Για μια ακόμη φορά χθες, κάποιοι λίγοι σκεπτόμενοι πολίτεςπαρακολούθησαν με αποτροπιασμό και αηδία, ίσως μερικοί με οργή ή και δάκρυα στα μάτια, την προκλητική γιορτή της “Δημοκρατίας” της χρεοκοπίας και του “αποφασίζομεν και διατάσσομεν” με κοινοβΟλευτικό μανδύα… Αμετανόητοι, αδιάντροποι, κοντόφθαλμοι και υποκριτές κρατικοί αξιωματούχοι συγκεντρώθηκαν χθες στο Προεδρικό Μέγαρο για να γιορτάσουν, λέει, την “αποκατάσταση” της πελατειακής “δημοκρατίας” της συναλλαγής, της διαπλοκής, της πτώχευσης και του ξεπουλήματος της πατρίδας.
Είναι να μην γιορτάσεις τη “δημοκρατία” όταν η ξορκισμένη Χούντα το 1974 άφησε δημόσιο χρέος 22% του ΑΕΠ και οι άχρηστες, ασύδοτες και κοντόφθαλμες “δημοκρατικές” κυβερνήσεις που επακολούθησαν το εκτόξευσαν ανενδοίαστα στις 31/12/2009 στο126,8 %του ΑΕΠ; (δείτε εδώ).
Και μετά από 10 έτη επιβεβλημένου δανεισμού, ανελέητης λιτότητας, άγριας σφαγής συντάξεων και μισθών και την εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας στους διεθνείς τοκογλύφους, πού νομίζετε ότι θα βρεθεί στο τέλος του 2020 το χρέος του προτεκτοράτου του Ελλαδιστάν; Στο 200% το υπολογίζει το ΔΝΤ.
Και μη μου πείτε ότι φταίει το lockdown του κοροϊοδού – συγνώμη, κορωνοϊού ήθελα να πω. Στο τέλος του 2019, μετά από δεκάδες δισεκατομμύρια “διάσωσης” από τους τοκογλύφους της ΟΝΕ και του ΔΝΤ, και έχοντας απωλέσει ολοκληρωτικά την εθνική μας κυριαρχία και ξεπουλήσει αντί πινακίου φακής κάθε εθνική πηγή εσόδων της χώρας μας, το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ εκτιμάτο στο 184,7%.
Και γι’ αυτά τους τα εγκληματικά “επιτεύγματα”, και για την μαζική φυγή στο εξωτερικό ενός σημαντικού τμήματος του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας μας με υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης, δεξιότητες και επαγγελματικά προσόντα (εξ ου και η δραματική έλλειψη γιατρών και νοσηλευτών στα νοσοκομεία μας), συγκεντρώθηκαν και πάλι χθες όλοι οι καλοβολεμένοι υποκριτές στο Προεδρικό Μέγαρο για να γιορτάσουν την “αποκατάσταση” της “δημοκρατίας”!
Συγνώμη, εγώ δεν γιόρτασα, διότι πενθώ για τη διαχρονική εκτέλεσή της από εκείνους που ορκίζονται στο όνομά της…
Μέχρι πότε, όμως, ο κάποτε υπερήφανος ελληνικός λαός θα τους ανέχεται και θα τους λιβανίζει, καταβροχθίζοντας αμάσητα τα ψέματά τους και υπακούοντας στις βλακώδεις επιταγές τους;
“Για πάντα” ακούω ν’ απαντά καγχάζοντας ο ξαποδώ πολυπλόκαμος γνωστός-άγνωστος παγκόσμιος δικτάτορας, που, συν τοις άλλοις, ανησυχεί για τον υπερπληθυσμό της γης και εργάζεται παντοιοτρόπως και πυρετωδώς για τη μείωσή του, ενώ, ω της “σύμπτωσης”, ακόμη και οι κορωνοϊοί επιστρατεύονται στη δούλεψή του για την επίτευξη του στόχου του. Ωιμέ!
Όσο για την “Υπέρμαχο Στρατηγό” του έθνους μας, στην οποία έψαλαν χθες το “Υπερμάχω” στη Μητρόπολη, ενώ οι καμπάνες χτυπούσαν πένθιμα για τη μετατροπή του Μουσείου της “Αγιασοφιάς” σε Τζαμί, φαίνεται ότι κάπου την έχει πάρει ο ύπνος, ίσως και να κουφάθηκε… Ενδεχομένως να ζαλίστηκε από τα πολλά κεριά και τα λιβάνια.
«Με διαίρεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε δύο πόλους – Βρετανία και γαλλογερμανικό άξονα -, ένα ρευστό σκηνικό με αβέβαιες συνέπειες για την επόμενη ημέρα, και μία Συνθήκη εντός Συνθήκης με σιδηρά δημοσιονομική πειθαρχία και υπερεξουσίες στην Κομισιόν που έρχεται να επισφραγίσει την Ευρώπη των δύο ταχυτήτων, εκείνων που αποφασίζουν με ...
Π.Ο.Υ: Δεν υπάρχει εγγύηση ότι τα εμβόλια COVID θα αποτρέψουν τη μόλυνση των ανθρώπων. Σε μια ηλεκτρονική Συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε από αξιωματούχους του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας προειδοποίησαν ότι δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία ότι τα εμβόλια COVID-19 είναι αποτελεσματικά στην πρόληψη ασυμπτωματικών λοιμώξεων και μετάδοσης. By Barbara Loe Fisher Ιστορία ...
Βαγγέλης Θεοδωρουλάκης Τι κάνουμε; Πρώτα πέρασαν την υποχρεωτικότητα στις μάσκες. Τώρα στα (παντελώς αναξιόπιστα) τεστ. Διατηρώντας (παράλογα) τις μάσκες στα ίδια τα παιδιά μας αλλά και στο σύνολο της κοινωνίας σιγά σιγά. Αύριο θα επιβάλλουν με τον ίδιο τρόπο (μέσω της εργαλειοποίησης του φόβου της πανδημίας) την υποχρεωτικότητα στα εμβόλια. ...
Γεννήθηκα σ' ένα μικρό χωριό της ημιορεινής Κορινθίας, το Δενδρό, σε μια πολυμελή, φτωχή και αξιοπρεπή οικογένεια. Φοίτησα στο εξατάξιο Γυμνάσιο Ξυλοκάστρου. Συνέχισα και ολοκλήρωσα τις σπουδές μου ως Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, και ακολούθησα μια εικοσαετή καριέρα, στην Ελλάδα και τη Βρετανία. Οι κοινωνικές ευαισθησίες μου, οι ανησυχίες και η έντονη πνευματική αναζήτηση με έστρεψαν με ζήλο στη φιλοσοφική έρευνα και μετέπειτα στη συγγραφή βιβλίων, άρθρων και δοκιμίων θρησκευτικού, φιλοσοφικού, κοινωνικού, πολιτικού και οικονομικού περιεχομένου. Τα θέματά μου είναι παρμένα από την καυτή και, τόσο συχνά, θλιβερή επικαιρότητα.