τη δουν, να την ακούσουν, να την πιστέψουν γιατί δεν έγινε αυτό! Θέλουμε να τύχει της φροντίδας που χρειάζεται για να γυρίσει στην κανονική ζωή της. Ήταν απολύτως καλά πριν από αυτό. Έκανε το σωστό. Προσπάθησε να βοηθήσει άλλους. Και αυτοί δεν τη βοηθάνε. Ευχαριστώ.
