Στον Αλέξη από τον Ζαν Κλοντ
Δε ζω χωρίς εσένα ούτε λεπτό
Αγάπη μου της μοίρας ήταν γραφτό.
Θέλω κοντά μου να μείνεις
Θέλω σκιά μου να γίνεις
Κάθε μετροπληγή ν’ απαλύνω
Που το λαό σου τον πονά…
Τα βλέφαρά μου να κλείνεις
Να με προσκυνάς και να σβήνεις
Θέλω στο Euro να μείνεις
Παντοτινά!
Σε νιώθω, σε λατρεύω, μα σε φθονώ
Αγάπη μου της μοίρας ήταν γραφτό.
Θέλω κοντά μου να μείνεις
Θέλω σκιά μου να γίνεις
Κάθε μετροπληγή ν’ απαλύνω
Που το λαό σου τον πονά…
Τα βλέφαρά μου να κλείνεις
Να με προσκυνάς και να σβήνεις
Θέλω στο Euro να μείνεις
Παντοτινά!
Σε νιώθω, σε λατρεύω, μα σε φθονώ
Γιατ’ είσαι νέος και ωραίος κι εγώ πουρό
Κι αν κάποτε σε χάσω θα γκρεμοτσακιστώ.
Κι αν κάποτε σε χάσω θα γκρεμοτσακιστώ.
Το ίδιο τραγούδι μαθαίνω ότι του τραγούδησε στη συνέχεια και η Μέρκελ, διότι όπως λέει και η παροιμία, “Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό το Γιάννη”…
Παιδιά, ο Αλέξης Τσίπρας μεταλλάχτηκε σε μερκελιστή εις τη νιοστή για να μας ματασώσει! Ζήλεψε, προφανώς, τη δόξα του Σαμαρά τον οποίο κατηγορούσε για κακοήθη μερκελισμό. Κοίτα να δεις τι χαμαιλεοντισμό έκρυβε μέσα του ο “αριστερός” άνθρωπος…
